کارگری

در روزهای اخیر شاهد اعتراضات بحق پرسنل محترم شرکت واحد اتوبوسرانی بوده ایم.پرسنل شرکت بهره برداری مترو نیز احتمالا بزودی به این اعتراضات به روش خودشان خواهند پیوست  چون واریز حقوق بدون معوقه فروردین ماه ۱۴۰۱ و همراه با عدم قطعیت اعمال مصوبه شواری عالی کار برای سایر سطوح مزدی بود

اعتراضات مردم در کف خیابان، اعتراضات معلمان و بازنشستگان و بخش های مختلف معترض جامعه، اعتراض ما کارگران پروژه ای و پیمانی نفت نیز هست و بنابراین از این اعتراضات قاطعانه حمایت و پشتیبانی میکنیم و همصدا با مردم معترض و با فریاد معیشت، منزلت، حق مسلم ماست، پیگیر مطالباتمان هستیم.  

چارە را مردم خوزستان و معلمان در اعتراض مشترک خیابانی یافتەاند و درست هم تشخیص دادەاند. هموطن، شهروند، انسان، در هر جای دنیا اگر می بینی مردم از رفاە و آسایش و آزادی برخوردارند، بدان آنها را بدون زحمت و مبارزە و اتحاد و همبستگی با تک روی بە دست نیاوردەاند. البتە کە آزادی و رفاە هزینە دارد، اما هزینە اش بسیار کمتر از تحمل ٤ دهە زندگی زیر شمشیر استبداد، فقر و انواع ستمگری است. صف را رها کن با مردم خوزستان و معلمان، همراە شو آنان را تنها نگذار بپیوند. خواستە های همە ما یکی است، آزادی و عدالت و رفاە.

فرض اصلی پیشنهاد او برای آنچه او بیمۀ عملکرد اقتصادی نام داد، این بود که حکومت باید سیاست تضمین اشتغال کامل را پیش گیرد. به عبارت دیگر، حکومت باید "آماده باشد که به عنوان کارفرمای آخرین راه حل و در صورت لزوم به عنوان اولین فسخ کنندۀ قرارداد" عمل کند. مکانیسمی که این امکان را فراهم می آورد، "گنجینۀ رزروی از خدمات و کارهای عمومی مزید در سطح ملی" است.

اما این فقط یک سوی معادلۀ مورد نظر پیرسون بود. سوی دیگر معادله، که در واقع برای حفظ اشتغال کامل بسیار هم با اهمیت است، همانا سطح بالای تقاضا برای مصرف است.

خامنەای بە کارگران وعدە ایجاد اشتغال، تنظیم عادلانە رابطە کار و سرمایە، و تامین امنیت شغلی، یعنی بخشی از همان چیزهایی را کە رژیم او از کارگران گرفتە است را بە آنان داد و در عوض رندانە از کارگران خواست از رژیم او حمایت کنند و از پیوستن بە نیروهای تحولخواە اجتناب کنند.

همچنان کە سرکوب سعبانە سازمانهای معلمان و محکومیت رهبران آنها بە حبس های طولانی، تبعید و اخراج نتوانست بە جنبش و مطالبات معلمان پایان دهد، سرکوبهای ٢٢ اردیبهشت و ربط دادن جنبش مستقل و سرافراز معلمان و رهبران آن بە بیگانە توسط نیروهای امنیتی تبهکار و اتهامات نخ نما و پوسیدە مشابە نخواهد توانست، جنبش قائم بە ذات و مدنی معلمان را کە از اعتبار ملی برخوردار است و در قلوب معلمان و عدالت طلبانە جای دارد از حرکت و پویایی و جهتی کە برگزیدە باز دارد.

تجمع امروز را در حالی برگزار می کنیم که بخش هایی از حاکمیت، در ستیزی آشکار با اصول ۲۶ و ۲۷ قانون اساسی، موج گسترده هجوم خود را به سمت کنشگران صنفی سراسر کشور نشانه گرفته است.

