Octubre 2026

مشاور امور اجتماعی وزیر بهداشت با تأکید بر ضرورت شناسایی زودهنگام بیماران در معرض ترک درمان، گفت: ما نباید منتظر بمانیم بیمار به مرحله‌ای برسد که خودش اعلام کند “دیگر پول درمان ندارم”. نظام سلامت باید بتواند بیمار در معرض ترک درمان را زودتر شناسایی کند. این یعنی استفاده هوشمندانه‌تر از داده‌های بیمه، پرونده الکترونیک سلامت، نظام ارجاع و ظرفیت مددکاری اجتماعی، به شکلی که وقتی یک بیمار پرخطر از نظر اقتصادی یا اجتماعی شناسایی شد، حمایت قبل از قطع درمان فعال شود.

ما چیم ، در فکر ، اندیشه ، زیست ،  و نه یک حرف و کلمه اینطرف و یا انطرف . چپ به چه معنا . چپ بمعنای واقعگرایی ، و بمعنایی معتقد و همه جانبه به ، ماتریالیسم دیالکتیک در مبنا ، ناباور به موهومات ، اتهییست ، سکولار ، صلح خواه ، خواهان و متعهد به برقرار کننده عدالت اجتماعی ، مردم سالاری ، حقوق بشر ، و استقلال فردی - اجتماعی - بین‌المللی در جامعه ، پایبند به  کرامت و ارزش‌های  والای انسانی ، و دیگر هیچ .

خبر خوب آن است که وقتی راست‌ها در قدرت باشند، پس از عروج اولیه با به نمایش گذاشتن سترونی و جنبه‌‌های تخریبی و خود ویرانگرانه ‌خود، به سرعت دست‌شان رو می شود و طلسم جادوی فریبنده‌ «اقتدار ملی» در متن جهان گلوبال و بهم پیوسته بی اثر می شود. اینک ما در چنین دوره ای بحرانی قرار داریم که با گذشت هر روز مشخصا ترامپیسم، با توجه به پتانسیل و نیروی محرکه عظیم اولیه ای که برانگیخت و به دلیل تصرف سکان رهبری مقتدرترین کشور و دولت سرمایه داری، بیش از پیش ترک می ‌خورد و عملا از قوس صعودی به سمت قوس نزولی می غلطد.

ایران با یک بحران تنها روبه‌رو نیست؛ با انباشت بحران‌هایی روبه‌روست که پیوسته پیامدهای ناگوار یکدیگر را افزایش می‌دهند. تورم، پایین آمدن توان خرید، تنگ‌دستی، بحران درمان، کمبود نیروی انسانی، اعتراض‌های صنفی، فشارهای امنیتی، اعدام‌ها و سرکوب آزادی‌خواهان، تحریم، خطر یورش دوباره بیگانگان، جدا از یکدیگر نیستند. این بحران‌ها درهم‌تنیده شده‌اند و بر چشم‌انداز اقتصادی- اجتماعی و سیاسی کشور سنگینی می‌کنند. بار بزرگ همه این بحران‌ها بر دوش مردم است. نمی‌توان بحران ایران را تنها به فشار برونی یا تنها به کاستی‌های درونی فروکاست. مردم ایران نه ابزار سیاست‌های «رژیم چنج» بیگانگان‌اند و نه همراه بورژوازی حاکمیت که اقتصاد نئولیبرالیستی، فساد، رانت، سرپرستی بد، سرکوب آزادی‌خواهان و ستم به زنان و خلق‌ها را پیاده می‌کند.

جایزه صلح نوبل  امسال  به ناوانتم "ناوی" پیلای از آفریقای جنوبی رسید،  این جایزه "به خاطر تلاش‌هایش برای ترویج  و استقرار صلح و حقوق بین‌الملل” به ایشان اهدا سده است . ناوی پیلای  که ۸۵ ساله میباشد ،به‌ویژه ریاست کمیسیون تحقیق مستقل سازمان ملل را بر عهده داشت که اسرائیل را به ارتکاب نسل‌کشی در نوار غزه متهم کرد. صداهای زیادی این جایزه را تحسین کردند. شابیا مانتو، سخنگوی کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل، سازمانی که ناوی پیلای از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۴ ریاست آن را بر عهده داشت، گفت: "فوق‌العاده است که می‌بینیم این جایزه به ناوی پیلای داده شده (...) این بیش از هر زمان دیگری نشان‌دهنده ضرورت و ارزش حقوق بشر در این جهان است."

خشونت علیه زنان یکی از گسترده‌ترین نقض‌های حقوق بشر در جهان است. بر پایه‌ی برآوردهای سازمان جهانی بهداشت، نزدیک به یک‌سوم زنان جهان در طول زندگی خود دست‌کم یک‌بار خشونت جسمی یا جنسی را تجربه می‌کنند. بخش قابل‌توجهی از این خشونت‌ها نه در خیابان، بلکه در خانه و از سوی شریک زندگی رخ می‌دهد. خانه‌ای که باید امن‌ترین فضای زندگی باشد، برای میلیون‌ها زن به مکانی آکنده از ترس و ناامنی تبدیل شده است.

حق حیات، بنیادی‌ترین حق انسان‌ است، که در اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر نیز به رسمیت شناخته شده‌است. بر اساس مفاد این اعلامیه که به تصویب سازمان ملل متحد رسیده‌است،  هیچ حکومتی حق ندارد با توسل به مجازات اعدام، جان انسانی را بستاند. اما در جمهوری اسلامی، بر حفظ قانون اعدام تاکید می‌شود؛ صدور و اجرای احکام اعدام به امری عادی تبدیل شده‌است. تلاش برای جایگزینی آن با مجازات‌های دیگر، مخالفت با حکومت و بنیادهای مذهبی آن تلقی می‌شود و با سرکوب و زندان پاسخ داده‌می‌شود. نظام حاکم بر ایران علاوه بر این، اعدام را به عنوان ابزاری مهم در سرکوب مخالفان و مقابله با مبارزات آزادیخواهانه‌ی مردم ایران و در خدمت تحکیم موقعیت خود به‌کار می‌گیرد.

هر هفته حدود ۵۰ تا ۱۰۰ پرواز میان ایران و ترکیه انجام می‌شود. ترکیه هم مقصدی برای تجار و گردشگران ایرانی است و هم یک مرکز ترانزیتی برای افرادی است که قصد ادامه سفر به سایر کشورها را دارند. شاید مهم‌تر از آن، ایران از ترکیه پروازهای باری دریافت می‌کند؛ پروازهایی که می‌توانند برای قاچاق مورد استفاده قرار گیرند. همچنین امکان عبور از حریم هوایی ترکیه به ایران اجازه می‌دهد به مناطقی دسترسی فیزیکی پیدا کند که در غیر این صورت دسترسی به آنها دشوار خواهد بود.اگر آنکارا اقدامات بیشتری برای محدود کردن دسترسی ایران به حریم هوایی تجاری خود انجام دهد، این مسئله می‌تواند پیامدهای مهمی برای جایگاه داخلی حکومت ایران و توانایی آن در انجام معاملات غیرقانونی داشته باشد.

بجای رجز خوانی و تحریک جنگ افروزان، رجز خوانی را برای ترامپ بگذارید و قبل از اینکە کشورهای بیشتری بە امریکا برای جنگ علیە ایران بپیوندند بفکر چارەای برای برقراری آتش بس و برداشتن محاصرە اقتصادی برآیید. امریکا هنوز آنقدر قدرت و متحد دارد کە بتواند کشور ما را بدون نگرانی از پیامدهای آن تخریب کند. تا امکان سازش هست حکم عقل بر سازش است.