شمار اعدامها در ایران در سال گذشته به بالاترین میزان در چند دهه اخیر رسیدهاست. این روند نگران کننده که در جریان جنگ تشدید هم شدهاست، بار دیگر نشان میدهد که جمهوری اسلامی هرگاه با بحران های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی روبرو میشود، بیش از پیش به ابزار سرکوب و اعدام متوسل میگردد.
با این همه، آنچه امروز بیش از هر چیز امیدبخش است، تغییر فضای عمومی جامعه نسبت به اعدام است. زمانی حکومت میکوشید با تبدیل اعدام به نمایش عمومی، ترس را در جامعه نهادینه کند. اما امروز مردم نه برای تماشای دار، بلکه برای اعتراض به آن گرد میآیند. اعتراض شجاعانه مردم اصفهان علیه اعدام سه جوان بازداشت شده، کارزار مداوم "سهشنبههای نه به اعدام" که با اعتصاب غذای زندانیان در دهها زندان کشور ادامه یافتهاست، و طرح شعار "نه به اعدام" در تجمع های بازنشستگان، کارگران، معلمان و دیگر جنبشهای اعتراضی، نشانههای روشنی از گسترش مخالفت اجتماعی با مجازات اعدام است.
این تحول، دستاوردی مهم برای جنبش آزادیخواهی مردم ایران است. هرچند حکومت همچنان بر اجرای سیاست جنایتکارانه خود اصرار می ورزد، اما تجربه نشان دادهاست که اعتراضهای گسترده و سازمانیافته میتوانند هزینه سیاسی اعدام را برای حکومت افزایش دهند و در مواردی آن را ناگزیر به عقبنشینی و تعویق اجرای احکام کنند.
ظرفیت اجتماعی برای مقابله با اعدام وجود دارد. آنچه هنوز مانع تبدیل این ظرفیت به نیرویی مؤثر شده، پراکندگی اعتراضها و نبود اقدامهای مشترک است. در شرایط کنونی، مخالفت با اعدام باید به یکی از گستردهترین عرصه های همگرایی جامعه ایران تبدیل شود.
حزب چپ ایران بر این باور است که مخالفت با اعدام نباید در حصار اختلاف های سیاسی، ایدئولوژیک و تشکیلاتی باقی بماند. هر حزب و سازمان سیاسی، هر تشکل صنفی و مدنی، هر نهاد دموکراتیک، هر فعال حقوق بشر و هر شهروندی که با سلب حق حیات انسان مخالف است، باید بتواند در کنار دیگر مخالفان اعدام قرار گیرد. دفاع از زندگی، عرصهای است که در آن مرزبندیهای سیاسی باید بیرنگ شود.
ما بر این باوریم که دفاع از حق زندگی و مبارزه برای لغو مجازات اعدام، میتواند و باید به یکی از مهمترین محورهای اتحاد عمل نیروهای آزادیخواه و دموکرات ایران تبدیل شود. هر اندازه این همبستگی گستردهتر و سازمان یافتهتر باشد، امکان عقب راندن ماشین سرکوب و اعدام نیز بیشتر خواهد شد.
حزب چپ ایران از همه احزاب و سازمانهای سیاسی دموکرات، تشکلهای صنفی، نهادهای مدنی، سازمانهای مدافع حقوق بشر، خانوادههای دادخواه و همه شهروندان مخالف مجازات اعدام تقاضا میکند که با وجود تفاوتهای سیاسی نظری، برای شکل دادن به کارزاری مشترک، سراسری و مستمر علیه اعدام و برای لغو مجازات اعدام در ایران دست به اقدام مشترک بزنند.
امروز بیش از هر زمان دیگری، جامعه ایران به همبستگی پیرامون دفاع از حق حیات نیاز دارد. صدای "نه به اعدام" را باید به صدایی واحد، فراگیر و بازدارنده که بتواند ماشین کشتار جمهوری اسلامی را به عقب براند بدل کنیم. تردید نکنیم که جمهوری اسلامی تا آستانه سرنگونی می خواهد که طناب دار را به گردن مخالفان بیاندازد، اما به میزانی که صدای مخالفت با اعدام پرطنینتر باشد به همان اندازه از توان و عزم جنایتکاران حاکم برای اعدام کاسته خواهد شد.
هیئت سیاسی- اجرائی حزب چپ ایران
پنجشنبه ۱۵ مرداد ۱۴۰۵- ۶ اوت ۲۰۲۶
افزودن دیدگاه جدید