کارگری

همچنین وجود رقابت در بین اتحادیه ها نیز می تواند بر استراتژیها در رویکرد به کارگران نامتعارف مؤثر افتد. بنا بر برخی تحقیقات، رقابت بین اتحادیه ها می تواند به آنجا بیانجامد که این سازمانها فعالیت شان را بر دفاع از منافع اعضای شان متمرکز کنند. بنابراین در وجود رقابتهای بین اتحادیه ای، امکان نمایندگی از کارگران نامتعارف تضعیف می شود. با این حال در برخی از موارد آشکار شده است که این رقابت در راستای دفاع از منافع کارگران نامتعارف مثبت عمل کرده است

قطر تنها مقصد کارگران ایرانی نیست. کویت، سنگاپور، ترکیه و عراق نیز تحت نظر شرکت‌های اقماری سپاه پاسداران، به محل اشتغال سنگین کارگران ایرانی بدل شده‌اند. کارگرانی که بدون بهره‌مندی از هیچگونه حقوق اجتماعی به شکل برده در پروژه‌های سپاه در این کشورها کار می‌کنند.

کشتار داعش گونە بی چیزان و بە زندان بردن هزاران نفر از آنان نە تنها بە خیزش بی چیزان و ستمدیدگان علیە فقر و گرانی و بی عدالتی پایان نخواهد داد، بلکە بە ادامە آن در اشکال متنوع دامن خواهد زد و تا بە زیر کشیدن جنایتکاران و مستبدان حاکم از قدرت پیش خواهد رفت. این نە پایان خیزش، کە آغاز آن است!

اهمیت ایجاد شبکه هایی از زنان در اتحادیه های صنفی را نمی توان به اندازه کافی مورد تاکید قرار داد. چه در سطوح محلی و منطقه ای و چه در سطح ملی و بین المللی، بصورت آنلاین و حتی در ارتباطات سنتی حضور رو در رو، شبکه ها نه تنها به زنان اجازه می دهند که در تصمیم گیری و برنامه ریزی های راهبردی شرکت کنند و به حمایت از یکدیگر برخیزند، بلکه مهم تر این که از این طریق می توانند برای بسیج انتخاباتی و رسیدن به رده های انتخابی بالا در اتحادیه تلاش کنند.

آماری کە در میانە این هفتە در مورد قربانیان بیماری های شغلی در کشور منتشر شد، حاکی از آن است کە شمار کارگرانی کە در اثر بیمایهای شغلی بواسطە رعایت نکردن قوانین و مقررات بهداشتی و ایمنی کشتە می شوند و در آمارها بە ندرت از آنها نام می برند، ٦برابر کسانی است کە در اثر حوادث شغلی کشتە می شوند. البتە آمار های رسمی هیچگاە ابعاد واقعی مسئلە را منعکس نمی کنند.

همە ما وظیفە داریم بە هر شکل و با هر امکانی کە در اختیار داریم مانع سرکوب این خیزش توسط جنایتکاران حاکم شویم. علیە کشتار و سرکوب و زندانی کردن مردمی کە در اعتراضات علیە گرانی بنزین دستگیر شدەاند، برای آزادی بازداشت شدگان و درمان مجروحین همە مردم باید اعتراض و تلاش کنند. اگر اعتراضات زیاد و گستردە باشد رژیم قادر بە سرکوب آنها نیست. 

در این بخش به این سوال مرکزی می پردازم که استراتژیهای اتحادیه ها نسبت به کارگران متعارف چیست. هدف از این بخش از نوشته ارائه چارچوبی برای تحلیل این استراتژیهاست.

پس چرا واکنش آمریکا به اعتراضات مردمی 98 ضعیف‌تر بوده است؟ دلیل این امر را باید در ماهیت اعتراضات جستجو کرد. واقعیت این است که آزادسازی قیمت‌ها، افزایش قیمت بنزین و اجرای سیاست‌های نئولیبرال اقتصادی، نسخه‌ی نهادهای اقتصادی بین‌المللی برای جمهوری اسلامی بوده است. سازمان تجارت جهانی و بانک جهانی، بدون شک از گران شدن بنزین، حتی به قیمت تحت فشار قرار گرفتن مردم ایران خوشنود هستند. امری که به سیاست‌های آمریکا در زمینه‌ی اعتراضات جهت می‌دهد.

دستگیری های معترضین خیزش اعتراضی ظرف هفت روز گذشته بسیار زیاد بوده است و همچنان بازداشت شهروندان و فعالین مدنی و اجتماعی ادامه دارد. باید ما با هم و مشترکاً بدون گذاشتن مرزهای کاذب، یک دل و یک زبان علیە محکومیت زندان برای معترضین بازداشت شده روزهای اخیر و همه فعالین محیط زیست، کارگری، دانشجویی، اجتماعی و ... اقدامات مشترکمان را سازمان دهیم.