بنا به گزارشی که شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران منتشر نموده‌است معلمان بازداشت شده، آقایان رسول بداقی، جعفر ابراهیمی، محمد حبیبی و علی‌اکبر باغانی، طی روزهای گذشته، تحت بازجویی‌های شدید برای القای اتهامات غیر صنفی قرار گرفته اند.

در جواب فرا افکنان باید گفت، افزایش جهشی قیمت نان و سایر کالاها و بحران ها و فجایع موجود مسائلی نیستند کە با تغییر و جابجایی چند وزیر بشود آن را رفع و رجوع نمود. این یک سیاست و نتیجە دیدگاە و عملکرد حکومت و مدافعان سیاست های تعدیلی و شوک درمانی، طی چند دهە گذشتە هستند. حکومت نشان دادە نە راە حلی برای آنان دارد نە قادر بەتامین نیازهای مردم است، و نە حاضر بە تغییر سیاستها خود است. در این مدت ٩ دولت آمدەاند و رفتەاند، ولی هیچکدام نتوانستەاند جلوی این روند رابگیرند.

اما بیکاری ای که در دوران رکود بزرگ در همۀ سطوح وقوع یافت، به راستی فاجعه بار بود. دیگر تردیدی باقی نماند که دولت باید کاری می کرد. در امریکا، پس از آن که چندین بار برای احیای بازار اقدام شد، و توصیه های کینز دایر بر لزوم افزایش هزینه های دولت برای تقویت تقاضای کل به کناری نهاده شدند، بالاخره سیاستگذاران دریافتند که توسل به اقتصاد آزاد و بازار آزاد راه حل مشکل موجود نیست (در سال 1933 میزان بیکاری متجاوز از 25 درصد نیروی کار بود) و متقاعد شدند که دولت بایست به عنوان کارفرمای آخرین راه حل وارد عمل شود.

گفتەاند نخستین اطلاعات در مورد اول ماە مە نخستین بار  در سال ١٢٩٩ یعنی ١٠٠ سال پیش در نشریە حقیقت منتشر شد و گروە بزرگتری با روز کارگر و فلسفە و چگونگی تشکیل آن آشنا شدند. نخستین اتحادیە های کارگری نیز در همین دوران شکل گرفتند و برگزاری روز جهانی کارگر نیز  هم زمان با آن توسط اتحادیە ها شروع شد و در آغاز و تا زمانی کە پایەهای دیکتاتوری رژیم رضا شاە محکم نشدە بود و اتحادیە از آزادی نسبی برای فعالیت برخوردار بودند روز  کارگر  نیز سال بە سال بهتر برگزار می شد.

بنا بر گزارشات متعددی کە از ٤ اردیبهشت بە این سو در کانال شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت منتشر شدە است. اعتراض و اعتصاب در تعدادی از واحد های نفتی و پتروشیمی و پروژەای کە هنوز کارفرمایان حاضر بە پذیرش مطالبات کارگران نشدەاند ادامە دارد. بە گزارش این کانال در تعدادی از واحدها نیز کارفرمایان در مقابل اعتراض کارگران عقب نشینی کردەاند. اعتراضات نخست در ٤ اردیبهشت از پالایشگاه اصفهان، فازهای گازی عسلویه و پتروشیمی بوشهر واقع در میانه  شهرهای عسلویه و کنگان) شروع شد و با پیوستن کارگران

ما امضاکنندگان این اعلامیه ضمن گرامی‌داشت اول ماه مه، روز جهانی کارگر، استقبال و حمایت از اعتراضات کارگران و معلمان و دیگر مزدبگیران را وظیفه‌ی جاری تمام نیروهای سیاسی طرفدار عدالت و آزادی می‌دانیم و در این راستا توان و امکانات خود را به کار می‌گیریم. ما نیروی های عدالت خواه ، حقوق بشری، جمهوریخواه دموکرات و ضد تبعیض بر دفاع از حقوق اقشار و طبقات زحمتکش و مزدبگیر و خاصه حق تشکل‌یابی مستقل که راه‌گشای همکاری‌های سازنده برای پایه‌نهادن ایرانِ فرداست تاکید داریم.

