کارگری

این بازنشستگانی کە تظاهرات می کنند، اعتراض شان برای خودشان تنها نیست برای همکاران شان کە در آیندە بازنشستە می شوند هم هست.
اینها اگر عمل شوند بە همبستگی بین زحمتکشان و گروە های اجتماعی دیگر جامعە کمک و بە موثر واقع شدن مبارزات مساعدت می کند.

خلاصە کردە باشم می خواهند تامین اجتماعی و اندوختە های آن را کە هیچ ربطی بە دولت ندارد و متعلق بە ٤٤ میلیون عضو تامین اجتماعی است قربانی هزینەهای سرسام آور سرکوبگرانە و ایدولوژیک حکومت استبدادی و ارتجاعی خود کنند.

وقتی شنیدم بار دیگر عده‌ ای از این کارگران به اتهام‌های امنیتی محاکمه شدند، با خود گفتم این بیدادگاهی است برای سرکوب تمام کارگران و‌ حمایت از سرمایه داران و‌ چپاول گران منابع عمومی کشور که از قبل کار، زحمت و استثمار ما و‌ تخریب محیط زیست به ثروتهای نجومی رسیده اند. من هم خود را در کنار کارگران آق‌دره و تمام زحمتکشان مورد ستم و سرکوب می بینم. کلیه اتهامات واهی علیه این کارگران لغو باید گردند. اعتراض، اعتصاب و ‌تشکل از حقوق ابتدایی همه ما کارگران باید باشد.

آموزش بین‌الملل (EI) با انتشار نامه‌ای در خصوص وضعیت معلمان، از اتحادیه‌های آموزشی عضو خود در سراسر جهان خواست که از مقامات جمهوری اسلامی ایران بخواهند که بلافاصله و بدون قید و شرط معلمان زندانی تشکل‌های صنفی، اتحادیه‌های کارگری، را آزاد کنند و به حقوق اتحادیه‌ها احترام بگذارند.

اکنون نیز بە نتیجە رسیدن جنبش انقلابی زن، زندگی، آزادی، مستلزم سازماندهی و متشکل کردن مردم در احزاب، اتحادیە ها و نهادهای مدنی مختلف در حد و اندازەای است کە بتوانند با اعلام و عملی کردن اعتصاب عمومی کار رژیم مستبد، فاسد و عدالت ستیز را یکسرە کنند و مانع از سیطرە نوع دیگری از استبداد بر جامعە شوند.

علیرغم پیشرفتهایی که در سالهای اخیر در پوشش حمایت اجتماعی صورت گرفته، این پوشش ابداً کافی نبوده است. از سال 2020 و قبل از کووید-19، تنها 46.9 درصد از جمعیت جهان عملاً تحت پوشش حداقل یک مساعدۀ حمایت اجتماعی قرار داشتند، در حالی که بخش باقی مانده - بالغ بر 4.1 میلیارد نفر - کاملاً بدون هرگونه حمایتی به حال خود رها شده اند. پشت این میانگین جهانی، نابرابریهای قابل توجهی در بین مناطق [جهانی] و در درون هر منطقه وجود دارند:

رکود اقتصادی مادامی کە قدرت خرید مردم پائین و سطح دستمزدها زیر خط فقر قرار داشتە باشد و تحریم و محدویت های مرتبط با آن از سر راە صادرات برداشتە نشدە باشد، ادامە خواهد داشت. صاحبان واحدهای بزرگ تولیدی، اعم از خصوصی، خصولتی و دولتی، اگر بفکر مشتری و متقاضی برای کالاهای خود هستند، لاجرم باید با افزایش حقوق و دستمزد با کاهش متقاضی و رکود مقابلە کنند. کشور صادر کنندە بزرگی چون چین هم در سالهای اخیر برای جلوگیری از رکود بە افزایش دستمزد و تقویت قدرت خرید مردم روی آوردە است.