مسئولین دولتی از وزارتخانه های کار و دارائی و نمایندگان کنفدراسیون کارفرمایان و اتحادیه کارگران ASI توافق کردند تا کمیته استاندارد برابری جنسیتی را به استناد عهدنامه 100 سازمان جهانی کار IGO به وجود آورند که در آن کارفرمایان باید ثابت کنند که به مردان و زنان بر ای کار برابر دستمزد برابر می پردازند. این اولین بار بود که استاندارد را از پایه در ایسلند می نوشتیم و اولین بار در جهان هم بود و به واقع چالش بزرگی بود.

در این هفتە با وجود گسیل دەها هزار نفر از نیروهای امنیتی و انتظامی برای سرکوب خیزش سراسری زحمتکشان و کشتار و بازداشت هزاران نفر از مردم شرکت کنندە در اعتراضآت و جو امنیتی سنگینی کە بر کشور حاکم کردند، اعتراضات و اعتصابات کارگری در کنار اعتراضآت خیابانی مردم ادامە یافت.

سر هیچ کس برای شورش و انقلاب درد نمی کند، همە می خواهند از راە های مسالمت آمیز و بە دور از خشونت بە حق و حقوق طبیعی شآن برسند و در صلح و آرامش زندگی و کار کنند. اما زمانی کە کار بە بن بست می کشد و مقصر حاضر بە عقب نشینی نمی شود بە ناگریز کار بە شورش و انقلاب می کشد. بن بست میان حکومت و کارگران یا باید با عقب نشینی حکومت و کارفرمایان بشکند و یا با شورش و انقلاب!

ظرفیت نمایندگی اتحادیه ها همچنین به قوت وابسته به ساختار سازمانی اتحادیه است. آن اتحادیه هائی که نقش مهمی را در هر دو سطح ملی و محلی (شرکتی) ایفا می کنند، در موقعیت گاه به مراتب بهتری برای جلب حمایت کارگران قرار دارند. برعکس، در جاهائی که قدرت اتحادیه ها اساساً در یک مرکز یا در سطح محلی متمرکز شده است، حمایت کارگران با دشواری قابل توجهی کسب می شود.

ایجاد یک تشکل یا سندیکای مستقل در حوزه‌ی کشاورزی، که اولاً وضعیت اقتصاد کشاورزی در کشور را روشن کند، دوماً در مورد شرایط کارگران این حوزه‌ی عظیم و با اهمیت چاره‌اندیشی کند و سوماً مقاومتی متحدانه علیه کژکارکردی‌های دولت در حوزه‌ی کشاورزی به وجود بیاورد، یک فوریت است. چرا که علاوه بر معیشت چندین هزار خانوار، مساله‌ی غذای تمام مردم نیز به به این حوزه‌ی حساس وابسته است.

 کسی فکر نمیکرد بطور ناگهانی قیمت بنزین کە بە گفتە کارشناسان تاثیر بسیار زیادی روی قیمتهای مایحتاج عمومی، تولید، تورم، گرانی، کرایە حمل و نقل و غیرە دارد این همە گران شود. همە مردم بی شک از این افزایش متضزر می شوند. اما از همە بیشتر مزد و حقوق بگیران و واحدهای تولیدی آسیب خواهند دید و تعدادی از آنها بە احتمال زیاد آنرا تاب نخواهند آورد. عدە زیاد دیگری بیکار خواهند شد و مردم بسیاری تە ماندە قدرت خریدشان را از دست خواهند داد.

اگر شما به خیابان بروید و از یک کارگر خدمات خانگی بپرسید "عهدنامه 189 چیست؟"، او به شما نگاه خواهد کرد و فرض می کند شما دیوانه شده اید. اما اگر بپرسید چه چیز زندگی تو را بهتر خواهد کرد؟ او خواهد گفت: "ساعات کار مناسب و دستمزد مناسب و کافی" و بعد خواهد فهمید که عهدنامه 189 در بیان و بر روی کاغذ هیچ نفعی ندارد. ما به اجرای واقعی ان نیاز داریم!"

مسئولین دولتی کە با سرکوب و زندان موفق نشدەاند بە اعتصابات پیاپی و حق طلبانە کارگران خاتمە دهند و سرکوب کارگران با انزجار عمومی روبرو شدە است، می کوشند با بی تفاوت نشان دادن خود نسبت بە اعتصاب کارگران را از پیگیری خواستە هایشان باز دارند و آنها را از دامە اعتصاب شان مایوس کنند.

