کارگری

بهر حال صلح بە نفع همە بە غیر از اسرائیل و بیشتر از همە بە نفع مردم ایران و نیروهای آزادیخواە مدافع عدالت اجتماعی و بە ضرر نیروهای استبدادی است کە بە بهانە جنگ هر روز عدەای از جوانان مبارز کشور را با بهانە های ساختگی اعدام و عدە بیشتری را زندانی و سرکوب می کنند. کشور ما ظرفیت تداوم این جنگ تجاوزگرانە را برای مدتی طولانی ندارد.اکثریت مردم نیز تمایلی بە ادامە جنگی کە وضعشان را روز بە روز بدتر می کند ندارند. هیچ تغیر و تحولی در کشور تا زمانی کە جنگ وجود دارد متصور نیست. جنگ فرصت نیست، فرصت سوز است

در این روش ۳ بُعد ــ سلامت، آموزش و استاندارد زندگی ــ و ۱۲ شاخص شناسائی میشوند. این ۱۲ شاخص شامل ۱۰ شاخص اصلی مدل جهانی فقر چندبُعدی، به علاوه دو شاخص جدید یعنی سلامت مادران و داشتن حساب بانکی است (سه بعد و ده شاخص اصلی مدل جهانی فقر چندبعدی در بخش چهارم این مقاله معرفی شده اند).

متاسفانە باید گفت کە حکومت و کارفرمایان در نظر دارند ابتدا این تغییرات را عرف و سپس رسما قانونی کنند و مادامی کە طبقە کارگر فاقد تشکل مستقل است و اعتراضات پراکندە هستند موفق هم خواهند شد. با تغییر و تحول در درون حکومت نیزهیچ چیز بە نفع حقوق کارگر تغییر نخواهد کرد. برای پایان دادن بە این دور باطل چند ده سالە راهی غیر از متشکل شدن در سطح وسیع و متحد شدن با جریانات و جنبش های دمکراتیک و مترقی عدالت خواە و صلح دوست وجود ندارد

بررسی وضعیت زنان سرپرست خانوار، فقط مسئله «فرهنگ مردسالار» نیست؛ بخش مهمی از نابرابری از ساختار حقوقی، سیاست‌گذاری بازار کار، نظام تأمین اجتماعی و شیوه اجرای قانون ناشی می‌شود.
در بسیاری از کشورها از جمله ایران حتی وقتی قانون به‌ظاهر «بی‌طرف» است، در عمل بر پایه الگوی «مرد نان‌آور زن وابسته» طراحی شده و همین موضوع زنان سرپرست خانوار را در موقعیت نابرابر قرار می‌دهد

اساسا وجود چنین پدیدەای خود گواە همدستی وزارت کار با صاحبان قدرت است. اگر نە چطور می شود از این خبرها اطلاع داشتە باشد اما واکنش نشان ندهد؟ روابط کارگری کارفرمایی در ایران امروز واقعا روابط گرگ و میش شدە است و دیر نیست کە کار آن بە شورش و قیام منجر شود.

در اوج بحران معیشت و سپس آوار جنگ تجاوزگرانه بر کشور — که برای حکومت تمامیت خواه رانتی و سرکوبگر که در انواع بحران‌ها گرفتار شده نفس دوباره بود — اظهارات مقام‌هایی مانند حشمت‌الله عسگری که «افزایش حقوق کارگران عامل گرانی است»، صرفاً یک خطای تحلیلی یا لغزش کلامی نیست؛ بخشی از سازوکار سیاسی و رسانه‌ایِ برای استثمار بیشتر وتهی کردن سفره کارگران ودیگر مزد بگیران وفرودستان در دوره بحران است.

سپردن امور بە مردم در نظام های دیکتاتوری و سرکوبگر ممکن و میسر نیست، وجود چنین رژیمی اساسا خود نافی این شعار است. سپردن امور بە مردم تنها در یک حکومت دمکراتیک مردمی باورمند بە عدالت اجتماعی قابل تحقق است. واقعیت آن است اینهایی کە لاف سپردن امور بە مردم را می زنند بە راستی با یک نظام دمکراتیک کە بخواهد سپردن امور بە همە ی مردم را عملی کند،سر ناسازگاری دارند.

