Agosto 2026

رویکرد تشدید سرکوب در داخل و ستیز با خارج کە حتی دامنە آن بە عمان و عراق کە همیشە روابط نزدیکی با ایران داشتە اند، کشیدە شدە است، در کنار تعرضات پیاپی نظامی بە اقلیم کردستان عراق و تشدید بی سابقە ارعاب و سرکوب مخالفان و منتقدین در کشور، از پیامدهای تغییرات و اقدامات رهبر جدید رژیم اسلامی هستند کە ایران را بیش از پیش در فشار و تنگناە قرار می دهند و در خدمت پیشبرد سیاست فشار اقتصادی حداکثری اعلام شدە توسط ترامپ هستند.

دریاچه ارومیه: یک تنفس موقت تا چرخه بعدی خشکسالی./ 
آتش‌سوزی در میانکاله؛ دهمین حریق از ۲۶ تیرماه/
بارِ ۱۰ میلیون تنیِ نخاله‌های جنگی تهران بر دوشِ شهرداری!/
قشم و سواحل عمان هر دو درگیر نشت نفت/
توضیح تصویر، لکه نفتی در سواحل قشم/
نشت نفت در سواحل عمان /

«همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در ایران» اقدم مجلس در تصویب چنین طرحی را، که در جهت تشدید سرکوب و نقض حقوق و آزادی‌ مردم است، محکوم می‌کند و بر این باور است که رژیم در موقعیتی نیست که بتواند تهدیدهای مندرج در این طرح را در عمل پیاده کند. ممکن است در فضای جنگی کنونی و در ادامه‌ی اعدام‌های اخیر، چند صباحی فضای جامعه را امنیتی‌تر کند، اما «طرح مقابله نفوذ» هم زیر فشار جنبش آزادی‌خواهانه‌ی مردم ایران، به سرنوشت «طرح عفاف و حجاب» دچار خواهد شد، که حکومت بعد از جنبش «زن، زندگی، آزادی» با انواع ترفند‌ها در تلاش بود با اجرای آن، وضعیت جامعه  را به قبل از این جنبش بازگرداند؛ اما قادر به این کار نشد. باید در مقابل این طرح که در صدد تشدید فضای امنیتی کشور است، ایستاد و نقشه‌های رژیم برای سرکوب جنبش‌های مدنی را نقش بر آب کرد.

کنشگران سیاسی و مدنی با دست زدن به انواع ابتکارات مبارزاتی می‌توانند نظام را به عقب بنشانند و با ممانعت از تصویب جزئیات این طرح نگذارند که جنبه‌ی ابلاغیه‌ی قانونی به خود بگیرد. اگر این حافظه‌ی جامعه مدنی بموقع در این صیقل پذیرد که سه سال پیش مصوبه‌ی پر سر و صدای «عفاف و حجاب» را حتی پس از ابلاغ به دولت جهت اجرا بکلی زمینگیر کرد، آنگاه نیرو و انگیزه‌ی کافی برای بی اثر کردن این یکی خواب نمایی نظام هم دامنه خواهد گرفت.

در ادبیات سیاسی اپوزیسیون ایران، نزاع بر سر واژه‌ها صرفاً یک بحث زبانی یا آکادمیک نیست. انتخاب واژه‌ها، در بسیاری موارد، بازتابی از انتخاب سیاسی و تعیین‌کننده‌ی نوع رابطه ما با ساختار قدرت است. به همین دلیل، پرسش از اینکه «سرنگونی»، «گذار»، «عبور» یا «پایان جمهوری اسلامی» کدام‌یک را باید به کار برد، پرسشی درباره‌ی هدف، مسئولیت و چشم‌انداز سیاسی است.

حمد آذری، رضا رضاپور، حسین مهرانگیز، علی ببری، امیرحسین نظرزاده، سجاد سنگ‌سفیدی، مصطفی رجبعلی‌زاده، امیرحسین ساربان و سجاد شمسایی، ۹ شهروند اهل اسفراین که در ارتباط با اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ بازداشت شده‌اند، کماکان در بلاتکلیفی به سر می‌برند. هفت تن از آنان به زندان بجنورد منتقل شده‌اند و امیرحسین ساربان و سجاد شمسایی، دو متهم زیر ۱۸ سال این پرونده، در کانون اصلاح و تربیت نگهداری می‌شوند. شماری از این افراد با اتهاماتی از جمله محاربه و افساد فی‌الارض مواجه هستند.

جامعهٔ سیاسی بالغ زمانی شکل می‌گیرد که انسان برای دانستن موضع خود ابتدا به ذهنش مراجعه کند، نه به فهرست دوستان و دشمنانش. و شاید سؤال ساده‌ای بتواند بسیاری از مواضع سیاسی ما را آزمایش کند: اگر فردی که از او متنفریم، فردا دقیقاً همان عقیده‌ای را بیان کند که امروز از آن دفاع می‌کنیم، آیا هنوز هم از آن دفاع خواهیم کرد؟ اگر پاسخ منفی باشد، شاید آنچه داشته‌ایم «عقیده» نبوده است. فقط زاویه‌ای شخصی بوده که لباس سیاست پوشیده است.

در اینجا یک جابه‌جایی مهم اتفاق افتاده است. «نفوذ» دیگر صرفاً انتقال اطلاعات محرمانه یا اجرای دستور یک سرویس خارجی نیست ، اثرگذاری بر سیاست عمومی نیز می‌تواند در چارچوب آن قرار گیرد. این در حالی است که اثرگذاری بر سیاست عمومی ذاتاً بخشی از زندگی سیاسی است. حزب سیاسی برای اثرگذاری تلاش می‌کند، اندیشکده برای اثرگذاری تلاش می‌کند، رسانه برای اثرگذاری تلاش می‌کند، دانشگاه برای اثرگذاری تلاش می‌کند و حتی شهروند عادی که درباره سیاست عمومی نظر می‌دهد، در حال تلاش برای اثرگذاری بر افکار عمومی است.

متد و روش رئالیستی بالزاک غالبا متکی به معرفی مشخصات فردی شخصیت های رمان همراه با توصیف رفتار اجتماعی آنها است. او پایه گذار رمان اجتماعی جامعه شناسان بود. در غالب رمان های بالزاک نمایش سرنوشت انسانها از اقشار و طبقات گوناگون در زمان بورژوازی نوپا، و سرمایه داری بدون ترمز و کنترل، انجام میگیرد. درآثار او تنفر عمیق از جامعه طبقاتی دیده میشود که ناشی از شناخت وی بر اساس تفکر سیاسی لیبرال محافظه کارانه میباشد.