جنگ، رنگ صورتی ندارد

سال‌هاست که حکومت اسلامی زنان را نه به‌عنوان انسان‌هایی مستقل و صاحب حق، بلکه به‌عنوان ابزار تبلیغات سیاسی و ایدئولوژیک به کار می گیرد. از تحمیل حجاب اجباری گرفته تا استفاده نمایشی از زنان در مراسم حکومتی، بدن و تصویر زن همواره به میدان جنگ سیاسی تبدیل شده است. امروز این سیاست،  در شکلی تازه و خطرناک‌تر، ظاهر شده است؛ زنانی با عنوان «جان‌فدا» در خیابان‌ها ، بادکنک‌های صورتی به دست ، خودروها را رنگ صورتی می‌کنند و تلاش می‌شود چهره‌ای رمانتیک، زیبا و فانتزی از جنگ و مرگ ساخته شود .

اما جنگ، صورتی نیست

جنگ بوی خون می‌دهد، نه عطر گل‌های مصنوعی .

رنگ جنگ، قرمز خون انسان‌هایی است که کشته می‌شوند و سیاهِ عزاداری مادرانی است که فرزندانشان را از دست می‌دهند. جنگ یعنی ویرانی خانه‌ها، فقر، گرسنگی، بیکاری، آوارگی و نابودی آینده یک نسل. هیچ بادکنک و هیچ کمپین رنگی  نمی‌تواند این واقعیت تلخ را پنهان کند .

رژیم اسلامی تلاش می‌کند با استفاده ابزاری از زنان، خشونت را زیبا جلوه دهد؛ گویی مرگ می‌تواند «افتخار» باشد و نابودی «شهادت» نام بگیرد. اما شهادت، پایان یک  زندگی است. خاموش شدن آرزوها، عشق‌ها و آینده‌ها. هیچ حکومتی حق ندارد جوانان را با تصاویر احساسی و تبلیغات رنگارنگیکه هرگز محقق نشدند ، جوانان را  به سوی مرگ سوق دهد.

استفاده تبلیغاتی از زنان ، توهینی آشکار به زنانی است که سال‌ها برای آزادی، برابری و حق انتخاب مبارزه کرده‌اند. زن، نماد زندگی است، نه ابزار مشروعیت‌بخشی به جنگ و سرکوب. حکومت نمی‌تواند با رنگ کردن خیابان‌ها و ماشین‌ها، چهره واقعی بحران را پنهان کند؛ مردمی که زیر فشار گرانی، فقر و ناامنی زندگی می‌کنند، حقیقت را با تمام وجود لمس می‌کنند.

امروز بیش از هر زمان دیگری باید گفت :

جنگ، نه زیباست، نه مقدس، نه افتخارآمیز

جنگ یعنی مرگ انسان‌ها

و شرم‌آور است حکومتی که برای ادامه بقای خود، حتی احساسات زنان و جوانان را نیز به ابزار تبلیغات جنگی تبدیل می‌کند .