کارگری

مدتهاست کە اعتراض بخش زیادی از ما ایرانیها در دادن بیانیە های اعتراضی تسکین دهندە اما کم اثر خلاصە شدە. ظاهرا راضی هستیم کە داریم بە نظر خودمان کار مفیدی انجام می دهیم. مفید هم هست اما در حاکمیت استبدادی بازدارندە نیست. آیا براستی امکان اعتراض موثرتر و بازدارندە وجود ندارد؟ چرا حتمی با وجود رژیم دیکتاتوری هم خیلی اوقات اعتراضهای موثرتری شدە و می شود کرد.

در این میان کارگر هم بخشی از دستمزد اش را از دست دادە و هم ارزش دستمزدش در اثر سقوط ارزش پول کاهش یافتە و هم قیمت کالاهایی کە مصرف می کند بالا رفتە است، با این اوصاف خودتان فکر کنید در این وانفسا چە بلایی سر کارگر و کارمند و خانوادە هایشان می آید. متاسفانە روزهای بە مراتب سختری پیش رو داریم و اگر جنگ از سر گرفتە شود معلوم نیست مردم بتوانند نان خالی شان را هم با درآمدهایی کە روز بە روز آب می روند و هزینەهایی کە دم بە دم بیشتر می شوند، تامین کنند.

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، به‌عنوان بخشی از طبقه‌ی کارگر ایران و جهان، مهاجران، پناه‌جویان و پناهندگان را بخشی جدایی‌ناپذیر از جامعه‌ی انسانی و کارگری هر کشور می‌داند. ضروری‌ست که تمامی تشکل‌های کارگری و مدنی به این موضع روشن و مشترک بین‌المللی پایبند بمانند و تحت هیچ شرایطی تحت تأثیر فضای متعفن مهاجرستیزی و نژادپرستی قرار نگیرند. حمله به مهاجران، تضعیف همبستگی اجتماعی و طبقاتی است و در خدمت منافع حاکمیت‌ها و نظام سرمایه‌داری‌ست. نژادپرستی و مقصرنمایی مهاجران محکوم است و به همبستگی بین‌المللی، که کارگران ایران، منطقه و جهان به‌شدت به آن نیاز دارند...

سندیکای کارگران شرکت واحد، ضمن تبریک آزادی این فعال کارگری مقاوم، بار دیگر تأکید می‌کند که بازداشت و زندان علیه فعالان کارگری، نه تنها نقض صریح حقوق انسانی و شهروندی آنان است، بلکه نشان‌دهنده‌ی تداوم رویکرد سرکوب‌گرانه‌ای‌ست که باید پایان یابد.

در هفتە گذشتە بررسی حذف بخش دیگری از مشاغل سخت و زیان آور در دستور کار اتاق بازرگانی گرفت. گزارشی از نتیجە این بررسی منتشر نشد. اتاق بازرگانی اما از آنجا کە بە تبعیت روسای سازمان تامین اجتماعی، وزارت کار و دولت از تصمیمات خود مطمعن است، نتیجە را ظاهرا مستقیما برای کارگزاران اتاق در تامین اجتماعی فرستادە و این سازمان نیز بدون فوت وقت فرمان ولی نعمتان خود در اتاق بازرگانی را بە اجرا در آوردە است. در واقع تعرضات ضد کارگری بە حقوق ناچیز کار حتی در شرایط جنگی هم بی وقفە ادامە دارد.

در صورت تداوم وضعیت جنگی بعد از این حملات بحران اقتصادی در کشور بدتر و بە تبع آن فشار های اقتصادی و معیشتی بە مردم کە پیش از جنگ نیز طاقت فرسا شدە بود بیشتر و سایر هزینەهای زندگی نیز فزونتر خواهند شد. تلاش برای برقراری صلح با توجە بە اینکە یک حکومت فاسد و سرکوبگر بر کشور حاکم است، تنها نخستین قدم در راە رهایی از سلطە این رژیم است. گام بعدی احیای جنبش اعتراضی است. عدم همراهی هوشیارانە مردم با متجاوزان بد نیت...

