کارگری

کارل مارکس، در دستنوشته‌های فلسفی و اقتصادی 1844 و هنگامی که در مورد دستمزد کار توضیح می‌دهد می‌نویسد«هنگامی که سرمایه‌دار سود می‌برد کارگر لزوماً سودی نمی‌برد، اما هر گاه سرمایه‌دار ضرر می‌کند کارگر لزوماً ضرر می‌کند. مثلاً اگر سرمایه‌دار قیمت بازار را به کمک فرآورده‌هایی جدید یا ترفندی بازرگانی، یا به کمک انحصار یا ایجاد وضعیتی مطلوب در مالکیت خود، بالاتر از سطح قیمت طبیعی نگاه می‌دارد، کارگر سودی نمی‌برد.»

وجود یک‌ نهاد مستقل ملی علنی برای دفاع از حقوق زندانیان کە بتواند در فضای کنونی مؤثر واقع شود، برای یاری‌رساندن به زندانیان سیاسی، مدنی و اجتماعی و مبارزە‌ی همە جانبە علیە نقض حقوق بشر اهمیت اساسی دارد. در عرصه دفاع از حقوق زندانیان نیاز به آرم، پرچم، شعار حزبی و گروهی نیست. دفاع از حقوق زندانیان مرز نمی شناسد و با دست گرفتن عکس های زندانیان در بند، شعارهای حقوق بشری متحد خواهان آزادیشان شویم.

در سال 2013 کنفدراسیون اتحادیه های کارگران ژاپن JTUC با ارائۀ برنامه درازمدت جامعی برای توسعه برابری جنسیتی، همراه با سایر عوامل دیگر در افزایش جایگاه زنان در رهبری و تصمیمگیریهای کلان تا سال 2020 نقش بازی کرده و تا حدودی بر مشکلات ناشی از زن ستیزی در محیط کار – مثل تبعیض علیه زنان به دلیل مرخصی دوران حاملگی یا حق بازگشت به کار پس از وضع حمل، فائق آمده است.

" صادقی با بیان این مطلب که خانه کارگر برای پا گرفتن این تشکل در مقابل جریان‌های ضد نظام و ضد انقلاب ایستاده، گفت: ما از چریک‌های اکثریت و اقلیت به دلیل اعتقادات و دفاع از انقلاب کتک خوردیم، چراکه معتقد بودیم مطالبات کارگران در چارچوب نظام جمهوری اسلامی قابل پیگیری است". او البتە نگفتە است کە کی و کجا از چریکهای اقلیت و اکثریت کتک خوردە است و نمی توانستە هم آدرس در مورد این اتهام جعلی بدهد!

تحریمهای تحمیل شدە کە ظاهرا برای تسلیم حکومت اعمال می شوند تنها بە رنج و مشکلات مردم دامن می زنند و بە تخریب بیشتر زیر ساخت هایی کە وجودشان برای پیشرفت هر کشوری الزامی است آسیب وارد می کند. تشدید در گیریها می تواند بە مستمسکی در دست حکومت برای بر انگیزاندن ناسیونالیسم کاذب و بە خدمت گرفتن آن در جهت امیال مرتجعین حاکم و تشدید سرکوب تحرکات اجتماعی و مدنی و تحکیم اختناق مورد سوء استفادە قرار گیرد کما اینکە گرفتە است.

اقتصاد سیاسی برای دفاع از کارگران در محل کار، و به طریق اولی در سطح ملی و بین المللی باید به مقابله با منطق غالب در سیاست امروزی برخیزد؛ به این معنا که اتحادیه ها، به عنوان سازمانهائی که مدافع حقوق کار اند و برای مداخله در سیاستهای مورد مناقشه می کوشند، باید به برداشت مجدد و نوینی از خودشان نائل آیند. این نکته مستلزم بازگشت اتحادیه ها به دعوی دیرین شان به عنوان "شمشیرعدالت"، و معترض به تبعیض، ظلم و نابرابری است.