بی عدا

فقر تنها به معنای سختی اقتصادی نیست، بلکه سایر جنبه های زندگی را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد و مانع رشد همه جانبه افراد فقیر می‌شود. برخلاف معیار بانک جهانی برای سنجش "فقر مطلق" که بر درآمد کمتر از 2.15 دلار در روز تمرکز دارد، شاخص جهانی فقر چندبعدی (Multidimentional Poverty Index: MPI) درکی عمیقتر و دقیقتر از فقر ارائه می‌دهد و فقر "حاد" را از طریق محرومیتهای همپوشان ارزیابی می‌کند. این شاخص مکمل اندازه گیریهای فقر درآمدی است، زیرا محرومیتها را به طور مستقیم سنجیده و مقایسه می‌کند.

زنان سرپرست خانوار که در بازار کار غیررسمی حضور دارند، «غالباً با کمبود سابقهٔ بیمه مواجه می‌شوند. این کمبود می‌تواند منجر به کاهش مستمری بازنشستگی و نداشتن پوشش کافی در دوران پیری شود». برای زنی که در دوران میانسالی خود را تنها و بدون حمایت مالی می‌یابد، نبود سابقه بیمه کافی به معنای محکومیت به فقر در دوران سالمندی است.

حذف شرکتهای پیمانکاری دلال کار و وظیفە خود کارگران شرکتهای پیمانکاری است کە سالهاست در این راە مبارزە کردە و هزینە دادەاند و تا قبل از جنگ تجاوزگرانە امریکا و اسرائیل با بر پایی اعتصابات و تظاهرات و راهپیمایی های چند هزار نفری داشتند این مبارزە را بخصوص در شرکتهای نفتی و پتروشیمی پیش می بردند. هم اکنون نیز هر کس صادقانە از خواست آنها برای انحلال شرکتهای پیمانی بکوشد و قصد فریب شان را نداشتە باشد بعنوان بخشی از مبارزە شان حمایت خواهند کرد. اما نقد را با نسیە تاخت نخواهند زد و حاضر نخواهند شد حقوق مکتسبە خود را بابت یک حقوق نسیە دیگر معاملە کنند.

تداوم جنگ برای ایران خصوصا برای کارگران و زحمتکشان و عموم مردم ایران چنانکە تا کنون هر دو جنگ اخیر بە وضوح اثبات کردەاند علاوە بر کشتە شدن مردم و ویرانی زیرساختها، حکم تشدید بیکاری، فقر، گرانی و تورم، رکوداقتصادی، بی حقوقی. سرکوب و اختناق را دارد. بهمین دلایل مردم بویژە طبقە کارگر و مزد و بگیر و همە ی زحمتکشان و تهی دستانی کە بیشترین فشارهای جنگ روی دوش آنها سنگینی می کند، لازم و ضروری است کە از تداوم مذاکرات برای پایان جنگ و رسیدن بە صلح بە جد حمایت کنند.

سازمان برنامه قدیم هند تا سال 12 – 2011 آمارهای فقر را برای سالهای مختلف منتشر می‌کرد. در سال 2013، با استفاده از خط فقر تندولکار، اعلام شد که 9/21 درصد از جمعیت، یعنی حدود 270 میلیون نفر، در فقر زندگی می‌کنند. از آن زمان تا کنون، دیگر به روزرسانی رسمی درباره اندازه گیری فقر در هند منتشر نشده است.

بر اساس آخرین اعلام رئیس سازمان بهزیستی کشور، جمعیت کل زنان سرپرست خانوار در ایران ۶.۵ میلیون نفر است که از این تعداد، حدود ۳۰۰ هزار نفر تحت پوشش مستقیم سازمان بهزیستی قرار دارند و خدمات دریافت می‌کنند. نکته قابل توجه این است که سالانه حدود ۲۰ درصد به تعداد بانوان سرپرست خانوار تحت پوشش اضافه می‌شود و همچنین ماهانه حدود هزار نفر متقاضی جدید به این جمعیت افزوده می‌شوند که نشان‌دهنده رشد سریع این پدیده اجتماعی است

این وضعیت فاجعە بار نتیجە تبانی و زدوبند مقامات فاسد حکومتی با سرمایە داران رانتخوار ، از بین بردن قوانین حمایتی، چپاول منابع درآمدی تامین اجتماعی، سرکوب تشکلهای مستقل کارگری و استقرار مناسبات استبدادی بردە دارانە در دوران مدرن توسط حکومتی است کە با ادعای برقراری عدالت و آزادی و محرومیت زدایی از محرومان بە قدرت رسید و با غارت منابع و درآمدهای کشور سە چهارم مردم کشور و بیشتر از همە محرومترین ها را محتاج نان شب شان کرد.