عملکرد قوی رشد همراه با کاهش حتی جزئی در نابرابری، می‌تواند تأثیر چشمگیری بر درآمد تهیدستان داشته باشد. شواهد تاریخی نیز این دیدگاه را تأیید می‌کنند. داده‌های مربوط به اوایل دهۀ 1960 تا اوایل دهۀ 1990 نشان می‌دهند که هر دو کشور اندونزی و تایوان رشد سریعی را تجربه کرده اند، بدون آن که نابرابری در آن‌ها وخیمتر شده باشد.

اینها عادت دارند هر از چندی یک بار بخشی از تە ماندە قانون کار را تغییر دهند و تا کنون هر جا دست گذاشتەاند، کسی دستشان را پس نزدە است، آخر مگر نە این است کە صاحبان واقعی قدرت در این کشور بلازدە همیشە همین ها بودەاند؟شک نکنیم تا زمانی کە طبقە کارگر متحد و متشکل و مستقل نشدە باشد وضع اگر بدتر نشود بهتر نخواهد شد. سر و صدای ظاهری آن چند تشکل سر سپردە ونوکر صفت صاحبان قدرت هیچ تغییری در وضع موجود نخواهد داد!

رفقای زحمتکش و محروم از رفاە و آزادی و عدالت، تجاوز نظامی اسرائیل و آمریکا درست در شرایطی رخ داد کە مبارزات شما و اکثر گروەهای اجتماعی در اوج خود بود. خیابان‌ها و میادین شهرهای کشور هر هفتە مملو از اعتراضات بازنشستگان، کارگران، پرستاران، معلمان و سایر گروە های شغلی مزد و حقوق بگیر بود. تجاوز اسرائیل و آمریکا و تخریب وحشیانە و بی‌رحمانە زیر ساخت‌های اقتصادی و واحد‌های تولیدی بە همراە بسط استبداد و سرکوب توسط حکومت بە بهانە شرایط جنگی و هم‌چنین تصمیم درست و هوشیارانە خود شما برای جلوگیری از تحمیل یک دیکتاتوری تازە از طریق جنگ و کودتا ...

کلام آخر این که زنان هیچ نفعی در پیروزی هیچ سویی را در این جنگ ندارند. در شرایط حاضر و با توجه به پراکندگی مزمن نیروهای اپوزیسیون، خاتمه‌ی فوری تجاوز نظامی خواستی معقول و قابل‌تحقق در جهت بهبود شرایط سیاسی و امنیتی در داخل کشور است تا نیروهای دموکراتیک امکان تحرک و سازمان‌دهی بیشتر را برای زیر وزبرساختن بنیادین نظام سیاسی ایران و استقرارجامعه‌ای آزاد از استبداد، از فساد، از خرافه و زن‌ستیزی به دست آورند.

شیرین اردکانی، وکیل خانواده کوهلر، نیز در گفت‌وگو با خبرگزاری فرانسه، حمله به زندان اوین را «غیرقانونی» دانست و تأکید کرد: «جان انسان‌ها به بازی گرفته شده؛ هم از سوی اسرائیل و هم جمهوری اسلامی ایران.» این اظهارات در حالی بیان می‌شود که گزارش‌ها حاکی از آسیب شدید به بخش‌هایی از زندان اوین، از جمله بند زنان، است.

در مورد اعتصاب کامیونداران، به نظر می‌رسد که این اعتراض صنفی گسترده با وعده‌ها و نیز برخی اقدامات حکومت، و در عین حال، بازداشت ده‌ها تن، به طور موقت پایان یافت. اما تحقق نیافتن وعده‌‌ها و رویکرد مقطعی دولت به مشکلات کامیونداران، می‌‌تواند به افزایش نارضایتی‌ و اعتراضات آنان منجر شود

این تلاشها در شرایطی انجام می گیرد کە رژیم اسرائیل ماهیت جنایتکارانە خود در غزە و سایر کشورهای منطقە را با جنایاتی کە مرتکب شدە نشان دادە و منفور مردم جهان است. پیداست رژیمی کە در غزە قساوت و بیرحمی خود را بە عالم و آدم اثبات کردە و بخشهایی از سرزمینهای کشورهای منطقە را بە تصرف خود درآوردە و زیر ساختهای دفاعی کشور سوریە را بعد از سقوط اسد نابود کردە است، نمی تواند دوست و نجات بخش مردم ایران از زیر سلطە رژیم ارتجاعی و استبدای منفور فقاهتی شود.صادق