اتحاد جمهویخوان ایران، حزب چپ ایران (فدائیان خلق) و همبستگی جمهوریخواهان ایران طی یک پوستر در آستانه اول ماه مه روزجهانی گارگر پشتیبانی خود را از  تجمع معلمان و کارگران در این روز اعلام کرده‌اند.

حزب چپ ايران (فدائيان خلق) به مناسبت فرار رسیدن اول ماه مه روز جهانی کارگر از هم میهنان عزیز تقاضا می کند که صدای دادخواهی کارگران و دیگر جنبش های اجتماعی ایران را علیه جمهوری اسلامی که مانع اعمال اراده آزاد مردم و سد راه پيشرفت و تحول دمکراتیک جامعه است، پر طنین کنند. بدین منظور ما با برپایی چادری در مسیر راهپیمائی در همبستگی با کارگران و سندیکاهای فرانسوی در پاریس مطالبات جنبش کارگری و دیگر جنبش های اجتماعی ایران را  در معرض دید و اطلاع شرکت کنندگان قرار خواهیم داد

بدون وجود تشکیلات و مبارزات متشکل و سازمانیافتە، سرمایە‌داران و دولت‌ها هرگز حاضر بە پذیرفتن قوانین کار و بیمە‌های اجتماعی نمی‌شدند، کما‌این‌کە بعد از هر سرکوبی یورش دولت‌ها برای باز‌پس گرفتن قوانین حمایتی و دستآورد‌های مبارزاتی کارگران بە جریان افتادە‌است و این یورش در جمهوری اسلامی بیش از چهار دهە است کە همراە با سرکوب سازمان‌هی کارگری و استقرار استبداد و اختناق دنبال می‌شود.

بلە باور این حجم از اعتراض و اعتصاب دشوار است ولی واقعیت دارد. در سال پیشتر نیز نزدیک بە ٢هزار اعتصاب کارگری در ایران داشتیم. سالهاست کە شمار اعتراضات کارگری سال بە سال بیشتر می شود. این همە اعتصاب و اعتراض در شرایطی انجام می گیرد کە اعتصاب از نظر حکومت غیرقانونی محسوب می شود و فعالیت های اتحادیەای بە شدت سرکوب می شوند و فعالان اتحادیەای گاه تا ٢٠ سال محکومیت زندان می گیرند و افزون بر آن بە شلاق و جریمە نقدی، اخراج از کار، محرومیت از فعالیت اجتماعی نیز محکوم می شوند.

کارگران در حالی به پیشواز روز جهانی همبستگی زحمتکشان می روند که جنگی دهشتناک در اوکراین درگرفته است و احتمال دارد به جنگی فرسایشی تبدیل شود. نگاهی به وضعیت طبقه کارگر در اوکراین و روسیه برای ارزیابی از شرایط این دو کشور ضروری است.

مبارزۀ پراکندۀ صنفی هر چە هم گستردە باشد و سالانە  سر بە ٤ هزار مورد بزند، مادام کە موانع نامبردە رفع نشوند، اثری پایدار و مؤثر روی رهایی کارگران از زیر بار فقر فزایندە نخواهند داشت. تجربیات کشورهای دیگر نیز نشان می دهند کە سطح آزادی و رفاە کارگران در هر کشور تابعی از سطح همبستگی، اتحاد و سازمانیافتگی نیروی کار آن کشورها بودە است.

بپیوند به پایگاهت رفیق
به جبهۀ متحد كارگری
چون تو نیز یک كارگری.
و چون انسان انسان است
پس نمی خواهد:
چکمه ای را بر گردن اش
و برده ای را در میان اش
و رئیسی را بالای سر اش

تعاونیها نوع خاصی شرکت اند: می توانند کوچک باشند یا بزرگ، ملی باشند یا چندملیتی، انتفاعی باشند یا غیرانتفاعی. تعاونیها نوع خاصی شرکت اند، زیرا در تملک خصوصی نیستند، اما همچنین به جامعه و به دولت نیز تعلق ندارند. یک تعاونی به معنای واقعی کلمه مشارکت برابر کسانی است که هم صاحب و سرمایه گذار آن اند، هم عضو یا مشتری یا کارگر آن.