مبارزە واقعی با طبقاتی شدن آموزش را از ابتدا تشکلهای صنفی فرهنگیان بودند کە شروع و نسبت بە پیامدهای خصوصی سازی آموزش هشدار می دادند و در عمل بعنوان یکی از مطالبات خود برای آن مبارزە کردەاند. رهبران این تشکلها سالهاست توسط نیروهای سرکوبگری کە خبرگزاری تسنیم یکی از مدافعان و سخنگویان آنهاست سرکوب و زندانی شدەاند. هزینە آموزش "رایگان" کە مدتهاست دیگر هم رایگان نیست، صرف دستگاە سرکوب کە تسنیم نیز جزئی از آن است می شود.

خامنەای البتە حق دارد بیمناک بقای رژیم خود باشد و از مردم بترسد و این چنین سراسیمە شدە و برای حفظ قدرت رو بە زوال اش بە هر ترفندی متوسل شود. بخصوص زمانی کە بخت از هر سو از او برگشتە و علاوە بر اکثریت مردم، بخش بزرگی از حامیان پیشین اش از وی رویگردان شدە و علنا از وی برائت می جویند. دامنە ریزش از او بە میان روحانیون حوزە ها کشیدە شدە و از آن هم هولناکتر هم رای شدن روحانیون بریدە از رژیم با سکولارهای مخالف حکومت دینی است.

بیش از 75 درصد از کودکان زیر سن حداقل کار، در کشاورزی فعالیت می کنند و حدود 83 درصد از آنان در واحدهای خرد کارگاهی خانوادگی (در مزارع یا کارگاه های غیرکشاورزی) کار می کنند.
از سال 2016، سهم کودکانی که در درون خانواده کار می کنند، افزایش یافته است. این روندی است که با افزایش عمومی تعداد کودکان کم سن و سال تر در کل جمعیت کودکان کار پیوند دارد.

مردم خاصە آنهایی کە همە روزە بە خیابان می آیند و علیە وضعیت بد معیشتی بە رژیم اعتراض می کنند، انتظار دارند کە مطالبات معیشتی شان در کنار مطالبات سیاسی از طرف فعالان و مبارزان جنبش زن، زندگی، آزادی، مورد حمایت قرا بگیرد. اصولا در وضعیت امروز جامعە پیروزی بر رژیم بدون تلفیق مطالبات آزادیخواهانە با مطالبات عدالت خواهانە دور از تصور است. بە واقع حفظ هیچ کدام از این دو بدون دیگری ممکن نیست.

این تشکل حکومتی در آستانە یک سالگی جنبش انقلابی زن، زندگی، آزادی، می کوشد هم راستا با نیروهای سرکوبگر حاکم خیابانها را خلوت و معترضین را با وعدە و عید بە مراسم روضە خوانی و کلاس های رایگان تعلیم قرآن و شرعیات بکشاند!این ها همان هایی هستند کە از همان هفتە های نخست شروع جنبش تشکیل جلسە دادند و هم صدا با سرکوبگران علیە جنبش موضع گرفتند و آن را محکوم و از سرکوب آن دفاع کردند.

می شود گفت منظور از لشگر کشی ولو اینکە چند گلولە توپ و یا موشک هم از خاک ایران بسوی مقر های خالی احزاب شلیک کنند، شهرهای کردستان ایران هستند کە سرکوب خاستگاە جنبش سراسری زن، زندگی، آزادی را هدف قرار دادەاند. بهمین جهت همە ی آزادیخواهان و مدافعان و مبارزان جنبش وظیفە دارند بە هر شکل با سرکوب استوارترین پایگاە جنبش انقلابی مبارزە و از آن حمایت کنند.

شورای اتحادیه‌های جهانی، نگرانی عمیق خود را از تشدید اقدامات سرکوب‌گرانه، به ویژه در نزدیک شدن به سالگرد قتل ژینا_مهسا_امینی در ۱۶ سپتامبر، علیه معلمان، روزنامه‌نگاران، فعالان اتحادیه‌های کارگری، فعالان دانشجویی و مدافعان حقوق زنان ابراز می‌کند. ما این سرکوب در ایران را محکوم می‌کنیم و فورا خواستار توقف فوری آن هستیم، چرا که توانمندسازی تشکل‌های صنفی برای دفاع و حمایت از حقوق کارگران، سنگ بنای هر جامعه دموکراتیک است.