زحمتکشان ایران بر خلاف رهبر جمهوری اسلامی و دیگر مسئولین حکومت، از جنبش اجتماعی مردمی و مترقی در عراق و دیگر کشورها حمایت و تحریک بە سرکوب آنها را محکوم می کند. پیروزی و موفقیعت هر یک از آنها در هر جای جهان کە باشند پیروزی برای دیگر جنبش هاست و ناکامی شان نیز بە همچنین شکست همگی آنها محسوب می شود.

کارفرمایان حاضر به عقد قرارداد ثابت برای کارهای با "طبیعت موقت" نیستند و ترجیح شان این است که خسارت احتمالی را با اخراج کارگران جبران کنند. این واقعیت موجب حس نااطمینانی در کارگران نسبت به ادامۀ کارشان است. بنابراین روشن است که شرایط کار پاره وقت و موقت، بسیار متفاوت اند. البته در جهات کلی و اصلی شرایط کار برای کارگران این دو نوع شغل، فقیرانه و شکننده است، اما نیازها و مطالبات آنان دقیقاً یکسان نیستند.

طبقە کارگر ایران با وجود همە ضرباتی کە توسط حکومت های ستمگر و عدالت ستیز بر آن وارد شدە است، توانایی و ظرفیت آن را دارد تا تعرض نئولیبرال ها و مرتجعان حاکم برای پس گرفتن دستاوردهای تاریخی جنش کارگری را متوقف و دست آوردهای بە تاراج رفتە را از آنان پس بگیرد. تداوم و گسترش فزایندە مبارزات کارگری موید این ظرفیت و توانایی است!

بیانیه‌ی ده ماده‌ای اعتراضی سینماگران، دقیق و محترم است. اما اگر این سینماگران دایره‌ی مطالبه‌ی خود را وسیع‌تر برمی‌گزیدند، می‌توانستند و باید، به وضعیت اسفناک کارگران فرهنگی نیز اعتراض می‌کردند. کارگرانی که قرار است صدای جامعه باشند، اما خود صدایی ندارند...

این مهم است که فراموش نکنیم که راهپیماییها برای قانونی سازی سقط جنین در آرژانتین از جنبش "نه یکی کمتر" #NiUnaMenos بیرون زد که سیصد هزار نفر در مرکز شهر بوئنوس آیرس در زیر پرچم "نه یکی کمتر" خیابان را به تصرف درآوردند و دولت را مجبور کردند نگاه عمقی به روشها و ترتیبات ضروری برای تصویب قوانین بیاندازد که ناظر بر منع "جنایت علیه زنان"، که در سال 2009 از مجلس گذشت، باشد.

از سرگیری اعتصاب بار دیگر نشان داد کە کارگران نە از مطالبات برحق و بدیهی شان کوتاە خواهند آمد و نە زیر بار پایمال شدن حق و حقوق شان توسط کارفرمای رانت خوار و فاسد و ستمگر و حامیان حکومتی اش خواهند رفت. براستی راە دیگری نیز بە غیر ادامە مبارزە سازمان یافتە توام با همبستگی برای کارگران وجود ندارد.

هر منشور و برنامەای در شرایط کنونی کە درب مجلس بە روی نمایندگان واقعی مردم بستە است بایستی در سطح جامعە و جنبش کە حکم مجلس را دارند بە معرض آزمون و قضاوت گذاشتە شود. تغییرات واقعی از این پس در سطح جامعە است کە رقم خواهد خورد!

کار نامتعارف یا نااستاندارد نیز می تواند اشکال متفاوتی را بپذیرد: مشاغل موقت، مشاغل پاره وقت، خویش فرمائی، کار سیاه و ... تمام این انواع مشاغل در مجاری متفاوتی بسط یافته اند و آثار متمایزی را بر شرایط استخدام در کشورهای مختلف اروپا بجا گذاشته اند. به طریق اولی، تغییرات در شرایط کار نیز از این تا آن کشور یکسان نبوده ان

امکان اتحاد عمل میان کارگران معترض در واحدها و مناطق مختلف، با توجه به گسترش روز افزون اعتراضات بسیار بیشتر شده است و ایجاد ارتباط و طرح شعارهای متحد، نظام سیاسی و اقتصادی حاکم بر ایران را مستاصل و مجبور به عقب‌نشینی خواهد کرد.