در تمام دوران زندگی ام در پیش از انقلاب فقط یک بار، آنهم مخفیانه، وقتی در اصفهان در یک کارخانه کارگری می کردم به دعوت یک کارگر همکارم که هوادار حزب توده ایران بود، در بیرون شهر اصفهان با تعداد ده، دوازده نفر کارگر ۱۱ اردیبهشت روز جهانی کارگر را جشن گرفتیم. ما عموماً به علت غیر اصفهانی بودن مورد بی احترامی همکاران اصفهانی قرار می گرفتیم و کارفرما هم از این وضعیت سوءاستفاده می کرد. دربین همکاران یک نفر پیرمرد بود که رفتارش با ما غریبه ها احترام آمیز ومهربانانه بود.

شعار سمبولیک مارکس و انگلس در مانیفست حزب کمونیست "کارگران سراسر جهان متحد شوید" اگرچه تحقق عملی پیدا نکرد اما توانست به شعار سراسری و همبستگی تمام کارگران جهان در اول ماه مه تبدیل شود. همچنین در محدوده جغرافیایی هر کشوری، کارگران را به درجاتی حول خواسته های مشترک در سندیکاها و اتحادیه های کارگری متحد و سازماندهی کند.

دفتر حاضر مجموعه ای شامل دو مقاله در بارۀ کار بی ثبات است. مقالۀ نخست با مکث بر پژوهشهای نظری، تفاسیر مختلفی را که از نقش کار بی ثبات در تاریخ سرمایه داری توسط محققان اجتماعی-اقتصادی، حقوقی و اخیراً توسط مورخان، و محققان فمینیسم و پسااستعمار ارائه شده اند، با هم مقایسه می کند. دومین مقاله بر تجربیات عملی یک فعال اتحادیه ای در این باره اتکا دارد. کوشش هر دو مقاله پاسخگوئی به این سؤال است: "آیا کار بی ثبات محصول شرایط تاریخی خاصی مانند پست فوردیسم و ​​نئولیبرالیسم است یا یک قاعدۀ واقعی در نظام سرمایه داری؟"

گروه اخیر خاصه در میان کسانی که مناسبات کار را در "جنوب جهانی"، یا با رویکردی فمینیستی، حساس به وضع و حقوق زنان کارگر، و نیز در میان کارگران مهاجر می پژوهیده اند، حضور قابل توجهی دارد. آنها نشان داده اند که نه در کشورهای در حال توسعه، و نه در عرصۀ کار زنان و در میان کارگران مهاجر، حتی در کشورهای توسعه یافته، نمی توان از شیوۀ استاندارد مناسبات استخدامی به تعبیری که در بالا آمد، سخن گفت.

توضیح: گروە کار کارگری حزب چپ ایران (فدائیان خلق) هر سالە به مناسبت اول ماە مە گزارشی را در مورد وضعیت جنبش کارگری ایران جهت اطلاع احزاب و اتحادیە های کارگری جهان و دیگر علاقمندان بە چند زبان تهیه می کند. نوشتۀ حاضر متن فارسی گزارش سال گذشته، از مە ٢٠٢١ تا مە ٢٠٢٢، است.

روز کارگر امسال را بە روز اعتراض دستە جمعی بە استبداد و بیعدالتی، اعتراض بە ممنوعیت برگزاری اجتماعات در روز جهانی کارگر و زیر پا نهادن حق تشکل و اعتصاب، اعتراض بە سیاست بی‌حقوق‌سازی نیروی کار، بە تغییر قانون بازنشستگی، بە منجمد کردن دستمزدها در زیر خط فقر، بە عدم پرداخت بە موقع دستمزدها و منطقەای و توافقی کردن آن بە قراردادهای اسارتبار تبدیل کنیم

این جنگ عادلانه نیست؛ جنگ کارگران و زحمتکشان نیست؛ بر عکس بر ضد منافع مردم زحمتکش اکراین، روسیه و سراسر جهان است. بیایید تا علیه همه جنگها در جهان و برای صلح مبارزه کنیم.

