مارس 2026

در فضای سیاسی ایران طی دهه‌های گذشته، یکی از موضوعاتی که بارها مورد بحث قرار گرفته، همین مسئله استفاده از سازوکارهای قضایی و اقتصادی برای اعمال فشار بر معترضان و منتقدان است. مصادره اموال، مسدود شدن دارایی‌ها یا فشار اقتصادی بر فعالان مدنی و سیاسی تنها یک اقدام قضایی ساده نیست، این سیاست بخشی از یک الگوی گسترده‌تر در برخورد با جامعه است. الگویی که در آن حکومت تلاش می‌کند با افزایش هزینه‌های سیاسی و اقتصادی اعتراض، از شکل‌گیری جنبش‌های اجتماعی و گفتمان‌های مستقل جلوگیری کند.

در ۲۴ ساعت گذشته، خبرگزاری هرانا دست‌کم ۳۱۲ حمله در قالب ۱۰۹ رویداد در ۱۵ استان کشور را ثبت کرده است. این رویدادها در ۲۴ ساعت اخیر در مجموع منجر به ۱۲۴ تلفات انسانی (شامل کشته و زخمی نظامی و غیرنظامی) شده‌اند. گزارشات امروز نشان می دهد در کنار تهران، استانهای خوزستان، اصفهان و البرز شامل عمده حملات بودند. کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد امروز اعلام کرد که در پی درگیری‌های جاری در ایران حدود ۳.۲ میلیون نفر به طور موقت در داخل کشور آواره شده‌اند.

حزب چپ ایران – فرانسه از همه مردم آزادی‌خواه دعوت می‌کند در این تظاهرات با شعار «نه به جنگ و نه به جمهوری اسلامی» و برای دفاع از آتش‌بس، صلح، آزادی و عدالت اجتماعی ،شرکت کنند و صدای اعتراض مردم ایران را علیه تجاوزگران خارجی و سرکوبگران داخلی پر طنین کنند.

بیستم اسفند، سالگرد ترور احمد کسروی، یکی از برجسته‌ترین روشنفکران، تاریخ‌نگاران و منتقدان اندیشه دینی در تاریخ معاصر ایران است. او در روز ۲۰ اسفند ۱۳۲۴ (۱۱ مارس ۱۹۴۶) در اتاق بازپرسی کاخ دادگستری تهران، به دست اعضای گروه بنیادگرای فدائیان اسلام به طرز فجیعی به قتل رسید. کسروی با شلیک گلوله و سپس با ۲۷ ضربه چاقو کشته شد و در این حمله، منشی او سید محمدتقی حدادپور نیز جان باخت .

این جنگ جنگی است جهت دار در حوزە رقابت میان امریکا و چین و متحدین آنان در هر دوسو، بر سر حوزە نفوذ در نظم تازەای کە در جهان جریان دارد و کنترل منابع نفتی . و تلاشی است از سوی امریکا و اسرائیل برای تسلط بر ایران. و منابع نفت و گاز آن متاسفانە تاوان سنگین این جنگ ویرانگر را مردم ایران در حال و آیندە حتی آنهایی کە فریب پروپاگاندای تبلیغاتی دشمنان مردم و کشور ما را خوردەاند باید بپردازند. طولانی شدن این جنگ کە دولت دست راستی اسرائیل و اقتدار گرایان حاکم بر ایران خواهان آن هستند ...

ایده اصلی در اینجا ارائۀ چارچوبی برای توضیح موفقیت اروپای غربی و سپس آمریکای شمالی است. این چارچوب یکپارچه بر نقش مهم جغرافیا، بیماری، تجارت و نهادها در توسعه اروپای غربی و آمریکای شمالی تأکید می‌کند. در بخش بعدی این چارچوب را با روایتهای تاریخی آفریقا، آمریکای لاتین و روسیه مقایسه خواهم کرد ...

شهرها حالت دژ نظامی بخود گرفتە و از زمین و آسمان گلولە و بمب بر سر مردم می بارد، کارگران را دستە دستە بخاطر رکود وبمباران شهرک های صنعتی و بستە شدن دروازە های کارخانها از کار اخراج می کنند و با غم و دغدغە نان بە حال خود رها می کنند.

در نهایت، آینده تأمین اجتماعی در ایران بیش از آنکه تابع مدل‌های انتزاعی باشد، به توازن قدرت بین نیروهای اجتماعی بستگی دارد. هرچه تشکل‌های کارگری، احزاب اجتماعی و جامعه مدنی قوی‌تر باشند، امکان حرکت به سمت سناریوی دوم (دولت رفاه) و اصلاح عادلانه‌تر در چارچوب سناریوی سوم بیشتر خواهد بود

البتە این قانون نقایص دیگری مانند تائید صلاحیت داوطلبان نمایندگی هم دارد و همین آقایان کە اکنون از نفوذ کارفرمایان در تشکلها گلە می کنند خودشان بر اساس این قانون انتصاب شدەاند و چون نمی خواهند اشکال قانون را صراحتا بە عنوان ضعف بپذیرند آنرا بە ضعف کارگران نسبت می دهند کە فرا افکنانە است. آنها بدون اینکە خدمتی بە کارگر بکنند انتظار حمایت از کارگران را دارند، اما چون کارگران آنها را نمایندە خود نمی دانند، از این قضیە برآشفتە اند

جنبش کارگری اگر خطوط قرمز روشن نداشته باشد، در هر نوع حکومتی—اقتدارگرا یا لیبرال—یا سرکوب می‌شود یا جذب و بی‌اثر
پس خطوط قرمز باید فراتاریخی و فرادولتی باشند؛ یعنی وابسته به نام حکومت، ایدئولوژی یا شکل آن نباشند.