رفتن به محتوای اصلی

حقوق بشر

رضا شفاخواه وکیل و مسوول کمیته حقوق کودک گروه حقوق بشر اسکودا سخنران دیگر این نشست بود و دولت را متولی اصلی و تنها مسوول امور اجتماعی در کشور دانست و گفت: کار کودک با حجم بالایی انجام می‌شود و اگرچه نهاد‌ها و سازمان‌های مدنی در این زمینه فعال هستند، تا زمانی که مشکلات این بچه‌ها به‌طور عمده حل نشود، به جایی نمی‌رسد و حل نمی‌شود.
این فعال حقوق کودک، آمار کودکان کار در کشور را نزدیک به ۳میلیون نفر عنوان کرد و گفت: یکی از کار‌های مفید، تصویب قوانین حمایتی در زمینه حمایت از کودکانی است که در وضعیت خاص قرار دارند.
شما به‌عنوان یک مقام حقوق بشری لازم است آگاه باشید که ابراهیم رئیسی سال ۱۳۵۹ و در ۲۰ سالگی به عنوان دادستان کل کرج منصوب شد. در تابستان ۱۳۶۷ عضو هیئت مرگ بوده و در کشتار حدود ۵۰۰۰ زندانی نقش کلیدی داشته است و باید به عنوان یکی از ناقضان حقوق بشر و جنایت علیه بشریت، محاکمه می‌شد. نام ابراهیم رئیسی در هیئت مرگ در دادگاه حمید نوری به عنوان مقام بالادستی ذکر شده و شهادت‌های شاهدان در این پرونده مبنی بر دست داشتن ابراهیم رئیسی درجنایت علیه بشریت در کشتار ۶۷ موجود است.
ما، خانواده‌های قربانیان در «دادخواهان ایران»، از سازمان ملل متحد می‌خواهیم که مراسم بزرگداشت رئیسی را بلافاصله لغو کند و در عوض، جامعه بین‌المللی باید بر حمایت از قربانیان و خانواده‌هایشان در مسیردستیابی به عدالت و همچنین پاسخگو کردن رژیم ایران برای جنایتش متمرکز کند
نرگس محمدی
بی تردید ما مردم سربلند ایران نیک آگاه و شاهدیم که رئیسی چه در دهه شصت به عنوان یکی از اعضای "هیئت مرگ" که خاوران ها خلق کرد و چه در سال‌های اخیر که با انتخاباتی حداقلی رئیس دولت جمهوری اسلامی نامیده شد و سرکوب و کشتار معترضان را در خیزش ها و جنبش باشکوه مهسا رقم زد، در جایگاه جنایتکار تاریخ سرزمین ما نشسته است.
پیام آمران و حاکمان حکم توماج دقیق به ما رسیده! زنهار که سزای سکوت امروز ما، حکم فردای تک‌ تک ماست که هر صدایی را خفه خواهند کرد. غافل از آن که پایان این تباهی مطلقه با قدرت بی انتهای مقاومت مردم در همین خیابان‌های اشغال شده‌ خواهد بود
همچنین در واکنش به صدور حکم اعدام برای توماج صالحی، یه وان ری، نماینده پارلمان آلمان و کفیل سیاسی صالحی، اعلام کرد از شنیدن این خبر «شوکه و عصبانی» شده است.
او در پیامی ویدئویی گفت صدور حکم اعدام برای این خواننده حتی بر اساس «رویه‌های ایران» نیز منطقی نیست و افزود: «چطور ممکن است اتهاماتی که سال گذشته توماج به خاطر آن‌ها شش سال زندان دریافت کرد، آنچنان بزرگ شده که چنین حکم سنگینی را دریافت کند.» این عضو پارلمان آلمان در بخش دیگری از این ویدئو به ...
محمد حبیبی
همه این تغییرات محصول شش سال تلاش مداوم زندانیان محیط زیستی در بند ۴ بود .در این سالها مسئولیت کتابخانه و بخش فرهنگی بند با آنها بود .همه این امکانات را ذره ذره ، با پیگیری و جمع آوری کمک های مالی از خود زندانیان فراهم کردند و با صبر و حوصله و پشتکار ، زندانبان را قانع کردند ، حالا که امکاناتی فراهم نمی کند ، اجازه ورود این امکانات به زندان را بدهد .حاصل کار این دوستان شگفت انگیز بود .
