کارگری

توضیح درباره حذف "تلاش برای ساختن تشکل مستقل کارگری در فولاد اهواز"
این مطلب به علت داشتن امضای جعلی از روی سایت برداشته شد.

شورای دبیران سایت به پیش

آیا آشنائی با مسائلی که امروزه اتحادیه ها و فعالان کارگری در کشورهای پیشرفتۀ سرمایه داری با آنها مواجه اند، می تواند در گره گشائی از مسائلی که سندیکاها و فعالان کارگری [مستقل] در ایران با آنها درگیر اند، به آنان یاری دهد؟جنگ کارگری مبتنی بر تجربه ای قابل اتکا بر این است که آشنائی فعالان کارگری ایران با این دست تجربیات اتحادیه های کارگری در کشورهای پیشرفتۀ سرمایه داری،یاور معنوی آنان در مبارزۀ دشوارشان برای سازمانیابی کارگران است.

یکی از موضوعات مورد توجه "جنگ کارگری"، از آغاز انتشار آن، تغییر در اشکال کار، در لایه بندیهای درون طبقۀ کارگر، و در مناسبات بین کار و کارفرما (یا سرمایه) در کشورهای پیشرفتۀ سرمایه داری بوده است.یکی از مستقیم ترین آثار تغییرات گفته شده، طبعاً بر سازمانیابی کارگران است که مشخصاً در مرسوم ترین نوع سازمانیابی آنان، یعنی در فعالیتهای اتحادیه ای شان بروز می یابد. این آثار کدام اند و پاسخ بخش سازمانیافتۀ کارگران به آن چیست؟ طبعاً پاسخ واحدی وجود ندارد. اما آیا همۀ پاسخها به یکسان موفق بوده اند؟

نیروهای دمکراتیک و ترقی خواە همانقدر کە نسبت بە دخالت دیگران در امور کشور خود حساس و در مقابل آن می ایستند، با دخالت حکومت ایران در امور کشورهای همسایە و وجود و عملکرد سپاە قدس هم مخالفند. تامین منافع مشروع هر کشوری تا زمانی مورد حمایت است کە حق حاکمیت دیگران را پایمال نکند. دخالت های تجاوزکارانە و امپریالیستی امریکا در عراق بە هیچ وجە دخالت حکومت ایران در امور داخلی این کشور را توجیە نمی کند.

مطالبی که در تارنما و بولتن کارگری منتشر میشود مشخصا دو مضمون دارند، یا جنبه خبری انها برای جنبش جهانی کار اهمیت دارد و یا از نظر تاریخ جنبش در مراحل شکل گیری جنبش اهمیت دارند. من بیش از هرچیز به مطالب تحقیقی و تحلیلی می پردازم و منابع آنها معمولا یا از گزارش های سازمان بین المللی کار ILO و سازمان های وابسته است و یا از انتشارات دانشگاه ها و موسسات تحقیقاتی اتحادیه اروپا ست که در مساله روابط صنعتی و کارگری تحقیق میکنند.

در جوامع استبداد زده و تحت سیطره دیکتاتوری اما، اعمال آمریت حکومتی در همه زمینه ها مانع از آنست که مبارزه اجتماعی در اشکال بی واسطه تحقق یابد. زیرا دیکتاتوری در ستیز با اصل مشارکت جمعی قرار دارد و مانعی است برای تولید ثقل در دفاع از منافع مشترک. در این جوامع، مبارزه سیاسی با دیکتاتوری و تلاش برای برقراری و رعایت آزادی‎‌های شهروندی، دارای اهمیت محوری برای پیشبرد مبارزه طبقاتی است.

نوشته حاضر، مروری است بر فعالیتهای جنبش کارگری جهانی در سال ۲۰۱۹. بدیهی است که در این مقاله امکان بازتاب دادن به همه رویدادهای مربوط به مبارزات زحمکتشان جهان طی سالی که گذشت وجود ندارد. با این حال، امید است که گزارش زیر، تصویری از مسائل و نبردهایی که طبقه کارگر در کشورهای مختلف در آن درگیر است به دست دهد.

