دولت یک روز بعد از شروع تظاهرات گستردە علیە سیاستهای شوک درمانی و سقوط بی سابقە ارزش ریال کە بە تشدید بحران معیشتی و ناثباتی قیمتها منجر شد، اعلام کرد مبلغ سرانە یارانە ماهانە را بە ٧٠٠ هزار تومان افزایش می دهد.
با ٧٠٠ هزار تومان کە حالا آنقدر کم ارزش شدە شدە کە نمی شود یک کیلو گوشت با آن خرید، در میانە جنگ ٨ سالە می شد با آن یک آپارتمان بزرگ در وسط شهر تهران خرید.
اغراق نمی کنم در زمان جنگ ٨ سالە یکی از نزدیکان من یک آپارتمان ٩٠ متری در نزدیک میدان جمهوری تهران خریدە بود کە ما فکر می کردیم سرش کلاە گذاشتەاند. آخە این روزها تا صحبت از گرانی و تورم و دستمزد ناچیز می کنی، می فرمایند در شرایط جنگی هستیم و این وضعیت گویا طبیعی است.
در دهە ٦٠ وضعیت جنگی نبود، خود جنگ بود و مردم از ترس موشکهای صدام مرتب در حال زبە ادن بە دشت و صحراهای اطراف شهر ها ر بودند. اما انصافا وضع مردم بە بیریختی امروز نبود.
من و همسرم هر دو کار داشتیم و دریافتی دوتای مان ١٤ هزار تومان "پول یک آدامس امروز " بود با این حال هم اجارە خانە و پول آب و برق مان را سر وقت می دادیم، هفتەای یکی دوبار گوشت، می خوردیم، هم پول برای خرید لباس، هزینە مدرسە پسرمان داشتیم، هم ماهی یک بار بە رستوران نی رفتیم سالی دوسە مسافرت داخلی دور و نزدیک هم می رفتیم.
وقتی آن دورە را مقایسە می کنم با حالا نمی توانم برای وضع اقتصادی و معیشتی امروز مرد غصە نخورم. فکر می کنم خیلی از هم نسلهای من مانند من غصە بخورند. در این حال و هوا دولت جوری از یارانە ٧٠٠ هزارتومانی حرف می زند کە انگار نمی داند چە بلایی سر ارزش پول آوردە است. لابد فکر می کند با این پول کە با آن بیشتر از دو کیلو برنج نمی شود خرید، می تواند مردم را از خیابانها جمع کند و بە خانە هایشان بر گرداند.همین مبلغ ناچیز را هم البتە بە طرق دیگری همراە با نزول اش هم پس خواهد گرفت.
٧٠٠ هزار تومان پول یارانە امروز معادل پنج دلار است. در زمان جنگ دلار بە ١٤٠ تومان رسیدە بود، یعنی با همین پولی کە ارزش آن پنج دلار شدە زمان جنگ می شد یک آپارتمان بزرگ در وسط شهر تهران خرید.
آن سالها بهر حال با اینکە بساط استبداد و حکومت پلیسی بە اندازە امروز گستردە بود و مخالفین رژیم دستە دستە سرکوب و اعدام می شدند و حاج آقا لاجوردی جلاد اوین و شرکا هر روز وسیلە شکنجە تازەای اختراع می کردند، ولی با اینکە درآمدهای نفتی و صادراتی اندک بود ، هزینە جنگ سنگین، وضع اقتصادی و معیشتی مردم بە بدی امروز نبود.
اعتراضات کارگری و مردمی البتە سرکوب می شد، اما لااقل در موسسات تحت مالکیت دولت، دستمزدها غالب اوقات سر ماە پرداخت می شد، کارگران بیمە بودند، ٤٤ ساعت کار در هفتە رعایت می شد، پول اضافە کاری بدون چک و چانە پرداخت می شد، کارگران در واحدهای دولتی پس از ٦ ماە کار رسمی می شدند و از قراردادهای موقت کار و سفید امضا خبری نبود. ٧٠ درصد هزینە دارو و درمان نیز توسط تامین اجتماعی بە بیمە شدگان پرداخت می شد. حقوق ها بالا نبود ولی با هزینە های زندگی بە اندازە امروز بی تناسب نبود. وضع فاجعە بار امروز مردم در واقع نتیجە عملکرد و سیاستهای بعد از جنگ ٨ سالە رفسنجانی، خامنەای، خاتمی، احمدی نژاد، روحانی، رئیسی و پزشکیان است.بنا بر این آنهایی کە در این روزها با مشاهدە شروع جنبشی دیگر تلاش می کنند نقش خامنەای و رئیسی و احمدی نژاد در فلاکت و فاجعە امروز را منکر شوند می خواهند مردم را فریب دهند. همە مقامات حکومتی در ایجاد فجایع نقش داشتە و دارند، اما نقش علی خامنەای از همە بیشتر و مخربتر بودە است.
افزودن دیدگاه جدید