آنچه گفته شد، به این معنا نیست که سیاستهای پیشنهادی این پژوهشگران بی اثر یا نادرست اند. سرمایه گذاری در آموزش، مبارزه با فساد از طریق شفاف سازی بودجه، شبکه های ایمنی اجتماعی و برنامه های اعتبار خُرد همه ابزارهای مفیدی اند که شواهد تجربی اثربخشی آنها را تأیید می‌کنند. تجربۀ شرق آسیا هم نشان داد که رشد اقتصادی همراه با توزیع نسبتاً عادلانه می‌تواند فقر را به میزان چشمگیری کاهش دهد. اما این سیاستها تنها زمانی به طور پایدار مؤثر اند که در بستری قرار گیرند که در آن توزیع قدرت - در بازار کار، در فرآیند سیاسی، در دسترسی به سرمایه - مورد توجه قرار گیرد.

وضعیت معیشتی و اقتصادی همراە با تشدید سرکوب و اعدام، موقعیت انفجاری را در کشور فراهم آوردە، اگر تا کنون انفجار رخ ندادە، بە ملاحظە جنگ است و نە افزایش تحمل و رضایت مردم.جنگ نە تنها بهبودی در معیشت و نارضایتی مردم و کاهش فشارها بوجود نیاورد بل کە همە ی آنها را تشدید و غیر قابل تحملتر کرد. اصرار بر تداوم جنگ نیز قطعا بحران های موجود را شدیدتر و امکان توسعە را از بین می برد. توسعە با شکم های خالی و مردم ناراضی و معترض کە وزیر کار می خواهد  با گرسنگی دادن بە مردم آن را عملی نماید نا ممکن است

تجربه‌های تاریخی به ما آموخته‌اند که سرنگونی یک نظام، به‌خودی‌خود تضمین‌کننده آزادی و عدالت نیست. چه بسیار انقلاب‌هایی که به‌دلیل فقدان چشم‌انداز روشن برای دوران پس از پیروزی، یا به‌دلیل تمرکز قدرت در دست گروهی محدود، به بازتولید اشکال تازه‌ای از استبداد انجامیده‌اند. بنابراین، مسئله فقط «پایان دادن» نیست؛ مسئله «آغاز کردن» است، آغاز نظمی که در آن انسان، نه ابزار، بلکه هدف است.

اول ماه می، روز جهانی کارگر، ریشه در مبارزات کارگری اواخر قرن نوزدهم، به‌ویژه اعتصابات هی‌مارکت در ایالات متحده دارد. از آن زمان، این روز به نمادی جهانی برای مطالبات کارگران، عدالت اجتماعی و حقوق صنفی تبدیل شده است. اما در طول تاریخ، هم‌زمانی این روز با جنگ‌ها و بحران‌های بزرگ جهانی، شکل و معنای آن را در بسیاری از کشورها تحت تأثیر قرار داده است. در بسیاری از نقاط جهان، کارگران با وجود سرکوب، زندان، شکنجه و حتی اعدام، روز اول ماه می را به بستری برای مقاومت و فریاد صلح تبدیل کردند

این گروە با وجود کار شاقی کە در میان خاک و آتش در حاشیە شهرها بە همراە اعضای خانوادە هایشان انجام می دهند اکثرا مانند بیشتر کارگران ساختمانی هم حقوق ناچیزی می گیرند و هم فاقد بیمە و دیگر حمایت های حداقلی قانونی هستند. اینها نیز اکنون بیکا و بی مزد بە حال خود رها شدەاند، وضعیت بسیار سختی را دارند از سر می گذرانند. در واقع این زحمتکشان باید تحت پوشش تامین اجتماعی قرار داشتە باشند تا هنگام بیکاری، جنگ و بیماری و پیری تحت مراقبت و حمایت قرار بگیرند،