می‌توان به سادگی نتیجه گرفت آزمون‌های استخدامی اولاً برای استخدام بی‌تاثیرهستند و تنها یک مرحله‌ی پول‌ساز برای دولت را به روند پارتی‌بازی در استخدام اضافه کرده‌اند. یک امیدواری گسترده در میان نسل جوان، که پس از چند ماه نگرانی و معطلی، به ناامیدی و سرخوردگی منجر می‎‌شود...

اولین قدم در جهت توسعه اقتصادی، آموزش نیروی انسانی است و برای تحقق توسعه اقتصادی به انسان هایی با ذهن و نگرش معقول احتیاج است. اما تنها وجود انسان هایی که از جهت فرهنگی متحول گشته اند، باعث توسعه اقتصادی کشور نمی شود بلکه لازم است انسانها در چارچوب برنامه های آموزشی مناسب، از تخصص و دانش نیز برخوردار باشند. در هر نظام سیاسی، تربیت نیروی انسانی مشخصا از وظایف سیستم آموزشی کشور است.

در سال 2015 CUT اولین فدراسیون ملی اتحادیه های صنفی بود که برابری جنسیتی را در سطوح تصمیمگیری در چارچوبهای محلی و ملی به رسمیت شناخت. خونیتا مارتینز باتیستا، دبیر ملی زنان کارگر در CUT برزیل، می گوید: "این موفقیت حاصل افتخارانگیز مبارزه ای است که دهه های اخیر در جریان ساختن بوده است.

امسال سال تحصیلی جدید در حالی شروع شد کە وضعیت معیشتی و قدرت خرید تودە مردم بویژە مزدبگیران در مقایسە با سال تحصیلی گذشتە بە مراتب بدتر شدە است. همین موضوع موجب بازماندن شمار دیگری از کودکان خانوادە های فقیر از تحصیل و رها شدن آنها بە حال خود شد. 

استاندار مرکزی اذعان می کند کە کارگران بی تقصیرند و مسئولین مقصرند، رئیس قوە قضائیە هم قبلا اظهارات مشابەای نمودە است، اما هیچ کدام نمی گویند، در این صورت چرا بجای بازخواست و مجازات مسئولین تقصیرکار، کارگران بی تقصیر و بی گناە را مجروح و مضروب و بە زندان می اندازند!

سرمایۀ اجتماعی، اگر اساساً به عنوان مفهومی جمعی، و نه فردی، دریافته شود، خواهد توانست دسترسی به منابع بالقوه ای را برای لایه های بالنسبه فاقد قدرت و مورد تبعیض در مقابله شان با لایه های به لحاظ اقتصادی و سیاسی مسلط، میسر سازد. از این منظر سرمایۀ اجتماعی پایه ای برای مقاومت است.

تصمیماتی که زندگی کارگرن را به طور مستقیم تحت تاثیر قرار می‌دهد، اعم از، خصوصی‌سازی یا دستکاری بیمه‌ی بیکاری، چه منظر منطقی و چه از دیدگاه حقوقی باید با حضور موثر نمایندگان تشکل‌های مستقل کارگری اتخاذ شود. تشکل‌هایی که حتی تشکیل آنها از نظر جمهوری اسلامی جرم است و در نتیجه حل مساله را در یک چرخه‌ی باطل می‌اندازد: دشمنان کارگران، مسئول تصمیم‌گیری در مورد کارگران هستند.

این دولت های مرتجع و قدرتهای زورگو و صاحبان کنسرن های عظیم اسلحە سازی هستند کە برای فروش اسلحە و سود و منافع نامشروع شان جنگها را بر مردم تحمیل می کنند. کارگران ایران مخالف جنگ و تحریم و استبداد و سیاستها و تحریکات جنگ طلبانە ای هستند کە در یک سر آن حکومت مستبد و مرتجع فقها و در سر دیگر آن ترامپ و متحدین منطقەای اش قرار دارند. و بە هر شکل کە بتوانند با آن و جنگ طلبان مبارزە می کنند.

