کارگری

تشدید روز افزون بحران اقتصادی و تاثیرات مستقیم آن روی معیشت، کار و کسب و زندگی اکثر گروە های اجتماعی در شرایطی کە جنبش دی ماە همچنان تداوم دارد، نشان می دهد کە حتی اگر رژیم بتواند بطور موقت جنبش را مهار نماید، با وضعیت اقتصادی کنونی و استیصال رژیم از مهار بحران اقتصادی و تبعات آن ،بحران اقتصادی بە تنهایی می تواند رژیم را از پای درآورد.

در حمایت از دیدگاه دایر بر نقش تکنولوژی و سرمایه انسانی در توسعه، گلیزر (Glaeser) و همکاران در اثری در سال 2004 بر علل موفقیت برخی از مستعمرات پیشین اروپایی تمرکز می‌کنند. آنان استدلال می‌کنند که هنگامی که مهاجران اروپایی به دنیای جدید کوچ کردند، دانش و سرمایه انسانی خود را با خود بردند، نه نهادها را.

تدوین تاریخچه‌ای جامع از روند عدالت اجتماعی در عرصه جهانی، مستلزم بررسی تحول مفهومی آن از یک ایده فلسفی تا یک ارزش محوری در سیاست بین‌الملل است. این مفهوم اگرچه ریشه‌های دیرپایی دارد، اما صورت‌بندی مدرن آن در دو قرن اخیر و در بستر تحولات عمیق اجتماعی و اقتصادی شکل گرفته است. در نگاهی کلان، می‌توان این تاریخ را در قالب چندین برهه و روند اصلی تحلیل کرد

لختی بیشتر در وضعیت فلاکت زدە خود درنگ کنیم. فقر و فلاکت و بی حقوقی و زندگی تیرە و تار، حق ما نیست، رفاە و آزادی حق هایی هستند کە آنها را از ما گرفتەاند. برای گرفتن حق مان قبل از هر کار دیگر باید متحد و متشکل شویم. هیچ راە دیگری برای رهایی از فقر و تیرگی وجود ندارد. دل بە آنهایی کە مانند خمینی می خواهند با فریب و نیرنگ با سپر بلا کردن مردم بە قدرت برسند نبندیم. وعدە نسیە نپذیریم . دوش بە دوش نیروهای دمکراتیک با حفظ مطالبات خود در تحولات پیش رو و برای سرنگون کردن رژیم جنایتکار ...

تهدیدها
سرکوب خشن از سوی نیروهای رقیب
بی‌سازمانی و آشفتگی
حذف جنبش کارگری پس از تثبیت قدرت جدید
مصادره مطالبات به نام «وحدت ملی»

سندیکا بر این باور است که از منظر جنبش کارگری، هر دگرگونی بزرگ اجتماعی و سیاسی در ایران باید از دفاع از آزادی، برابری، زندگی، معیشت، کرامت انسانی و حق تشکل‌یابی مستقل کارگران و مردم آغاز شود.

جنبش دانشجویی و جنبش کارگری در سال‌های گذشته بارها بر مطالبات مشترکی همچون عدالت اجتماعی، حق تشکل‌یابی مستقل، آزادی بیان و مبارزه علیه سرکوب حکومتی تأکید کرده‌اند. سندیکا بر گسترش همبستگی میان محیط‌های کار و دانشگاه، تداوم سنت همبستگی تاریخی کارگر و دانشجو در جنبش‌های اجتماعی ایران و دفاع از استقلال تشکل‌های دانشجویی و کارگری از دولت، نهادهای حکومتی و مدافعان هر شکل دیگری از استبداد، اقتدارگرایی و تمامیت‌خواهی تأکید می‌کند.

در پژوهشی جدیدتر، بهاتاچاتاریا نشان می‌دهد که علت بنیادی توسعه نیافتگی در آفریقا مالاریاست. او با استفاده از یک مدل تجربی و روش متغیر ابزاری برای برآورد اثرات بلندمدت مالاریا، تجارت برده و نهادها بر سطح زندگی در آفریقا، به این نتیجه می‌رسد که تنها متغیر توضیحی معنادار از نظر آماری، مالاریاست. عواملی مانند تجارت برده و نهادها از نظر آماری معنادار نیستند. همچنین پیوند ادعایی میان تجارت برده و سطح زندگی کنونی از طریق کیفیت نهادها نیز در حضور متغیر مالاریا از بین می‌رود.

