کارگری

جنبش ٩٨ اگر چە در مخالفت با سە برابر شدن قیمت بنزین بوجود آمد اما از آنجا کە برای شرکت کنندگان در آن محرز شدە بود کە پایان دادن بە سیاستهای عدالت ستیزانە و فقر افزون حکومت و بر چیدن بساط استبداد حاکم بدون سرنگونی آن ممکن نیست هدف خود را فراتر از مخالفت با سیاستهای اقتصادی، بە سرنگون کردن رژیم معطوف کرد. همە ی تجربیات ٦ سال بعد از سرکوب جنبش ٩٨ حقانیت و درستی اهداف آن را اثبات کرد و بە ما آموخت کە با وجود این حکومت همە چیز روز بە روز بدتر خواهد شد و چنین نیز شد. تصمیم بە افزایش دوبارە قیمت بنزین ...

فیلدز معتقد است که انتخاب استراتژی توسعه بر نابرابری درآمد تأثیر می‌گذارد، زیرا استراتژی توسعه مبتنی بر نیروی کار منجر به توزیع عادلانه درآمد می‌شود، در حالی که این رابطه برای استراتژی توسعه مبتنی بر سرمایه برعکس عمل می‌کند. یارانه های بزرگ بر سرمایه منجر به استراتژی توسعه مبتنی بر سرمایه می‌شود که نابرابری درآمد را افزایش می‌دهد.

تلاش اقای علیزادە برای جا زدن یک مامور حکومتی بە عنوان رهبر سندیکایی و خامنەای بە عنوان رهبر عدالت خواهی مدافع حقوق کارگران دروغ بزرگی است کە کسی را نمی فریبد! این نمایش تلویزیونی یک هدف دیگر هم دارد و آن چیزی نیست جز کشاندن کارگران بە طرفداری از جناح راست برای از میدان بدر کردن رقبای حکومتی اش. البتە کارگران باتجربەتر و آگاە تر از آن هستند کە بە چنین دامی بیفتند.

گسترش اعتراضات مردمی و کارگری مانند تجمع بزرگ کارگران پیمنکاری نفت، پیوستن گروە های دیگری از زحمت کشان، مانند کارکنان بهزیسی در ٢٠ شهر، اعتصاب پرستاران در مشهد و چند شهر دیگر و بازنشستگان ارتش بە جمع اعتراضات همیشگی بازنشستگان ، همگی حاکی از آغاز فصل تازەای از مبارزات زحمتکشان است کە دغدغە اصلی همەی آنها وضعیت بد معیشتی و نان است. این جمعیت عظیم کە پایە یک جنبش بزرگ تودەای را تشکیل می دهند...

تشدید سرکوب و اختناق کە بعد از تجاوز اسرائیل و امریکا، بە ایران شروع شدە بود روز بە روز دامنە دارتر شدە است. این سرکوبها در هفتە گذشتە با یورشها و دستگیری های پیاپی تعدادی از فعالین سیاسی و مدنی کە همە ی آنها با تجاوز اسرائیل و امریکا و تحریم های اقتصادی تازە مخالفت کردە بودند وارد مرحلە معنی داری شدە است و بە نظر می رسد نیروهای اقتدار گرا در تدارک استقرار یک نظم تازە کە بی شباهت بە حکومت نظامی خشن پینوشیەای نیست هستند.

فساد در بخش عمومی به عنوان سوء استفاده از قدرت عمومی برای منافع خصوصی تعریف می شود. فساد به دسترسی ترجیحی به کالاها و خدمات عمومی، بیمۀ بیدلیل و مجانی پروژه‌ها و قراردادهای بخش عمومی، استخدام غیرقانونی در بخش عمومی، رشوه دهی و رشوه گیری، سوء استفاده از اطلاعات رسمی، اجرای ناهماهنگ قوانین و غیره اشاره دارد. این پدیده منجر به از دست دادن اعتماد عمومی می شود. در بسیاری از کشورها، پول جمع آوری شده از فساد برای تأمین مالی احزاب سیاسی استفاده می شود.

هم پوشانی حکومت جنایتکار وغارتگر اسلامی با سلطنت طلبان که خود دارای پیشینه سیاهی از استبداد ، سرکوب، رانت واعدام می باشند هیچ تعجبی ندارد. با وجود تفاوت های ظاهری بین حکومت ولایت فقیه با سلطنت طلبان آنان در دو اصل باهم مشترکند. سرکوب نیروهای چپ ودموکرات و تشکل های دموکراتیک، سندیکاها واتحادیه ها مستقل کارگری و حفظ قدرت وثروت در دست اقلیتی سرمایە دار و رانت خوار وچپاول گر.و...

