پرویز قلیچخانی کاپیتان سابق تیم ملی فوتبال ایران و از چهرههای برجستهی ورزشی کشورمان، بنا به اطلاع خانوادهی ایشان، روز شنبه بيست و سوم ماه مه ٢٠٢٦ مصادف با دوم خرداد ١٤٠٥ در بيمارستانی در حومهی پاريس درگذشت.
پرویز قلیچخانی از اعماق فقرزدهی جنوب تهران برخاسته بود. در سنین جوانی به فوتبال روی آورد و با توانائیهائی که از خود نشان داد، به سرعت درخشید، در ۱۷ سالگی به دنیای فوتبال حرفهای پای گذاشت و در باشگاههای مختلف بازی کرد. در ۱۹ سالگی به تیم ملی ایران پیوست. در تمامی سطوح بازی کرد و طولی نکشید که به یکی از برجستهترین فوتبالیستهای ایران تبدیل شد. اوج درخشش او گل پیروزی معروف در بازی فینال جام ملتهای آسیا در سال ۱۳۴۷، به دروازهی اسرائیل در امجدیهی تهران بود. تیم ملی فوتبال ایران سه دورهی متوالی، در سالهای ۱۹۶۸، ۱۹۷۲ و ۱۹۷۶، قهرمان جام ملتهای آسیا گردید و قلیچخانی به یکی از پرافتخارترین بازیکنان تاریخ جام ملتهای آسیا تبدیل شد. او در۶۶ بازی ملی شرکت کرد؛ ۱۴ گل زد و به عنوان یکی از بهترین بازیکنان فوتبال ایران شناخته شد.
قلیچخانی از جمله نامآوران نسلی از ورزشکاران ایران بود که ورزش را با غرور ملی و انسانیت و آرمان عدالت اجتماعی پیوند زدند. سرمشق قلیچخانی در نزدیکی به مردم و ایستادن در برابر خودکامگان به نحوی که او خود در مصاحبهای گفتهاست، جهانپهلوان تختی بود. قهرمانی قلیچخانی منحصر به زمین فوتبال نبود، در زندگی اجتماعی نیز او با سربلندی زیست. در مقابل رژیم پهلوی سر فرود نیاورد، حاضر به بوسیدن دست شاه نشد، توسط ساواک بازداشت و به خاطر گرایشها و باورهای سیاسیاش بازجوئی شد و آزار دید؛ در برابر رژیم جمهوری اسلامی ایستاد و با استبداد دینی به مبارزه برخاست و به چهار دهه تبعید تن داد، اما در تبعید هم دست از فعالیت بر نداشت، نشریهی وزین چپگرای «آرش» را منتشر کرد و عرصه جدیدی را برای فعالیت خود گشود؛ عرصهی مبارزهی فرهنگی و سیاسی با رژیم جهل و سیاهی حاکم بر کشورمان.
«همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در ایران» یاد کاپیتان اسطورهای تیم ملی فوتبال ایران را گرامی دارد، فقدان او را به مردم و جامعه ورزشی ایران، به خانواده، همسر و همهی یاران او تسلیت میگوید.
یاد و نامش را پاینده باد!
«همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در ایران»
یکشنبه ۳ خرداد ۱۴۰۵ - ۲۴ مه ۲۰۲۶
افزودن دیدگاه جدید