این روزها تنش میان ایران و آمریکا جدی است. جدیتی که حتی ممکن است منجر به جنگ شود. اما کارگران ایرانی مدت‌ها قبل از آغاز جنگ، قربانی آن بوده‌اند. با فشار معیشتی، اخراج، بیکاری و حقوق‌های بسیار پایین‌تر از خط مطلق فقر. در صورت بروز جنگ هم این طبقه‌ی کارگر خواهد بود زندگی و خانه و کاشانه‌ی خود را از دست خواهد داد. آنان که در بروز بحران، تنش و جنگ نقشی نداشته‌اند، قربانیان اصلی وضعیت شده‌اند...

زنان و کودکان بخش عمده ای از دستفروشان را تشکیل میدهند کودکانی که بعلت فقر خانواده ها ناچارند بە دستفروشی روی آورند از اینرو از تحصیل باز می مانند. دردناکترین صحنه های دستفروشی کودکانی هستند که با اصرار و التماس از عابرین میخواهند که از آنان جنس خریداری کنند. این کودکان در پایان روز با تنی خسته و رنجور راهی کلبه های محقر خود میشوند تا لقمه نانی بر سر سفره خالی خود بنشانند.

مطالبه افزایش دستمزد در کنار تحریم انتخابات دو هدف مشخص برای جنبش کارگری ایران است که می تواند با یاری تشکل های مدنی، فعالان سیاسی و جنبش آزادی خواهانه و عدالت طلبانه ایران، حرکت های اعتراضی آبان 98 در کشورمان را به جنبش کارگری در ابعاد ملی پیوند زند.

در این سمینار در بارۀ لزوم ارائۀ لیبرالیسم نوسازی شده ای گفتگو شد که می بایست در بین هرج و مرج اقتصاد بازار آزاد و اسارت اقتصاد برنامه ریزی شده میانه را نگه دارد. نتیجۀ چنین اقتصادی می بایست یک اقتصاد بازار سازمانیافته باشد. در این سمینار پیشنهاد نام نئولیبرالیسم برای این مدل پیشنهاد شد، اما سمینار آن را نام مناسبی نیافت و همانجا آن را رد کرد.

خیابان را بفرض اینکە با زور اسلحە از مردم بگیرند، مردم راە های مناسب دیگری را برای ادامە اعتراضآت شان پیدا خواهند کرد. رژیمی کە دیگر نە مشروعیت مردمی و نە حتا مشروعیت دینی دارد و فساد و ناکارآمدی بر آن چیرە شدە دیگر جز سرکوب کە آن هم بواسطە فقدان مالی در معرض از دست رفتن قرار دارد، نمی تواند مدت زیادی در مقابل مردم مبارز بە جان آمدە مقاومت کند.

کسانی که با این ترم مورد خطاب قرار می گیرند، غالباً به خود نمی گیرند، اما چند باری شده است که عنان از کف شان در رفته است. نویسندۀ شناخته شدۀ پرو، ماریو وارگاس یوسا، یک بار در این باره گفته است: "در امریکای لاتین ... به من می گویند لیبرال – یا حتی بدتر از این نئولیبرال – تا مرا خنثی یا حتی بی اعتبار کنند." او نشان می دهد که بانیان مفروض نئولیبرالیسم، تمایلی به این که زیر این نام شناخته شوند ندارند، بلکه علاقه دارند لیبرال شناخته شوند.

 پیگرد و بازداشت فعالین سندیکایی پایمال سازی حقوق قانونی و اجتماعی کارگران است. کارگران و معلمان و سایر گروە های مزدبگیر خواستار رعایت حقوق سندیکایی و شهروندی شان و بە تبع آن آزادی بی قید و شرط همە کارگران و معلمانی هستند کە بە دلیل پیگیری حقوق طبیعی اشان محکوم بە زندان و محرومیت از حقوق شان شدەاند من جملە اسماعیل بخشی و محمد خنیفر و روزنامە نگاران حامی آنها هستند. 