بر طبق آخرین آمارها ی موجود زنان ممکن است تا 50% کل کارگران جهان را تشکیل دهند و تعدادشان بر اساس آمار برابری جنسیتی ITUC در سال 2017 در میان اعضای اتحادیه ها در جهان تا 42% برآورد می شود، اما همچنان نمایندگی شان در مناصب تصمیم گیری و رهبری در تشکل های کارگری بسیار کم و حدوداً 28% نسبت به مردان است.

اعتصابات کارگری بواسطە ماهیت عدالت طلبانە و آزادیخواهانه شان وارد مرحلەای شدە اند کە می توانند روی حمایت گروە های اجتماعی عدالت خواە و شهروندان آزادە شهرهای مختلف بیشتر حساب کنند. اعتصابات پراکندە کارگری هر چە هم گستردە باشند تا وقتی کە بە هم نپیوندند و سازمان واحدی نداشتە باشند کمتر امکان کامیابی دارند. سرکوب شدید رهبران تشکلهای سندیکایی هم ناشی از این واقعیت است.

برخورد روحانی با محاکمە رهبران سندیکایی و صنفی و اعتراضات فزایندە زنان و دیگر فعالین مدنی و اجتماعی بسیار ریاکارانە و تائید ضمنی این سرکوبها بە سبک و سیاق خود روحانی است. هم از این رو کارگران بە این درخواستها وقعی نخواهند گذاشت و بجای شرکت در انتخابات فرمایشی و رای دادن بە نمایندگان جناح های مافیایی حاکم دوش بە دوش زنان و دیگر گروەهای اجتماعی تحت ستم بە مبارزات شان برای برچیدن بساط سلطە ستمگرانە رژیم ادامە خواهند داد.

منطق بحث قبلی این است که ظرفیت استراتژیک دراتحادیه های کارگری محصول مشترک دو عامل رهبری و دموکراسی درونی است. کیلبرگ در یک تحقیق کلاسیک که در سال 1983 انجام داد، ادعا کرد که مؤثرترین جنبشهای اتحادیه ای آنهائی بوده اند که آگاهانه و تصریح شده، یک سازمان مرکزی قدرتمند (یعنی یک رهبری همساز) را با فعالیتهای پرتلاطم محلی (یعنی مشارکت اعضا) ترکیب کرده اند.

ناکارآمدی مدل شورای عالی کار که در ظاهر از نمایندگان کارگران، کارفرمایان و دولت تشکیل شده است، در سال‌های اخیر بارها ثابت شده است. دولت عملاً این شورا را یک ویترین سیاسی-اجتماعی می‌بیند که حرف خود و کارفرما را از دهان نمایندگان به اصطلاح کارگران بزند.

امروز می‌بایست با اقدامات فکر شده هزینه‌ی فعالیت مدنی، صنفی، اجتماعی و سیاسی را در جامعه کاهش داد و مانع ابتکار جدید حکومت و ارگان های سرکوب در این زمینه شد. امروز باید برای هر آن چیزی که بدست آمده، به دفاع مشترک و متحد پرداخت.

همان طور که متن این گزارش نشان می دهد کمپین "ما را بحساب آورید!" چشم انداز زنان فعال جنبش کارگری را تسخیر نموده است، رهبران اتحادیه های صنفی و فعالین کارگری زن، چه جوان و چه سالمند، مشترکاً به آن روی کرده اند. در اثر این کمپین تغییرات واقعی در اتحادیه های صنفی بوقوع پیوسته است

در جریان اعتصاب هفت تپە رهبری اعتصاب کوشش فراوان و موفقیعت آمیزی برای جلب افکار عمومی نمود. مرور سخنرانی های اسماعیل بخشی در ایام اعتصاب بە روشنی حاکی از چنین تلاشهای درستی است. اکنون کە شرایط بە نفع زندانیان و علیە دستگاە قضایی است مهم است کە بصورت تاکتیکی هم کە شدە از طرح مسائلی کە ممکن است اجماع کنونی را تضعیف کند اکیدا اجتناب کرد.

