تحاد بزرگ
جمهوری خواهان
در شهر کلن رقم خورد
روز یکشنبه ۲۵ ژانویه ۲۰۲۶، میدان «هویمارکت» در کلن اولین تجمع و همبستگی بزرگ جمهوری خواهان برگزار شد.
در این همگرایی سیاسی نیروهای متنوعی از جمهوریخواهان، از گرایشهای لیبرال تا چپ و کمونیست، در پشتیبانی از مبارزه مردم کشورمان و برای محکومیت جنایت سازمانیافته علیه مردم ایران، توسط رژیم اسلامی ایران گرد هم آمدند.
در لحظه آغاز برنامه، جمعیت حاضر بین ۲۸۰۰ تا ۳۰۰۰ نفر برآورد شد.
سکوت جمعی اولیه برای یادآوری جانباختگان، نه یک آیین نمادین، بلکه اعلام یادمان عزیزانی بود که دلاورانه در برابر جنایتکاران سرکوب گر ایستادند و به بهای جان خود از آزادی و کرامت انسانی دفاع کردند.
این تجمع بازتاب نارضایتی عمیق از تداوم نظام سیاسی حاکم بر ایران بود که بر سرکوب،
نابرابری ساختاری و حذف سازمانیافته جامعه از قدرت استوار است.
در شعارها، سخنرانیها و فضای عمومی برنامه، جمهوریخواهی بهعنوان نفی ریشهای هرگونه حاکمیت موروثی، دینی و فردمحور مطرح شد.
تأکید اصلی سخنرانان بر حاکمیت مردم، برابری، عدالت اجتماعی و ضرورت بازسازی قدرت سیاسی از بتن جامعه و بر پایه مشارکت مستقیم شهروندان قرار داشت.
حضور همزمان نیروهای جمهوریخواه لیبرال، چپ دموکرات و کمونیست نشاندهنده آن بود که شکاف اصلی، نه میان گرایشهای متفاوت جمهوریخواهی، بلکه میان جامعه و ساختار قدرتی است که خود را فراتر از رأی، قانون و پاسخگویی قرار داده است.
این گردهمایی سیاسی بر این درک مشترک استوار بود که بدون برچیدن کلیت نظام استبدادی و مافیایی حاکم بر کشورمان و بدون جدایی نهاد دین از دولت، هیچ چشمانداز پایداری برای آزادی، رفاه و عدالت اجتماعی در ایران متصور نیست.
شعار «زن، زندگی، آزادی» در این تجمع بهعنوان محور پیوند دهنده مبارزه سیاسی و اجتماعی برجسته شد؛ شعاری که همزمان نقدی رادیکال به مناسبات پدرسالارانه، نظم جنسیتی مسلط و اقتصاد سیاسی سرکوبگر است.
مطالباتی چون آزادی فوری زندانیان سیاسی، پایان خشونت دولتی، رفع تبعیضهای جنسیتی، قومی و مذهبی و تضمین حقوق برابر شهروندی، در پیوند مستقیم با خواست دموکراسی اجتماعی و توزیع عادلانه قدرت و ثروت مطرح گردید.
در بخش تحلیلی برنامه، به وضعیت بحرانی حقوق بشر، کنترل امنیتی گسترده و انسداد آگاهانه جریان اطلاعات در ایران اشاره شد.
سیاستهای مماشاتگرایانه دولتهای غربی بهعنوان بخشی از بازتولید وضعیت موجود مورد نقد قرار گرفت و تأکید شد که حمایت واقعی از مردم ایران، نه در بیانیههای دیپلماتیک، بلکه در بهرسمیت شناختن حق مقاومت و مبارزه آنان علیه نظم استبدادی معنا پیدا میکند.
جمعبندی سیاسی تجمع بر این اصل استوار بود که آینده ایران میتواند در چارچوب یک جمهوری سکولار، دموکراتیک و برابر ی حقوق خلق ها شکل بگیرد؛ جمهوریای که در آن حاکمیت از آنِ مردم تعیین شود، حقوق اقلیتها تضمین گردد، تبعیضهای ساختاری درهم شکسته شود و عدالت اجتماعی بهعنوان یکی از پایههای اصلی دموکراسی به رسمیت شناخته شود.
این چشمانداز، نه پروژهای نخبهگرایانه، بلکه حاصل سازمانیابی اجتماعی، همبستگی فراملی و پیوند مبارزات داخل و خارج کشور ارزیابی شد.
شرکتکنندگان با تأکید بر تداوم و بازگشتناپذیری خیزش اجتماعی در ایران، نقش نیروهای جمهوریخواه در خارج از کشور را نه جایگزین، بلکه پشتیبان و تقویتکننده مبارزات داخلی دانستند؛ نقشی که مسئولیت آن، ایجاد شبکههای پایدار همبستگی و جلوگیری از مصادره سیاسی جنبش به نفع هر شکل تازهای از اقتدار است.
این گردهمایی در نهایت، فراخوانی عملی برای تعمیق همکاری میان تمامی نیروهای جمهوریخواه، از لیبرال تا چپ و کمونیست، بود؛ همکاریای که هدف آن نه صرفاً تغییر حکومت، بلکه دگرگونین مناسبات قدرت و ساختن جامعهای آزاد، برابر و رها از سلطه است.
در این برنامه شهردار شهر کلن، نمایندگان پارلمان و احزاب و تشکل های مختلف سخنرانی کردند و اسماعیل عبدی چهره ی شناخته شده ی جنبش معلمان که سال ها ی سال به خاطر تحقق مطالبات معلمان در رژیم اسلامی زندانی بود، گزارشی در رابطه با آمار کشتار دانش آموزان و معلمان در اعتراض های اخیر توسط رژیم فاسد و جنایتکار اسلامی در ایران ارائه کرد.
این تجمع اولین گام بزرگ جمهوریخواهان بود و در آینده ی نزدیک برنامه ی بعدی این همبستگی اعلام خواهد شد
افزودن دیدگاه جدید