نتیجە اینکە متاسفانە اعتراضاتی همچون اعتراض دە آبان کارگران با همە اهمیتی کە دارد بە تنهایی باعث حذف شرکتهای پیمانکاری کە هم اکنون دست بالا را در بازار کار ایران دارند نخواهد شد . کارگران برای اینکە بە حق و حقوق شان برسند و بە مناسباتی کە بی شباهت بە بردە داری نیست پایان دهند، باید خود را متشکل و نیرومند نمود و حمایت و همدردی جمعیت غیر ثروتمند جامعە را با خود همراە نمایند. قدم اول در این راە ...

سیطره‌ی اصحاب ثروت و قدرت بر ابرشهر تهران، جایی برای ساکنان عادی و مزدبگیر نگذاشته است؛ شهر فقط برای ثروتمندان است. رویکرد غالب سیاستگذاران شهری در دهه‌های اخیر به خصوص در این ده سال، بر این هدف اصلی متمرکز بوده که ساکنان عادی کلانشهرها و به طور مشخص تهران به حاشیه‌های بیرون شهر یا شهرک‌های تازه‌ساز و غالباً بی‌امکانات، همان گتوهای دولت‌ساخته یا شرکت‌ساخته برای سکونت آدم‌هایی که از قطار تورم عقب مانده‌‌اند، رانده شوند یا در بدترین حالت، آن چنان درمانده شوند که حتی سقفی شخصی برای سکونت نداشته باشند.

با ادامە این روند هیچ بعید نیست کە بتدریج تە ماندە یارانە های نقدی و جنسی کە خواست سرمایە داران و تجار بزرگ و حاکم است، بە همان شیوە هایی کە بیمە ها را برداشتند، دستمزدها را زیر خط بقا بردند، مزایای مزدی را قطع کردند، دارو را گران کردند،  از میان برداشتە شود. افزایش بیسابقە اعدام و سرکوب کە برای ایجاد رعب مردم انجام می شود در خدمت پیشبرد این اعمال قرار دارد. با این همە مردم مرعوب این فضا نخواهند شد، همچنان کە در فراگیر کردن مبارزە علیە حکم اعدام نشان دادند ...

به طور خاص، فقر را می‌توان بیشتر به صورت مطلق و نسبی تعریف کرد. فقر مطلق به معنای فقدان توانایی برآوردن نیازهای اساسی انسان است، برای مثال غذا و سرپناه. شاخص آن یک معیار کمی به نام آستانۀ پولی است، مثلاً خط فقر یک دلار آمریکا در روز. فقر شدید ممکن است فقر مطلق نیز نامیده شود. گوردون و اسپیکر بر این نظر اند که فقر نسبی را باید به عنوان فقر از نظر نسبت آن با استانداردهای موجود در جای دیگری در یک جامعه وجود تعریف کرد.

برای موفقیت در شرایطی مثل ایران لازم است ترکیبی از اقدامات خرد و کلان، شبکه‌سازی امن، اعتصابات هدفمند و ائتلاف‌سازی اجتماعی به کار رود — همه با محور غیبت خشونت و مدیریت ریسک. تجربهٔ کشورهای مختلف نشان می‌دهد که تنها مبارزهٔ صنفیِ محدود معمولاً کافی نیست؛ پیوند با حرکت‌های اجتماعی بزرگ‌تر، مستندسازیِ حرفه‌ای، و استفاده از اهرم‌های راهبردی اقتصادی و فشارهای بین‌المللی شانس موفقیت را به‌طور چشمگیری بالا می‌برد

در میان این گروە بزرگ از کارگران غیر رسمی و محروم از حقوق اولیە قطعا افراد آگاە و توانای زیادی وجود دارند کە بتوانند با متشکل کردن و سازماندهی اعتصاب و اعتراض این جمعیت بزرگ آنها را علیە این نظم جهمنی و ضد انسانی و کارگزاران آن کە بە هیچ چیز بە غیر از کسب سود تا سر حد ممکن نمی اندیشند، بشوراند و بە آن پایان دهند. راە دیگری برای نجات از این جهنم جز متشکل شدن این جمعیت بزرگ تحت ستم برای خود رهایی وجود ندارد.

