Diciembre 2022

به زبان های مختلف یک موضوع تکرار می شود: "حکومت تن به هیچ تغییری نمی دهد، در هیچ حوزه ای حاضر به عقب نشینی نیست، صراحتا به مخالفان گفته «آهن سرخ و داغ آماده است»، حق هیچ اعتراضی را به رسمیت نمی شناسد و حتی اعتصاب را بر نمی تابد، ۱۸ هزار نفر را بازداشت کرده، ده ها نفر را در صف اعدام گذاشته. چه باید کرد؟"

به پاس عهد و پیمان در قلب‌هایمان، به پاس دست‌های گرم در دست هم گذاشته‌مان، به پاس فریاد برخاسته از سینه‌هایمان، به بغض شکسته در گلوهایمان تنهایشان نگذاریم و برای نجات جان به‌‌پاخاستگان در بند و توقف چرخه ‌ی قتل حکومتی به پا خیزیم. برای پاره کردن ریسمان دور گلوی جوانانمان و برای در هم شکستن چوبه‌های برافراشته‌ی مرگ به پا خیزیم.

تزلزل یا عصبیتی را که جمهوری اسلامی در صدد تحمیل آنها بر جنبش "زن، زندگی، آزادی" است، با تداوم و متانتی که تا کنون مشخصه های آن بوده اند، می توان پاسخ گفت.

The left party of Iran (People’s Fadaian) calls on the fighting compatriots inside and outside the country to make their voices louder on December 10th, Human Rights Day, wherever they are. The Islamic Republic intends to destroy the lives of defenseless people, especially those arrested. Let us not let it achieve its inhumane goals. Let us not forget that every voice has an effect and if the voices are tied together, the interconnected voices produce a tremendous force that can end the life of the corrupt and autocratic regime of the Islamic Republic forever.

حزب چپ ایران (فدائیان خلق) از زنان و مردان، از کارگران و کارکنان ادارات، از دانشجویان و دانش‌آموزان دانشگاه‌ها و مدارس، از استادان، پزشکان، پرستاران، ورزشکاران، هنرمندان، بازاریان و هر انسان آزاده‌ای که از بیدادگری جمهوری اسلامی به تنگ آمده است، می‌خواهد که صدای اعتراض خود را بلندتر کنند. هم‌زمان از احزاب و سازمان های سیاسی و فعالان حقوق بشری تقاضا دارد به شکل جمعی و فردی از نهادهای دموکراتیک و مردم کشورهای محل اقامت خود بخواهند که دولت‌هایشان را وادار کنند تا سفرای کشور خود را دراعتراض به این اعدام‌ها فرا‌بخوانند.

شتاب و کندی حرکت جنبش، بسته به این است که به چه میزان بر ارزش‌ها و دست‌آوردهای تاکنونی‌اش آگاهی بیابد و در همان‌حال چه اندازه به بازشناسی نارسایی‌ها و کمبود‌های خود برخیزد، تا بتواند توان‌افزایی اجتماعی را پیش ببرد که تعیین کننده‌ی امر پیروزی جز این نیست. هم از اینرو، نوشته‌ی حاضر بر ارزش‌ها، آفریده‌ها، توانمندی‌ها و نارسایی‌های جنبش «زن، زندگی، آزادی» تمرکز دارد.

به محمّد (سهراب) اعظمی، نویسنده‌یِ این دو دفتر، شادباش می گویم، نخست، و بیش و پیش از هر چیز، به این جهت که خودش در زمره‌یِ این فرزندانِ زیبا و زیبنده‌یِ این آب و خاک است و، سپس، به جهتِ خدمتی که، با نگارشِ این دفاتر، به همه‌یِ ما کرده است

در طول تاریخ، اختلاف میان خدای ابراهیم و اسحاق و یعقوب، با خدای فیلسوفانی مانند پاسکال در عصر جدید، کاملا آشکار شد. اسپینوزا خدا را مادی می دانست. بارث می گفت: "خدا را می توان فقط در باور به وحی شناخت". در اوج و میانه سده های میانه خداشناسان مسیحی کوشیدند آن را به شکل عقلگرایانه و منطقی اثبات کنند.