تردید نکنیم کە هیچ جنگی اگر وضعیت ما خصوصا زحمتکشان را بدتر نکند، بهتر نخواهد کرد. تجربیات دردناک مردمان افغانستان، عراق، یمن، لیبی، سودان و اوکراین پیش روی ماست. اندکی بلندتر فکر کنیم و فریب وسە وسە های کسانی را کە سعی می کنند تصویری خلاف واقع از جنگ بە مردم ارائە کنند را نخوریم . قبل از شروع جنگی دیگر پرچم صلح را بر افرازیم و بە جنگ نە بگوییم!طبقە کارگر از جنگ و جنگ افروزان، از مداخلە نظامی بیگانگان، نە از حکومت استبدای و ضد کارگری جمهوری اسلامی و نە از بازگشت دیکتاتوری سلطنتی حمایت نمی کند.

اکنون مقامات حکومتی تصمیم گرفتەاند سهم حق بیمە کارفرمایان را کاهش دهند و فشار ناشی از آن را با کاهش بازهم بیشتر خدمات این سازمان روی دوش بیمە شدگان قرار دهند و بدهی های نجومی دولت بە این سازمان را کە صرف مقاصد سیاسی و شخصی خود کردەاند، ملاخور کنند. نمایندگان سر سپردە بە قدرت بجای تلاش برای گرفتن دیون دولت کە مهمترین مشکل تامین اجتماعی در چهل و پنج سال گذشتە است، انگشت اتهام را بسوی حقوق های چند غازی بازنشستگان نشانە رفتەاند. ننگ شان باد.

ما با یک وضعیت پارادوکسیکال روبه‌رو هستیم

طبقه کارگر، مهم‌ترین نیروی اجتماعی ناراضی است
اما هنوز به نیروی تعیین‌کننده‌ی سازمان‌یافته تبدیل نشده است

کارگران از شرایط زندگی خود ناراضی‌اند اما حق اعتراض هم ندارند. و جالب اینجاست که تمام مسئولان، از نمایندگان مجلس گرفته تا بالاتر، پشت هم اذعان می‌کنند که سفره‌ی کارگر کوچک شده و وضعیت خوب نیست؛ اما در واقعیت، همه این اظهارات فقط شعار است یا اینکه برآمده از دعواهای جناحی‌ست؛ همه مسئولان سعی می‌کنند خودشان را سفید جلوه دهند اما واقعیت این است که همه مقامات اعم از رئیس جمهور تا نمایندگان مجلس و ...، در این وضعیت مقصرند.

نان نیست، رفاه نیست، هوا نیست، تورم بیداد می‌کند، دارو و درمان گران است و گران‌تر هم می‌شود، آینده ناایمن است و خانواده‌های مزدبگیر و دست به دهان، با کوچک‌ترین تلنگری از هم می‌پاشند، امروز شاغل هستی و نان خالی می‌توانی بخوری، شب به خانه می‌روی و سر بر بالین بیم و امید می‌گذاری اما فردا صبح دیگر شغلی نیست، نان خالی هم نمی‌توانی بخری......سیاهه‌ی بی‌سروسامانی‌های زندگی با همین چند جمله به پایان نمی‌رسد؛ «زندگی» دشوار است، گاهی حتی غیرممکن.

شما نه فقط فرزندان خانواده‌های خود،
که فرزندان این خاکید.
شما نه فقط یادگاران یک روز،
که چراغ راه نسل‌های آینده‌اید.
آرام بخوابید…
ما بیداریم.
ما ایستاده‌ایم.
و ما ادامه‌دهنده‌ی راه روشن شما خواهیم بود

زندانی کردن کارگران در محل کار توسط قرارگاە خاتم الانبیا کارتلی کە بخش بزرگی از پروژەها و تاسیسات صنعتی را بە انحصار خود درآوردە و بە هیچ بنی بشری هم پاسخگو نیست درست در سالگرد انقلابی کە قرار بود (مستضعفان) یعنی آنهایی را کە بە امید رسیدن بە زندگی بهتر با اعتصابات خود کمر رژیم دیکتاتوری سلطنتی را شکستند، از طنزهای تلخ روزگار ماست.

