Oktober 2025

The deployment of Iranian forces on the three islands in November 1971, after the British government withdrew from the Persian Gulf and ended its occupation of these three islands, was in fact the restoration of Iran’s sovereignty over these islands. None of the Iranian governments had recognized the occupation of these islands by the British government, so it was natural for the government at the time to take action to exercise sovereignty over these islands after the occupation was lifted.

اکتبر (۱۸ مهر) روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام است؛ روزی برای یادآوری یکی از خشن‌ترین و غیرانسانی‌ترین اشکال سلب حق حیات. مجازات اعدام قرن‌هاست که به‌عنوان ابزاری برای سرکوب، انتقام و کنترل اجتماعی به‌کار گرفته می‌شود، اما هم‌زمان جنبش‌های آزادی ‌خواهانه و مدافعان حقوق بشر نیز همواره علیه آن ایستاده‌اند. امروز بیش از دو سوم کشورهای جهان، این مجازات را به‌طور کامل یا درعمل لغو کرده‌اند.

مطالب این شمارە:
از دادن گرسنگی بە کارگران تا شتاب دان بە "خصوصی سازی" های غارتگرانە - صادق کار
در بارۀ فقر: بررسی تعاملات بخش بیست و سوم - نوشتۀ راوی کانبور Ravi Kanbur و لین اسکوایر Lyn Squire
عقب نشینی ناگریز حکومت در برابر خواست زنان کارمند - صادق
اینها از نتایج دستپخت مجلس شماست - ع امید
و...

با امضای «میثاق حق زندگی»، بخشی از اپوزیسیون ایران برای نخستین‌بار از سطح شعار به سطح تعهد سیاسی در لغو مجازات اعدام رسیده است.
این تحول نه فقط از نظر حقوق بشری، بلکه از جهت بازسازی فرهنگ سیاسی غیرخشونت‌آمیز اهمیت تاریخی دارد.
در حال حاضر می‌توان گفت که اکثریت نیروهای جمهوری‌خواه، چپ و فدرالیست ایرانی به‌صورت رسمی خواستار حذف اعدام از قانون جزا هستند.

راندە شدن قریب ٨٠ در صد مردم بە زیر خط فقروتبدیل معیشت بە مشغولیت فکری شب و روز مردم از نتایج کارکرد این سیستم است کە برای حفظ آن تا کنون دەها هزار نفر از انسانهای حق طلب و آزادیخواە را بە قتل رساندەاند. مردم دیگر این باور را ندارند کە با تغییر دولت و چند وزیر بهبودی در وضعیت شان بوجود می آید. خواست اکثریت جامعە پایان دادن بە سیستم واپسگرا و استبدادی حاکم و جایگزین کردن آن با جمهوری فدرال سکولار دمکرات از طریق انتخابات آزاد و مراجعە بە آرای عمومی است.

شاید کنشهای متقابل میان "صدا"ی مردم (یعنی مشارکت و امکان اظهار نظر آنان) و سایر نتایج توسعه، و نیز میان ریسک و سایر نتایج توسعه، به خوبیِ پیوندهای میان رشد و نابرابری یا میان رشد و توسعۀ انسانی که پیشتر بحث شدند، شناخته و پژوهش نشده باشند. از این قرار شواهد موجود تا امروز نشان می‌دهند که این حوزه ها شایستۀ توجه بیشتری اند.

درشرایط بحران ورکود اقتصادی وتورم روزانه  با توجه به اینکه حاکمیت هیچ برنامه ای برای بهبود وصعیت اقتصادی مردم ندارد بدون شک وضعیت کارگران فصلی وساختمانی بمراب بدتر از سالهای گذشسته خواهد شد وشاهد فقر وفلاکت بیشترآنها خواهیم بود

گزارش ایلنا تنها بە موضوع دستمزد و فریز مزدی پرداختە است. اما در طی همین مدت بە غیر از کاهش ارزش ٢٦١ درصدی دستمزد ها، دستکم بە همین میزان هم سایر حقوق کارگران از بین بردە شدە. در چنین سیستمی غیر از متحد و متشکل شدن برای برچیدن بساط ستم این حکومت مگر راە کار دیگری وجود دارد؟ بلە کارگران برای متوقف کردن بی حقوق سازی پیوستە خود حق دارند و چارەای هم بە غیر از تلاش برای برچیدن بساط بردەدارنە این رژیم از طریق جمعی و راەکارهایی مانند اعتصاب عمومی ندارند.

در میانه‌ی بحران‌های گسترده‌ی اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و زیست‌محیطی، جامعه با بحرانی عمیق‌تر و خاموش‌تر روبه‌رو است: بحران روحی و روانی نسل جوان، به‌ویژه زنان. این بحران در اشکال گوناگونی چون افسردگی، انزوا، زن‌کشی، دخترکشی و نهایتاً خودکشی نمود یافته است؛ پدیده‌ای شوم و دردناک که ریشه در سیاست‌های سرکوبگرانه و تبعیض‌آمیز حکومت دارد.