کارگری

اینکە ٥ میلیون ایرانی ترجیح می دهند بجای تن دادن بە روابط ظالمانە حاکم بر بازار کار کشور، رانندە اسنپ شوند، پرستاران حاضر بە کار در بیمارستانهای خصوصی و دولتی نمی شوند و ترجیح می دهند مهاجرت کنند، جوانان دستفروشی و کار شخصی را بر کارکردن در موسسات دولتی و خصوصی ارجح می دانند، افراد تحصیل کردە دست بە مهاجرت می زنند، شهرداریها قادر بە تامین نیروی کار ایرانی نیستند و شهری مانند تهران بە زبالە دانی تبدیل می شود، عمدتا نتیجە مناسبات موجود است کە دیر یا زود فرو خواهد پاشید و مردم از عاملان آن خواهند گذشت.

اگر ٨ برابر شدن قیمت آرد و بە همان نسبت قیمت نان ظرف پنج سال امری طبیعی است وارتباطی با سیاستهای اقتصادی اجتماعی دولت ندارد و تابعی از بازار عرضە و تقاضاست، چرا بە همان نسبت کە قیمت نان و برنج، حبوبات و بقیە کالاها و هزینە ها را بی ترمز بالا می برید، دستمزد کارگران، حقوق کارمندان و بازنشستگان را بالا کە نمیبرید.؟

سارا اصغری – با انتشار آمار نرخ بیکاری بهار ۱۴۰۴ و مقایسه آن با فصل مشابه سال گذشته از سوی مرکز آمار، برخی صاحب‌نظران نسبت به انتشار کاهش نرخ بیکاری به ۳/‌‌۷‌درصد در این فصل ابراز تعجب کردند. این ابراز تعجب در حالی است که نرخ مشارکت اقتصادی نیز در این مدت کاهش نیافته و به میزان بسیار اندکی نیز افزایش یافته است

اگر متوسط قیمت عرضه در بازار یعنی ۲۰ هزار تومان را در نظر بگیریم و فرض کنیم یک خانواده متوسط کارگری روزانه ۵ عدد نان سنگک خریداری کند و بسیاری از وعده‌های برنجی خود را به دلیل گرانی به وعده نانی تبدیل کند، هر روز باید چیزی حدود ۱۰۰ هزار تومان و ماهی ۳ میلیون تومان پول نان خالی بدهد؛ حداقل دستمزد کارگران حدود ۱۵ میلیون تومان است و این یعنی یک‌پنجم حداقل دستمزد فقط برای نان خالی صرف می‌شود.

" غنی سازی زندگی حق مسلم ماست "
تنها راه در مقابل ما، مبارزه بر سر همین خواستها ست. بیایید تا با فریاد مشترک اعتراضمان، به این جنگ افروزیها و چپاول و غارت زندگی مان پایان دهیم. از مبارزات یکدیگر حمایت و پشتیبانی کنیم و صف متحدی از اعتراض باشیم

٩٠ درصد مردم کشور از این حکومت ناراضی و بە تنگ آمدەاند. این جمعیت انبوە اگر متحد شود هم ظرفیت و توانایی برکناری این رژیم را دارد و هم توانایی بازسازی دمکراتیک کشور را. یک سال بعد از ورود نمایندە روزنە گشایان قلابی بە کاخ ریاست جمهوری بار دیگر روشن شد کە هیچ ظرفیتی برای اصلاح امورات کشور و مردم در این رژیم وجود ندارد!

فقرا در صحبت از وضعیت خود، وضعیتهائی را شرح می‌دهند که در آنها نوسانات، فصول و بحرانها بر رفاه آنها تأثیر می‌گذارند. از این توصیفها درمی‌یابیم که فقر تنها به معنای نداشتن نیست، بلکه آسیب پذیر بودن در برابر از دست دادن اندک دارایی موجود نیز هست. فقرا همچنین از تعاملات خود با کارمندان دولت و نهادها سخن می‌گویند، که بُعد مهم دیگری از زندگی در فقر را نمایان می‌سازد: فقدان قدرت سیاسی.

وضعیت مسکن دارد می رود تا خود بە تنهایی بە شورشهای شهری منتهی شود و وضعیتی بدتر از سال ٥٧ پیدا کند. با این تفاوت کە در آن زمان اگر بحران حاشیە نشینی حالت انفجاری پیدا کردە بود، اما خیلی از بحرانهای دیگر همچون، بی آبی و بی برقی لااقل در ابعاد امروز وجود نداشت و هزینە های زندگی بە اندازە امروز سنگین نشدە بود.