با گرامیداشت یاد تک تک جانباختگان و با بلند کردن فریاد دادخواهی، شعار "زن، زندگی، آزادی" را هر چه رساتر سر دهیم و با اعلام اعتصاباتمان شروع دوباره ای را رقم بزنیم. ما همچنین ضمن تاکید بر توقف اعدامها و لغو مجازات اعدام، آزادی فوری همه بازداشت‌شدگان انقلاب و زندانیان سیاسی، منشور خواستهای حداقلی بیست تشکل را همچنان منشور اتحاد مردمی در انقلاب "زن، زندگی، آزادی" میدانیم.

سازماندهی اعتراضات دستە جمعی و متحد شدن با گروە های اجتماعی است کە بە زیر کشیدن حکومت را دنبال می کنند. سالگرد جنبش انقلابی و آزدیخواهانە زن، زندگی آزادی مناسبت خوبی است برای آغاز همراهی و همسویی گستردە علیە استبداد، تبعیض و بی عدالتی و تحمیل قوانین بردە دارانە کە رژیم علیە همە ی گروەهای غیر وابستە بە خود دنبال می کند. زیر بار این قوانین نروید. در هر جا کە امکان اعتراض و اعتصاب دارید با اقدام بە آن هم مطالبات و اعتراض خودتان را مطرح کنید و هم از جنبش زن، زندگی، آزادی، حمایت کنید.

گزارش حاضر فشردۀ دقیقی است از آنچه آخرین پژوهشها در بارۀ نقش حمایت اجتماعی در مبارزه با کار کودکان آشکار کرده اند. ارائه کمکهای مالی مستقیم به خانواده ها برای کمک به آنان در مقابله با تنگناها و بحرانهای مالی می تواند به کاهش راهبردهای واکنشی منفی، مانند کار کودکان یا به عقد ازدواج درآوردن آنان، کمک کند.

مجلس و میدان مطالبە گری کارگران خیابان است، مجلس ارتجاع پیشکش مرتجعین. حسن صادقی و امثالهم پنبە را از گوشهای خود بردارند، تا صدای کارگرانی را کە در اعتراضات شان شعار می دهند"کف خیابان بە دست میاد حق ما را بشنوند! این است پاسخ کوبندە کارگران بە شرکت در انتخابات فرمایشی مجلس و رای دادن بە دشمنان خود

تشکلهای کارگری و نهاد های مدنی مختلف باید تلاش کنند با طرح مطالباتی کە خواستهای این گروە ها را نیز منعکس نماید آنها را بە اعتراض خیابانی و همراهی با خود بکشانند. در آن صورت است کە رژیم دیگر نمی تواند از افزایش دستمزد ها و انجام اقداماتی برای کمک بە تهی دستان امتناع نماید.

اکنون حدود ۱۶ ماه است که او زندانی شده و از مراقبت‌های پزشکی لازم برخوردار نیست؛ طبیعتاً مصرف غذای بی‌کیفیت و نامطلوب زندان به همراه عدم پایبندی بخش درمانی زندان به مسئولیت‌های خاص درمانی، این معلم کنشگر را از حیث شرایط جسمانی در وضعیت حاد و بحرانی قرار داده است به گونه‌ای که تداوم این وضعیت، جان او را شدیدا به مخاطره خواهدانداخت.

سال بە سال تعداد حوادث کار بیشتر می شود و وزیر کار بە جای رفع مشکل، آمار جعل می کند و قوانین حمایتی را از میان برمی دارد و زمینە برای چنین حوادثی ایجاد می نماید.

