Februar 2025

گزارشهای درونی که بوسیله اعضاء و هواداران «سازمان چریکهای فدائی خلق ایران» تهیه و به سازمان ارسال می‌شد، بعد از تایپ شدن در خانۀ تیمی، گذشته از این که بعضاً در «بولتن داخلی» سازمان چاپ می‌گردید، عموماً به صورت دو نسخۀ میکروفیلم تهیه می‌شد. نسخه‌ای از این میکروفیلم‌ها در داخل کشور بایگانی و نگهداری می‌شد و نسخۀ دیگر به خارج، برای اعضای مقیم خارج از کشور، جهت اطلاع و محافظت ارسال می‌گردید...

قتل امیرمحمد خالقی، مانند قتل ‌های دیگری که در سال‌ های گذشته رخ داده، نشانگر این است که این حکومت از مردم خود می‌ترسد. حکومتی که برای تداوم قدرتش، نیاز به کشتن دارد، بقای آن دیگر طبیعی نیست. این سیستم در حال فروپاشی است، اما فروپاشی خود به‌ خود اتفاق نمی‌افتد. این ما هستیم که باید راه رفتن آن را به زباله دانی تاریخ هموار کنیم.

برای جمهوری اسلامی هیچ راهی جزء مذاکره با آمریکا نمانده و دیر یا زود علی رغم همه گنده گویی ها و مخالفت طلبی خامنه ای و اهل بیت، مذاکرات انجام خواهد شد. گزینه دیگر در مقابل جمهوری حمله نظامی است که توسط اسرائیل و حمایت کامل آمریکا خواهد بود.

نگرانی کارگزاران رژیم از سرایت اعتراضات دانشجویان بە بخش های دیگر جامعە زمانی بیشتر شد کە اعتراضات سە روز پیاپی ادامە پیدا کرد و کاملا رنگ و بوی سیاسی بە خود گرفت.

در شرایط انباشت بحران‌ ها و تراکم نارضایتی‌ها، هر رویدادی نظیر این حادثه که در شرایط عادی ممکن است چندان اعتراضی را برنیانگیزد، چه بسا بتواند تبدیل به جرقه‌ای برای گسترش حریق اعتراضات در محیط های دانشگاهی یا حتی فضای عمومی گردد. چنان که زمانی رخدادقتل مهساامینی در ابعادی بززگتر و سراسری چنان شد و از قضا نقش جنبش دانشجوئی در گسترش آن برجسته بود.

«همگامی برای جمهوری سکولاردمکرات در ایران» ضمن ابراز همدردی با خانواده آقای خالقی و تاکید بر ضرورت گذار از جمهوری اسلامی به دموکراسی به عنوان راه حل اصلی، حمایت خود از خواسته‌های شورای صنفی دانشجویان دانشگاه تهران را اعلام می‌کند. قاتلان باید مجازات شده و مسئولان متخلف که سهل‌انگاری کردند، مواخذه شوند.

کانون نویسندگان ایران از منظر مخالفت با نفس اعدام به‌عنوان یک مجازات- که به گواهی آمارهای موجود تاکنون نه در ارعاب جامعه در عرصه‌ی سیاسی، و نه در اصلاح و کاهش کژرفتاری‌های اجتماعی در جرائم عمومی کمترین اثری داشته و به عکس، موجب تشدید و گسترش ناهنجاری‌های اجتماعی شده است- صدور احکام اعدام را محکوم می‌کند و خواهان توقف این ماشین نفرت‌انگیز تولید جسد و تشدید توحش، و لغو بی چون و چرای همه‌ی احکام اعدام صادره است. صدور حکم اعدام برای پخشان عزیزی، وریشه مرادی، شریفه محمدی، بهروز احسانی، مهدی حسنی، منوچهر فلاح و پژمان سلطانی فقط گواهی آشکار بر استبداد و آزادی‌کشی حاکمیت است.

ما، هیئت هماهنگی نهادهای چپ و دموکراتیک، به شدیدترین شکل ممکن تأیید حکم اعدام شریفه محمدی توسط جمهوری اسلامی ایران را محکوم می‌کنیم. این اقدام، نه ‌تنها یک قتل عمدی و جنایت سازمان‌یافته حکومتی است، بلکه نشانگر استمرار سرکوب زندانیان سیاسی و مدافعان کارگران و زحمتکشان و حقوق زنان و ملت های تحت ستم در ایران می‌باشد.

در این شرایط پیشاانقلابی داشتن آمادگی امری حیاتی است؛ بدون سازماندهی مستقل طبقه‌ی کارگر و نیروهای انقلابی، بار دیگر فرصت‌طلبان و سازش‌کاران سرنوشت مردم را به گروگان خواهند گرفت. انقلاب تنها زمانی به رهایی واقعی می‌انجامد که توده‌ها ابتکار عمل را به دست گیرند و اجازه ندهند که بقایای نظم کهنه، در لباسی جدید، سلطه‌ی خود را بازتولید کنند.