صلح پایدار و باثبات در جهان تنها وقتی حاصل خواهد شد که بر عدالت اجتماعی استوار باشد." برای زنان طبقه کار، عدالت اجتماعی همانا حق زندگی و کار آزاد از خشونت، دریافت دستمزد برابر در مقابل کار برابر، دیدن ستایش، پرداخت دستمزد معوقه در ایام بیماری و حمایت خانواده، می باشد. در زمانی که صلح و مردمسالاری در جهان تهدید می شود، در آن سوی جهان زنان و به ویژه زنان در اتحادیه های صنفی نقش حساسی در تضمین تداوم و پیشبرد حقوق طبقه کار دارند.

تا حق خود نگیریم از پا نمی نشینیم، معیشت، منزلت، سلامت، حق مسلم ماست، فقر فلاکت، اعتراض، اعتراض، این همە بی عدالتی هرگز ندیدە ملتی، کارگر زندانی آزاد باید گردد، معلم زندانی، دانشجوی زندانی، سیاسی زندانی آزاد باید گردند، مهمترین شعارهای تجمع بازنشستگان بودند.

سرمایە دار زمانی کە پای حفظ منافع در میان باشد بخصوص اگر سرمایە دار و صاحب مقام دولتی و سردمدار نظامی هم باشد، دیگر همشهری و غیر همشهری نمی شناسد. این منافع هرچە زیادتر و نامشروعتر باشد سرکوب کسانی کە حفظ آنرا بە مخاطر بیندازد خشونت بارتر است. این دلیل آن کشتار وحشتناک و انتقامجویانە ای است کە در ماهشهر انجام شدە است

"جنگ کارگری"، واقف است که یک پاسخ مثبت ساده به سؤال فوق، به دلیل التقاط حاکم بر سیاست اقتصادی جمهوری اسلامی، ناممکن یا دست کم ناقص است. اما بر این باور است که با نفی جریان نئولیبرالیستی در اقتصاد امروز ایران نیز، نمی توان این اقتصاد را به درستی توضیح داد. امید است مقالۀ حاضر، که در چند شمارۀ آیندۀ "جنگ کارگری" تکمیل خواهد شد، نیل به درکی روشنتر از نئولیبرالیسم را تسهیل کند. امتیاز این مقاله استخراج مشخصۀ بنیادین نئولیبرالیسم، مبتنی بر سیر تاریخی واقعی آن است.

هیات مقررات زدایی مصداق بارز یک نهاد فراقانونی و غیر شفاف است که آسیب‌های جدی در وضعیت معیشتی طبقه‌ی کارگر ایجاد کرده است. شناخت و افشای نهادهای اینچنینی، اعضای آن و عملکردهای آنها، یک زمینه‌ی فعالیت روشنگرانه برای فعالیت‌های کارگری خواهد بود.

روشن است که در هر شرایطی مناسب است همبستگی و اتحاد در میان معترضین را تقویت کرد. هر چه بیشتر طیف های مختلفی از مردم وارد اعتراضات و اعتصابات شوند نیروهای سرکوب رژیم برای کنترل خیابان ها دچار مشکل می شوند. افزون بر آن سرکوب شدید موجب اعتراض افکار عمومی جهان می شود. خیزش اعتراضی آبانماه 98 در خیابان ها از نظر وسعت و ابعاد در تاریخ سی سال اخیر ایران علیه بی عدالتی و دیکتاتوری بی سابقه بوده است.

مانع نهایی که بر سر راه زنان در رهبری وجود دارد ناشی از نگرش و باورهای خود زنان است. مارتینز از اتحادیه کارگریCUT در برزیل می گوید: "بعضی وقتها فکر می کنم دلیل این که زنان به سکوهای قدرت نمی رسند آن است که زنانی هستند که از همنوعان خود برای رسیدن به این جایگاه حمایت کافی نمی کنند. در سطوح ملی آنچه زنان ندارند یک بدنه است. منظورم این است که ما زنان باید در کنش روزانه احساس وحدت عملی داشته باشیم.

