October 2026

کار سردواندن مردم توسط مولتی میلیاردرهای حاکم تنها در این دو برخورد خلاصە نمی شود، در هر موردی کە بە حقوق و معیشت مردم ربط داشتە باشد، سیاست فریب و سردواندن مردم توسط مقامات ریز و درشت حکومتی از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفتە تا خانم سخنگوی فریبکار دولت کە انصافا در این کار سرآمد بقیە است...توسط مدعیان (حکومت عدل علی) بە یک رویە پایدار تبدیل شدە است.یک سیرکی برای سرگرم و دست بسر کردن مردم توسط اشراف ثروتمند حاکم و غارتگر و وقیح بە جریان افتادە کە نظیر آن قبلا دیدە نشدە است

برای شروع بیشتر کسانی که در مشاغل موقت کار می کنند، به قرار گرفتن در زمره پریکاریا نزدیک اند؛ زیرا روابط تولیدی ناپایداری دارند، درآمدشان در مقایسه با دیگرانی که کار مشابهی انجام می دهند پایین است و از فرصتهای شغلی محدودی برخوردارند. در عصر گسترش بازار کار انعطاف پذیر، شمار افرادی که عنوان شغل آنان "موقت" تلقی می شود، یا این عنوان به آنها اطلاق می شود، به شدت افزایش یافته است. در چند کشور، از جمله بریتانیا، تعاریف محدودکننده از کار موقت، شناسایی شمار افرادی را که در مشاغل فاقد حمایتهای استخدامی کار می کنند، دشوار کرده است. اما در بیشتر کشورها آمارها نشان می دهند که طی سه دهه گذشته هم تعداد و هم سهم افرادی که در وضعیتهای استخدامی موقت قرار دارند، در نیروی کار کشورها به سرعت افزایش یافته است. این تعداد در ژاپن به سرعت رشد کرده است؛

پژوهش‌های تاریخی و اسناد منتشرشده درباره این دوره نشان می‌دهند که کودتا با دخالت سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا و بریتانیا انجام شد و مسئله نفت و نگرانی از گسترش نفوذ حزب توده از عوامل مهم زمینه‌ساز آن بود

علت اینکە در سال ٥٨ بلافاصلە برای نخستین بار دستمزد کارگران را بطور واقعی افزایش داند وجود شوراها و سندیکاها و احزاب چپ در صحنە جامعە بود، علت آنکە در سالهای سرکوب خونین دیگر هرگز دستمزدها بە اندازە تورم و هزینە ها افزایش دادە نشد و سیر نزولی پیمود نیز غیر از تارومار کردن سازمانهای کارگری و تحمیل دیکتاتوری نبود. تصور نکنید با سرنگون شدن رژیم مستبد اسلامی دنیا بە کام کارگران خواهد شد، خیر رفقای عزیز، ایران آیندە بە کام هر نیرویی خواهد شد کە بتواند خود را بهتر و گستردە تر سازمان دادە باشد.

We therefore propose that the Friedrich Naumann Foundation’s 2026 Prize instead be presented to one of the political or human rights figures who have stood at the forefront of the struggle for freedom and democracy in Iran, such as the mother of Mahsa (Jina) Amini, Parastoo Forouhar, Saeed Madani, Narges Mohammadi, Nasrin Sotoudeh, Sepideh Gholian, Toomaj Salehi, Reza Khandan, and others.

مطالب این شمارە:
بجای رجزخوانی بفکر راهی برای آتش بس باشید - صادق کار
بی ثباتان- بخش یازدهم - گای استندینگ
تبارشناسی تاریخی مبارزات و سازمان‌یابی نیروی کار در ایران دهه ۱۳۲۰ شمسی - بهروز فدایی
بدون حزب و اتحادیە نە جامعە سامان پیدا می کند، نە دمکراسی برقرار می شود - صادق
و...

وریشه مرادی، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران برای دومین بار به اعدام محکوم شد. وی پیشتر توسط شعبه قضایی مذکور به اعدام محکوم شده بود که این حکم پس از نقض در دیوان عالی کشور جهت رسیدگی مجدد به شعبه هم عرض ارجاع داده شده بود. امیر سجادی، یکی از وکلای وریشه مرادی درباره جزئیات این حکم گفت: «متعاقب وصول اخطاریه از شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران یکی از وکلای خانم مرادی امروز چهارشنبه ۲۲ مهرماه به شعبه قضایی مذکور مراجعه و حکم صادره توسط این شعبه به وی ابلاغ شد.

ما اخراج و صدور احکام شلاق و زندان و جزای نقدی برای کارگران شرکت پترو پارس در استان زرخیز خوزستان و محروم کردن کارگران زحمتکش پترو پارس هویزە از این ثروت عظیم را قویا محکوم می کنیم و خواهان بازگشت کارگران بە سر کارهایشان، پایان دادن بە ستمگری، و پیگرد و مجازات سیستماتیک جنبش کارگری، برسیمت شناختن، حق اعتصاب و تشکل ، آزادی فعالین سندیکایی و مدنی، تامین اشتغال، افزایش دستمزد، لغو مناسبات ظالمانە پیمانی و قراردادهای اسارتبار موقت کار و اختصاص حقوق دوران بیکاری برای بیکاران هستیم و از مبارزات کارگران و مزد بگیران در راستای خواستە هایشان حمایت می کنیم

مسئله اصلی امروز نه ساختن تشکیلاتی خیالی در شرایطی که واقعیت اجتماعی چنین امکانی را فراهم نمی‌کند، بلکه یافتن شکل‌های واقعی و قابل دوام ارتباط و همکاری در دل همین شرایط است. هر مبارزه باید بتواند چیزی برای مبارزه بعدی باقی بگذارد؛ شناخت بیشتر، رابطه‌های گسترده‌تر، تجربه انباشته‌تر، نیروهای تازه و اعتماد بیشتر.

غذا حق است، نه کالا؛ حق زندگی است، نه امتیازی وابسته به قدرت خرید. تحقق این حق بدون مبارزه با فقر، نابرابری، تبعیض جنسیتی، جنگ و سیاست‌های اقتصادی ناعادلانه ممکن نیست.
در روز جهانی غذا، مطالبه ما باید روشن باشد: پایان‌دادن به گرسنگی با وعده و آمار ممکن نیست؛ باید شرایطی را تغییر داد که در آن، حق برخورداری از غذا به توان خرید مردم وابسته شده است .