در همە جای دنیا رهبران اتحادیە ها را با عملکرد و میزان پیشرفت شان مورد ارزیابی و قضاوت قرار می دهند، فقط در سیستم های دیکتاتوری است کە پسرفت را پیشرفت جا می زنند تا بتوانند از رهبران فاسد و سر سپردە تجلیل و تمجید کنند.
این رویە البتە سالهاست کە اثر خود را از دست دادە و این را خود مسئول روابط بین المللی این تشکل...

در مقابل، روایتی دیگر از میهن شکل گرفته که شاید هنوز نامنسجم، اما بی‌شک زنده است. این روایت، که در دل مبارزات معلمان، کارگران،بازنشستگان ، زنان، دانشجویان ، اقوام و اتنیک ها می‌تپد، میهن را نه به‌مثابه حافظه‌ای تاریخی، بلکه به‌مثابه افق زیستِ جمعی، قابل‌دفاع می‌بیند.

ادعای "سپردن کار مردم بە مردم" کە ورد زبان مدافعان خصوصی سازی است، خلاف واقع ، سلب حقوق از اکثریت جامعە بە نفع طبقە سرمایە دار است کە شمار آنها کمتر از ١٠ درصد جمعیت کشور است. این اقلیت حداکثر ١٠ درصدی مانند مالک کشور با بقیە مردم برخورد می کند و همە چیز را یکجا برای خود می خواهد. حکومت نیز دربست در خدمت این اقلیت قرار دارد و گزافە نیست اگر بگویم دولت پزشکیان کارگزار اتاق بازرگانی است

گنجاندن ابعاد دیگر فقر، مانند طول عمر و سوادآموزی، در تعریف ما از فقر، دامنه ابزارهای سیاست‌گذاری برای کاهش فقر را به طور قابل توجهی گسترش می‌دهد. حتی اگر درآمد افراد افزایش نیابد، سیاستهایی که سلامت آنها را بهبود می‌بخشد و تواناییها‌شان را در جذب و تبادل اطلاعات افزایش می‌دهد، موچب بهبود کیفیت زندگی‌شان می گردد.

قبل از جنگ اعتراضات کارگری و اجتماعی روز بە روز گستردە تر می شد. شعارهای معترضین و تظاهر کنندگان صریحتر و شفافتر و فراگیرتر می شد، نزدیکی و همراهی در تظاهرات در حال افزون بود، درخواست آزادی زندانیان سیاسی و لغو مجازات اعدام بە یک خواست عمومی معترضین تبدیل شدە بود، مبارزە با رژیم بە میان زندانیان سیاسی امتدا پیدا کردە بود، زنان نقشە رژیم برای تحمیل حجاب اجباری را بە شکست کشاندە بودند، کارگر، معلم، بازنشستە، کشاورز، و پرستار نانوا و کسبە خرد و متوسط در حال نزدیکی بە هم و خلق یک جنبش نیرومند و متثکر سراسری دیگربودند.

حتی اگر مجلس هم طرح را تصویب کند و شورای نگهبان و مجلس تشخیص مصلحت هم آنرا تائید کنند بازهم نفوذ صاحبان شرکتهای پیمانکاری در درون نهادهای قدرت بە اندازەای زیاد است، کە جلوی اجرای طرح را مانند سایر قوانینی کە وجود دارند اما اجرا نمی شود خواهند گرفت. در این آشفتە بازار تنها یک راە برای تصویب و فراهم کردن اجرای عملی آن وجود دارد و آن اعتصاب کارکنان رسمی و پیمانی بە نحوی است کە موجب توقف تولید گردد است.

روز دوشنبه ششم مرداد ماه همکاران رسمی ما در نفت بنا بر اولتیماتومی قبلی در اعتراض به سطح نازل حقوقه و گذاشتن سقف و کف حقوق و کسورات مزدی خود تجمع کردند. این تجمات در صبح این روز توسط کارگران شرکت نفت و گاز پارس کنگان (سایت2)، کارگران نفت و گاز پارس سکوی‌های ۴۰گانه‌ی POGC، کارگران، کارگران شاغل در پالایشگاه گاز فجر جم، شرکت نفت و گاز پارس عسلویه (سایت یک)، شرکت مجتمع گازی پارس‌جنوبی SPGC در پالایشگاه های نهم، هفتم، دوازدهم، اول، دوم و ستاد برگزار شدند. همکاران رسمی اعلام کرده اند که تا وقت پاسخ نگیرند هر دوشنبه تجمع خواهند داشت.