بنابراین، با وجودی که شواهد مربوط به نابرابری اولیه درآمد ممکن است متناقض باشند، چندین پژوهشگر رابطه محکمی را بین رشد و توزیع اولیه انواع مختلف داراییها یافته اند. برای مثال، بردسال (Birdsall) و لوندونو (Londono) نشان دادند که توزیع اولیه سرمایه انسانی بر رشد آینده تأثیر می‌گذارد، در حالی که دینینگر (Deininger) و اسکوایر (Squire) دریافتند که توزیع نابرابر اولیه زمین باعث کاهش رشد در آینده می‌شود.

استقرار آزادی و عدالت اجتماعی کار خود مردم ایران است و شرط لازم برای فراهم کردن آن سرنگون کردن رژیم اسلامی بە دست خود مردم ایران و بدون هر نوع دخالت و تجاوز نظامی است. مردم کشور ما درطول تاریخ معاصر خود بارها نشان دادەاند کە استعداد و توانایی کافی برای برانداختن بساط رژیم های دیکتاتوری مختلف را داشتە و دارند و هر جا کە موقتا در این راە با شکست مواجە شدەاند، دلیل اش دخالت و همدستی و تبانی رژیم های دیکتاتوری با قدرت های استعممارگر خارجی بودە است. جنبش زن، زندگی، آزادی متاخرترین این جنبش ها است...

وقت آن رسیده است در کنار هم دست به کار شویم و متحدانه با جنبش دفاع از زندگی و معیشت، دفاع از آزادی بیان، تشکل، اعتصاب، تجمع، اعتراض و آزادی همه زندانیان سیاسی، در مقابل جنگ افروزان و مرتجعان و تروریست‌ها بایستیم.
سازمانیابی کنیم برای پیشروی مبارزات مان و تحقق مطالبات انسانی مان یک صدا شویم

از نهادهای مستقل بین‌المللی، تشکل‌های معلمان جهان و کنشگران صلح می‌خواهیم با فشار بر دولت‌های منطقه و قدرت‌های جهانی، زمینه توقف جنگ و آغاز گفت‌وگوهای صلح‌آمیز را فراهم کنند.
تقویت نهادهای مدنی، احترام به حقوق شهروندی و مشارکت مردم در تصمیم‌گیری‌های کلان، تنها راه برون‌رفت از بحران‌های کنونی است

صدای ما، هرچند کوچک، باید پژواک حق‌طلبی، آگاهی و مقاومت باشد. بر همین اساس، باید تلاش کنیم محتوایی آموزشی، آگاهی‌بخش و حمایتی تهیه کنیم؛ به‌ویژه برای کودکان و گروه‌های آسیب‌پذیر. شاید همین گام‌های کوچک، در میانه‌ی این روزهای دشوار، مرهمی باشند و اندکی از بار سنگین این بحران بر دوش آسیب‌دیدگان بکاهند.

ما تشکل‌ها و فعالان مستقل کارگری و مردمی در ایران، هیچ توهمی نسبت به اینکه آمریکا و اسرائیل می‌خواهند آزادی، برابری و عدالت برای ما به ارمغان بیاورند، نداریم ــ همان‌گونه که هیچ توهمی به ماهیت و عملکرد سرکوب‌گرانه، مداخله‌گرانه، ماجراجویانه و ضدکارگری جمهوری اسلامی نداریم

آن‌چه حاکمان اسرائیل و تندروهای داخلی در حق مردم روا می‌دارند، جنایت است. و ما حق داریم به عنوان یک نهاد صنفی مستقل، هشدار دهیم که:
- هیچ کشوری با مشت گره کرده، صلح نمی‌سازد.
- هیچ ملتی از آوارگی، امنیت نمی‌آموزد.

