مقاومت یک انتخاب نمادین نیست؛ یک ضرورت فوری و یک مسیر عملی است.
پلاتفرم سندیکاهای سوئد -ایران ، ضرورت مقاوت سازمان یافته و اتحاد رادیکال میان تمام نیروهای سیاسی، صنفی، سندیکایی، مدنی، زنان، معلمان، دانشجویان وهمهٔ اقشار تحت ستم را بیانگر بلوغ سیاسی و درک عمیق از الزامات مقطع کنونی ، اتحادی که میتواند پراکندگی نیروها را به انسجام، تفات ها را به هم افزایی و ارادهای جداگانه را به به قدرتی موثر و جهت دار تبدیل کند. این نه انتخاب است بلکه یک ضرورت تاریخی و محوراصلی مبارزه در ایران است.
درگیریهای نظامی و سیاستهای جنگ طلبانه، بار دیگر ماهیت واقعی نظمی که بر پایهٔ استثمار، نابرابری و خشونت بنا شده است را آشکار کرده. در این میان، این کارگران و زحمتکشان هستند که هزینهٔ واقعی را میپردازند، در حالی که قدرتهای سیاسی و اقتصادی از دور، ویرانی را مدیریت میکنند.
بمباران و تخریب صنایع کلیدی، حملهای مستقیم به زندگی و معیشت میلیونها کارگرو اقشار محروم جامعه است و باعث بیکاری گسترده بدون هیچ حمایت و پشتوانهای و فروپاشی معیشت و قطع انترنت شده است.کارگران ایران سالهاست زیر بار فقر سیستماتیک، سرکوب سازمانیافته، موج گسترده بازداشت ها ،خصوصیسازی غارتگرانه و ناامنی شغلی خرد شدهاند. جنگ و پادگان سازی محیط های کار، این فشارها را به سطحی غیر قابل تحمل رسانده است.
گرانی افسارگسیخته، سقوط ارزش دستمزدها، کمبود دارو و مواد غذایی، و سرکوب خشن هر صدای اعتراضی، نشان میدهد که حاکمیتها خود بخشی از بحراناند.
جنگ ،تحریم و تهدید همواره ابزاری برای سرکوب کارگران و منحرف کردن افکارعمومی بوده است. در چنین شرایطی، ابتداییترین مطالبات کارگران به جرم امنیتی تبدیل میشود وجامعه به پادگان و کارگران به سوخت ماشین قدرت بدل میشوند.
ما با صراحت اعلام میکنیم:
کارگران گوشت دم توپ هیچ جنگی نیستند.
زندگی انسانها ابزار بازیهای ژئوپولیتیک نیست
پادگان سازی، دشمن مستقیم عدالت و آزادی های اجتماعی است.
ما معتقدیم که شرایط حاکم امنیتی و فضای ناشی از جنگ، عملا امکان حضورشهروندان و کارگران در تجمعات اعتراضی در بیان آزادانه مطلبات و خواستهای بحق خود را از دست داده اند. هر جنگی، هر تحریمی و هر سیاستی که معیشت مردم را هدف بگیرد، باید بیقید و شرط محکوم شود. بودجه های صرف جنگ مستقیماً از نان، درمان و آموزش مردم دزدیده شده است.
تنها راه، مقاومت سازمانیافته و همبستگی طبقاتی است.
همبستگی بینالمللی کارگران یک ضرورت حیاتی است.
جنبش های کارگری جهان باید فعالانه در کنارکارگران ایران باشد و اجازه ندهند که جنگ، تحریم و سرکوب، مبارزهٔ آنان را در هم بشکند.
«هیئت کارگری جمهوری اسلامی »در سازمان جهانی کار، نمایندهٔ کارگران نیست؛ بازوی حکومتی برای تحریف صدای کارگران است. جنبش کارگری مستقل در ایران باید متحد و آماده و تهاجمی عمل کند.
پلاتفرم سندیکاهای سوئد پس ار سالها فعالیت به این نتیجه رسیده ایم که تلاش های ما در سطح سوئد و بین الملی در ILC متاسفانه کافی نیست. ما خواستار طرد و انزوای کامل هئیت های حکومتی درعرصهٔ بینالمللی هستیم.
ما در کنار کارگران، فعالان صنفی و سندیکایی، زنان، دانشجویان و تمام کسانی که با وجود سرکوب، زندان، سانسور و فقر ایستادهاند، اعلام همبستگی میکنیم.
این مبارزه، یک مبارزهٔ محلی نیست؛ بخشی از نبردی جهانی علیه استثمار، نابرابری و خشونت ساختاری است و این نبرد تا تحقق یک زندگی شایسته برای همه، متوقف نخواهد شد
اتحاد مبارزه پیروزی
- حمایت از حق کارگران برای ایجاد تشکل های مستقل کارگری
در این مقطع حساس و بحرانی تاکید بر موارد زیر را ضروری میدانیم
- نه به جنگ و توقف حملات نظامی
- آزادی بلافاصله و بدو قید شرط زندانیان سیاسی و معترضین
- دسترسی کامل وآزاد انیترنت برای همه مردم ایران
- نه با اعدام و لغو بلافاصله کلیه احکام اعدام
- حمایت و تقویت همبستگی جهانی با کارگران و تشکل های مستقل کارگری در ایران
پلاتفرم سندیکاهای کارگری سوئد – ایران
استکهلم
۳۰ آویل ۲۰۲۶
افزودن دیدگاه جدید