دغدغە اصلی این جماعت نە مردم و کشور بلکە منافع اقتصادی و موقعیت خودشان در هرم قدرت است. بهمین دلیل است کە با وجود عمومی شدن فقر و فلاکت بیش از دو سوم جمعیت کشور و تهدیدات جنگی مشغول لت و پار کردن یکدیگر شدەاند. واقعیت این است کە رژیم اسلامی بر خلاف همە ی ادعاها و وعد ە های فریبکارانەاش بە مردم، خود بە رژیمی "طاغوتی" تر و "مستضعف"کشتر از هر رژیم دیگری تبدیل شدە است. بهمین جهات تنها اثر این درگیری ها میان مردم انزجار بیشتر از هر دو جناح و پیدا کردن انگیزە بیشتر برای تشدید مبارزە جهت سرنگون کردن آن است.

مقالۀ حاضر با مروری بر تعاریف و فقر و روشهای سنجش آن آغاز می شود و سپس به بحث در بارۀ علل مختلف فقر می‌پردازد. این مقاله مشخصاً فساد دولتی، فقدان آموزش، بی ثباتی سیاسی، ویژگیهای جغرافیایی، حکمرانی ناکارآمد محلی و سیاستهای دولت را به عنوان علل فقر شناسایی می‌کند. مقاله در ادامۀ بحث، بر اساس علل شناسائی شده، راهکارها یا توصیه های ممکن برای ریشه کنی فقر را ارائه می‌دهد.

با این اوصاف تردید نباید داشت کە اگر مردم خاصە این جمعیت بزرگ واکنش لازم برای درهم شکستن سیاستهای فقر آور حکومت را بروز ندهد، شمار واقعی جمعیت زیر خط مطلق فقر روز بە روز با ادامە سیاستهای شوک درمانی دولت بیشتر و عوقب آن هولناکتر از گذشتە شود و تعداد بیشتری از جمعیت کشور نتوانند حتی کالری مورد نیاز بدن شان را تامین کنند و سئو تغذیە کە هم اکنون نیز ابعاد گستردەای دارد عمومیت پیدا نکند. جعل و تحریف و پنهان کاری آمارها در جمهوری اسلامی پدیدە تازەای نیست، در طول ٤٦ سال گذشتە همیشە مسولان در همە موارد آمارها را جعل و وارونە کردەاند.

زمانی کە نە فریادرسی هست کە بە داد کارگر رسیدگی کند و نە موقعیت بگونەای است کە اعتراضات بە نتیجە مطلوب برسند، این وضعیت پر رنج و درد  را فقط یک جنبش نیرومند کارگری سازمان یافتە می تواند دگرگون کند ولا غیر. انتخاب دیگری وجود ندارد.

اما تلخ‌ترین بخش این نمایش، نه تجملات آن، بلکه فراموشیِ خون‌هایی‌ست که ریخته شد تا امروز دختر شمخانی بتواند بی‌حجاب در میان مهمانانش قدم بزند.
این «بی‌حجابی» مدیون مهساها و نیکاهاست؛
مدیون دخترانی‌ست که در خیابان‌ها، مدارس و دانشگاه‌ها کتک خوردند، بازداشت شدند، از محیط کار و تحصیل اخراج شدند و جان دادند تا مفهوم «زن، زندگی، آزادی» در این خاک ریشه بگیرد

حرف مردم پسند را خیلی ها می زنند، اما وقتی رئیس جمهور کشور حرف می زند و ادعا میکند کە علت مشکلی را پیدا کردە است، شرط اش آن است کە برای پیادە کردن حرفهایش و رفع گرسنگی مردمی کە بقول خودش روی گنج طلا و ثروت نشستەاند، اقدام و برنامە ارائە دهد. ما کە دیدەایم از زمان رئیس جمهور کردن پزشکیان اکثریت مردم روز بە روز فقیرتر و محرومتر شدەاند و بیم آن می رود تا چندوقت دیگر نان خالی برای زندە ماندن گیرشان نیاید.

با نگاهی به گذشته از دیدگاه امروزی، چگونه باید تکامل اندیشه در بارۀ فقر را ارزیابی کنیم؟ در حالی که روشهای مختلف تعریف و اندازه گیری فقر الزاماً گروه های مختلفی را به عنوان فقیر شناسایی می‌کنند، شواهد نشان می‌دهند که تفاوتها ممکن است چندان زیاد نباشند. سهم واقعی آنها نه در اندازه گیری، بلکه در استراتژی است؛ روشی که فقر مبتنی بر آن تعریف شده، استراتژی مقابله با فقر را هم هدایت می‌کند.