در این بیانیه آمده است: «اگر هزینه این اعدام‌ها را برای جمهوری‌اسلامی بالا نبریم، بیم آن می‌رود که در ماه‌های آینده صدها نفر به اتهام‌های مرتبط با مواد مخدر اعدام شوند. ما از تمام نهاد‌ها و فعالان حقوق‌بشری و کنشگران سیاسی می‌خواهیم تا در یک کارزار جهانی ویژه برای توقف اعدام‌های مرتبط به جرائم مواد مخدر شرکت کنند.»
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه این عمل غیرقانونی، بی شرمانه و غیرانسانی مسئولان زندان را به شدت محکوم می‌نماید و از قوه قضائیه و مسئولان زندان می‌خواهد هر چه سریعتر با اعزام داود رضوی به بیمارستان موافقت کنند. سندیکا همچنین خواهان آزادی بی قید و شرط اعضای زندانی خود داود رضوی، رضا شهابی، حسن سعیدی و سایر فعالین کارگری، معلمی، دانشجویی و ‌مدنی میباشد.
این مرگ به هر شکل و تحت هر شرایطی که رقم خورده باشد، مسئولیت آن با حکومت است. همچون مرگ هزاران نفری که تحت سیطره‌ی حکومت‌ها، طی دهه‌ها دیکتاتوریِ فاشیستی سر به دار، سر به نیست و مفقود شده‌اند. همچون بسیارانی که چشم‌های‌شان را از دست داده‌اند یا به طریقی دچار نقص عضو شدند. همچون بسیاری از فرزندان‌مان که برای امنیت بیشتر یا رسیدن به رویاهای‌شان وادار به ترک وطن شدند. و بسیارانی که سالها در اسارت مانده‌اند و چراغ خانه‌های‌شان خاموش شد.
شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران
صبح روز ۲۵ مردادماه ۱۴۰۲، این فعالان حقوق زنان و فعالان سیاسی‌ با یورش ماموران امنیتی به منازل خود در شهرهای رشت، انزلی، لاهیجان و فومن بازداشت شدند. پس از گذران قریب به دوماه، همگی این فعالین در فواصل زمانی متفاوت، با تودیع قرار وثیقه به‌صورت موقت از زندان لاکان رشت آزاد شدند
گزارش های اخیر نشان دهنده تشدید نگران کننده اقدامات مقامات ایرانی از جمله تخریب گورهای شهروندان بهایی و حفر تعداد زیادی گور جدید در گورستان “خاوران” را نشان می دهد. این هتک حرمت به گورهای جمعی و فردی واقع در “خاوران” برای خانواده های قربانیانی که خواهان احترام به کرامت انسانی عزیزان خود هستند، بسیار ناراحت کننده است.
انجمن ایرانی دفاع از حقوق بشر در اسپانیا ، موفقیت در پشت کردن همگانی و یکپارچه اکثریت قاطع مردم در داخل و خارج کشور به نمایش انتخابات فرمایشی در ایران را به همه ملت ایران شادباش و تهنیت میگوید.
عدالت انتقالی (Transitional justice) چیست؟ به چه کار‌‌ می‌آید؟ دادگاه‌های رسیدگی به جرایم علیه بشریت یا کمیسیون‌های پیگیری این امور کدام است؟ ارکان‌‌اش چیست؟ و قرار است چه کند برای دادخواهان؟
ما نهادها و کلکتیوهای چپ، دمکرات، فمینیست و کوئیر امضا کننده‌ی این فراخوان، در روز ۳ فوریه ۲۰۲۴ (۱۴ بهمن ۱۴۰۲)، هم‌زمان و همبسته با همدیگر در شهرها و کشورهای مختلف جهان گردهم می‌آییم تا صدای زندانیان و خانواده‌های‌ آن‌ها و مردم ستمدیده‌ی ایران را به گوش جهانیان برسانیم و فریادمان علیه زندان، شکنجه و اعدام را هرچه رساتر کنیم.