اول ماه مه ، روز جهانی کارگر در جهان نمادی از مبارزه تاریخی کارگران وزحمتکشان برای عدالت ، دستمزد های عادلانه تر،ایجاد شرایط ایمن کار ، حمایت از تشکل های کارگران . بزرگداشت تلاش شجاعانه زحمتکشان در جهت عدالت وبرابری وضد استثمار است

زهرا، کارگر شاغل بخش خدمات با حقوق حداقلی، سن ۴۵ سال، ساکن تهران با بیماری فشار خون و دیابت:

من برای بیماری دیابت، قرص متفورمین مصرف می‌کنم، قیمت هر جعبه قرص، قبل عید ۱۷۰ هزار تومان بود اما هفته پیش، ۴۵۰ هزار تومان خریدم، تا امروز ممکن است به ۵۰۰ هزار تومان هم رسیده باشد، چون داروخانه‌ها می‌گفتند داروی جدید بیاید بازهم گران‌تر است.

دفاع از برگزاری مستقل و گسترده اول ماه مه در ایران، دفاع از نیاز فوری و زنده طبقه کارگر است. هر مراسم، هر تجمع، هر بیانیه و هر ابتکار در این روز می‌تواند گامی در جهت تقویت سازمان‌یابی، افزایش اعتماد به نیروی جمعی و آماده شدن برای مبارزات بزرگ‌تر باشد. اول ماه مه روز جهانی کارگر است، زیرا کارگران جهان در آن به هم می‌رسند؛ و در ایران امروز، این روز بیش از هر زمان دیگری باید به روز اتحاد، همبستگی و عزم برای ادامه مبارزه تبدیل شود

بنا بر گزارش مرکز آمار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، طی بررسی گزارش های کارگری منتشر شده در ۱۲ ماه اخیر (۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۴ تا ۷ اردیبهشت ۱۴۰۵)، مرگ دست کم ۵۸۶ کارگر در این مدت در پی حوادث کار ناشی از فقدان ایمنی محیط یا شرایط کار توسط رسانه‌ها یا سازمان‌های فعال در این حوزه مخابره شده است.

بیش از یک صد سال است که کارگران خواست‌های سیاسی و اقتصادی خود را وبال گردن طبقه‌های بهره‌کش کرده‌اند و در این راه به پیروزی‌های بزرگی نیز رسیده‌اند. به ویژه در کشورهای پیشرفته‌ی سرمایه‌داری، کارگران در درازنای سال‌ها به شرایط کاری بهتر و مزدهای بیشتر دست یافته‌اند. ولی امروز همه‌ی آن دستاوردها زیر تازش پیوسته‌ی نئولیبرال‌هاست و روز به روز واپس رانده می‌شود. در بسیاری از کشورهای جهان، کارگران همچنان با ستم طبقاتی و زور می‌جنگند. نه طبقه‌ی کارگر و نه پیکار او برای زندگی بهتر، از میان نرفته و کهنه نشده است. اول ماه مه نشانه‌ی همبستگی جهانی کارگران و رنجبران با یکدیگر است.

در این مقطع حساس و بحرانی تاکید بر موارد زیر را ضروری میدانیم
نه به جنگ و توقف حملات نظامی
آزادی بلافاصله و بدو قید شرط زندانیان سیاسی و معترضین
دسترسی کامل وآزاد انیترنت برای همه مردم ایران
نه با اعدام و لغو بلافاصله کلیه احکام اعدام
حمایت و تقویت همبستگی جهانی با کارگران و تشکل های مستقل کارگری در ایران

طبقە کارگر ایران با از سر گذراندن سە تجربە در دو رژیم دیکتاتوری سلطنتی و فقاهتی آموختە است، برای اینکە بتواند از حقوق خود دفاع کند، باید متحد و متشکل شدە و همزمان برای کسب حقوق خود با استفادە از تجربیات گذشتە علیە استبداد و دیکتاتوری، و جنگ نیز کە بە آن ها افزودە شدە مبارزە کند. واقعیت این است کە جنگ مانع بزرگی بر سر راە آزادی و عدالت اجتماعی. واهداف جنبش های مردمی بوجود می آورد کە بدون پایان دادن بە جنگ رسیدن بە آنها اگر ناممکن نباشد ، بسیار دشوار است،

تا دهۀ 1990 تلاش چندانی برای در نظر گرفتن تفاوت قیمتهای منطقه ای و تغییر الگوهای مصرف در برآورد فقر نشده بود و ارقام و خط فقر هر پنج سال یک بار بر اساس نظرسنجیهای مرکز آمار هند، و با تعدیل تورم، به روز می شدند. این روش منتقدانی داشت که آن را را ناکافی می‌دانستند. در سال ۱۹۸۹ گروه لاکداوالا برای بازنگری روش تشکیل شد.