با وجود آن که کتاب تأثیرگذار جرد دایموند نقش جغرافیا و اقلیم را بار دیگر به مرکز توجه بازگرداند، کار دایموند به هیچ وجه نخستین اثر در این زمینه نیست. استدلال اقلیم و جغرافیا را می‌توان دست‌کم تا مونتسکیو دنبال کرد. او استدلال می‌کند که جمعیت مناطق گرمسیری به طور عمده به دلیل گرمای فرسایندهٔ انرژی، به اندازهٔ کافی سختکوش نیستند. دسترسی طبیعی و فراوان به غذا نیز مردم مناطق گرمسیری را "تنبل" می‌کند. این امر تأثیری مستقیم و منفی بر بهره وری انسانی و در نتیجه رشد اقتصادی دارد. در یک مطالعهٔ جدیدتر، پارکر (Parker) از استدلال مونتسکیو حمایت می‌کند

متاسفانە تسلط دولت از طریق نصب مدیران دولتی همراە با تداوم غارت منابع تامین اجتماعی بە غیر از این کە باعث کاهش روز افزون خدمات بیمەای بە صاحبان واقعی تامین اجتماعی شدە است، بلکە این سازمان عظیم و پر اهمیت کشور را بسوی افلاس و ورشکستگی پیش می راند.بهمین سبب فشار برای از بین بردن تسلط دولت و مدیریت دولتی کە نقش دست غارت دولت را بە عهدە دارد اولین اقدام عاجلی است کە باید انجام گیرد. تا هم این سازمان بتواند خدمات بهتری بە بیمە شدگان ارائە دهد هم جلوی دست درازی دولت ...

ترس و دلتنگی در مواجهه با انحطاط اخلاقی جامعه ، طبیعی و انسانی است. اما می‌توان این احساس را به آگاهی و عمل اخلاقی تبدیل کرد. همان‌طور که زمین آرام می‌چرخد و عمر می‌گذرد، جامعه نیز ظرفیت بازیابی و تداوم اخلاق را دارد؛ با این تفاوت که این بازیابی نیازمند شجاعت، مراقبت و تلاش مستمر انسان‌هاست. هر عمل درست، هر صداقت و هر مقاومت کوچک، شیرازه‌ی اخلاق را تقویت می‌کند و تضمین می‌کند که انسانیت، حتی در شرایط سخت، از بین نمی‌رود

تشکل‌های صنفی کارگری در جمهوری اسلامی
شکل گرفتند، اما نهادینه نشدند
دستاورد آفریدند، اما تثبیت نشدند
رهبر پرورش دادند وهزینە سنگین متحمل شدند، اما مرعوب نشدند

این مخالفتها اگر بە تلاش جدی نیروهای چپ و جمهوریخواهان دمکرات برای ایجاد آلترناتیوی مرکب از این نیروها در داخل و خارج از کشور بر پایە سرنگونی رژیم فقاهتی منجر نشود، نە تاثیری درجلوگیری از جانشینی یک دیکتاتوری سلطنتی با استبداد فقاهتی دارد و نە غفلت های گذشتە این گروە ها را توجیە می کند. نیروهای چپ و جمهوریخواهان دمکرات اکثریت بالقوە را در جامعە دارند و می توانند در مقام آلترناتیو واقعی رژیم برآمد کنند.

. شیر و گوشت حیوانات اهلی به منبعی قابل اتکا از پروتئین بدل شد که بهره وری نیروی کار کشاورزی را افزایش داد. استفاده از نیروی عضلانی حیوانات بزرگ اهلی در کشاورزی نیز بهره وری کشاورزی را بالا برد و به ایجاد مازاد غذایی کمک کرد.