بیمە نکردن قریب  یک میلیون کارگران ساختمانی آنهم در صنعتی کە بیشتر قربانیان حوادث کارسالیانە را بە اذعان خودشان رقم می زند، علاوە بر اینکە سالانە میلیارد ها سود اضافی بە جیب انبوە سازان وارد می کند، هزینە سنگینی را بابت درمان و دارو بە کارگر و خانوادەاش تحمیل می کند و هر سالە دەها کشتە و صدها معلول روی دست خانوادە های بی بضاعت و کم بضاعت می گذارد بدون اینکە وجدان دست اندرکاران این صنعت و حامیان حکومتی آنها را اندکی دچار عذاب نماید. بازرس انجمن کارگران ساختمانی خیال نکند با وساطت وزیر کار راە بیمە کردن تعدادی از کارگران عضو انجمن اش را باز کردە،

این استدلال که رشد اقتصادی لزوماً به پیشرفت اجتماعی نمی‌انجامد و این دیدگاه که بهبود سلامت و آموزش لزوماً منجر به افزایش درآمد نمی‌شود، البته وارونه شدنی نیز هست. در کشورهایی که از منافع حاصل از رشد برای تأمین مالی خدمات بهداشت پایه و دسترسی همگانی به آموزش استفاده کرده‌اند، و در کشورهایی که ساختارهای تشویقی و سرمایه گذاریهای مکملی را فراهم کرده‌اند تا اطمینان حاصل شود که سلامت و آموزش بهتر به درآمدهای بالاتر منجر می‌شود، فقرا به طور مضاعف بهره برده اند: هم سالمتر و آموزش دیده تر شده‌اند و هم مصرف خود را افزایش داده اند.

کشتە و مجروح شدن ٣٥ کارگر تنها در یک کارخانە گوشە کوچکی از جنایات اسرائیل است کە آمار آن در یک گزارش مشخص می شود ولی هنوز آماری از مجموع کارگرانی کە در جریان حملات بمب افکن های اسرائیلی بە قتل رسیدند و سرنوشت آنهایی کە بیکار شدە و بحال خود رها شدەاند در دست نیست

اینجور "نمایندگان" تا وقتی بعد از انتقادات بی هزینە شان کە صد البتە ناشی از فشار بازنشستگان و تشکلهای مستقل آنهاست، در نهایت بجای سازماندهی هر اقدامی ریش و قیچی را بدست مدیر دولتی می سپارند، در واقع بە تحکیم پایە و تداوم قدرت همانهایی خدمت می کنند کە وضعیت کنونی نیجە عملکرد آنها و سلف شان است و ممکن است در این میان بابت تمجید و تعریف از جناب مدیر جدید یک چیزی هم نصیب ایشان بشود .

این معادله به شدت نابرابر است و هیچ‌جوری ارقام آن با هم نمی‌خواند؛ در این میان شورایعالی کار، به عنوان نهادی که قانون وظیفه تعیین مزد و مستمری را بر عهده‌اش گذاشته، از اسفندماه در خواب خرگوشی فرورفته؛ نه نشستی برگزار شده و نه صدایی از نمایندگان این شورا بیرون آمده آن هم در حالیکه حداقل مزد و مستمریِ طبقه‌ی کارگر به پایین‌ترین سطح در دهه‌های اخیر نزول کرده است.

غول‌های معروف جهان بی‌قانونِ سرمایه‌داری، به سلبریتی‌های خندان برای هر دقیقه تبلیغات در فضای مجازی و رسانه‌ها، صدها میلیون تومان می‌پردازند اما به کارگران خود برای ۷۲ ساعت کار در هفته، فقط ۱۰ میلیون حقوق می‌دهند؛ تمام بار رکود بازار را بر دوش کارگر با شانه‌های نحیفش می‌اندازند و سود رونق را خود به تنهایی به جیب می‌زنند.
پدیده‌ای به نام «کارگر پورسانتی»، یکی از زمخت‌ترین و دردناک‌ترین نمودهای عینی استثمار است

هم خامنەای وهم بقیە سرکردگان رژیم خوب می دانند کە همراە نشدن مردم با تجاوزات اسرائیل و امریکا امری طبیعی و از روی میهن دوستی و تشخیص ماهیت درست متجاوزان است و ربطی بە حمایت از رژیم ندارد. مردم بدنبال آزادی واقعی و نظامی دمکراتیک هستند و برای آن دەها سال است کە در حال مبارزە هستند و در این میدان آنقدر آزمودە شدەاند کە فریب مانورهای مستبدین داخلی و سلطە جویان خارجی را نخواهند خورد. مبارزە با استبداد داخلی و سلطە جویی خارجی با قوت در کشور تا رسیدن بە نظامی دمکراتیک و فراگیر ادامە خواهد یافت.