کارگران فولاد، کارگران هپکو و آذرآب و هفت تپە، کنتورسازی قزوین و... باید بدانند تا وقتی این رژیم باقی است، بیکاری، فقر، فلاکت تورم و سرکوب بی حقوقی کارگران نیز باقی و بیشتر خواهند شد. رژیم دزدان و تبهکاران اصلاح ناپذیر است!

نتیجۀ اصلی تحقیقات هوزارد و اوسترژن این است: "اتحادیه های کارگری در تدوین معانی، دیدگاه ها، ایدئولوژیها و هویتها دچار مشکل اند، اما اگر آموزش سازمانی روند دیالکتیکی در درون آنها باشد، آنگاه اختلافات ایدئولوژیک می توانند حتی به ارتقاء اندیشه و آموزش در آنها باشد و نه مانعی برای آموزش.

مهاجرین و كارگران افغان حق هیچكس را در ایران نقض نكرده اند. آنها در واقع در بدترین شرایط، زندگی فقیرانه ای را در ایران می گذرانند. آن هیولایی كه از مهاجرین و كارگران افغان توسط مسئولین و ارگان های دولتی و وسائل ارتباط جمعی حكومتی ساخته شده است در واقع برای منحرف كردن اذهان مردم ایران نسبت به بحران اقتصادی، بیكاری و فقر، و بە سایە بردن بی لیاقتی مسئولین دولتی است. باید از، حق و حقوق شهروندی و انسانی مهاجرین افغان در ایران قاطعانه دفاع كرد 

کارگران دلیل وضعیت بحرانی کارخانە را عمدتا خصوصی سازی می دانند و بهمین دلیل در تظاهرات خیابانی شان علیە خصوصی سازی شعار دادند. برخورد مسئولین دولتی با کارگران نشان دهندە عدم مسولیت پذیری آنهاست. دولت در واقع تدبیری جز همان کە تا کنون داشتە و خود منشا وضعیت بحران سراسری در واحدهای تولیدی است برای رفع بحران ندارد! بهمین خاطر انتظار می رود کە با ادامە بحران اعتراضات نیز گستردە تر شوند.

اتحادیه ها پیشگام مقاومت در برابر حرص بی پایان سرمایه داران برای بازسازی صلح، دموکراسی و عدالت اجتماعی و رفع تبعیض جنسیتی هستند. اگر قرار بر پیروزی ما باشد، ما نیازمند تحول در ساختار تشکل های خودمان هستیم. در حالی که پیشرفت حاصل می شود، اما تعداد بسیار اندکی از زنان در جایگاه قدرت و نفوذ در تصمیم گیری های کلان در اتحادیه های صنفی دیده می شوند.

 مگر دفاع از حق کارگر جرم است کە مستوجب مجازات باشد؟ و اگر جرم نیست پس چرا بە همین دلیل برخی فعالان صنفی را کە وظیفە شآن دفاع از حق کارگر است باید یکبار محکوم و پس از محکومیت بخشیدە شوند و با عدە دیگری بە شدت رفتار شود و بخشیدە نشوند؟ فرق این یکی کە در یک دادگاە کیفری محاکمە می شود و آنهایی کە در بیدادگاە های ضد انقلاب حاکم محاکمە و بخشیدە نمی شوند و احکام سنگین می گیرند چیست؟ 

آنها از شکنجە و محاکمە رهبران شان سخت برآشفتە و برافروختەاند، این را خود رئیسی بهتر از همە می داند. بهمین دلیل است کە او جرات نام بردن از رهبران کارگری زندانی را ندارد و با عنوان "کسانی" از آنان یاد می کند. آنها را بە زندان انداختەاند اما از مطرح شدن نامشان وحشت دارند. این نام ها باید در هر فرصتی مرتب تکرار شوند و علت زندانی شدنشان برای مردم توضیح دادە شوند. اینها قهرمانان واقعی مبارزە با بی عدالتی، فساد و استبداد هستند.

