سپتامبر 2026

مطالب این شماره:
-فاجعه مرگ ماهیان در زاینده‌رود
-صدها متر عقب‌نشینی آب در شمال ایران
-بحران آب در ایران؛ چرا یک تابستان سخت، پایان ماجرا نیست؟
-از «باران سیاه» تهران تا لکه‌های نفتی قشم: ۳۰۰ هزار تن فرآورده نفتی در حملات آمریکا و اسرائیل هدف قرار گرفت
-سدهای زاینده‌رود و مشهد در وضعیت هشدار؛ ادامه تنش آبی در ۱۲ استان

مطالب این شمارە:
اسماعیل بخشی را در تحصن دادخواهانە اش حمایت کنیم - صادق کار
بی ثباتان - بخش هفتم - گای استندینگ
تبارشناسی تاریخی مبارزات و سازمان‌یابی نیروی کار در ایران - بهروز فدایی
حذف پیمانکاران ودلال ها فقط با سازمان دهی جمعی نیروی خود کارگران میسر است - صادق
و...

با آغاز سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۶، میلیون‌ها کودک و نوجوان راهی مدرسه می‌شوند؛ اما واقعیت نظام آموزشی کشور، نابرابری گسترده، فقر، کمبود مدرسه و معلم، فرسودگی فضاهای آموزشی، ترک تحصیل و گسترش آموزش خصوصی و پولی است. آموزش که باید حق همگانی و اجتماعی باشد، بیش از پیش به کالایی تبدیل شده که کیفیت و فرصت برخورداری از آن به توان مالی خانواده‌ها وابسته است. طبقاتی‌شدن آموزش از پیش‌دبستانی آغاز می‌شود و تا مدارس متوسطه، کنکور و دانشگاه ادامه می‌یابد. فرزندان خانواده‌های برخوردار از امکانات و آموزش‌های تکمیلی بیشتری بهره‌مندند، در حالی که فرزندان کارگران، زحمتکشان، روستاییان و خانواده‌های کم‌درآمد، در بسیاری از مناطق از ابتدایی‌ترین امکانات آموزشی محروم‌اند. بدین ترتیب، موقعیت اقتصادی خانواده بیش از استعداد و توانایی کودک، آینده تحصیلی و شغلی او را تعیین می‌کند.

امسال اول مهرماه زنگ آغاز فعالیت ۱۲۵ هزار مدرسه به‌صدا درمی‌آید و۱۷ میلیون دانش‌آ مور و۹۰۰ هزار معلم سال تحصیلی را با نگرانی  و بدون امید به آینده ای روشن آغاز می‌کنند. سال گذشته برای بخش بزرگی از دانش‌آموزان و خانوادهایشان وضعیت آموزشی در تمام عرصه‌ها  به‌مراتب فاجعه‌بارتر از سال‌های گذشته بود، تهاجم موشک‌های آمریکا و اسرائیل به سرزمین ستمدیده مان افزون بر ویرانی مراکز اقتصادی و پل‌ها به چندین مدرسه نیز آسیب رساند و باعث تعطیلی مدارس و سرگردانی دانش‌آموزان شد و آموزش به شیوه(آن‌لاین) تدریس می‌شد.

امسال در چهارمین سالگرد این جنبش، ائتلاف نیروهای سیاسی کردستان ایران، به این مناسبت فراخوانی برای اعتصاب داده‌اند. ما با پشتیبانی از این فراخوان و در همراهی با مردم کردستان، اعم از کارگران و زحمتکشان و همه‌ی فعالان سیاسی و مدنی، در گرامیداشت یاد مهسا - ژینا امینی و جنبشی که با نام او آغاز شد، همراهیم. ما با تاکید بر اهداف این جنبش در برخورداری همگان از آینده‌ای روشن، شغل، رفاه، کرامت انسانی و زندگی در آزادی و امنیت، از همه‌ی تجمعات و تلاش‌ها به این مناسبت، در هر کجا که برگزار می‌شود، استقبال می کنیم و از نیروهای مترقی و آزادیخواه نیز برای شرکت در این بزرگداشت دعوت می‌کنیم

چهار سال پس از ژینا، شاید مهم‌ترین وظیفه ما همین باشد: دستاوردهای جنبش را حفظ کنیم، از کاستی‌های آن بیاموزیم و ظرفیت عظیم اجتماعی‌ای را که «زن، زندگی، آزادی» آشکار کرد، به همکاری، سازمان‌یابی و نیرویی پایدار برای تغییر دموکراتیک تبدیل کنیم . زیرا آزادی زن، آزادی جامعه است؛ پاسداری از زندگی، پاسداری از انسان است؛ و آزادی هیچ‌کس کامل نیست تا زمانی که دیگری در بند است .

سخنرانان: الهه امانی، سعید پیوندی و کاظم کردوانی،
شنبه ۲۸ شهريور ۱۴۰۵ ـ ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۶
ساعت ۲۰.۳۰ به وقت تهران ـ ۱۹ به وقت اروپای مرکزی

حزب چپ ایران نیز همچون سال‌های گذشته حضوری فعال داشت. در سه چادر پیوسته ای که حزب چپ برپا کرده بود میز کتاب، اعلامیه‌ها، بولتن‌ها و پوسترهای متعدد به زبان‌های فارسی، فرانسوی و انگلیسی در معرض دید بازدیدکنندگان قرار داشت. بخشی از چادر به صنایع دستی اختصاص داده شده بود و در مقابل چادرها انواع غذاهای گرم و سرد ایرانی عرضه می‌شد. پخش موسیقی، اجرای سرودها و رقص‌های ملی ایرانی نیز توجه بسیاری از بازدیدکنندگان را جلب کرد. بر دیواره های چادر شعارها و آفیش ها به زبان فرانسه و فارسی نصب شده بود. مضمون آنها دفاع از جنبش های اجتماعی و افشای سرکوبگری های جمهوری اسلامی بود.

در شرایطی که جامعه بیش از هر زمان دیگری به آرامش نیاز دارد، حاکمیت با تلاش برای ترویج مذهب شیعه در میان تورکمن‌ها و، به‌ویژه اخیراً، با فعالیت‌های نابخردانه یک مبلغ مذهبی شیعه مصری درتورکمن‌صحرا، بر اختلافات مذهبی دامن می‌زند. ایجاد شهرهای غیر تورکمن‌نشین در میان روستاها و شهرهای تورکمن‌نشین، بدون انجام مطالعات اجتماعی، فرهنگی و حتی جغرافیایی لازم، می‌تواند به عاملی برای تشنج و گسترش اختلافات قومی در منطقه توررکمن‌صحرا تبدیل شود. نیروهای امنیتی نیز هرگونه مخالفت با این روند را با تهدید و ضرب‌وشتم پاسخ می‌دهند.

دست‌کم هشت زن زندانی به نام‌های پخشان عزیزی، ارغوان فلاحی، زهرا شهباز طبری، مریم هداوند، مهناز چاردولی، لیلا ابوالحسنی، ترانه رحیمی و سودا (مرضیه) ابراهیمی شمس‌آبادی در زندان‌های مختلف ایران با حکم اعدام مواجه‌اند. احکام این زنان در پرونده‌هایی با اتهاماتی از جمله «بغی»، «محاربه» و «افساد فی‌الارض» صادر شده است؛ احکام اعدام پخشان عزیزی و ارغوان فلاحی در دیوان عالی کشور تأیید شده و پرونده شماری دیگر همچنان در مراحل بدوی قرار دارد. در این گزارش، آخرین وضعیت قضایی و روند پرونده هر یک از این زندانیان بررسی شده است.