حکم اعدام چهار زندانی کرد، امروز صبح در زندان گوهردشت به اجرا گذاشته شد. خبرگزاری قوه قضائیه جمهوری اسلامی اعلام کرد که محمد فرامرزی، محسن مظلوم، وفا آذربار و پژمان فاتحی سحرگاه دوشنبه ۹ بهمن اعدام شده‌اند. رژیم آدمکش جمهوری اسلامی مدعی است که این چهار تن سال گذشته با همکاری اسرائیل قصد بمب‌گذاری در اصفهان را داشتند، در حالی که آن‌ها قبل از این حادثه و در تاریخ ۱ تیر ۱۴۰۲ در یکی از روستاهای اطراف ارومیه توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت شده بودند.
امروز یک شنبه برابر با هشتم بهمن ماه ۱۴۰۲ پس از ۱۹ ماه بی خبری به خانواده ی چهار زندانی سیاسی کُرد اجازه ی ملاقات دادند و مادران و پدران نگران دادخواه و پریشان فرزندان خود را زنده دیدند. خبر نخست امیدوار کننده بود دیدند و فهمیدند که فرزندانشان پس از گذشت بیش از یک سال و نیم از ناپدیدسازی قهری زنده اند خبر دوم دردناک و فاجعه بار است به آنها گفته اند که این اولین و آخرین ملاقات و دیدار آنها خواهد بود.
نرگس محمدی
با تمام قلبم با شما هستم. گر چه این سوی دیوارم، اما تپش قلبتان را میشنوم. گرمای تنتان را در این سوز بی رحم حس می کنم. چشمانم به این تپه هاست، اما صدای جریان خون جوانانمان را که از دیروز تا فردا زیر آن جاری است، میشنوم. بیقرارم.

سپیده قلیان
شب تا صبح نمتوانیم بخوابیم از کابوس اعدام، گلرخ با چشم‌های مضطرب به صفحه تلویزیون نگاه می‌کند، زیر‌نویس شبکه خبر امروز خبر قتل چه کسی را منتشر می‌کند، نرگس و دست‌های مضطرب هم بندهایم، مهوش و چشم‌های اشک آلود خواهرانم، محبوبه با گریه کنار سپیده، و بعد بانگ مرگ بر خامنه‌ای از هواخوری زندان سکوت مرگبار این دهشت بی‌کران را می‌شکند.
خانواده‌های دو تن از این زندانیان در گفتگو با هرانا تأیید کردند که امروز ملاقاتی با فرزندان خود در زندان اوین داشته‌اند و به آن‌ها گفته شده که این ملاقات، آخرین ملاقات خواهد بود. این انتقال در حالی صورت می‌گیرد که در روزهای اخیر، یک کارزار بین‌المللی در اعتراض به حکم اعدام و به ویژه برای نجات جان این چهار زندانی به راه افتاده است.
دیوان بین المللی دادگستری لاهه شکایت دولت آفریقای جنوبی از اسرائیل را مشروع دانست واز اسرائیل خواست از اقداماتی که شائبه‌ی نسل‌کشی دارد، اجتناب ورزد و با تمام توان برای توقف نسل‌کشی در غزه تلاش کند. همچنین از هرگونه تحریک برای نسل‌کشی جلوگیری کرده و خاطیان را مجازان نماید. دادگاه هم چنین خواستار آن شد که دولت اسرائیل ورد کمک‌های ضروری برای مردم غزه را تسهیل نمایپد.
۶۱ زن زندانی سیاسی - عقیدتی اوین اعلام کرده‌اند که «در اعتراض به اعدام و برای توقف اعدام ،اعتصاب غذا می کنند.» در بیانیه‌ی گوتاهی که در صفحه اینستاگرام نرگس محمدی منتشر شده، آمده است: «روز سه‌شنبه یک بار دیگر سرزمین ایران شاهد به دار آویخته شدن جوانانش بود. محمد قبادلو در شرایطی به دار آویخته شد که حتی حکم قطعی برای اعدام وجود نداشت.»
حکم اعدام این شش جوان باید لغو شود. آن‌ها زندانی سیاسی‌اند و اصولا نباید دستگیر می‌شدند. زیرا حق اعتراض، حق فعالیت سیاسی و حق آزادی بیان از حقوق اساسی و اولیه‌ی هر انسان است.
