آوریل 2026

آنچه گفته شد، به این معنا نیست که سیاستهای پیشنهادی این پژوهشگران بی اثر یا نادرست اند. سرمایه گذاری در آموزش، مبارزه با فساد از طریق شفاف سازی بودجه، شبکه های ایمنی اجتماعی و برنامه های اعتبار خُرد همه ابزارهای مفیدی اند که شواهد تجربی اثربخشی آنها را تأیید می‌کنند. تجربۀ شرق آسیا هم نشان داد که رشد اقتصادی همراه با توزیع نسبتاً عادلانه می‌تواند فقر را به میزان چشمگیری کاهش دهد. اما این سیاستها تنها زمانی به طور پایدار مؤثر اند که در بستری قرار گیرند که در آن توزیع قدرت - در بازار کار، در فرآیند سیاسی، در دسترسی به سرمایه - مورد توجه قرار گیرد.

وضعیت معیشتی و اقتصادی همراە با تشدید سرکوب و اعدام، موقعیت انفجاری را در کشور فراهم آوردە، اگر تا کنون انفجار رخ ندادە، بە ملاحظە جنگ است و نە افزایش تحمل و رضایت مردم.جنگ نە تنها بهبودی در معیشت و نارضایتی مردم و کاهش فشارها بوجود نیاورد بل کە همە ی آنها را تشدید و غیر قابل تحملتر کرد. اصرار بر تداوم جنگ نیز قطعا بحران های موجود را شدیدتر و امکان توسعە را از بین می برد. توسعە با شکم های خالی و مردم ناراضی و معترض کە وزیر کار می خواهد  با گرسنگی دادن بە مردم آن را عملی نماید نا ممکن است

پس از شروع درگیری‌های نظامی بین آمریکا-اسرائیل و ایران که از ۹ اسفند ۱۴۰۴ آغاز شد، روند اجرای احکام اعدام در ایران وارد مرحله‌ای تازه و نگران‌کننده شده است؛ مرحله‌ای که با تمرکز کامل بر زندانیان دارای اتهامات سیاسی و امنیتی و شتاب‌گیری محسوس در اجرای احکام همراه است.

تجربه‌های تاریخی به ما آموخته‌اند که سرنگونی یک نظام، به‌خودی‌خود تضمین‌کننده آزادی و عدالت نیست. چه بسیار انقلاب‌هایی که به‌دلیل فقدان چشم‌انداز روشن برای دوران پس از پیروزی، یا به‌دلیل تمرکز قدرت در دست گروهی محدود، به بازتولید اشکال تازه‌ای از استبداد انجامیده‌اند. بنابراین، مسئله فقط «پایان دادن» نیست؛ مسئله «آغاز کردن» است، آغاز نظمی که در آن انسان، نه ابزار، بلکه هدف است.

اول ماه می، روز جهانی کارگر، ریشه در مبارزات کارگری اواخر قرن نوزدهم، به‌ویژه اعتصابات هی‌مارکت در ایالات متحده دارد. از آن زمان، این روز به نمادی جهانی برای مطالبات کارگران، عدالت اجتماعی و حقوق صنفی تبدیل شده است. اما در طول تاریخ، هم‌زمانی این روز با جنگ‌ها و بحران‌های بزرگ جهانی، شکل و معنای آن را در بسیاری از کشورها تحت تأثیر قرار داده است. در بسیاری از نقاط جهان، کارگران با وجود سرکوب، زندان، شکنجه و حتی اعدام، روز اول ماه می را به بستری برای مقاومت و فریاد صلح تبدیل کردند

این گروە با وجود کار شاقی کە در میان خاک و آتش در حاشیە شهرها بە همراە اعضای خانوادە هایشان انجام می دهند اکثرا مانند بیشتر کارگران ساختمانی هم حقوق ناچیزی می گیرند و هم فاقد بیمە و دیگر حمایت های حداقلی قانونی هستند. اینها نیز اکنون بیکا و بی مزد بە حال خود رها شدەاند، وضعیت بسیار سختی را دارند از سر می گذرانند. در واقع این زحمتکشان باید تحت پوشش تامین اجتماعی قرار داشتە باشند تا هنگام بیکاری، جنگ و بیماری و پیری تحت مراقبت و حمایت قرار بگیرند،

اول ماه مه ، روز جهانی کارگر در جهان نمادی از مبارزه تاریخی کارگران وزحمتکشان برای عدالت ، دستمزد های عادلانه تر،ایجاد شرایط ایمن کار ، حمایت از تشکل های کارگران . بزرگداشت تلاش شجاعانه زحمتکشان در جهت عدالت وبرابری وضد استثمار است

از انقلابی‌گری به احتیاط، و از احتیاط به تکرار استدلال‌هایی که در نهایت، به تثبیت همان نظمی می‌انجامد که زمانی قرار بود برچیده شود.این فقط تغییر موضع نیست—تبدیل یک پروژه رهایی‌بخش به نوعی مدیریتِ پذیرش وضع موجود است.

این روز را مردم سراسر جهان  جشن میگیرند. اما فضای اول ماه مه امسال تحت تأثیر جنگ‌ها و تهدیدهای جنگی از سوی آمریکا و اسرائیل در سراسر خاورمیانه تیره و تار است. هزاران غیرنظامی در ایران، لبنان و دیگر کشورهای منطقه کشته شده‌اند. هزاران خانه و زیرساخت‌های حیاتی در ایران و سایر کشورهای منطقه ویران شده‌اند. بحران نفتی، به منافع طبقه کارگر در سراسر جهان زیان وارد کرده و اما سودهای کلان به جیب شرکت‌های بزرگ سرازیر کرده است. جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران نباید از سرگرفته شود.

امروز، در شرایطی که کارگران ایران با بحران‌های عمیق اقتصادی، تورم فزاینده، بیکاری گسترده و کاهش شدید قدرت خرید مواجه‌اند، پیامدهای سیاست‌های نادرست اقتصادی به‌ویژه خصوصی‌سازی‌های بی‌ضابطه و رانتی بیش از پیش آشکار شده است. این روند، نه‌تنها به بهبود کارایی اقتصادی منجر نشده، بلکه با انتقال منابع و دارایی‌های عمومی به دست گروه‌های محدود و الیگارشیک، به گسترش نابرابری و تضعیف بنیان‌های تولیدی کشور انجامیده است.