تشکل‌های کارگری در دوران پهلوی بارها منحل و سرکوب شدند، اما هر بار تجربه، آگاهی و حافظه‌ی جمعی تازه‌ای بر جای گذاشتند. چرخه‌ای که آثار آن، هم در انقلاب ۱۳۵۷ و هم در مبارزات کارگری دوران جمهوری اسلامی، به‌وضوح قابل مشاهده است

متحد و متشکل شدن در اتحادیە ها و احزاب کارگری بە اندازە نان شب برای کارگران لازم و ضروری است. علت خالی شدن سفرە ها، نداشتن امنیت اجتماعی و شغلی، دستمزدهایی کە مرتب ارزش خود را از دست می دهند، محرومیت از بیمە و درمان، سقوط بە زیر خط فقر و فراتر از آن، نبود آزادی و دمکراسی و وجود رژیم فاسد و سرکوبگر، بواسطە جامعە غیر متشکل و فقدان تشکل و حق تشکل است کە بوجود آمدەاند. این را تجربیات مردمان کشورهای دمکراتیک کە از حق تشکل، اعتراض، اعتصاب و آزادیهای دیگر برخوردارند بە ما می گویند.

 یک فرمول هژمونیک (اگر بخواهیم خیلی فشرده بگوییم):
گفتمان عدالت اجتماعی امروز باید بگوید:
«ما علیه کار نیستیم، علیه رانتیم
ما علیه بازار نیستیم، علیه انحصاریم
ما آزادی می‌خواهیم، چون بدون آن عدالت ممکن نیست
و عدالت می‌خواهیم، چون بدون آن زندگی ممکن نیست»

براساس اعلام مرکز آمار ایران،  تورم نقطه‌ای کلی در ماه گذشته (دی ماه)  حدود ۶۰ درصد و تورم نقطه به نقطه خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها ۹۰ درصد ثبت شده است. این افزایش قیمت ناشی از اثر حذف ارز ترجیحی بوده است اما اثرات این سیاست یکجانبه، هنوز هم ادامه دارد، در بهمن نیز گرانی کالاهای خوراکی و به تبع آن سایر کالاها و خدمات ادامه دارد.  دولت کمبود ارز و جیب خالی خود را از سفره‌های خالی فرودست‌ترین طبقات مردم جبران می‌کند.

ما کارگران نفت دست در دست یکدیگر اعتصاب و اعتراض و تجمع میکنیم تا فریاد دادخواهی خود و تمامی مردم تحت ستم را به گوش جهان برسانیم. ما دادخواه خون تک تک جوانانمان هستیم که بسادگی با یک دستور از بالا با بیرحمی درو شدند. می ایستیم و حقوقمان را تا ذره آخر از حلقوم پیمانکاران و کارفرمایان بیرون می کشیم.

هر روز اخبار اجرای اعدام‌ها به گوش می‌رسد. حاکمیت بداند که حتی اعدام هزاران زندانی سیاسی در دهه‌ی ۶۰ نیز نتوانست مانع تداوم حق‌خواهی و مطالبات آزادی خواهانه و برابری طلبانه مردم شود. کشتار جمعی و اعدام‌های امروز نیز، در جامعه‌ای به‌مراتب گسترده‌تر، آگاه‌تر و متکثرتر، نه‌تنها قادر به مهار اعتراضات و نارضایتی‌های عمیق اجتماعی نخواهد بود، بلکه بر دامنه‌ی خشم عمومی خواهد افزود. کم‌هزینه‌ترین راه برای مردم و کشور، کنار رفتن فوری همه شما و توقف بی‌درنگ ماشین کشتار، سرکوب و ویرانی کشور است.

مردم خواستار تامین شرایط امن برای مداوای زخمی ها، آزادی زندانیان سیاسی، متوقف کردن بازداشت ها و سرکوبها و توقف مصادرە اموال بازداشت شدگان ، پایان دادن بە آزار و اذیت و پیگرد و مجازات خانوادەهای جانباختگان و نهادهای مدنی، حق تشکل و اعتراض، قطع سانسور، توقف بی احترامی اوباشان حکومتی بە آرامگاە های جان باختگان، ، قطع مزاحمت برای صاحبان کسب و کار و تامین معاش و ایجاد ثبات اقتصادی، محاکمە آمران و عاملان جنایات و تشکیل کمیتە حقیقت یاب توسط نهادهای مستقل حقوق بشری تحت مدیریت سازمان ملل هستند.