یکی از الگو های سرکوب مزدی که پراکنده وناتوان سازی جنبش کارگری را هدف خود قرارداده تسلط پیمانکاران بر محیط وبازار کار است.
پیمانکاران بابالاترین فشار کار وحداقل دستمزد واضافه ساعات کار یک برده داری عریان را در محیط کار به نمایش می‌گذارند وهیچ مرجع ومقرارتی به روابط فی مابین کارگران وپیمانکاران نظارت ندارد.و عمدتا از طریق امنیتی ها وپیمانکاران ،با بیکار کردن افراد-پرداخت نکردن چندین ماهه حقوق-قطره چکانی پرداختن دستمزدها-چپاول حق بیمه ،دائما در حال سرکوب جنبش کارگری هستند

ادعای "سە جانبە گرایی و همکاری میان شرکای اجتماعی" کە معاون تامین اجتماعی در این نشست لاف آن را می زند، فریبی بیش نیست.این چە نوع سە جانبە گرایی است کە بقول این مدیر دولتی یکی از بە اصطلاح شرکای اجتماعی، کارگران خود را بخاطر اعتراض بە ندادن دستمزد سە ماهە اخراج و روانە زندان یا اخراج می کند، این چە شریکی است کە با رد نکردن حق بیمە کارگر و ندادن دستمزد خانوادە کارگر را بە گرسنگی و محرومیت از دارو و درمان محکوم می کند؟ این چە شریک دولتی است کە در مقابل قانون شکنی ها و ستمگریهای سرمایە داران ...

راندە شدن قریب ٨٠ در صد مردم بە زیر خط فقروتبدیل معیشت بە مشغولیت فکری شب و روز مردم از نتایج کارکرد این سیستم است کە برای حفظ آن تا کنون دەها هزار نفر از انسانهای حق طلب و آزادیخواە را بە قتل رساندەاند. مردم دیگر این باور را ندارند کە با تغییر دولت و چند وزیر بهبودی در وضعیت شان بوجود می آید. خواست اکثریت جامعە پایان دادن بە سیستم واپسگرا و استبدادی حاکم و جایگزین کردن آن با جمهوری فدرال سکولار دمکرات از طریق انتخابات آزاد و مراجعە بە آرای عمومی است.

شاید کنشهای متقابل میان "صدا"ی مردم (یعنی مشارکت و امکان اظهار نظر آنان) و سایر نتایج توسعه، و نیز میان ریسک و سایر نتایج توسعه، به خوبیِ پیوندهای میان رشد و نابرابری یا میان رشد و توسعۀ انسانی که پیشتر بحث شدند، شناخته و پژوهش نشده باشند. از این قرار شواهد موجود تا امروز نشان می‌دهند که این حوزه ها شایستۀ توجه بیشتری اند.

درشرایط بحران ورکود اقتصادی وتورم روزانه  با توجه به اینکه حاکمیت هیچ برنامه ای برای بهبود وصعیت اقتصادی مردم ندارد بدون شک وضعیت کارگران فصلی وساختمانی بمراب بدتر از سالهای گذشسته خواهد شد وشاهد فقر وفلاکت بیشترآنها خواهیم بود

گزارش ایلنا تنها بە موضوع دستمزد و فریز مزدی پرداختە است. اما در طی همین مدت بە غیر از کاهش ارزش ٢٦١ درصدی دستمزد ها، دستکم بە همین میزان هم سایر حقوق کارگران از بین بردە شدە. در چنین سیستمی غیر از متحد و متشکل شدن برای برچیدن بساط ستم این حکومت مگر راە کار دیگری وجود دارد؟ بلە کارگران برای متوقف کردن بی حقوق سازی پیوستە خود حق دارند و چارەای هم بە غیر از تلاش برای برچیدن بساط بردەدارنە این رژیم از طریق جمعی و راەکارهایی مانند اعتصاب عمومی ندارند.

یکی از تئوریسن های مشهور خصوصی سازی بدون شرط و شروط حالا ادعا می کند سرمایە داران کنونی بخش خصوصی واقعی نیستند، اینها مشتی رانتخوار هستند، اگر اینها کە بر اکثر موسسات صنعتی و خدماتی بزرگ چون عقاب چنگ انداختەاند بخش خصوصی در نظام اسلامی نیستند، پس بخش خصوصی ادعایی غنی نژادها کجایند؟ و چرا غنی نژاد و شرکا این همە سال ایرادی بر این "خصوصی سازی های رانتی" نگرفتەاند کە هیچ مشوق و دستیار دولتهایی بودەاند کە این نوع خصوصی سازیها راانجام دادەاند و حالا صدایشان درآمدە است؟

یافته های بسیار مؤید این نکته اند که گسترش دموکراسی (شمار کشورهای دارای دموکراسی انتخاباتی از 76 کشور در سال 1990 به 117 کشور در سال 1995 افزایش یافت)، و افزایش پایبندی به رعایت حقوق مدنی و سیاسی شهروندان (تاکنون 140 کشور میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی را تصویب کرده اند) راه را برای نقش‌ فرینی بیشتر تهیدستان در سیاستگذاری می گشاید.