با استفاده از داده‌های یک نظرسنجی از 1725 خانوار در کوناکری، گینه، در سال 1997، تأثیر آموزش بر درآمد نیروی کار به تفکیک بخشهای شغلی بررسی شد. از این مطالعه دو نتیجۀ قابل توجه حاصل شد. نخست این که آموزش موجب افزایش درآمد مردان و زنان در هر سه بخش مورد مطالعه - خوداشتغالی، اشتغال مزدی خصوصی، و اشتغال مزدی دولتی - می‌شود؛ بنابراین، حتی در مناطق شهری با درآمد بسیار پایین مانند کوناکری نیز، ثمرات آموزش کاملاً مشهود است.

تا وقتی نظام استبدادی پا بر جاست وضعیت طبقە کارگر باز هم بدتر خواهد شد. بنا بە همین دلیل مبارزە برای احیای حق و تامین زندگی شرافتمندانە بدون مبارزە با استبداد رە بجایی نمی برد. مناسبترین راهکار شناختە شدە در دنیا برای برخورداری از زندگی بهتر متشکل شدن نە صرفا برای دفاع ازحقوق صنفی، بل کە همچنین علیە استبداد کە باعث از بین بردن حقوق صنفی و بی عدالتی می شود هم هست.

از نظر اوزلم دمیرل، نماینده چپ‌ها در پارلمان اروپا، آنچه امروز در بروکسل جریان دارد صرفاً واکنشی به جنگ در اوکراین نیست، بلکه بخشی از یک استراتژی وسیع‌تر برای جایگاه‌یابی مجدد اروپا در نظم جهانی در حال تغییر است. او گفت: «اتحادیه اروپا خود را برای رقابت با ایالات متحده و چین آماده می‌کند. رئیس کمیسیون اروپا، اورزولا فون‌درلاین، قصد دارد طی پنج سال آینده تا ۱۰۰۰ میلیارد یورو برای تسلیحات در کشورهای عضو بسیج کند

مسلم است نیابت ریاست مجلس ٤ درصدی بە این سمت برگزیدە نشدە کە دغدغە سفرە خالی کارگر را داشتە باشد. دغدغە اصلی او تامین نظر و منافع صاحبان قدرت و ثروت است. تا وقتی کە این جماعت بر سر قدرت اند، آش همین است و کاسە همان!حالا کە رای دادن کارگر و ندان رای جز فلاکت برای طبقە کارگر ندارد تنها راە باقی ماندە گرفتن دم این جماعت وحشی و کذاب و پرت کردن آنان از مجلس و نهادهای قدرت و فرستادن شان بە کارخانە و مزرعە برای چشیدن طعم ستمی است کە خود هنگام داشتن قدرت بر دیگران اعمال کردەاند.

- به اخراج‌های بی‌ضابطه و همراه با خشونت و توهین و تحقیر پناه‌جویان به ویژه پناهجویان قانونی پایان دهد و روند قانونی، محترمانه و مطابق با ضوابط بین‌المللی را برای ساماندهی به معنای واقعی کلمه در پیش گیرد.
- اخراج کودکان و خانواده‌های افغانستانی که سابقه فعالیت‌های خلاف قانون نداشته‌اند را فورا متوقف و دسترسی همه کودکان به آموزش را بی‌قیدوشرط، تضمین نماید.

قبل از شروع جنگ کارگران و سایر مزدبگیران شاغل و بازنشستە لاقل می توانستند با برگزاری اعتراضات جمعی خیابانی نسبت بە پایمال کردن حقوق و وضعیت بد معیشتی خود اعتراض کنند. حملە اسرائیل و متعاقب آن ایجاد شرایط جنگی این امکان را نیز از کارگران و بازنشستگان گرفت و در واقع حملە اسرائیل از این لحاظ بە نفع رژیم و علیە کارگران و همسو با سیاستهای ضد کارگری رژیم بود.

