Septiembre 2025

سرمایه‌داری معاصر سیستمی است از نظر اقتصادی و اجتماعی فوق العاده پویا. فرآیند تغییرساختاری و ترکیب مجدد طبقه‌ی کارگر در بُعد افقی خود از مرزهای ملی فراتر می‌رود و در بُعد عمودی خود، شکل های جدیدی از نابرابری اجتماعی و شکل های جدیدی از سلسله‌مراتب اجتماعی ایجاد می‌کند. بدین ترتیب، «بلوک فرودستان» جدیدی شکل می‌گیرد که هنوز از192620 لحاظ سیاسی به‌عنوان یک بلوک مطرح نشده است؛ زیرا هنوز برنامه‌ای جایگزین و توانایی عملیاتی در مقابل نولیبرالیسم -که بتواند فراکسیون‌های مختلف این بلوک را به هم پیوند دهد- ندارد.

در این نشست، ۷ سخنران از کشورهای ترکیه، سوریه، فلسطین، لبنان، اوکراین، هند، ایران و افغانستان دعوت شده بودند. متأسفانه سخنران افغانستانی نتوانست در برنامه شرکت کند، اما شش سخنران دیگر در جلسه حضور یافتند. زبان اصلی برنامه انگلیسی بود. ترجمه فشرده ای از سخنان در چات توسط دو تن از اعضای گروه کار بین الملل کمپین،  شهین حیدری و روحینه، همزمان انجام می شد. خانم الهه امانی، عضو گروه کار بین‌الملل کمپین، اداره جلسه را به عهده داشتند.

مشکل «اصلاح‌طلبان» این نیست که نمی‌دانند مسبب و موجد وضع فوق بحرانی کشور کیست، این است که رفع مشکل را از عامل و باعث اصلی مشکلات انتظار دارند! همان داستان مشهوری که از مردم واقع‌بین می‌شنویم: «من می‌گویم نر است، تو باز می‌گویی بدوش»! نیت خوب در مفاد این بیانیه، به این دلیل محکوم به ابتر ‌ماندن است که اصلاح امور را از سیستمی اصلاح‌ناپذیر می‌خواهد و در راس آن از شخصی که به اندازه‌ی کافی آزمون با نتایج رفوزگی پس داده است. مشکل، به روز کردن سیاستی است که خط بطلان خورده است. باطل را نمی‌شود نوسازی کرد.

در سومین ساگرد جنبش ژینا با شرکت در اکسیونی ‌ که‌به تاریخ ۱۴ سپتامبر ساعت ۲ بعد از ظهر در Queen’s park برگزار می شود شرکت کنیم و باشرکت‌خود‌در این مراسم یاد و نام جان‌باختگان راه آزادی را گرامی داریم و همبستگی خود را با خانواده‌های دادخواه اعلام کنیم. بر ضرورت سازمان‌یابی و همبستگی نیروهای مترقی برای گذر از استبداد دینی و تحقق یک ایران آزاد، دموکراتیک و برابر، برای همه ملیتها و اقلیت‌ها تأکید نماییم.

این نشست که بیش از ۲۰ رهبر را گرد هم آورد، هم در طول نشست و هم در بیانیه پایانی آن و هم در نشست ها و جلسات دیدارهای سران کشورها، عملاً این نشست را تبدیل به امکانی در جهت‌ درهم تنیده شدن هر چه بیشتر «جهان جنوب» و از سوی دیگر، یک «نه» بزرگ بود به تمامی سیاست های نادرست بویژه ایالات متحده آمریکا در قبال ۳ کشور روسیه، چین و هند

بی گمان کسی که به اندازه آن دانه باران تیزبینی داشته باشد البته که باید در برابر سنجش خویش با دریا آزرمگین شود و خُوی بر پیشانی اش بنشیند که به درستی دره ژرف میان خود و آن بزرگی را که در باره اش سخن می راند و خُرده می گیرد دریافته باشد .
درک و دریافت ذهنی هشیار و باریک بین می خواهد

پیام اصلی آن است که جهان لزوماً حول محور دونالد ترامپ نمی‌چرخد. پکن خود را -بی شک بنحوی اغراق‌آمیز- به‌عنوان رهبر جهان غیرغربی معرفی می‌کند. شی جین‌پینگ به‌خوبی از تاثیر رفتار خشن رئیس‌جمهور آمریکا در روابط بین‌المللی بهره می‌برد؛ جهانی که در آن نه دوست معنا دارد و نه دشمن، بلکه تنها منافع تعیین‌کننده است.