کانون نویسندگان ایران خواهان لغو حکم اعدام رضا رسایی، مجاهد کورکور، محسن مظلوم، محمد فرامرزی، پژمان فاتحی، وفا آذربار و دیگر احکام اعدام، و آزادی تمام کسانی است که به سبب فعالیت سیاسی یا ابراز نظر و عقیده‌ی خود زندانی شده‌اند.

ما در «ایمپکت ایران» از جامعه‌ی بین‌الملل می‌خواهیم تا در تقاضای توقف فوری و لغو حکم اعدام شهروندان کُرد، محسن مظلوم، پژمان فاتحی، وفا آذربهار و هژیر فرامزی، به ما بپیوندند. جامعه بین‌الملل باید هم‌اکنون با اقدام فوری، از این اعدام‌ها جلوگیری کند
ما امضاء کنندگان این بیانیه با گرایش های مختلف، موج بازداشت های جدید علیه بهائیان و محرومیت آنها از حقوق اوليه انسانی و مدنی‌شان توسط عوامل جهل و تعصب و توهم حکومت ولایی را محکوم می‌کنیم و از همه فعالان اجتماعی و سیاسی می‌خواهیم صدای خود را علیه این رفتارهای وحشیانه و ضد انسانی بیش از پیش بلند کنند.
نرگس محمدی
کشور شما در این سالها میزبان یکی از بزرگترین نمادهای “عدالت“ برای ایران بود. برگزاری دادگاه حمید نوری به عنوان یکی از جنایتکاران دوران سیاه دهه شصت شمسی، در کشور سوئد، شعله امید را در دلهای عدالت‌خواهان برافروخت که گرچه هنوز سایه سنگین “حکومت دینی استبدادی” بر سر مردم مبارز و مقاوم ایران تداوم دارد و حکومت، خانه ”عدالت“ را ویران کرده و آنرا به تمامی به مسلخ حفظ قدرت نامشروع خود کشانده، اما نماد ”عدالت “در سرزمین و آشیانی دیگر سر برآورده است.
امروز دوازدهم دسامبر ٢٠٢٣ مراسم اهدای جایزە ساخاروف بە ژینا امینی و خیزش ژن، ژیان ئازادی - زن، زندگی، آزادی در صحن پارلمان اروپا در شهر استراسبورگ فرانسه برگزارشد. شمار کثيری از نمایندگان پارلمان اروپا حضور داشتند، میزان شرکت کنندگان عمومی نیز چشمگیر بود. آقای صالح نیک‌بخت، وکیل خانوادۀ امینی همراه با افسون نجفی خواهر حدیث نجفی - یکی از قربانیان سرکوب - و مرسده شاهین‌کار که در جریان اعتراضات از ناحیۀ چشم آسیب دیده، با حضور در مقر پارلمان اروپا در شهر استراسبورگ جایزۀ ساخاروف را دریافت کردند.
کورنلیا ارنست، رئیس نمایندگی پارلمان اروپا در امور ایران درباره اعطای جایزه ساخاروف به ژینا مهسا امینی گفت: این حقیقت که جایزه ساخاروف امسال پس از مرگ به ژینا مهسا امینی اعطا می شود، نشانه مهمی از همدردی و همبستگی است. ما بار دیگر به مردم ایران اعلام می کنیم که در مبارزه برای زندگی آزاد، عزت و عدالت اجتماعی تنها نیستند. قتل ژینا مهسا امینی را نباید فراموش کرد: این قتل نماد یک رژیم وحشی است که می‌کوشد هر جنبش مترقی را با سرکوب خفه کند.
مقاومتِ مداوم و خشونت‌پرهیز بس سترگ است. این همان راه دشواری است که ایرانیان به اتکای آگاهی تاریخی و اراده‌ی جمعی خود تا امروز پیموده‌اند. مردم ایران با استمرار، انسداد و استبداد را ویران خواهند کرد. تردید نکنید، این امر قطعی است. من در کنار جامعه مدنی، زنان و مردان مقاوم و شجاع ایران با امید و اشتیاق دست تمام نیروها، جریانات و افراد با محوریت پای‌بندی به صلح ،‌ میثاق جهانی حقوق بشر و دموکراسی را می‌فشارم.
