گسترش دامنە محاصرە بە مرز کشورمیانجی و افزایش خطر جنگ

دامنە محاصرە زمینی امریکا بە مرز کشور میانجی کشیدە شد. 

بعد از بستە شدن مرزهای زمینی عراق بر روی ایران، مرز پاکستان میانجی اصلی مذاکرات میان ایران و امریکا نیز  همزمان با سفر "عاصم منیر "میانجی پاکستانی بە تهران بستە شد. 

با وجود اینکە در پایان دیدار سپە سالار پاکستانی وی علت بستە شدن مرز این کشور را اشکالات فنی اعلام کرد و قول بازگشایی فوری را داد اما تا بامداد پنج شنبە مرز مشترک تنها برای ورود از مبدا پاکستان باز شد. 

بعضی ازمقامات خوش خیال حکومتی کە از این خلف وعدە عصبانی شدە بودند تهدید بە بستن مرز از مبدا ایران کردند . 

بستە شدن مرزهای زمینی پاکستان و عراق اگر چە گفتە می شود تحت فشار امریکا انجام گرفتە است، اما در نتیجە این اقدام تاثیری جز اینکە حلقە فشارهای اقتصادی و سیاسی امریکا بە دور ایران  و مردم را تنگتر کند، ندارد.تبعیت دو تن از همسایگان نزدیک بە ایران از امریکا نیز بە معنی آن است کە امریکا بە رغم اینکە قدرت اش تضعیف شدە ولی هنوز می تواند اکثر همسایگان ایران را بر سر اختلافاتش با ایران با خود همراە کند. 

 با این کە هنوز مدتی طولانی از تشدید محاصرە همە جانبە اقتصادی امریکا علیە کشور ما نگذشتە تا هم اکنون نیز آثار منفی آن بە رغم تکذیب مقامات دولتی روی تولید، و اشتغال و صادرات و واردات مشهود است. تشدید محاصرە اقتصادی در شرایطی شروع شد کە مردم زیر فشارهای اقتصادی و معیشتی بی سابقەای قرار داشتند. محاصرە  در این ابعاد کە امریکا تلاش می کند همەی منفذهای تنفسی را روی ایران مسدود کند، در صورتی کە ادامە پیدا کند و کشورهای هم مرز تحت فشار امریکا مجبور شوند مرزهای زمینی خود را بە روی ایران بستە نگە دارند حتمی بە بحران معیشتی، رکود تولیدی، بیکاری، کمبود و گرانی بیشتر دارو و مواد غذایی دامن خواهد زد و زندگی را بر مردم طاقت فرسا تر خواهد کرد. 

امریکا کە این حربە را کارآمدتر از جنگ تشخیص دادە است آنرا بە راحتی رها نخواهد کرد و حتی ممکن است با تلفیق محاصرە اقتصادی با جنگ وضعیت دشوارتری برای مردم بوجود آورد.  

این امکان وجود داشت کە حکومت بتواند با  پذیرش تفاهمنامە اسلام  آباد و تن دادن بە آن با امریکا بە نوعی سازش برسد و هم جلوی این محاصرە بیسابقە و جنگ دیگری را کە ناتانیاهو و ترامپ از یکسو و جریانات افراطی و فناتیک داخالی از سوی دیگر بر طبل آن  می کوبند بگیرد. 

در درون حکومت نیز جریانی آمادگی این کار را داشت و هنوز هم  دارد و ظاهرا دست بالا را نیز در حکومت دارد. با این وصف جریان مدافع سازش با وجود فرادستی در حکومت قادر نیست قبل از اینکە ماجراجویی جریانات فناتیک با کمک ناتانیاهو و ترامپ فجایع بیشتری را بر کشور و مردم تحمیل کنند، با  تن دادن بە مذاکرە تلاش کند جلوی فجایع بیشتر را بگیرند.اما ظاهرا اختلافات جناحی در درون حکومت بە نظر می رسد بیشتر از آنکە معطوف بە منافع کشور باشد بر سر قدرت است. وجود این شکاف و تفرقە کە سعی می شود زیر شعارهای ناسیونالیستی و ملی گرایانە پنهان شود، در واقع کار مذاکرە را نیز دشوار کردە است. این تفرقە آنچنان عیان است کە از دید دولت امریکا نیز پنهان نماندە و اینکە ترامپ چند روز پیش گفت نمی داند با چە کسی در ایران می تواند مذاکرە کند، چندان هم بی ربط نیست. سخن و نظر مردم نیز درهیچ زمینەای  نە از سوی حکومت پذیرفتە و نە برتافتە می شود و تلاش می شود با افزایش اعدام و سرکوب و ایجاد رعب در میان مردم راە بیان اعتراضات مسالمت آمیز و اظهار نظر آنها مسدود شود. در یک کشور دمکراتیک می شد بە راحتی با برگزاری یک همە پرسی چنین مسائلی را حل کرد، اما در رژیم فقاهتی تا بودە هر جریانی زورش بیشتر بودە با سرکوب رقبای خود تسلط خود را حفظ کردە است. اکنون اما تسلط یک جناح بر دیگری سخت تر گذشتە شدە است. این طلسم اما در نهایت تنها با بە میدان آمدن مردم  برای برچیدن  بساط قدرت این نظام مستبد و غارتگرشکستە خواهد شد. 

وقت تنگ و فرصت اندک است اگر اقدامی می باید صورت بگیرد موقع ان همین امروز است، فردا دیر است. با توجە بە موقعیت طرفین، مخالفت جهانی با ادامە جنگ،  و بە رغم تندتر شدن لحن رجزخوانی های طرفین امکان توافق  مشروط بە اینکە. ایران با پذیرش غنی سازی در حد  رفع نیازهای  غیر نظامی زیرنظر سازمان انرژی اتمی، رقیق سازی اورانیوم ٦٠ درصدی و دست برداشتن از تهدید و حملە بە کشورهای همسایە، در ازای برداشتن تحریم ها و محاصرە اقتصادی و آزاد سازی پولهای بلوکە شدە کشور را بپذیرد ، امکان رسیدن بە توافق وجود دارد. اکثریت مردم و همچنین، همسایگان و کلیە کشورهایی کە از این جنگ و بستە شدن تنگە هرمز ضرر دیدەاند از چنین توافقی حمایت می کنند. تهدید بە تخریب  کشورهای دیگر و بستە نگە داشتن تنگە هرمز کە مقامات متوهم حکومتی آن را وسیلە پیروزی بر ابرقدرت مسلح امریکا تصور می کنند، خطایی است کە نە عاقلانە است و نە فرجام خوبی برای مردم ما خواهد داشت و نە کشور  و مردم ما ظرفیت ادامە چنین جنگی را در میان مدت دارد.