- ما باور داریم که صدای ما معلمان باید صدای صلح باشد. و این صلح، نه به معنای سازش با ظلم، بلکه به معنای ایستادن کنار انسان‌ها به ویژه کودکان بی‌گناه است

آمادە کردن مردم برای مبارزە علیە جنگ و جنگ طلبان و جلوگیری از تحمیل جنگی دیگر همراە با فشار برای پایان دادن بە مناقشە ویرانگر و فاجعە بار و پرهزینە هستەای برای سرنوشت امروز و فردای مردم اهمیت اساسی دارد. بازندە هر جنگی شک نکنیم کەاز هر لحاظ مردم کشور ما هستند. بنا بر این در زمانی کە زمزمە شوم جنگ ولو در حد تهدید بلند است همەی مردم با اعتراض خود باید تلاش کنند، این صدای شوم جنگ خواهی را کە حاصلی جزء مرگ و یرانی و عقب ماندگی برای ما ندارد از هر سو کە باشد در گلو خفە کنیم.

با این حال، در بسیاری از کشورها، طی دوره‌های زمانی طولانی، نابرابری به طرز شگفت انگیزی پایدار باقی می‌ماند. و هر جا که نابرابری به سرعت تغییر کرده، فقط افزایش داشته است و نه کاهش؛ شواهدی از کاهش سریع نابرابری در دست نیستند. در مورد آن هفت کشوری که در نمونۀ بالا نابرابری داشتند، نرخ متوسط کاهش 0.3 واحد جینی در سال بود. این به آن معناست که اگر کشوری سطح نابرابری مشابه کشورهای آمریکای لاتین داشته باشد، حدود 60 سال طول می‌کشد تا به میانگین نابرابری سایر کشورهای در حال توسعه برسد.

ما آزادی سپیدە عزیز را بە ایشان، خانوادە گرامی و همە ی مبارزان راە آزادی و عدالت اجتماعی صمیمانە شادباش می گوییم و آرزوی آزادی بقیە زندانیان سیاسی خاصە زنان دلاور و سرفراز زندانی را داریم.
از طرف جنگ کارگری

تغییرات بە عمل آمدە در رویکردهای سازمان بین المللی کار نیز تابعی از تضعیف سازمانهای کارگری در بعد جهانی است. بهمین جهت راە تغییر این رویکرد یک جانبە تقویت احزاب و سازمانهای سندیکایی در همە جای جهان است. هم از این رو نباید از بابت بی توجهی سازمان بین المللی کار نسبت بە پایمال سازی حقوق کارگر و سرکوب سازمانهای سندیکایی تعجب کرد.

در هفته‌های اخیر، حرکت‌های اعتراضی و هماهنگ‌شده‌ای از سوی اتحادیه‌های کارگری، نهادهای مردمی و فعالان مدنی مستقل از سراسر جهان شکل گرفته است که راهپیمایی جهانی به‌ سوی غزه یکی از نمونه‌های برجسته‌ی آن است. سندیکای کارگران شرکت واحد از این ابتکارهای مستقل از دولتها، که با هدف پایان‌دادن به نسل‌کشی و محاصره‌ی غزه صورت می‌گیرد، حمایت می‌کند و بر ضرورت همبستگی جهانی برای دفاع از کرامت انسانی تأکید دارد

کارفرمایان از تن دادن بەخواستە اصلی کارگران فروکش کردن آن اعتصاب یک پارچە قبل از گرفتن حق شان بود. آن تجربە و تجربیات دیگر برای کارگران روشن کرد برای درهم شکستن مقاومت صاحبان شرکتهای پیمانی و وادار کردن آنان بە پذیرش خواستە های عادلانە و بدیهی شان بدون سازمانیابی و اعتصابات گستردە و هماهنگ میسیر نیست. با وجود این تجربە و گام برداشتن در این مسیر کارگران قطعا سرانجام پیروز خواهند شد.

کنفدراسیون اتحادیه های کارگری نروژ (ال او) که نمایندگی بیش از یک میلیون کارگر در نروژ را بر عهده دارد، سرکوب بی‌رحمانه‌ی رانندگان کامیون و دیگر فعالان اتحادیه‌ای توسط حکومت در ایران را به‌شدت محکوم می‌کند.

به گزارش خبرنگار ایلنا، جمعی از بازنشستگان مطالبه‌گر تامین اجتماعی شهر اهواز در بیانیه‌ای مطالبات خود از تامین اجتماعی و دولت را مطرح کردند.