با این شواهد نباید نتیجه گرفت که شناسایی فقرا بر اساس ابعاد مختلف فقر همواره به نتایج کاملاً یکسانی منتهی خواهد شد. مطالعه ای که بر پایه داده های گردآوری شده در سال 1985 در کشور ساحل عاج انجام شده، همبستگیهای نسبتاً متوسطی را میان سنجه های مختلف فقر نشان می دهد. از میان 30 درصد جمعیتی که بر اساس سنجه مصرف سرانه (با در نظر گرفتن ترکیب خانوار) فقیر شناخته شده اند، کمتر از نیمی بر اساس معیار میانگین سطح تحصیلات بزرگسالان فقیر محسوب شدند.

. در هر کشوری کە طبقە کارگر از حقوق انسانی، رفاە و آزادی برخوردار است بواسطە سازمانیافتگی است. هر جا کە طبقە کارگر متحدتر و متشکلتر باشد بە همان نسبت از رفاە و آزادی بیشتری برخوردار است. نە تنها رفاە و آسایش زحمتکشان بلکە آزادی و رفاە عموم مردم تابع وجود اتحادیە ها، نهادهای مدنی و احزاب کارگری است.

تا سال ٦١ دەها سندیکا و مراکز سندیکایی با بە رغم همە ی فشارهای حکومتی فعالیت خود را ادامە دادند و با تشکیل دەها تعاونی مصرف، مسکن، کمیتە های ورزشی، گروە های هنری و تاتری، تشکیل جلسات آموزشی و تهیە پیشنویس قانون کار کوشش کردند بەآگاهی، رفاە و بهبود حقوق اعضای خود مساعدت نمایند. عباس در این کلاسها از سبک خاصی پیروی می کرد و آموزش خود را کە نتیجە تجربیات اش بود با طرح سوال هایی از حاضرین شروع می کرد.

ما قاطعانه هرگونه حمله نظامی را که ناقض معاهدات و کنوانسیون‌های بین‌المللی باشد، محکوم می‌کنیم. سازمان‌های سندیکایی ما به افشای آزار و اذیت‌هایی که متوجه کسانی است که در ایران برای آزادی، عدالت اجتماعی و حقوق سندیکایی مبارزه می‌کنند، ادامه خواهند داد.

نە فقط بخاطر اینکە عباس یک مبارز قدیمی و عمیقا معتقد و پیگیر جنبش کارگری و سندیکایی بود کە همە ی عمراش را از نوجوانی تا هنگام وداع با زندگی برای برقراری عدالت اجتماعی و آزادی و در راە حقوق، آگاهگری و رفاە کارگران گذرانید و هیچ چیز او را از این راە منصرف و منحرف نکرد، بلکە همچنین بخاطر شخصیت و منش والای انسانی وبردباری، ادب، انسان دوستی و صراحت و رک و روان گفتن نظر و اعتقادات اش کە او را از خیلی ها متمایز می کرد انسانی شایستە احترام بود.

برخورد تند و ابلهانە علی خامنەای با پیشنهاد ترامپ کە واکنش متقابل و خشمگینانە ترامپ را بە همراە داشت فرصتی را کە پیش آمدە بود خنثی کرد. بحث بر سر این نبود و نیست کە نیت ترامپ چیست، بحث بر سر انتخاب میان جنگ و تحریم یا مذاکرە و صلح و بر سر نجات کشور از وضعیت فاجعە باری است کە رژیم فقاهتی و رهبری یک نفرە خامنەای با اعمال اختناق و استبداد و رواج فساد بوجود آوردە است. جواب رد هوشیارانە مردم بە درخواست حمایت از...

برنامه توسعه سازمان ملل متحد، نقش اصلی را در تعریف فقر بر پایه توسعه انسانی ایفا کرده و برای آن چندین شاخص معرفی کرده است، از جمله "شاخص توسعه انسانی" و – آنچه در بحث حاضر بیشترین ارتباط را دارد – "شاخص فقر انسانی (HPI). این شاخص بر سه محرومیت انسانی تمرکز دارد: عمر [کوتاه]، سواد [کم]، و استاندارد زندگی [پائین]. طول عمر با درصد افرادی که پیش از ۴۰ سالگی می میرند سنجیده می شود، سواد با درصد بزرگسالان باسواد، و استاندارد زندگی با ترکیبی از درصد جمعیتی که به خدمات بهداشتی دسترسی دارند...