گذر از حجاب اجباری بە رغم همە ی اهمیتی کە برای زنان دارد البتە بر خلاف تصور عدەای همە ی خواست جنبش زن، زندگی، آزادی، نبودە است. این در عین حال جنبشی ضد استبدادی،  ضد بی عدالتی و جنبشی علیە همە ی اشکال تبعیض و نابرابری بویژە تبعیض جنسی است کە بر انداختن تبعیض شغلی از اهداف مهم آن است. بهمین جهت ایجاد کارزار برای برخورداری از حق اولاد و عائلە مندی نیز گامی است در راستای رفع تبعیض شغلی. میان زنان با مردان و حائز اهمیت فراوان.

این نمایندە بایستی بداند کە این یک پدیدە عمومی است کە رفع آن نیازمند تغییرات اساسی است و با گلە و توصیە این و آن رفع شدنی نیست. در کشوری کە همە ی نهادهای قدرت در اختیار مشتی غارتگر بی رحم و نوکیسە است ، رهایی از وضعیتی کە طبقە کارگر و بلکە اکثریت مردم را بە فقر و فلاکت کشاندە است، کار خود طبقات تحت ستم است و لاغیر.

درست است کە تحریم های جنایتکارانە امپریالیسم امریکا و شرکاء علیە مردم ایران در ایجاد وضعیت اقتصادی کشور بی تاثیر نیست، اما نقش عمدە حتی تا حدودی در ارتباط با تحریم های گستردە و روز افزون نتیجە رویکردهای اقتصادی اجتماعی حکومت و سیستم استبدادی و فاسد فقاهتی تحت رهبری خامنەای است.بهمین جهت تا زمانیکە سیستم ارتجاعی و ضد دمکراتیک فقاهتی بر کشور حاکم باشد، انتظار نباید داشت جامعە در مسیر توسعە و ترقی و عدالت و رفاە قرار بگیرد و مردم از امنیت و آزادی برخوردار شوند .

بسیاری از بررسیهای مشاركتی فقر كه پیش تر مرور شدند، به نگرانی نسبت به ریسک اشاره داشتند. شواهد دیگری نیز به هزینه های اقداماتی اشاره دارند كه فقرا ناگزیر اند برای جبران ریسک یا مقابله با پیامدهای آن متحمل شوند. دهند. همزمان مجموعه ای رو به رشد اما هنوز ناقص از شواهد درباره اقدامات عمومی برای كاهش این بعد از فقر در دسترس است.

کارگران شرکتی نیز علاوە بر اینکە لازم است سطح مبارزات خود را از نامە نگاری بە اعتصاب ارتغاء دهند بلکە اهمیت حیاتی دارد بتوانند با همکاران رسمی خود اعتصاب مشترک برگزار کنند و بە آنان بە چشم رفیق بنگرند نە رقیب. انداختن تفرقە میان رسمی ها و شرکتی ها کە آثار آن در نامە ی" کارگران" مشهود است کار تفرقە اندازان حکومتی را برای تحکیم سلطە حکومت و کارفرمایان بر هر دو گروە را تسهیل می کند.

جازات ٣٥ کارگر فولاد بخاطر طلب حقوق اولیە و مسلم شان توسط مدیران اقدامی است جهت ارعاب کارگران و جلوگیری از حرکتهای حق خواهانە آتی. بنا بر این اگر کارگران فولاد کوتاە بیایند راە را برای حق کشی و قانون شکنی های بعدی مالک شرکت هموار می کنند. بهمین دلیل در این شرایط وانفسا کە فشار و ستم بر طبقە کارگر از سوی رژیم و سرمایە داران زور گو بیشتر می شود، اتکای کارگران بە نیروی جمعی خود با توسل بە اعتصاب برای وادار کردن مدیران بە تامین مطالبات کارگران و رعایت آن در آیندە بسیار حیاتی است.

محکومیت ٨ فعال صنفی در دادگاە تجدید نظر، بر هم زدن جلسە معلمان در شهرضا و بازداشت مسعود فرهیختە یکی دیگر از فعالین سرشناس و خوش نام صنفی معلمان و در زندان نگە داشتن داود رضوی و سایر فعالین سندیکایی، مدنی و سیاسی و همچنین صدور حکم اعدام در دادگاە های دربستە و اعمال اقدامات خشونت آمیز علیە زنان زندانی همگی در تضاد با (وعدە) ملوکانە قرار دارد.