احد قربانی دهناری
انسان دارای حقوق است. نفس انسان بودن، هر کسی را دارای حقوقی می‌کند، حقوقی مستقل از تعلق او به فرهنگ و ملتی خاص. این اصول چون پایه‌ای هستند حقوق بشر نامیده می‌شوند، نه حقوق این بشر یا آن بشر، یعنی نه حقوق ایرانی، عرب یا آلمانی، مسلمان، مسیحی یا یهودی، سیاه، سفید، زرد یا سرخ بلکه حقوق بشر در معنایی مطلق. حقوق بشر، انسان را در برابر افرادی که قصد ظلم یا آسیب رساندن به او را دارند، حفاظت می‌کند.
دولت‌ها نسبت به رنج مردمان بی‌تفاوت هستند، و جنگ‌ها بیش از هرچیز باعث انسداد در جنبش‌های مردمی و انقلابی می‌شوند. از این رو، موضع ما علاوه بر محکومیت نسل‌کشی و انسان‌زداییِ اسرائیل از مردم فلسطین، و همزمان محکومیت ماهیت ارتجاعی حماس و ابزارسازی آن از همین مردم و همچنین دولت‌های منطقه‌ای حامی آن و حامیان امپریالیستی منتفع از این جنگ ظالمانه، تلاشی فعالانه است برای پرورش یک بال ضدجنگ در دل جنبش انقلابی «زن، زندگی، آزادی». به لحاظ تاریخی نیز تبدیل جنگ های ارتجاعی به نبردی میان تمام مردم ستمدیده و طبقه حاکم در قالب شعار «نان، صلح، آزادی» تجربه‌ی پربار و قابل اتکایی بوده است.
گروه هماهنگی نهادهای چپ و دمکراتیک
ما فعالان نهاد های چپ و دمکراتیک در جای جای جهان (اروپا- استرالیا- کانادا - آمریکا) ،این جنایت هولناک و قتل عمد و آشکار حکومتی در سلاخی وحیده محمدی فر و داریوش مهرجویی را به شدت محکوم می کنیم. ما خود را درغم بیکران خانواده بزرگ و پر افتخار هنر و سینمای ایران شریک می دانیم وپیگیر همصدایی با اعتراضات مردمان ایران خواهیم بود!
خطر واقعی را نه در پناه دادن به انسان‌های بی‌پناه، که در نزول ارزش‌های انسانی و عدالت و برابری، نادیده‌انگاری حقوق انسانی و شهروندیِ ضعیف‌ترین قشرهای جامعه و کرخت شدن وجدان عمومی در برابر رنج میلیون‌ها انسانِ قربانیِ ظلم‌هایِ تاریخی‌ می‌دانیم. اجازه ندهیم عده‌ای با سوءاستفاده از معضلات کنونی کشور، تخم نفرت، خشونت، تبعیض و مهاجرهراسی بکارند و ما را به ورطه نژادپرستی و نفرت‌پراکنی بکشانند، که حاصلی جز افزایش سطح تنش و خشونت در جامعه نخواهد داشت.
کمیته نوبل نروژ تصمیم گرفت جایزه صلح نوبل سال ۲۰۲۳ را به نرگس محمدی به دلیل مبارزه با سرکوب زنان در ایران و مبارزه برای ارتقای حقوق بشر و آزادی برای همه اهدا کند. مبارزه شجاعانه او با هزینه‌های شخصی بسیار زیادی همراه بوده است. رژیم در مجموع ۱۳ بار او را دستگير و پنج بار مجرم شناخته و مجموعاً به ۳۱ سال زندان و ۱۵۴ ضربه شلاق محكوم كرده است. من صحبت در حالی می‌کنم که خانم محمدی همچنان در زندان است.
کانون نویسندگان ایران
خبرها حاکی از آن است که ۱۲ زندانی سیاسی تبعید شده به زندان قزل‌حصار با نام‌های سعید ماسوری (با سابقه‌ی ۲۳ سال حبس، بدون مرخصی) ، جعفر ابراهیمی، لقمان امین‌پور، افشین بایمانی، زرتشت احمدی راغب، رضا سلمان‌زاده، احمدرضا حائری، سپهر امام‌جمعه، حمزه سواری، مسعودرضا ابراهیمی‌نژاد، سامان سیدی (یاسین) و محمد شافعی در شرایطی اسفناک و مهلک به سر می‌برند.