ادبیات گسترده ای نیز وجود دارد که نهادهای تجارت برده را با تلۀ فقر در آفریقا مرتبط می‌سازد. از مهمترین محققان این حوزه می توان به اینیکوری (Inikori)، مانینگ (Manning) و میلر (Miller) اشاره کرد. اینیکوری در اثری در سال 1992 استدلال می‌کند که اکثریت عظیمی از کسانی که به بردگی گرفته و "صادر" می‌شدند، افراد آزادی بودند که به زور اسیر شده بودند. اسارت اشکال گوناگونی داشت، از جمله آدمربایی، یورشهای سازمانیافته توسط دولت، جنگ، گروگذاری، از ...

این رژیم باید بوسیلە یک انقلاب سرنگون شود و خواهد شد. هر چند کە نمی شود جلوی فوران خشم همە ی مادران و پدران هزاران جانباختە را در فازهای بعدی انقلاب گرفت، و انقلاب خودش روشهای مبارزاتی اش را فارغ از نصایح کلیشەای این و آن انتخاب خواهد کرد، غیر از اینکە آرزو کنیم مراحل پیشرفت انقلاب هرقدر کە ممکن است کمتر همراە با خشونت باشد، کار دیگری از دست مان ساختە نیست.

اقتصاد مختلط عدالت‌محور (نه بازار رها، نه دولت رانتی)
تقدم بازتوزیع و امنیت اجتماعی بر انباشت سرمایه
کنترل اجتماعی بر منابع استراتژیک
دموکراتیزه‌کردن اقتصاد (مشارکت واقعی کارگران، تعاونی‌ها و جامعه مدنی)
توسعه درون‌زا و ضد رانتی

واقعا نهایت بی شرمی است کە در چنین شرایطی حکومت یارانە کالاهای اساسی را قطع کند، ارز را تک نرخی کند، بنزین را گران کند، و ادعا کند با چنین اقداماتی می خواهد قیمتها را تثبیت کند و زمانی کە قیمت همە ی کالاها پس از چنین اقداماتی سر بە فلک کشیدە است و مردم توان خرید تخم مرغ و لبنیات و روغن را هم ندارند، پز بدهد و ادعا کند کە انبارها پر از کالاست، لابد برای خوراک موشها. با این وضعیت ذرەای نباید شک داشت کە بحران معیشتی تشدید خواهد شد

بلە هزاران نفر کشتە و دەها هزار تن مجروح و معلول بە اسارت درآمدند، ولی نە این جنبش خاموش شدنی است و نە بحرانهای رژیم با این جنایات رفع خواهند شد. مردم نان، مسکن، آب، برق آزادی و عدالت می خواهند، کە هیچ کدام آنها با کشتار و شکنجە و فریب و دروغ و پرکردن زندانها از آزادیخواهان تامین نمی شوند. گلولە شکمهای گرسنە را البتە سوراخ می کند، اما سیر نمی کند. مسئلە این است!

بحث دربارهٔ نهادها و توسعه در علم سیاست تا حدی تحت سیطرهٔ "فرضیهٔ نوسازی" سیمور مارتین لیپست (Seymor Martin Lipset)، جامعه شناس، قرار داشته است. طبق این فرضیۀ ساده "همزمان با توسعهٔ کشورها، کیفیت نهادها، آموزش و خدمات بهداشتی آنها نیز بهبود می‌یابد". به بیان پیچیده تر و فنی تر، جهت علیت از سطح زندگی به سوی نهادهاست، و نه برعکس.

پیامدهای سیاست‌های نئولیبرالیسم در ایران بر طبقات اجتماعی مورد کنکاش قرار میدهیم. این تحلیل بر شاخص‌های کلیدی اقتصادی و اجتماعی (نابرابری، فقر، اشتغال، دستمزد و وضعیت کار) متمرکز است و نشان می‌دهد چگونه این تغییراتِ اقتصادی ساختارهای طبقاتی را شکل داده یا تخریب کرده است.