تمایز بین انواع و سطوح مختلف آموزش نیز دارای اهمیت است. باتسون بین "آموزش اولیه" و مرتبه عالیتر "آموزش ثانوی" تمایز قایل است. در آموزش اولیه، فرد با آزمایش و خطا مشکلات را حل می کند. راه حل صحیح بدون نیاز به آزمایش آن به کار گرفته می شود. اما در آموزش ثانویه، فرد یاد می گیرد که چگونه یاد بگیرد، و قادر است سریعتر راه حل ها را برای مشکلات جدید ابداع کند.

در مدارس دولتی در مرکز شهرها، خانوداه‌ها به هر مشقتی که شده، کمک هزینه‌های اجباری را تقبل می‌کنند و امورات روزمره‌ی مدارس می‌چرخد. اما در حاشیه‌ها شهرها خانواده‌ها به معنی واقعی کلمه، توان تامین این کمک اجباری را ندارند. این خانواده‌ها حتی در تهیه‌ی کتاب و پرداخت حق بیمه‌ی فرزندانشان نیز با مشکل مواجه‌اند. از طرفی ادارات آموزش و پرورش نیز پولی به این مدارس نمی‌دهند.

نیروی واقعی مبارزە با فساد کارگران و مزدبگیران و تودە مردم بی چیز هستند کە توسط باندهای مافیایی حاکم غارت و استثمار و سرکوب می شوند. تا کنون همە روسای قوە قضائیە جزء فاسدترین عناصر دانە درشت از کار درآمدە و بە ثروت های نجومی رسیدەاند. در سیستم فقاهتی حاکم مبارزە با فساد چیزی جزء فریبکاری نیست. تا این نظام هست، فساد و تبهکاری و ظلم و بیداد هم هست!

این تحقیق نشان می دهد که جنبش کارگری نیجریه در خطوط مقدم جبهه نیروهای جامعه مدنی در مبارزه برای استقرار مجدد حاکمیت مدنی و دموکراتیک در آن کشور قرار داشته است. نتیجه دیگر آن است که این تجربه ادعای نئولیبرالیسم را که مدعی است عدم وابستگی حزبی و ایدئولوژیک ضرورت بنیانی جنبش های مدنی دموکراسیخواه است، و کنشگران این جنبش ها را به سازمان های غیردولتی مدنی محدود می سازد، زیر سؤال می برد.

رهبری اعتصاب در بسیج افکار عمومی و جلب حمایت معنوی مردم بە سود کارگران در مراحل نخست موفق عمل کرد ولی از روشن کردن فاصلە خود با بعضی جریانات کە سعی در منتسب کردن این اعتصاب بە خود داشتند غفلت کرد و همین تبدیل بە نقطە ضعف آن شد و میدان را برای عملیات دستگاە سرکوب فراختر کرد.

خامنەای خود نیز از فجایع همە جانبەای کە حکومت تحت رهبری وی بر جامعە تحمیل نمودە بهتر از هر کس دیگری مطلع است. بهمین جهت او آشکارا بە مردم دروغ می گوید و چون در آیندە نزدیک نمی تواند بهبودی در وضعیت کنونی ایجاد کند، وعدە بهبود در ٤٠ سال آیندە را می دهد! این وعدە تمسخر آمیز در شرایطی بە مردم دادە می شود کە فریاد بە تنگ آمدگان از فقر و سرکوب و فساد و ناکارآمدی رژیم سراسر کشور را در خود گرفتە و هر روز کە می گذرد دامنە آن گستردەتر می شود.