جهت در روز جهانی کارگر، که نظام حاکم همه ساله مانع برگزاری آن می‌شود، لازم است که ما کارگران شاغل و بازنشسته، معلمان، زنان، جوانان دانشجویان و ... با اتحاد و همبستگی هرچه بیشتر و اتکا به سازماندهی و تشکل‌های مستقل خود و از این طریق گسترش مبارزات خویش، خواست‌های خود را به طور صریح و روشن اعلام نموده و با توجه به این وضعیت، همه هم طبقه‌ای‌های خود و پشتیبانان جنبش کارگری را به اتحاد عمل برای گسترش و تعمیق مبارزه حول محورهای زیر دعوت کنیم:

پنج تشکل دموکراتیک و سیاسی شامل: اروپرس، انجمن دوستی ایران و بلژیک ، انجمن فرهنگی و اجتماعی پرسپولیس، جمهوري خواهان سکولار و دمکرات ایران در بلژيک و حزب چپ ایران (فدائیان خلق)- بلژیک در جشن اول ماه مه روز کارگر که توسط یکی از بزرگترین سندیکاهای کارگری بلژیک اف.ژ. ت. ب.، در بروکسل برگزار می شود به صورت مشترک در بروکسل شرکت خواهند کرد

روز کارگر روز اعتراض دستە جمعی بە استبداد و بی عدالتی، اعتراض بە ممنوعیت برگزاری اجتماعات در روز جهانی کارگر و زیر پا نهادن حق تشکل و اعتصاب، اعتراض بە سیاست بی حقوق سازی نیروی کار، بە تغییر قانون بازنشستگی، بە منجمد کردن دستمزدها در زیر خط فقر، بە ندادن بە موقع دستمزدها و منطقەای و توافقی کردن آن، بە قراردادهای اسارتبار موقت، بە کار شرکتی و پیمانی، بە تبعیضات جنسیتی و مزدی، بە خصوصی سازی و خصوصی سازی تامین اجتماعی و ناکارآمد کردن بیمە های درمانی وتداوم غارت تامین اجتماعی وبە کار کودک است

این رساله زیربنای تئوریک طرحهای مختلف ناظر بر تضمین اشتغال، و تجربیات عملی حاصل از سیاستهای اشتغال کامل در امریکا، سوئد، هند، آرژانتین و فرانسه را بررسی می کند. تحولات نظری و سیاسی این تجربیات بر زمینۀ تاریخی شان ترسیم شده اند. رساله با طرح برخی سؤالات در زمینۀ اقتصاد سیاسی جهانی، که هنوز باید به آنها پرداخته شود، به پایان می رسد.

 در این میان کارگران اگر بطور یک پارچە و گستردە با طرح کاهش دستمزدها مبارزە نکنند طرح ارتجاعی و ضد کارگری کاهش دستمزدها عملی خواهد شد. هم اکنون کارفرمایان شرکتهای پیمانکاری نفت و پتروشینی با وجود اینکە بطور رسمی مصوبە مزدی تغییر دادە نشدە بە کارگران گفتەاند حاضر نیستند  بیش از ١٠ درصد دستمزدها را افزایش دهند

اعتراض سراسری معلمان کە بە دعوت شورای هماننگی تشکلهای صنفی فرهنگیان در یکم فروردین برگزار شد مهمترین رویداد کارگری هفتە بود. اعتراضات  در شرایطی برگزار شد کە خیابانهای محل تجمع ها از قبل توسط نیروهای امنیتی قرق شدە بود و شرکت کنندگان از هر سو تحت فشار و سرکوب و تهدید قرار داشتند و دەها تن از آنان توسط نیروهای امنیتی بازداشت و شمار بزرگتری از سوی ماموران امنیتی مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. در تهران و برخی شهرهای دیگر حتا رفت و آمد در اطراف محل تجمع ممنوع بود.

خواست ما کارگران پروژه ای و پیمانی کوتاه شدن دست پیمانکاران و لغو قوانین برده وار مناطق ویژه اقتصادی در مراکز نفتی است.