Septiembre 2025

امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند آنیم که مرزبندی ‌های سخت گیرانه و اختلافات نظری گذشته را عمده نکنیم و حول خواست حیاتی نجات جان زندانیان سیاسی و آزادی آنان گرد هم آییم. این وظیفه‌ انسانی و سیاسی همه جریان‌هائی است که رهائی انسان‌ها را هدف مبارزه خود قرار می‌دهند. بدون شک مبارزه‌ هر فرد و هر جریان سیاسی ارزشمند است، اما کافی نیست. تنها فعالیت مشترک و بسیج متحدانه‌ نیروهای چپ، دموکرات و آزادی‌خواه است که می‌تواند ماشین کشتار حکومت اسلامی را عقب رانده و فضای نفس ‌گیر سرکوب را بشکند.

هنوز بعد از این همه جنایتی که حکومت اسلامی ایران مرتکب شده، ومردم ایران اثرات تخریبی اعدامها  را بر  خانواده و جامعه به چشم دیده اند،  عده ای درفکر کشتن مخالف سیاسی خود هستند و وعده ی بگیر و ببندِ بعد از حکومت اسلامی را می دهند . ویا حرفهایی از حکومت نظامی می زنند ( البته طبق معمول قید موقتی ونه دایمی را هم به کار می گیرند)

قرار و مدارهائی که در صد سال گذاشته ،همراه با چانه زنیهای فراوان و احتمالا مچ اندازی فراوان، به دست آمده و تدریجا به قوانین بین المللی تبدیل شده اند کنار گذاشته میشوند و قوانین جدیدی که ترامپ به بقیه حقنه می‌کند جایشان را می‌گیرند، جهان پیشا ترامپ پرآشوب بود ولی بالاخره لنگ لنگان به راه افتاده بود، ( و به عبارتی- در عرصه ی اقتصاد جهانی – در چند دهه ی اخیر پیشرفت سریعی داشت)، در دوره ی پسا ترامپ دچار آشوب‌های جدید و بی‌سابقه‌ای می‌شود.

حزب چپ ایران بر این باور است که جنبش زن، زندگی، آزادی، دستاوردهای مهمی چون شکستن هژمونی ایدئولوژی زن‌ستیز حاکم، تضعیف اقتدار دینی و سیاسی نظام، ارتقای آگاهی عمومی نسبت به پیوند آزادی زنان و رهایی جامعه، و تثبیت ارزش‌ های دموکراتیک در فرهنگ سیاسی ایران برجای گذاشته است.

خطرناک‌تر برای آینده‌ی جنبش، آن‌ است که مردم دلسرد و بی‌انگیزه شوند؛ اگر مثلاً کارگران و فقیران از رأی دادن دست بکشند و بگویند: «این‌ها مگر برای امثال ما کاری خواهند کرد؟»؛ همان‌طور که در ایالات متحد روی داد، جایی که مشارکت کارگران در انتخابات ریاست‌جمهوری بین ۱۹۶۰ و ۱۹۸۸ یک‌سوم کاهش یافت. غیرسیاسی‌شدن و احساس ناتوانی و درماندگی خطر بزرگی است؛ نه تنها برای جنبش کارگری، بلکه برای خود دموکراسی، که بدون آن جنبش کارگری نیز ممکن نیست.

تجربیات تاریخی ناشی از انقلابات خشونت زا حاکی از آن است  که این انقلابات نظم و پیچیدگی سیستماتیک جامعه را در یک زمان کوتاه به هم می ریزند، قوانین به سرعت لغو می شوند،  بخشی از کارکنان رسمی در بوروکراسی دولتی برکنار می گردند، گروه های مختلف درگیر بازی های سیاسی غیر دموکراتیک می شوند. در این شرایط مردم نیزانتظارات گسترده و بالایی دارند، از سوی دیگر اما به دلایل مختلف، دولت تازه قادر به پاسخ‌گویی نیست  در نتیجه راه برای اتوکراسی و چرخه جدید اقتدارگرایی باز می گردد.

یکبار خیلی نزدیکت شدیم'
چنان نزدیک'
که صدایت را'
از هر جایی میشد شنید.
چنان نزدیک'
که فاصله مان'
فقط یک جو اراده بود.
اما دریغا سوخت فرصت'
در انتظاری سخت.

ظاهرا آنچه خشم‌کور و واکنش سطحی برخی طرفداران سلطنت را بر می‌انگیزد، نقش سلطنت در پرورش بسترمناسب برای پیشروی حکومت دینی است که سلطنت طلبان دوست دارند با فروکردن سرخود در برف آن را نبینند و با فرافکنی به گردن چپ‌ها بیافکنند که خودآن‌ها با هر اشکالی که داشته‌آند و نقدی که برآن‌ها رواست، از قربانیان سرکوب بزرگ استبدادشاهی بوده‌‌اند. دلیل؟: وجود هزاران زندانی سیاسی چپ تا آستانه انقلاب بهمن در زندان‌های شاه.

حزب چپ ایران بر این باور است که جامعه‌ی ما امروز به اپوزیسیونی نیاز دارد که نگاه به آینده داشته‌باشد؛ در عین مخالفت صریح با جنگ و تجاوز دولت‌های دیگر و دخالت آن‌ها در امور داخلی ایران، طرح و برنامه برای برکناری جمهوری اسلامی و بنیان جامعه‌ی آزاد و عادلانه برای فردای ایران را پیگیری کند. مشکل بزرگ امروز، خلاء حضور اپوزیسیون متحد و مورد اعتماد مردم برای تغییر وضعیت کنونی و مقابله با جنگ و جنگ افروزان است.

Ein möglicher Krieg im Nahen Osten würde nicht nur den Iran und seine Nachbarn, sondern die gesamte internationale Gemeinschaft erfassen. In einer Welt, die bereits von den Flammen von Krieg und Armut in der Ukraine, in Afrika und anderswo heimgesucht wird, ist die Verantwortung Europas und der Vereinten Nationen, neue Krisen einzudämmen, umso dringlicher.