تداوم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته صد و چهل‌وششم در ۶۶ زندان کشور؛ اعدام و سرکوب؛ ماشین کشتار ولایت فقیه همچنان قربانی می‌گیرد
رژیم اعدام و سرکوب، روز سه‌شنبه ۱۲ آبان، هم‌زمان با اعتصاب غذای اعضای کارزار، دو زندانی قیام دی‌ماه، امیرحسین ملکی و امیرحسین ابراهیمی را در اصفهان و روز شنبه هم‌وطن بلوچ، محمدعارف شه‌بخش، و روز یکشنبه حسن دیوبند، حمید کاظمی و رضا زنگنه را در کرج به دار آویخت تا بار دیگر چهره سرکوب‌گر و بی‌رحم خود را به نمایش بگذارد. خبر صدور حکم اعدام حسن دیوبند و حمید کاظمی، همراه با افشای شکنجه و اعدام مصنوعی، چند روز قبل منتشر شد و بلافاصله حاکمیت جنایت‌کار آن‌ها را به قتل رساند.
در اقدامی دیگر، شکنجه‌گران، هدایت للری‌زاده را در بازداشتگاه امنیتی اهواز، زیر شکنجه کشتند و پیکر او را در بیابان‌های خوزستان رها کردند. به این ترتیب، در کنار اعدام ده‌ها زندانی در هر هفته، طی یک هفته گذشته، هر روز یک زندانی سیاسی به قتل رسیده است.
بنابر آمار اعلام‌شده، شمار اعدام‌شدگان در آبان‌ماه به بیش از ۴۰ تن رسیده و از سه‌شنبه گذشته تاکنون نیز دستِ کم ۱۵ تن اعدام شده‌اند که ۶ تن از آنان زندانیان سیاسی بوده‌اند.
حکومت که از قیام مردم هراس دارد، طی هفته گذشته برای شماری از زندانیان سیاسی، از جمله امیرحسین موسوی، امیررضا رضایی، وحید قهرمانی، مهدی جلالی، همایون شبانکاره، وحید خدری‌خواه، حسین رسولی‌نسب، مهدی ظریف، متین شبانی، امیر دلشاد، علی زاغی، ایلیا اکبری، ابوالفضل صداقت، محمدمهدی پارسا و حسین میهمی، حکم اعدام صادر کرده است. این‌ها تنها بخشی از مواردی هستند که تاکنون رسانه‌ای شده‌اند.
در میان این زندانیان، باید از زندانیان گمنامی مانند مهدی زنگنه، جوان بیست‌ساله‌ای در زندان شیبان اهواز، نیز نام برد که حکم اعدامش به او ابلاغ شده، اما نام و وضعیتش در سکوت خبری و بی‌توجهی رسانه‌ها باقی مانده است. مهدی تنها یک نمونه است؛ جوانانی مانند او در زندان‌های ایران فراوان‌اند که بی‌آن‌که صدایشان به گوش جامعه برسد، در معرض خطر اعدام قرار دارند.
زندان‌های وکیل‌آباد، شیبان، عادل‌آباد، قزل‌حصار، اوین، دیزل‌آباد، لاکان، دستگرد اصفهان، زندان مرکزی زاهدان، ارومیه، کرج و دیگر زندان‌های کشور، مملو از جوانانی هستند که با اتهاماتی چون «محاربه» و «افساد فی‌الارض»، در انتظار صدور یا اجرای حکم اعدام به سر می‌برند.
این جوانان همان کسانی هستند که برای حق تعیین سرنوشت خود به خیابان‌ها آمدند؛ نسلی که خواهان آزادی، برابری و زندگی شرافت‌مندانه است و برای دستیابی به حقوق انسانی و بنیادین خود به پا خاسته است.
در مقابله با اعدام‌ها و اقدامات ضدانسانی در ایران، شاهد مخالفت‌های گسترده‌ای در سراسر جهان بوده‌ایم. همچنین گزارش اخیر دبیرکل ملل متحد به مجمع عمومی، از افزایش چشمگیر اعدام‌ها در ایران و وخامت شدید وضعیت زندانیان حکایت دارد.
اعضای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» روز سه‌شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵، در هفته صد و چهل‌وششم، در ۶۶ زندان زیر در اعتصاب غذا به سر می‌برند:
زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزل‌حصار (واحدهای ۲ و ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم‌آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل‌آباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائم‌شهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل‌آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام، زندان کرمان، زندان بروجن، زندان نیشابور، زندان گچساران، زندان نور، زندان ایرانشهر، زندان بندرعباس، زندان ضیابر صومعه‌سرا، زندان دره‌شهر ایلام و زندان مشگین‌شهر
هفته صد و چهل‌وششم
سه‌شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵
کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام
چاپ
افزودن دیدگاه جدید