پس از امضای تفاهمنامه و آتشبس بین ایران و آمریکا، علی خامنهای چهار ماه بعد از کشته شدنش، در طی مراسمی نمایشی به خاک سپرده شد. در این مراسم خاکسپاری، حکومت با تبلیغات بسیار سعی در نمایش قدرت زخمخوردهی خود داشت. همزمان با خاکسپاری ولیفقیه، جنگ قدرت بین مافیاهای رانتخوار حکومتی شدت بیشتری یافت. خامنهای پدرخواندهی همهی مافیاهای قدرت درون حکومت بود و اینک با حذف این پدرخوانده، هرکدام برای سهم بیشتر از این سفرهی عظیم به نزاع برخاستهاند. مخالفت با این تفاهمنامه نیز در راستای همان تقسیم قدرت است. به نظر میرسد جانشین ولیفقیه، مجتبی خامنهای نیز که برگزیدهی سپاه است، فعلاً توانایی کنترل اوضاع را ندارد.
بعد از حملهی سپاه پاسداران به کشتیها در تنگهی هرمز، ترامپ پایان آتشبس را اعلام و حمله به مناطق نظامی ایران را آغاز کرد و جمهوری اسلامی نیز متقابلاً کشورهای همجوار عربی را موشکباران کرد. متأسفانه مجدداً سایهی جنگی گستردهتر بر فراز میهن ما گسترده شده است.
جنگ بین ایران و آمریکا تحت تأثیر عوامل بینالمللی نیز قرار دارد. جنگ تجاری آمریکا و چین و بهخصوص جنگ روسیه و اوکراین از عوامل تأثیرگذار هستند. روسوفیلهای درون حکومتی که مافیای مشخصی را تشکیل داده و بر شیعهگری بهعنوان یک ایدئولوژی تأکید بسیار دارند، تحت تأثیر سیاستهای پوتین هستند. همانطور که روسیه در باتلاق اوکراین فرورفته، پوتین نیز خواهان ایجاد باتلاقی برای آمریکا در ایران است. دلیل کارشکنی روسوفیلهای حکومتی در اجرای تفاهمنامه نیز در همین راستا است.
بمباران پل راهآهن «آقتکه خان» در آققلا نیز پاسخی از آمریکا به روسیه و چین است؛ به این نشانه که از امکان دور زدن تحریمها از مسیرهای دیگر در هر گوشه از ایران ممانعت خواهد شد. بدین ترتیب آتش جنگ ایران و آمریکا به ترکمنصحرا نیز رسید.
نتیجهی ۳۷ سال حکومت خامنهای، فروپاشی اقتصادی، ناتوانی از تأمین حداقلهای زندگی، بیکاری، ناامیدی و فرار نیروی فعال جامعه است. حکومت هیچ مشروعیتی نداشته و در اوج بنبست و فروپاشی قرار دارد. شکاف و فرسایش در رأس حکومت به نقطهی بحران رسیده است.
در این شرایط، جنگ مجدداً شعلهور شده و آمریکا مجدداً در صدد محاصرهی اقتصادی ایران در دریای عمان است. جنگطلبی و شعارهای خونخواهی در شرایط ورشکستگی سیاسی، اقتصادی و نظامی، و در وضعیتی که در پی دو جنگ اخیر فقط «حفظ بقا» پیروزی قلمداد شده، در مقابل آمریکا و اسرائیل جنگطلب، تحت هیچ شرایطی با منافع ملی ایران همخوانی ندارد.
فقر، گرانی و سرکوبهای سیاسی و اجتماعی، سبب گسترش عاملیت مردم و جامعهی مدنی در تقابل با حکومت خواهد شد. با این حال، گسترش جنگ به نفع تحولات اجتماعی نیست. ما مخالف جنگ و خواستار پیشبرد تفاهمنامه و صلح هستیم.
تورکمن های دمکرات ایران
۲۴ تیر ۱۴۰۵
افزودن دیدگاه جدید