روز اول ماە مە، برابر با (١١ اردیبهشت) روز همبستگی و پیکار مشترک کارگران جهان علیە استثمار سرمایە داری و دولتهای سرمایە داری است. در ایران روز جهانی کارگر بیش از یک قرن سابقە دارد و این روز متناسب با شرایط سیاسی حاکم بر کشور هر گاە کە امکان آن وجود داشتە است برگزار شدە است.پر شکوهترین اجتماعات اول ماە مە در دو سە سال اول انقلاب توسط شوراها، سندیکاها و سازمانهای سیاسی مدافع حقوق کارگر ونیروهای مترقی وعدالتخواە کە هنوز بطور کامل سرکوب نشدە بودند با شرکت صدها هزار نفر در تهران و شهرهای مختلف برگزار شد.
در طول قرن گذشتە پیکار سختی میان کارگران و نیروهای مترقی و آزادیخواە و رژیم های دیکتاتوری سلطنتی و اسلامی برای برخورداری از عدالت و آزادی و رسمیت بخشیدن بە حقوق کارگران و مزد و حقوق بگیران و همچنین برگزاری آزادانە و تعطیلی وز جهانی کارگر تداوم داشتە است و هر زمان کەآزادی های نسبی و مقطعی در جامعە برقرار بودە است سازمانهای کارگری توانستەاند بوجود بیایند کارگران توانستە اند بە بخشی از حقوق خود دست بیابند.
این دست آوردهای هنگام بازگشت و تثبیت موقعیت حکومتهای دیکتاتوری مورد تعرض قرار گرفتە است.
روز جهانی کارگر با وجود اینکە بە عنوان تعطیلی کارگری روی کاغذ در حکومت اسلامی بە رسمیت شناختە شدە اما در عمل حکومت و سرمایە داران آن را اجر نمی کنند و تجمع هایی را کە بە این مناسبت برگزار می شود سرکوب می کنند. تنها بە تشکلهای فرمایشی وابستە بە حکومت اجازە برگزاری مراسم دادە می شود و بعضی سالها حتی بە آنها هم اجازە این کار را ندادەاند
امسال در شرایطی بە استقبال از اول ماە مە روز جهانی کارگر میرویم کە افزون بر تشدید تعرض حکومت و سرمایە داری حاکم بە حقوق طبقە کارگر، کشور و مردم ما زیر بمباران تجاوزگران امریکایی و اسرائیلی قرار دارند. بخشهای از زیر ساختها، از جملە شهرک های صنعتی، تعدادی از واحد های صنعتی و تولیدی بزرگ و مهم اقتصادی، مانند، پتروشیمی، فولاد، پالایشگاە ها، سکوهای نفتی، بنادر، ماشین سازی تبریز، بیمارستانها، مدارس، آثار فرهنگی و تاریخی، ده ها هزار واحد مسکونی و غیر نظامی در اثر حملات سنگین و بی سابقە مهاجمان بخشا یا کلا تخریب شدە، عدە زیادی از کارگران، معلمان، پزشکان و کادر درمانی و مردم در اثر حملات متجاوزان کشتە و زخمی شدەاند و شمار بزرگی از کار بیکار شدەاند.
متاسفانە در صورت تداوم جنگ، تعداد قربانیان جنگ، بیکاری، فقر، تورم و گرانی و فشار بر کارگران و سرکوب تشدید خواهند شد و جنگ دفاع از حقوق و معیشت را بیش از پیش دشوار خواهد کرد. بهمین جهت خاتمە جنگ و برقراری صلح از اولویت های مطالبات کارگران در مقطع کنونی است.
جنگ و افزایش تحریمهای اقتصادی بە افزایش تورم و گرانی و از دست رفتن قدرت خرید کارگران و اکثریت مردم شتاب بخشیدە و دستمزد کارگران و کارمندان در حد یک سوم هزینە های زندگی باقی ماندە است. در حالی کە جنگ و سرکوب مانع برگزاری اعتراضات خیابانی حقوق بگیران می شود، فعالین کارگری همچنان تحت پیگرد پلیسی قرار دارند و حق اعتراض از کارگران شاغل و بازنشستە و سایر مزدبگیران سلب شدە است.
در چنین اوضاعی کە طبقە کارگر و سازمانهای کارگری و عدالت خواە بیش از هر زمانی بە اتحاد، همبستگی، همراهی و همکاری برای دفاع از حقوق و معیشت و کرامت انسانی خود کە مورد تعرض قرار گرفتە نیاز دارند، متاسفانە پراکندگی، تفرقە و خود محوری در میان سازمانهای مدافع حقوق کارگران جریان دارد و آنانی کە بیشتر کارگران را بە همبستگی و اتحاد دعوت می کنند، خود همچنان از آن گریزانند
ما بمناسبت روز همبستگی جهانی طبقە کارگر و با با الهام از پیام اصلی اول ماە مە کەهمانا همبستگی و اتحاد است، از احزاب و سازمانهای مدافع حقوق کارگر آنها را بە کنار گذاشتن اختلافات سطحی و منزە طلبی های بازدارندە از اتحاد و همبستگی در شرایطی کە طبقە کارگر و سازمانهای آن در سطح ملی و بین المللی از سوی نیروهای راست در معرض فشار و تعرض شدید قرار دارند حول سازماندهی اقدامات مشترک برای دفاع از مطالبات اصلی جنبش کارگری، مبارزە با جنگ، برقراری صلح و آزادی فرا می خوانیم.
با وجود اینکە سیطرە استبداد و جنگ و فشارهای ناشی از آنها برگزاری روز جهانی کارگر در اکثر شهرهای ایران توسط کارگران را دشوارتر از سالهای پیش کردە است، ما از کارگران و سایر مزد و حقوق بگیران و عدالتخواهان درخواست می کنیم بە هر شکل کە شرایط بە آنها اجازە می دهد با برگزاری مراسم روز جهانی کارگر از مطالبات و حقوق مورد تعرض طبقە کارگر و سایر زحمتکشان دفاع نمایند بکوشند جبهەای فراگیر از آزادیخواهان، طرفدار عدالت اجتماعی، مخالفان جنگ و مدافعان صلح را بوجود آورند
گروە کارکارگری حزب چپ ایران
دوم فروردین ١٤٠٥
افزودن دیدگاه جدید