٩ تشکل مختلف کارگری با انتشار بیانیە مشترکی نسبت بە میزان ناچیز افزایش دستمزد و عدم اختصاص بودجە کافی برای اجرای همسان سازی حقوق ها، کارمندان، کارگران، فرهنگیان را بە برگزاری تجمع اعتراضی در مقابل مجلس فراخواندەاند. ما بە سهم خود از حرکت ارزشمند و هوشیارانە تشکلهای سازماندە اعتراضات ٢ دی ماە حمایت و عموم زحمتکشان را بە حمایت و پیوستن بە آن دعوت می کنیم و برای سازمان دهندگان آن آرزوی موفقیت می کنیم.

سرکوب جنبش ٨٨ توهم تغییر و اصلاح رژیم جمهوری اسلامی را از اذهان اکثر مردم پاک کرد و خیانت دارودستە روحانی در انتخابات گذشتە بە مردم، گذار از نظام فقاهتی را در دستور کار جامعە قرار داد. سرکوب خونین خیزش سراسری آبانماه عزم مردم برای تحریم انتخابات و گذر از این رژیم دیکتاتوری و عدالت ستیز استوارتر کرد. کاندیدا شدن در انتخابات فرمایشی توهین بە مردمی است کە عزادار جوانان جان باختە شان و نگران هزاران عزیز زندانی شان هستند و...

آیا اتحادیه ها از انگیزه های لازم برای نمایندگی کارگران موقت برخوردارند؟ این سؤال اولی است که باید به آن پاسخ گفت. به زعم نگارنده اتحادیه های کارگری اسپانیا از هر دو انگیزۀ ایدئولوژیک و سازمانی برای ایفای این نقش برخوردارند. هر دو اتحادیۀ سراسری اسپانیا (CCOO و UGT) همیشه خود را به عنوان سازمانی مدافع کل طبقۀ کارگر معرفی کرده اند. بنابراین این اتحادیه ها در وجه ایدئولوژیک دارای انگیزه برای نمایندگی کارگران موقت هستند.

وضعیت اعتراضات آبانماه نشان می دهد که جامعه در سمت رادیکالیزه شدن سمتگیری کرده است. رادیکالیزم نهفتە در میان دهه هفتادی ها و دهه هشتادی ها ریشە در فقر خانوادەهای آنها و تبعیض و بیکاری و احساس ناامیدی از آیندە دارد. مطالبات در لایه‌های مختلف جامعه آنقدر انباشته و بدون پاسخ مانده است که دیگر به حالت بحرانی و انفجاری کشیده شده است.

عدەای از مقامات ارشد دولتی و حکومتی مرتب دم از حق اعتراض مردم سخن می گویند، عدە دیگری مردم را بە بستن دهان شان تهدید می کنند و از ماموران امنیتی می خواهند کە از دستگیر شدگان اعتراف بگیرند و از تلویزیون پخش کنند تا بلکە اتهامات ناروایی را کە آنها بە تظاهر کنندگان می بندند، از زبان شکنجە شدگان تائید کنند! فرماندە سپاە پاسداران معترضین را بە" پلمپ کردن دهان" هایشان تهدید می کند.

تاثیر مشاهده زنان در مقام رهبری در تمام سطوح و تمام زمینه ها یک ضرورت مثبت است.
حتی در کشوری مانند ایسلند که در آن برابری جنسیتی از بسیاری کشورهای دیگر جهان پیشرفته تر است، نیاز به الگوهای توانمند در رهبری زنان در جنبش اتحادیه های صنفی باز هم احساس می شود.

دانشجویان با شرکت در اجتماعات ١٦ آذر امسال نشان دادند کە مرعوب جو نظامی حاکم بر جامعە نشدە و نمی شوند. در تمام اجتماعات ویژە ١٦ آذر دانشجویان چپ و آزادیخواە علاوە بر محکومیت کشتار زحمتکشان و اعلام مجدد همبستگی و همدردی با خانوادە جانباختگان و زندانیان خیزش آبان بطور وسیع از مبارزات و مطالبات جنبش کارگری حمایت و با آن اعلام همبستگی کردند.