سالگرد انقلاب ژینا را بیاید بە سر فصلی برای اتحاد و همبستگی و پیروزی مردم بر استبداد و بی عدالتی و هر نوع تبعیض و نابرابری و آزاد نمودن زندانیان سیاسی تبدیل کنیم. بگذاریم صدای آزادی خواهی در هر تجمع و اعتراضی طنین انداز شود و در سراسر کشور پژواک بیابد.و بە سرود رهایی مردم ستمدیدە این سرزمین مصیبت دیدە و فقر زدە تبدیل شود. ایمان بیاوریم کە انقلاب ژینا با اتحاد و همبستگی و حمایت مردم پیروز می شود. اسباب و امکانات پیروز وجود دارد، فقط باید آن را سازمان داد!

نقش سازمانهای بین المللی از چند جهت کلیدی است. اینها باید دفاتر وکلا را بین دولتها و جامعه مدنی ایجاد کنند تا موضوع ریشه کنی کار کودکان را به عنوان یک اولویت ملی، و یک اولویت دولتی، ارتقاء دهند و میثاقهای ملی ذکر شده در این زمینه را ترویج کنند. آنها همچنین باید از ابتکارات دولتها و جامعه مدنی در زمینه تدوین قوانین ملی حمایت کنند. بر تحقق اهداف و آرمانهای برنامه ها و راهبردهایی که کشورها در موضوع کار کودکان به آنها متعهد شده اند نظارت کنند.

اگر راهی برای نجات ازسلطە پیمانکارها در این حکومت مستبد و ستمگر وجود داشتە باشد، همان اتحاد و اعتصاب جمعی کارگران همە ی شرکتهای پیمانکاری است. توسل بە مقامات حکومتی، و خواهش و تمنا از اربابان قدرت و ثروت برای رسیدگی بە مطالبات، کە تشکلهای وابستە بە حکومت برای منحرف کردن جهت اعتراضات بکار می برند، نە لازم است، نە مفید و چارە ساز است.

ادعای دولت برای کاهش سقف زمانی حقوق بیکاری مستمکی است برای دور تازەای از بی حقوق سازی توسط رژیم استبدادی و عدالت ستیز فقاهتی. دلیل اینکە رژیم قادر می شود همە ی قوانین رفاهی وحقوق کارگر را کە نتیجە مبارزات صد سالە طبقە کارگر هستند یکی پس از دیگری از میان بردارد، غیر از بی سازمانی و پراکندگی و نفوذ تفرقە در جنبش کارگری و سکتاریسم حاکم بر سازمانهای کارگری موجود نیست.

همین حد از تلاش خاتمی عملی است علیە جنبش زن، زندگی آزادی و طرح بدلیل اصلاحات در مقابل بدیل انقلاب. با این همە از آنجا کە جنبش انقلابی از بدلیل اصلاح طلبی عبور و بە بدیل انقلاب رسیدە است و تفرقە زیادی میان اصلاح طلبان بر سر این قضایا وجود دارد، بدیل اصلاح طلبان حکومتی شانس موفقیعت ندارد و این تلاشهای ضد انقلابی و ارتجاعی رە بجایی نخواهد برد.

ریشه كن كردن كار كودكان مستلزم هزینۀ خیلی زیادی نیست، اما نیازمند اراده سیاسی و پایداری است: هزینه دولتها برای برنامه ای مانند آنچه در بالا آمد، به طور كلی چندان زیاد نیست. البته انجام چنین اقدامی در كشورهای با سطوح پایین تر سرمایه گذاری اجتماعی، و همچنین تضمین پایداری برنامه علیرغم تغییرات دولت، نیازمند اراده سیاسی قوی است، زیرا برای ریشه کن کردن کار کودک به زمان نیاز است.

برای نجات تامین اجتماعی از فروپاشی کامل تلاش کرد بە تسلط دولت بر آن خاتمە داد و مدیریت سازمان را بە نهادی دمکراتیک و متشکل از نمایندگان منتخب ٤٥ میلیون عضو آن سپرد، بلکە از فروپاشی تامین اجتماعی و پیامدهای ویرانگر آن جلوگیری کرد.