اینک تنها عاملی کە می تواند این روند مخرب را متوقف کند و جلوی فاجعە نابودی تامین اجتماعی را کە درمان، دارو و حقوق بازنشستگی میلیون ها انسان در گروی بقای آن است بگیرد بە حرکت درآمدن کل جنبش کارگری و همە اعضای تحت پوشش تامین اجتماعی است کە درست نیمی از کل جمعیت کشور را شامل می شود. هر اقدامی کە بخواهد صورت بگیرد باید قبل از تبدیل شدن این سرمایە ها بە دلار و انتقال آن توسط آقایان و آقا زادگان شان بە حساب های بانکی در اروپا و امریکا بشود.

متأسفانه، راهپیمایی و مارش یک عصای جادویی نداشت که با یک تکان بتواند بیماریهای مردسالاری را در جامعه علاج کند: "نابرابری و تبعیض در محیط کار یک شبه قابل پاک شدن نیست. ما هنوز شاهد اخراج از محیط کار هستیم که بر اساس آمار رسمی 59% آن نصیب زنان می شود." 

ما آزادی همە این عزیزان را بە خانوادەها، همرزمان کارگرشان و همە گروەها و نهادهای سیاسی و مدنی کە در این راە کوشا بودند صمیمانە شادباش می گوییم. خواست ما آزادی بی قید و شرط کلیە زندانیان سندیکایی، مدنی، سیاسی و اتنیکی، لغو احکام ظالمانە کە علیە شان صادر شدە، بازگشت بە کار همگی آنها، تضمین امنیت شغلی، اجتماعی و رعایت اکید کلیە حقوق شهروندی آنهاست.

در ایران استبداد زدە کە زیر لوای خصوصی سازی منابع ملی بە غارت بردە می شود و حق اعتصاب و تشکل از کارگر سلب شدە است، عواقب خصوصی سازی بە مراتب خطرناکتر از شیلی امروزی و مشابە شیلی دوران پینوشە است کە در نهایت بە جز فقر و بی عدالتی و رنج و درد برای اكثریت مردم و ثروت و مکنت بسیار برای یک اقلیت کوچک در بر ندارد.

کارگران جوان تغییرات فرهنگی و ایدئولوژیکی را نمایندگی می کنند که در خلال دهه های گذشته به وقوع پیوسته اند. برخی از محققان بر این نظر اند که آگاهی جمعی پیشین کارگران جای خود را به اخلاقیاتی فردگراتر داده است. در نتیجه هویت یابی ایدئولوژیک، که پیشتر در تعلق اتحادیه ای متجلی می شد، از بین رفته و رویکردی ابزاری نسبت به این قبیل سازمانها بروز یافته است. 

بارها شنیده‌ایم که از سوی اقتصاددانان لیبرال و گاهی غیر لیبرال گفته می‌شود اقتصاد جمهوری اسلامی «سرمایه‌داری متعارف» نیست. این گزاره‌پردازی درون خود، یک دفاع تلویحی از سرمایه‌داری دارد. به این معنی که حالا که سرمایه‌داریِ جمهوری اسلامی متعارف نیست، باید یک سرمایه‌داری متعارف بسازیم که همه با هم به مدینه‌ی فاضله برویم. اما این گزاره‌پردازان اقتصادی هیچگاه نمی‌گویند منظورشان از «متعارف» دقیقاً چیست؟

گفتەاند و راست هم گفتەاند، وقتی مبارزە طبقاتی در جامعە حاد می شود، شرایطی پیش می آید کە همە جریانات و فاعلان سیاسی و اجتماعی دیگر قادر بە پنهان کردن افکار و نیات خود نیستند و نمی توانند نسبت بە فعل و انفعالاتی کە در جامعە جریان دارند بی طرف بمانند.

در صبح هشتم مارس 2018 در یک نمایش قدرت غیرمعمول، CCOO در ائتلاف با اتحادیه عمومی کارگران UGT و سازمانهای فمینیستی و سایر تشکلهای جامعه مدنی از همه کارگران زن در سراسر اسپانیا دعوت کردند که برای اعتراض به نابرابری نرخ دستمزد برای کار برابر بین زنان و مردان همزمان در سراسر کشور برای دو ساعت محل کار را ترک کنند. نزدیک به شش میلیون زن در این اعتصاب و اجتماعات مربوطه در سراسر اسپانیا شرکت جستند.

موثرترین راە برای کارگران ادامە و گسترش اعتصابات و سراسری کردن اعتصابات است. ادامە و گسترش اعتصابات محرک تحرکات سیاسی دیگر گروە های اجتماعی آسیب دیدە از سیاستهای حکومت خواهند شد و فشاری را بوجود خواهد آورد کە مقاومت حکومت را درهم خواهد شکست.