ماندن در جمهوری اسلامی و بازگشت بە نظام سلطنتی هر دو جا ماندن از تاریخ و زمانە است. آیندە را ببینیم و مبارزات مردم را سعی کنیم در جهت ایجاد سیستمی سوق دهیم کە با روح و نیاز زمانە و مردم سازگار باشد و بتواند نیازهای انسان امروزی را تا حد ممکن بر آوردە سازد و از زمانە جا نماند. کشور ما همە ظرفیت های لازم برای ایجاد و ساختن چنین نظام و آیندەای را دارد.

مشخصه اصلی اعضای اتحادیه ها و رأی دهندگان به آنها این است که هر دو گروه از کارگران دارای قراردادهای دائمی تشکیل می شوند. طبق تحقیقی که سالها پیش زیر نام "ساختار، زندگینامه و آگاهی طبقه کارگر" انجام شده است، ۸۸ درصد اعضای اتحادیه ها یا کارمند دولت (۲/۵۲ درصد) یا از زمره مزدبگیران دارای قرارداد دائمی (۶/۳۵ درصد) بوده اند. از سوی دیگر بیش از ۸۵ درصد رأی دهندگان به اتحادیه ها کارگرانی بوده اند که دارای قرارداد کار دائمی اند.

رادیکالیزه شدن اعتصابات کارگری، امری است که باید پس از خیزش با شکوه آبان ماه، منتظر آن بود. کارگران دیگر نه با زبان مسامحه و مطالبه، که با زبان تهدید و معارضه با حاکمیت سخن می‌گویند. به ویژه که حاکمیت بیم این را دارد که اعتراضات آبان ماه از سر گرفته شوند. نزدیک بودن انتخابات مجلس، که در اسفند ماه سال جاری برگزار خواهد شد این بیم را در مسئولین حکومت تشدید می‌کند. بنابراین این بهترین فرصت برای پیش روی اعتراضات کارگری است.

مردم کە در آن زمان مشکل دین نداشتند، خواستهای اصلی مردم، آزادی، عدالت اجتماعی و استقلال بود. الان نیز خواست های چون نان، کار آزادی چیزی بە غیر از سە شعار اصلی زمان انقلاب نیست. طبیعی است کە مبارزە تا متحقق شدن این شعارها ادامە خواهد یافت. این را جناب دادستان کل در مغزش فرو کند.

"هدف از تشکیل یک کمیته ویژه زنان چیست؟" در پاسخ باید بگوییم این ساختار برای ایجاد فضای امن برای زایش و رشد سیاست های برابری جنسیتی ضروری و برای ارتقاء جایگاه نسل بعدی زنان در نردبان رهبری حیاتی هستند. یکی از بزرگترین چالش ها اما این است که به اتحادیه ها تفهیم نمود که تامین نوعی عدالت جنسیتی در تمامی رده های تشکیلاتی و ساختاری اتحادیه برای تحول موفقیت آمیز جنبش به فضای برابر برای همه لازم است.

موقعیت خامنەای در میان وابستگان حکومت بە شدت زیر سوال رفتە و بی اعتبارتر از هر زمانی شدە است. همین اتفاق در مورد روحانی و دارودستەاش و مجلس فرمایشی افتادە است. خیزش مردمی اعتبار و مشروعیت همە اینها و کلیە نهادهای برآمدە از حکومت دیکتاتوری را چون سیل خروشان شستە و با خود بردە است. بهایی کە حکومت برای این جنایت پرداختە و بایستی بپردازد، جبران ناپذیر، و نمی تواند کمتر از نابودی رژیم باشد!

خیزش سراسری تا کنون بە رغم سرکوب مسلحانە آن توسط حکومت، چند ارمغان و دستآورد بسیار مهم برای مردم ایران داشتە است. تثبیت جنبش اجتماعی دی ماە ٩٦ بە مثابە جنبشی بکلی مستقل از جناح های حکومتی و مبری از دخالت های خارجی، تقویت همبستگی، همگرایی و مقاومت در میان مردم! این چهار عامل شاخص ترین دستاوردهای خیزش آبان ماە و از عوامل پایداری و نیرومند ماندن خود این خیزش هستند.