Noviembre 2026

.
پژوهش مارال جعفری این تصویر را به چالش می‌کشد.
او نشان می‌دهد که کارگران نفت در دهه ۱۹۶۰ همچنان انواع کنش جمعی را انجام می‌دادند؛ از اعتراض و شکایت تا اقدام‌های جمعی در محیط کار. در شرایطی که سرکوب سیاسی و کنترل سازمانی شدید بود، کارگران روش‌های جدیدی برای بیان مطالبات پیدا کردند

تکرار راە و روشهای مبارزاتی تا کنونی اگر چە از ناگریزی شرایط استبدادی و جلوگیری حکومت از فعالیت اتحادیە های کارگری است، اما برای رها شدن از این دور تسلسل باطل، باید بدنبال روشهای کارآمد تازەای و مقدم بر همە سازماندهی کمیتە های اعتصاب و همبستگی بود.
اگر دولت های فرانسە واسپانیا این روزها در مقابل اعتراضات کارگران و مردم مجبور بە عقب نشینی می شوند، دو دلیل عمدە بیشتر ندارد، سازمانیافتگی طبقە کارگر و زحمتکش و وجود دمکراسی. در این کشورها

محمدرضا نیکفر − ارتباط وثیقی وجود دارد میان تهدید و حمله‌ی نظامی و فشار تحریمی فزاینده بر کشور، با تشدید استبداد در داخل، بگیر و ببند و اعدام به قصد ترساندن مردم و حفظ کنترل حکومتی. کنش‌گری در خارج یا خود جزئی از این همتافته شده است، یا بی‌توجه به آن در گذشته منجمد مانده است.

سرمایه داران و دولت های سرمایه داری و ایدئولوژی پردازان آنها به ویژه اقتصاددانان لیبرال می کوشند مسئولیت همه مشکلات را به گردن مزد و خدمات و تأمین اجتماعی بیندازند و تا آنجا که می توانند نه تنها از افزایش مزد و خدمات بهداشتی و درمانی، آموزشی، بیمه بیکاری، حقوق بازنشستگی و غیره کم کنند بلکه حتی مزد واقعی کارگران و حقوق بگیران را نسبت به گذشته کاهش دهند و استثمار مطلق بر آنها تحمیل نمایند.

پرسش نهایی همچنان پابرجاست: گفت‌وگو با چه کسی، بر سر چه موضوعی و به چه قیمتی؟
گفت‌وگو برای ساختن آینده‌ای آزاد و دموکراتیک ضروری است؛ اما نه به بهای فراموشی گذشته، چشم‌پوشی از مسئولیت‌ها و عادی‌سازی استبداد حاکم بر ایران .

مکتب سمبولیسم دارای بوتیقای خاص خود یعنی برنامه استتیک همراه با قوانین سرودن شعر بود. تمایلات مدرن پسا رئالیستی از سال 1890 بشکل سمبولیسم با هم متحد شدند تا در مقابل استتیک مکتب منفعت طلبانه پوزیویتیستی قد علم کنند. در خاتمه دیگر زندگی با تاکید روی فوائد اجتماعی موضع گرفت و تعالی خواهی ترانسندنس؛ با شعار جستجوی معنی واقعی، خواسته نقد ادبی جهت منافع رئالیست ها گردید.

مردی ۴۵ساله است، شغل آزاد داره و از نظر جسمی کاملاً سالمه؛ نه اعتیاد داره، نه سیگار می‌کشه و نه مشکل خاصی از نظر سلامتی. اما اخیراً همه زندگیش رو از دست داده و به بحران مالی شدیدی خورده. الان مجبور شده بره سمت پرند زندگی کنه و حتی برای تأمین پول رهن خونه هم کم آورده. قبلاً حوالی ولیعصر زندگی می‌کرد. حالا می‌خواهد کلیه‌اش را بفروشد...

زندان‌های وکیل‌آباد، شیبان، عادل‌آباد، قزل‌حصار، اوین، دیزل‌آباد، لاکان، دستگرد اصفهان، زندان مرکزی زاهدان، ارومیه، کرج و دیگر زندان‌های کشور، مملو از جوانانی هستند که با اتهاماتی چون «محاربه» و «افساد فی‌الارض»، در انتظار صدور یا اجرای حکم اعدام به سر می‌برند. این جوانان همان کسانی هستند که برای حق تعیین سرنوشت خود به خیابان‌ها آمدند؛ نسلی که خواهان آزادی، برابری و زندگی شرافت‌مندانه است و برای دستیابی به حقوق انسانی و بنیادین خود به پا خاسته است. در مقابله با اعدام‌ها و اقدامات ضدانسانی در ایران، شاهد مخالفت‌های گسترده‌ای در سراسر جهان بوده‌ایم. همچنین گزارش اخیر دبیرکل ملل متحد به مجمع عمومی، از افزایش چشمگیر اعدام‌ها در ایران و وخامت شدید وضعیت زندانیان حکایت دارد.

روایت نورانیه یارشاطر را باید زنده نگه داشت؛ نه فقط به خاطر تعلق او به جامعه بهائی، بلکه به این دلیل بنیادی که هیچ انسانی نباید به سبب دین، عقیده یا هویت خود مورد تهدید، تحقیر، محرومیت یا قتل قرار گیرد.نورانیه رفت، اما پرسشی که مرگ او بر جای گذاشت همچنان پابرجاست: چه کسانی او را کشتند و چرا عدالت هرگز درباره این جنایت اجرا نشد؟





تا زمانی که به این پرسش پاسخ داده نشود، پرونده نورانیه تنها پرونده یک قتل حل‌نشده نیست؛ سندی از بی‌عدالتی و بخشی از تاریخ سرکوب و تبعیض در ایران معاصر باقی خواهد ماند .

دور جدید اعتراضات صنفی کارگران گروه ملی صنعتی فولاد ایران در اهواز، از پیگیری چند مطالبه مشخص معیشتی و شغلی شکل گرفته است. محور اصلی خواسته‌های کارگران، پایان دادن به تاخیرهای ماهانه در پرداخت دستمزد و تصویب یک مصوبه رسمی و الزام‌آور در هیئت‌مدیره برای واریز حقوق در یک تاریخ مشخص (حداکثر تا پنجم هر ماه) است. علاوه بر این، «راه‌اندازی مجدد و رفع رکود خطوط تولید»، «انعقاد قرارداد بیمه تکمیلی متناسب و در شأن کارگران» و «ساماندهی وضعیت استخدامی و...