خودکشی اعتراضی در عین حال کە قابل فهم است، اما بدترین نوع اعتراض است. بجای خودزنی باید رژیم، قوانین و عوامل آن را با سازمان یابی و اتحاد و همبستگی و گسترش اعتراض و مبارزە و همراهی و مبارزە مشترک با جنبش های اجتماعی و تقویت جنبش زن، زندگی، آزادی نشانە رفت. اکنون دیگر مسلم شدە است کە اعتراض و مبارزە صرفا صنفی و فعالیت پراکندە و جدا از هم جواب نمی دهد و باید با تلاش مشترک رژیم تبهکار و دشمن مشترک را بە زیر کشید.

عضویت جمهوری اسلامی در هیات مدیره سازمان جهانی کار از سوی کارگران ایران قابل قبول نیست و درواقع حکومت باید به خاطر سرکوب کارگران ایران مورد مواخذه بین‌المللی قرار گیرد. ما همچنین انتظار داریم تا از هر طریق ممکن به حکومت ایران فشار بیاورید تا کارگران، معلمان و فعالین اجتماعی و سیاسی زندانی را فوری و بدون قید و شرط آزاد نماید.

در حافظه‌ی جمعی ما ۲۸ مرداد یکی از معدود لحظات تعیین‌کننده‌ای است که تاریخ ما را به دو دوراهی «پیش» و «پس» از خود تقسیم کرده است. نزدیک به سه دهه طول کشید تا جنبش مردمی ما بتواند از خاکسترهای کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ سر برآورد، و پس از آن در دهه‌ی ۱۳۶۰ مجدداً با حذف فیزیکی گسترده مواجه شد که سه دهه‌ی دیگر از ما زمان برد.

بازداشت زنان مبارز و آزادە گیلانی و بازداشتهای دیگر ظاهرا برای ارعاب بقیە و نشان دادن اقتدار رژیم صور گرفتە، با این همە، نشانە ضعف و درماندگی و استیصال در سرکوب جنبش انقلابی زن، زندگی، آزادی و تداوم مبارزات شجاعانە زنان حق طلب ایران است.

در سطح کل (کشور)، نرخ کار کودکان با نرخ جهانی فقر بستگی مثبت دارد، به این معنا که گرایش مسلط در کشورهای مختلف این است که نرخ بالای کار کودکان (5 تا 14 سال) با نرخ بالای فقر همراه است و بالعکس. از این قرار وضعیت (فقر) هم در سطح خانوار و هم در سطح کل اهالی یک کشور بازتولید می شود. در اینجا فقر هم به عنوان معلول ناکافی بودن درآمد و هم به معنای برآورده نشدن نیازهای اساسی (تقریبی، با توجه به شاخص فقر انسانی) در نظر گرفته شده است. پس یافته ای در سطح خانوار در سطح کل جامعه یا کشور نیز بازتولید می شود.

در واقع هر کارگر و اصولا غیر کارگری باید از بیمە و تامین اجتماعی بعنوان یک حق برخوردار باشد. کارگران ساختمانی نیز بعنوان یکی از زحمتکش ترین گروە های کارگری باید از این حق برخوردار شوند. بە خصوص اینکە کار ساختمانی از لحاظ حوادث و آسیب های شغلی مطابق دادە های رسمی پر مخاطرە ترین شغل در ایران است.

بعد از دەها سال تجربە رنجبار دیگر باید برای همە ی زحمتکشان محرز شدە باشد با وجود این رژیم سال بە سال وضعیت معیشتی و شرایط کاری شان بدتر خواهد شد. زمان آن رسیدە است کە بین سقوط بیشتر بە قعر فقر و بی حقوقی و رها کردن خود از قید یک زندگی رنجبار یکی را انتخاب کنند. راە سومی بە غیر از سازماندهی، اتحاد و مبارزە و همراهی و حمایت از جنبش انقلابی برای آزادی، برابری و عدالت اجتماع وجود ندارد.