. از سرنوشت خیلی هایشان بعد از سرکوب از آن جملە زویا دختر جوان و پرکار و شوری کە مدیر مسئول نشریە کارگری خوب"اول ماە مە" را داشت و خبرنگاران آن کارگران بودند، اطلاعی ندارم، ولی از اثر آن نشریە روی فعالیت های سندیکایی با وجود عمر کوتاهی کە داشت نیک آگاهم. یاد و خاطرە همە آنهایی را کە دیگر در قید حیات نیستند همچنان برای همیشە با خود نگاە خواهم داشت و برای آنهایی کە زندگی می کنند در هر جا هستند آرزوی سلامتی دارم.

آمارهای رسمی و گزارشهای موجود نشان میدهند که موضوع بیماریهای شغلی و قربانیان گمنام آن، به یکی از بحرانهای خاموش اما عمیق نظام کار در ایران تبدیل شده است؛ بحرانی که ریشه در عدم نظارت مؤثر تشکلها و بی توجهی نهادهای ذیربط دولتی به سلامت و ایمنی کارگران دارد

کارگران ایران، بویژه با درس آموزی از این روز بزرگ، باید آگاه باشند که دستاوردهای مبارزاتی خود را ارج بگذارند و برای به کار بستن و حفظ آن دستاورده ها مبارزه کنند. گر چه جمهوری اسلامی از آغاز به قدرت رسیدن مانعی بزرگ در برگزاری و پاسداشت روز کارگر بوده است، اما کارگران و تشکل های مستقل کارگری هر ساله کوشیده‌اند به رغم هر سرکوب گری و ممانعت از برگزاری این روز بزرگ به اقتضای شرایطی که توسط حاکمیت سیاسی بر جامعه اعمال شده است، روز کارگر را گرامی دارند

تعطیلی یک صنعت بزرگ در یک شهر، به منزله نابودی اقتصاد آن منطقه است. به عنوان نمونه، نزدیک به ۵,۵۰۰ بنگاه کوچک و متوسط در شهری که یک مجتمع فولادی در آن فعال بوده، به طور غیرمستقیم با آن مرتبط بوده و با آسیب آن، با بحران بیکاری مواجه شده‌اند

فقر مطلق میزان فقر را بر اساس مقدار پول لازم برای تأمین نیازهای اساسی مانند غذا، پوشاک و مسکن اندازه گیری می‌کند. سازمان ملل متحد آن را وضعیتی می‌داند که با محرومیت شدید از نیازهای بنیادین انسانی، از جمله غذا، آب آشامیدنی سالم، امکانات بهداشتی، سلامت، سرپناه، آموزش و اطلاعات، مشخص می‌شود. این نوع فقر نه تنها به درآمد، بلکه به دسترسی به خدمات نیز وابسته است.

خطاکار اصلی رژیمی است کە با سیاستهای فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی مرتجعانە خود، با سیستم آموزشی و تحریف و تعریف تاریخ  این سرزمین، با سانسور، سرکوب و استبداد، نسلی را چنان بار آوردە است کە برای کشتار مردم و ویرانی کشور خود توسط دشمنان دوست نمای آن هورا می کشند. و رژیم  بە جای سرزنش خود کە مقصر اصلی بوجود آمدن این وضعیت بحرانی است، آنها را بە زندان و اعدام محکوم می کند. براستی وضعیت تراژیکی است. با اعدام و پر کردن زندانها از جوانان و فریب خوردگان این تراژدی پایان نمی پذیرد.استبداد و سانسور و سرکوب را تا دیرتر نشدە باید از این سرزمین جارو کرد.