وضعیت کارگران و زحمتکشان روز مزد در روز کارگر

وضعیت کارگران و زحمتکشان روز مزد در روز کارگر

قبل از تجاوز اسرائیل وامریکا به کشورمان کارگران وزحمتکشان روز مزد باسختی ومشقت هزینه های اولیه زندگی خود وخانواده هایشان  را تامین میکردند. اما اکنون پس از این تهاجم و پیامدها ونتایج ویرانگر آن روی زندگی کارگران وزحمتکشان، وضعیت آنان بمراتب وخیم تر ازآغاز تهاجم است. 

 زحمتکشان که هیچ نقشی در آفریدن جنگ نداشته اند بزرگترین قربانیان جنگ هستند. حکومت اسلامی  با توهم گسترش تشیع در منطقه وشعار نابودی اسرائیل دراین سالها وبرباددادن سرمایه های ملی برای پیشبرد این اهداف دست نیافتنی عامل اصلی این جنگ خانمانسوز است. 

  جنگی که افزون بر کشتن  هزاران هموطن  بە زیرساختهای کشور نیز آسیب های شدید وارد آوردە  کە آثار آن برای سالها باقی خواهد ماند. طبقە کارگر بخصوص کارگران روز مزد بیشترین ضربە را از جنگ متحمل شدە و اکثرشان از کار بیکار و از حقوق اولیە خود بکلی محروم شدەاند و از حمایت های حداقل قانونی محروم هستند و عملا امکان تهیە نیازهای اولیە زندگی خود و خانوادە هایشان را ندارند. 

نمونه هایی از آثار ویرانگر جنگ بردرآمد زحمتکشان روز مزد.

عسلویه.  دردهه هفتاد شمسی میدان گازی وسیعی دراین روستای ناشناس ومحروم  عسلویه دراستان بوشهر کشف گردید. کشف میدان گازی باعث شد تا این روستای محروم به یکی از قطب های اقتصادی واشتغال مهم  تبدیل شود وشرکتهای ایرانی وخارجی برای غارت منابع طبیعی مردم ایران عازم این منطقه شدند تا برثروت های انبوە خود بیافزایند. 

سیل عظیم کارگران جویای کار از سراسر ایران برای تامین معیشت عازم عسلویه شدند تا بخت خودرا برای یافتن کار دائم وبرخورداری از مزایای آن بیازمایند.

کارگران کارسخت در گرمای توانفرسای 50 درجه را تحمل میکردند تاخانوادهای نگران ومنتظر نانی بر سفره داشته باشند ، شبها نیز خسته وکوفته باتنی رنجور ودور ازخانواده به خوابگاههای محقر خود پناه میبردند اما تاصبخ با جانورانی مانند موش،سوسک وعقرب درگیر بودند.  این کارگران  که اغلب روز مزد بودند از بیمە و سایر قوانین حمایتی کار کە بە کارگران رسمی تعلق می گرفت، محروم بودند. 

  آنها کە مانند بردگان مورد استثمار قرار میگرفتند اکنون دراین شرایط بدون دریافت حقوق بیکاری وبدون پس انداز زندگی فلاکت باری را میگذرانند وشرمنده خانواده  های خودهستند حتی امکان بازگشت به همان کار در گرمای طاقت فرسا را کە بتوانند با مزدی کە می گیرند هزینە زندگی خانوادە هایشان  را تامین کنند ندارند.  بلە، متاسفانە این شرایطی است که  حکومت اسلامی غارتگر وخودکامه برای صدها هزار انسان زحمتکش پدید آورده است.

عدە زیادی از کارگران ساختمانی دردهه های 70 و80 که ساختمان سازی درتهران وشهرهای بزرگ رونق گرفته بود از روستائیان وبیکاران شهر نشین به کار ساختمان سازی روی اوردند.

 شرکتهائی پیمانکاری بعنوان واسطە کارگران را برای کار درشرکتهای ساختمان سازی استخدام میکردند.  کارگران هرچند دراین شرکتها دستمزد ثابت داشتند اما اکثرا بیمه نبودند واز میان یک میلیون کارگر ساختمانی فقط 3 درصد بیمه بودند.  در وضعیت بحرانی کنونی بعلت رکود حاکم بر بخش ساخت و ساز تخمین زده میشود که نیم میلیون کارگر ساختمامی بیکار شده اند. درسال گذشته 350 کارگر ساختمانی درحین کار دچار سانحه وکشته شدند.  اما  بە خانوادە های آنان نە خسارتی پرداخت شد و نە تحت پوشس تامین اجتماعی برای دادن مستمری قرار گرفتند. 

کارگران کوره پزخانه ها. یکی از طاقت فرسا ترین کارهای کارگران غیر صنعتی را  در کوره های  آجرپزی  انجام می دهند و جزء کارگران ساختمانی بە حساب می آیند. این گروە با وجود کار شاقی کە در میان خاک و آتش  در حاشیە شهرها  بە همراە اعضای خانوادە هایشان انجام می دهند اکثرا مانند بیشتر کارگران ساختمانی هم حقوق ناچیزی می گیرند و هم فاقد بیمە و دیگر حمایت های حداقلی قانونی هستند. اینها نیز اکنون بیکا و بی مزد بە حال خود رها شدەاند، وضعیت بسیار سختی را دارند از سر می گذرانند. در واقع این زحمتکشان باید تحت پوشش تامین اجتماعی قرار داشتە باشند تا هنگام بیکاری، جنگ و بیماری و پیری تحت مراقبت و حمایت قرار بگیرند، رها کردن این کارگران بە حال خود نهایت بی مسئولیتی حکومت را می رساند.  

قشرهای دیگری از هموطنان تهیدست وکم درآمد مانند دستفروشان ، نوازندگان خیابانی ، سازندگان صنایع دستی  فال فروشها، فروشندگان دوره گرد نیز دراین شرایط با توجه به تورم وگرانی  و کسادی بازار و مشتری، فروش کمتری دارند کە حداقل نیازهای اولیە زندگی شان را تامین نمی کند.  در ایران امروز مردم می گویند تنها کالای کم ارزش کلیە است کە عرضە آن زیاد و متقاضی اش کم است.