اظهار شرمساری شکم سیرها برای استادان دانشگاە ها نان نمی شود

تهدید استادان به تعلیق فعالیت‌های دانشگاهی از مهرماه در صورت اجرا نشدن کامل ترمیم حقوق، باعث نگرانی مقامات دولتی شدە است. .

محمد رضا عارف پس از شکایت های مکرر استادان و هیئت های علمی دانشگاە در کشور و برگزاری چند تجمع اعتراضی مقابل دانشگاە با خواست افزایش حقوق و اعلام هیئت علمی دانشگاە شیراز بە اعتصاب بخاطر بی توجهی مسئولین و نهادهای دولتی بە اعتراضات شان، با  حضور در مراسم مجمع صنفی کانون استادان دانشگاه ایران که در دانشگاه تهران برگزار شد، حضور یافت و برایشان سخنرانی کرد و حرفهایی زد کە برای مدعوین هیچ کدامشان نا آشنا نبود. محتوای سخنرانی عارف مشابە حرفهایی خستە کنندەای بود کە این روزها از زبان مسئولین مختلف حکومتی اینجا و آنجا گفتە می شود

عارف سخنرانی خود را با اذعان بە عدم تناسب بین حقوق کارکنان دولت با هزینە های سنگین زندگی آغاز نمود . خبرگزاری ایلنا از قول عارف نوشت:

"معاون اول رئیس‌جمهور با عذرخواهی از مردم و ابراز شرمندگی از اینکه دخل و خرج خانوارها، به‌ویژه حقوق‌بگیران، با یکدیگر همخوانی ندارد، گفت: نمی‌توان با تورم ۴۰ درصدی و رشد ۲۰ درصدی حقوق در دو سال گذشته، انتظار داشت مردم بتوانند زندگی خود را اداره کنند و اگر تورم امسال به بالای ۶۰ یا ۷۰ درصد برسد و افزایش حقوق ۲۰ درصد باشد، ادامه زندگی برای مردم امکان‌پذیر نخواهد بود"

پیش قاضی و معلق بازی

معاون رئیس جمهور کە در پشت هم اندازی دست رئیس خود را از پشت بستە  است از همان ابتدای سخنرانی خود  بدون اینکە توجە کند در حضور افراد مطلعی است کە بهتر از او از آمار و ارقام اطلاع دارند، سعی کرد آمار های رسمی تورم را کمتر از آن چە کە هست عنوان کند.  او میزان افزایش حقوق کارکنان دولت را نیز تحریف کرد. از ٤٠ و ٢٠ درصد افزایش حقوق کارمندان در ابتدای سال جاری گفت، اما گزارشات پیشین مجلس نشان می دهد کە این بە اصطلاح افزایش کە همان موقع هم کمتر از نرخ واقعی تورم بودە پلکانی صورت گرفتە و بە آنهایی کە حقوق بالاتری داشتەاند در نهایت بیش از ٢٠ درصد یعنی دستکم پنجاە درصد کمتر از نرخ تورم مهندسی شدە رسمی تعلق نگرفتە است. 

عارف از تورم نقطعە ای سە رقمی مربوط بە مواد غذایی هیچ نگفت. او در سخنرانی خود  از همە چیز از جنگ و فشار ناترازی، فشار خارجی تحریم و محاصرە اقتصادی  تا دولت نمی خواهد پول نفت و انفال را هزینە کند گفت، اما آنطور کە از گزارش بر می آید از اجابت درخواست افزایش حقوق استادان خودداری کرد و معلوم نکرد کە بالاخرە حقوق ها را می خواهد افزایش دهد یا نە؟

در این مورد کە دولت نمی خواهد پول نفت را پیشخور  کند و یا از انفال بر ای افزایش حقوق برداشت کند هم دروغ گفت. پول نفتی اگڕ باقی ماندە باشد و همدستان تراستی دولت مرحمت فرمودە آن را پس بیاورند، خرج هر چیزی خواهد شد الی افزایش حقوق کارمندان و کارگران، رقم بزرگتری از پول نفت بە گفتە خودشان توسط تجار بزرگ  بە خارج رفتە و نە بر گشتە و  نە بر خواهد گشت و اگر بفرض محال هم  مبلغی ازآن برگرداندە شود، مگر بابک زنجانی  ها مردەاند کە بگذارند صرف حقوق کارمندان و کارگران شوند!

 در مورد انفال نیز اختیارش دست دولت نیست کە عارف لاف خرج نکردن آن را می زند. حالا دیگر تنها مرحوم خواجە حافظ شیرازی است کە نمی داند همە ی ثروتها و درآمدهای این کشور چگونە و توسط چە کسانی غارت شدە و سر ازکجا درآوردە است. 

مگر می شود این همە ثروت غارت بشوند، اما سهمی از آن نصیب دولتمردان و آقازادە هایشان نشدە باشد؟ زمانی کە حقوق استادان دانشگاە ها کفاف نیازهای زندگی آنها را نمی دهد، تصورش را بکنیم  وضعیت کارگران، معلمان، پرستاران و کارمندان دولت کە  بسیار کمتر ازحقوق استادان است، چقدڕ باید دشوارتر باشد. 

اعتصاب و اعتراض استادان البتە فراتر از درخواست افزایش حقوق است. آنها کە نسبت بە آنچە در کشور می گذرد اشراف علمی  و سیاسی دارند از فجایعی کە توسط حکومت بر مردم رفتە و می رود و از نقش دولتهای فاسد و مستبد کە مسبب این فجایع هستند بخوبی آگاهند و فریب حرفها و توجیە های مقامات دولتی را نمی خورند. از این رو اعتصاب و نارضایتی های  آنان کە بە اعتراض خیابانی و اعتصاب فرا روئیدە رویدادی معنی دار است کە از شروع تحولات اجتماعی و سیاسی تازە خبر می دهد. تحولاتی کە با حرف و اظهار شرمساری شکم سیرهایی امثال عارف  کە در نعمت و ثروت زندگی می کنند، قابل رفع و درمان نیست. شرمندگی عارف از این بابت درست، اما برای استادان نان و آب نمی شود