رفتن به محتوای اصلی
سه‌شنبه ۸ سپتامبر ۲۰۲۶
سه‌شنبه ۱۷ شهریور ۱۴۰۵

مارس 2026

او نوشت در شرایطی که «اینترنت قطع است و زندگی زیر موج انفجارها می‌گذرد»، شجاعانه‌ترین کار مردم مراقبت از یکدیگر است. به گفته او، در چنین وضعیتی مردم می‌توانند با تشکیل هسته‌های همیاری در محله‌ها، مراقبت از سالمندان و به اشتراک گذاشتن آب و غذا، از یکدیگر حمایت کنند.
علی کارون
جنبش «زن، زندگی، آزادی»  و نتایجش آزمونی عینی بود و هست که راهی نوین و جدید در راستای آزادی زنان  از قید و بند استبداد دینی و مرد سالاری گشود، و این امر در ادامه همان مبارزات بیش از یک قرن گذشته است ، که میبایست خستگی ناپذیر همچنان ادامه‌ یابد تا پیروزی نهایی و دستیابی به اهداف والای جنبش آزادی و عدالتخواهانه در جامعه .
حزب کمونیست عراق
بر پایه اصول همبستگی بین‌المللی و مسئولیت مشترک برای حفظ صلح و امنیت جهانی، حزب کمونیست عراق فراخوانی فوری به نیروهای دموکراتیک و مترقی در سراسر جهان—به‌ویژه احزاب کمونیست و چپ—صادر می‌کند تا تلاش‌ها برای دستیابی به آتش‌بس فوری، بازگشت به مسیر دیپلماتیک و اولویت دادن به راه‌حل‌های سیاسی را تشدید کنند؛ چرا که تنها از این طریق می‌توان منطقه را از ویرانی بیشتر مصون داشت
میگوییم: «زن، زندگی، آزادی»؛ و این نه یک شعار لحظه‌ ای، بلکه افق اخلاقی و نقشه راه بازسازی ایران است؛
افقی که در آن کرامت انسانی، حضور سیاسی، برابری حقوقی و به رسمیت شناختن تکثر و تنوع اجتماعی پایه‌ های نظم جدید را شکل میدهند
ما علیه نابرابری‌های جنسی‌ـ‌جنسیتی و به‌حاشیه‌رفتن مطالبات زنان مقاومت می‌کنیم؛ برای آزادی همه‌ی زندانیان سیاسی می‌کوشیم و خواهان توقف ماشین کشتار جمهوری اسلامی هستیم. هم‌زمان، در شرایطی که جنگ و مداخله‌ی نظامی آغاز شده است، بر ضرورت همبستگی با تشکل‌های فمینیستی جهان و جنبش‌های ضدجنگ و ضد فاشیسم تأکید می‌کنیم.
نه به جمهوری اسلامی
رزا روزبهان
از این رو، فوری‌ترین و ضروری‌ترین گام در شرایط کنونی برقراری آتش‌بس فوری است. توقف درگیری‌ها نخستین شرط برای جلوگیری از گسترش فاجعه انسانی، حفظ جان غیرنظامیان و گشودن راهی برای دیپلماسی و کاهش تنش‌هاست. آتش‌بس باید اکنون برقرار شود؛ زیرا تنها راه جلوگیری از تبدیل شدن این بحران به جنگی فراگیر و بی‌پایان، آتش‌بس است.
هشت مارس، روز فریاد زنان علیه ستم طبقاتی و جنسیتی
هشت مارس روز زنانی است که نامشان در رسانه‌ها و تاریخ رسمی جایی ندارد؛ زنانی که در کارخانه‌ها، مزارع، بیمارستان‌ها، خانه‌ها و خیابان‌ها کار می‌کنند، اما استثمار و تبعیض همچنان سهم آن‌هاست. این روز، نه یک جشن فرمایشی، بلکه یادآور ضرورت مبارزه برای محو همه‌ی اشکال ستمی است که بر زنان، تحمیل می‌شود.
آوارگی در جنگ اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا جابه‌جایی اجباری جمعیت یکی از جدی‌ترین پیامدهای انسانی درگیری‌هاست و می‌تواند برای مدت طولانی بر امنیت، معیشت و سلامت جوامع اثر بگذارد