نشستە بر سر شاخە بن می برند

دو خبر تازە در یکی دو روز اخیر بە نقل از دونالد ترامپ در رسانە ها منتشر شدە است کە نمی تواند موجب نگرانی بیشتر مردم غرق در فشارنشوند.

خبر اول مربوط بە دستور توقف مذاکرات نمایندگان دولت آمریکا با همتایان ایرانی آن‌هاست و خبر دوم تهدید بە اعمال سنگین‌ترین فشار و تحریم اقتصادی است. در خبر دوم ترامپ کشورهایی را کە بخواهند این تحریم را نادیدە بگیرند نیز تهدید کردە است. 

از سوی دیگر بعد از جابجایی‌هایی کە اخیرا در ترکیب سران نظامی و امنیتی توسط مجتبی خامنەای بە عمل آمدە است دو تغییر از بقیە مهمتر و قابل تامل‌تر  و معنی دار تراست. یکی انتخاب  طائب مهرە بد سابقەای است کە سال‌ها در نهادهای امنیتی سرکوبگر مانند اطلاعات سپاە و بیت رهبری بودە و بە بی‌رحمی و قساوت در برخورد با مخالفان و منتقدان حکومت شهرە است و قبلا در هنگام حیات علی خامنەای بە ظن جاسوس بودن از مقامات خود کنار نهاد شدە بود، دومی محسن رضایی فرماندە پیشین سپاە است کە بە لغز‌خوانی شهرە است و به‌خاطر مواضع تنش‌افزای خود در قبال جنگ بە دبیری شورای امنیت ملی ارتقاء دادە شد. 

این دو انتصاب از سوی مجتبی خامنەای را اگر در کنار اظهار مخالفت "عڵی الاصول" او با پیشبرد مذاکرات توسط شورای امنیت ملی قرار دهیم، دو سیگنال را بە داخل و خارج مخابرە می کند. تشدید سرکوب در داخل توسط نیروی بسیجی کە با انتخاب طائب و تجهیز بیشتر بە ابزار سرکوب می رود کە بە یک جریان فاشیستی آتش بە اختیار تمام عیار تبدیل شود. و تداوم تنش با آمریکا و متحدین غربی و منطقەای آن . 

این چینش جدید یکی از علل عمدە ی شکست دور آخر مذاکرات و فراخ کردن میدان مانور برای ترامپ، نتانیاهو و متحدین آنها در جنگ‌های کنونی آنان علیە ایران شدە است. 

درست در این هنگامه اما  تدارک سرکوب مردم نیز هم در مهره‌چینی جدید حکومت مد نظر قرار گرفته و هم مجلس رژیم با تصویب قانونی انگیزاسیونی علیه مردم و با ۱۸۵ رای موافق و فقط ۴ رای مخالف پیش‌قدم شده‌ که در آن نفس کشیدن مردم هم به اجازه وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه پاسداران موکول گشته‌است. درست در این شرائط جنگی و فشار اقتصادی، دستگاه سرکوب رژیم آن‌چه را که تاکنون به زور و ضرب نتوانسته‌ عملی کند، به طرح تبدیل کرده و در مجلس با عجله تصویب کرده‌است. اقدامی‌که مثل همه موارد مشابه دیگر، بدون پشتیبانی و چراغ سبز از درون قدرت نبود. 

رویکرد تشدید سرکوب در داخل و ستیز با خارج کە حتی دامنە آن بە عمان و عراق کە همیشە روابط نزدیکی با ایران داشتە اند کشیدە شدە است، در کنار تعرضات پیاپی نظامی بە اقلیم کردستان عراق و تشدید بی سابقە ارعاب و سرکوب مخالفان و منتقدین در کشور، از پیامدهای تغییرات و اقدامات رهبر جدید رژیم اسلامی هستند کە ایران را بیش از پیش در فشار و تنگناە قرار می دهند و در خدمت پیشبرد سیاست فشار اقتصادی حداکثری اعلام شدە توسط ترامپ هستند. مخالفان مذاکرە و پیروان شعار جنگ تا رفع فتنە از عالم از این تغییرات و پیامدهای آن استقبال نمودەاند، طرفداران دولت اما بە نظر نمی رسد از آن خشنود باشند تا جایی کە اصلاح طلب محافظە کاری چون محمد خاتمی نیز جرات بە خرج دادە و بدون اشارە مستقیم بە اقدام مجتبی خامنەای از ادامە مذاکرە توسط دولت و از متن ١٤ بندی توافق شدە حمایت و آن را یک دست‌آورد بزرگ نامیدە است. 

در جامعە اما مردم کە نتایج فاجعە بار جنگ و سرکوب را تا مغز استخوان  خود لمس کردە و اطمینان پیدا کردەاند کە تداوم جنگ فجایع بیشتری را بر آن‌ها تحمیل و هزینە های زندگی شان را بیشتر خواهد کرد با جنگ و جریانات جنگ طلب بە شدت مخالفت می ورزند و از قطع جنگ و برقراری صلح از راە مذاکرە تاکید دارند. به همین دلیل است کە پایان دادن بە جنگ، توقف اعدام ها، آزادی زندانیان سیاسی در کنار مطالبات صنفی و معیشتی هر چە می‌گذرد بیشتر در اعتراضات جمعی کارگران و سایر مزد و حقوق بگیران انعکاس پیدا می‌کند. شعارها کاملا گویا و بە نوعی مانیفست ضد جنگ، ضد استبداد، ضد فقر و سرکوب هستند. هیچ تردیدی نیست آن‌هایی کە بر طبل جنگ می کوبند در مقابل اکثریت مردم قرار دارند و با اخلالی کە در روند مذاکرات ایجاد می کنند، در جهت تخریب ایران، تشدید فقر و سرکوب حرکت می کنند و بر شاخە نشستە بن می برند. در شرایطی کە کشور در اثر رویکردهای نابخردانە و فرصت سوزانە  حکومتی و اختلافات جناحی بە حالت آچمز درآمدە  است، مڕدم با برپایی اعتراضات ضد جنگ و سرکوب  می‌توانند بن بست بە عمل آمدە را در هم بشکنند.