این مطالبات به شرح زیر است:

۱- ما بازنشستگان خواهان اجرای قانون ماده ۹۶.۱۱۱ تامین اجتماعی یعنی پرداخت به اندازه سبد معیشتی هرساله هستیم.

۲ - الزام درمان رایگان مطابق  ماده قانونی ۵۴ سازمان تامین اجتماعی و اصل ۲۹ قانون اساسی حق مسلم ما بازنشستگان است.

۳- ما خواهان ساخت و تجهیزات کامل درمانی درمانگاه‌ها و بیمارستان‌های ملکی تامین اجتماعی هستیم. درغیر این‌صورت باید خرید درمان رایگان در کلیه‌ی بیمارستان‌های غیر دولتی توسط سازمان تامین اجتماعی انجام شود. 

من خواستم از همه عزیزان، رفقایی که در این اجلاس شرکت نموده تا صدای دادخواهی مردم تحت ستم، کارگران، معلمان، بازنشستگان، پرستاران و توده های زحمتکش در ایران هستند سپاسگذار و قدردان همه شما باشم ، قدردان همه تشکلها، نهادها وان جی او هایی که در این اجلاس شرکت کرده و صدای کارگران هستند.

تحقق مطالبات بالادرگرو اتحاد و همبستگی بین المللی کارگران و گسترش تشکل های اجتماعی کارگری است که توازن قوا را در مبارزه علیه سرمایه داری به نفع آحاد کارگران تغییر دهد.در حال حاضرمبارزات کارگری در ایران با وجود دستگیری وزندانی و صدوراحکام اعدام برای کارگران معترض ادامه دارد وتشکل یابی و سازماندهی اعتراضات در حال گسترش است

در ایران علاوە بر اینکە سیاستهای اقتصادی نئولیبرالیستی اعمال می شود، حق کارگر و زحمتکش برای دفاع از حقوق خود نیز سلب شدە است. بنا بە همین دلایل اعتراضات صنفی لاجرم و بدون توصیە این و آن شکل سیاسی بە خود می گیرند و تا زمانی کە بە آنها پاسخ دادە نشود تداوم وگسترش پیدا خواهند کرد و هیچ کس نمی تواند مانع از آن شود.

نحوۀ تخصیص درآمد میان اعضای خانوار می‌تواند تأثیر چشمگیری بر شکلگیری و اجرای سیاستها داشته باشد. در مدل یکپارچه، که فرض می‌کند یک مطلوبیت مشترک بر کل یک خانواده حاکم است، سیاستگذاران تنها از طریق تغییر قیمتهای نسبی می‌توانند تخصیص بودجه را در خانوار تغییر دهند.

.
در حال حاضر، زندان های حاکمیت جمهوری اسلامی کارگران، معلمان و معترضین بسیاری را در خود محبوس کرده است و شکنجه و آزار زندانیان سیاست جاری حکومت است. و بسیاری از زندانیان محروم از دارو و درمان جانشان در خطر است

نخیر کارگران همە ی این ترفندها را تجربە کردەاند و فهمیدەاند تا متحد و متشکل نشوند و اعتصابات شان را گسترش ندهند این وعدە ها روی کاغذ می ماند و بە عمل در نمی آیند. رژیمی کە اعتراضات مردم و سندیکاها و نهادهای مدنی را بی امان سرکوب می کند، بە وعدەهایش اعتباری نیست. اولین شرط پیشبرد آنچە در نهمین همایش کار مطرح شد آزاد گذاشتن فعالیت تشکلهای مستقل کارگری است کە در این همایش اشارەای بە آن نشدە است. بقول معروف بی مایە فطیرند

ما بدنبال تحقق خواسته‌هایمان و در راس همه آنها آزاد شدن رانندگان دستگیر شده هستیم.
ما امروز رانندگانی متحد و قوی و صدای واحدِ یک خانواده بزرگ حمل و نقل جاده‌ای هستیم.
ما از همه اقشار مختلف و هموطنان عزیز در ایران و خارج کشور و ارگان‌های بین‌المللی که از این اعتصاب حمایت کردند؛ بسیار سپاسگزاریم و امیدواریم که شایسته این همه محبت و همدلی آنها باشیم