مارس 2026

ایده اصلی در اینجا ارائۀ چارچوبی برای توضیح موفقیت اروپای غربی و سپس آمریکای شمالی است. این چارچوب یکپارچه بر نقش مهم جغرافیا، بیماری، تجارت و نهادها در توسعه اروپای غربی و آمریکای شمالی تأکید می‌کند. در بخش بعدی این چارچوب را با روایتهای تاریخی آفریقا، آمریکای لاتین و روسیه مقایسه خواهم کرد ...

شهرها حالت دژ نظامی بخود گرفتە و از زمین و آسمان گلولە و بمب بر سر مردم می بارد، کارگران را دستە دستە بخاطر رکود وبمباران شهرک های صنعتی و بستە شدن دروازە های کارخانها از کار اخراج می کنند و با غم و دغدغە نان بە حال خود رها می کنند.

در نهایت، آینده تأمین اجتماعی در ایران بیش از آنکه تابع مدل‌های انتزاعی باشد، به توازن قدرت بین نیروهای اجتماعی بستگی دارد. هرچه تشکل‌های کارگری، احزاب اجتماعی و جامعه مدنی قوی‌تر باشند، امکان حرکت به سمت سناریوی دوم (دولت رفاه) و اصلاح عادلانه‌تر در چارچوب سناریوی سوم بیشتر خواهد بود

البتە این قانون نقایص دیگری مانند تائید صلاحیت داوطلبان نمایندگی هم دارد و همین آقایان کە اکنون از نفوذ کارفرمایان در تشکلها گلە می کنند خودشان بر اساس این قانون انتصاب شدەاند و چون نمی خواهند اشکال قانون را صراحتا بە عنوان ضعف بپذیرند آنرا بە ضعف کارگران نسبت می دهند کە فرا افکنانە است. آنها بدون اینکە خدمتی بە کارگر بکنند انتظار حمایت از کارگران را دارند، اما چون کارگران آنها را نمایندە خود نمی دانند، از این قضیە برآشفتە اند

جنبش کارگری اگر خطوط قرمز روشن نداشته باشد، در هر نوع حکومتی—اقتدارگرا یا لیبرال—یا سرکوب می‌شود یا جذب و بی‌اثر
پس خطوط قرمز باید فراتاریخی و فرادولتی باشند؛ یعنی وابسته به نام حکومت، ایدئولوژی یا شکل آن نباشند.

حزب چپ ایران، اگر می‌خواهد در کنار مردم بایستد و صدای آنان را بازتاب دهد، باید زبان آزادی، برابری و حق تعیین سرنوشت ملیت‌ها را برجسته کند و دفاع از دولت و مرزها را تنها در چارچوب این اصول معنا دهد. در برابر این موضع‌گیری و امضای به‌غایت نادرست ـ که در تضاد با روند جنبش‌های دموکراتیک جامعه است ـ اعضای حزب چپ ایران، به‌ویژه شورای مرکزی و هیئت سیاسی ـ اجرایی، مسئولیت دارند.

مجتبی خامنه‌ای به عنوان نماد پیروزی کامل جناح نظامی-امنیتی بر سایر جناح‌های سنتی، به قدرت رسیده است. او اگرچه رسماً در رأس هرم قدرت قرار دارد، اما به شدت به همان شبکه نظامی‌ای وابسته است که او را به این جایگاه رسانده است. به نظر می‌رسد در دوره او، سیاست‌های سرکوبگرانه داخلی تشدید شود و رویارویی با غرب و بحران‌های منطقه‌ای نیز تداوم یابد.

در تاریک‌ترین پیچ‌های تاریخ، ملت‌ها خود را در محاصره‌ای بی‌رحمانه می‌یابند؛ جایی که آسمان با بمب‌ها و موشک‌ها می‌سوزد و زمین با باتوم و زندان نفس مردم را می‌گیرد. ایران امروز، در میانه این دو آتش، شاهد فرو ریختن اعتماد و انسجام ملی است: جنگ خارجی و سرکوب داخلی به‌طور همزمان بر جامعه فشار می‌آورند، و مردم در تنگنایی قرار گرفته‌اند که تنها می‌توان آن را قیچی تاریخ نامید .

حزب چپ ایران بر این باور است که جمهوری اسلامی با سیاست‌های ماجراجویانه و تنش‌زای خود یکی از عوامل اصلی شکل‌گیری و دامن زدن به بحران‌های کنونی و جنگ است. در عین حال، ما تنوع ملی و قومی در ایران را نه تهدید، بلکه از واقعیت‌های بنیادین جامعه‌ی ایران و از ظرفیت‌های آن برای شکل‌گیری نظمی دموکراتیک، برابر و مبتنی بر حقوق همه‌ی ملیت‌ها می‌دانیم. ما بر ضرورت استقرار دموکراسی، صلح، عدالت اجتماعی در ایرانی آزاد و دموکراتیک تأکید داریم.

در ۲۴ ساعت گذشته، خبرگزاری هرانا دست‌کم ۲۰۲ حمله در قالب ۱۰۶ رویداد در ۱۹ استان کشور را ثبت کرده است. این رویدادها در ۲۴ ساعت اخیر در مجموع منجر به ۵۳ تلفات انسانی (شامل کشته و زخمی نظامی و غیرنظامی) شده‌اند. گزارشات امروز نشان می دهد در کنار تهران، مناطق مرکزی و جنوبی ایران هدف حملات بودند. حمله به تقاطعی در اتوبان رسالت تهران که منجر به کشته و زخمی شدن تعداد زیادی از غیرنظامیان شد از جمله وقایع تلخ امروز بود.