Mayo 2021

مردم مناطق “آزاد” نمی خواهند! خود آزادی را می خواهند. مناطق آزاد مگر چە ارمغان دیگری جز فقر و فلاکت و بی حقوقی برای اکثریت بزرگ مردم و ثروت و قدرت برای وابستگان بە قدرت داشتە است. بە وضع کارگران در عسلویە، بندر خمینی و غیرە بنگرید. و آن را با وضع خودتان و آقازادگانتان کە بر صنعت پتروشیمی و نفت مردم چنگ انداختەاید بنگرید. مگر فریاد نان، کار ،آزادی، زحمتکشان را کە در جای جای کشور همە روزە طنین انداز است، نمی شنوید!

این نابرابری محصول یک سیستم اقتصادی معیوب و استثماری است، که ریشه های در اقتصاد های نئولیبرالی و تسخیر سیاست توسط نخبگان قلیل است. این سیستم از مناسبات جاافتادۀ نابرابری و سرکوب – و مشخصاً از مناسبات مردسالارانه و نژادپرستانه ساختاری منبعث از برتری جوئی سفیدپوستی - بهره گرفته و این مناسبات را قوت بخشیده است. این مناسبات علل بنیانی نابرابری و فقر اند. به اتکای این مناسبات، و با استثمار انسانهای تهیدست، زنان، و جوامع نژادی و تاریخاً حاشیه ای و تحت ستم، است که سودهای سرشاری نصیب نخبگان مردسالار سفید می شود.

آری جمهوری اسلامی با همە رژیم ها و دولتها تا آنجا کە مربوط بە کارگران و حقوق آنهاست تفاوتهای های منفی زیادی دارد و از خیلی از آنها خشن تر و بی رحمتر رفتار می کند. اینجا جمهوری جهنمی اسلامی ست، شیلی نیست کە همە امکانات کشورش را برای نجات معدن چیان اش بسیج کند. این جا بسیج برای سرکوب و کشتار شهروندان است، نە برای نجات مردم از مصیبت هایی کە غالبا تحمیل شدە خود رژیم هستند،

برجستە شدن همگرایی و همبستگی میان کارگران، معلمان، بازنشستگان و سایر رحمتکشان کە در بیانیە جمع١٥ تشکل بمناسب اول ماە مە نیز انعکاس یافت، از ویژگیهای مبارک روز کارگر و معلم امسال و گام بزرگی بە پیش در جهت بە فعل درآوردتن مطالبات گروە های مختلف مزد بگیران از طریق همگرایی و مبارزە مشترک است.

تحقق رواداری امری دشوار است. رواداری اخلاقی از ما می‌طلبد که پاره‌ای از قوی‌ترین واکنش‌های عاطفی خود را مهار کنیم: واکنش‌های منفی به افراد، رویکردها و رفتارهایی‌ که مایه انزجار ما هستند. بدون تنش میان واکنش‌های عاطفی و تعهدهای اخلاقی، تحمل صرفاً تبدیل به بی‌تفاوتی می‌شود.

نا گفته پیداست که این انتخاب، نه بر اساس واقعیت‌های موجود جامعه ایران و وضعیت بسیار دشواری که حکومت جمهوری اسلامی به زنان کشورمان تحمیل کرده است، بلکه با نظر داشت مصلحت های سیاسی، صورت گرفته است. هر چند در برخی رسانه ها در توجیه این انتخاب، به نبود کاندیدای دیگر از منطقه آسیا، اشاره شده است، اما این نمیتواند توجیهی باشد به چنین انتخابی که به جز توهین به زنان آزاده ایرانی، توصیف دیگری برای آن نمی توان یافت.

در سال های گذشته در ساختار طبقاتی جامعه ما تغييراتی صورت گرفته است. وجهی از اين تغييرات را با جابجائی طبقاتی می توان تبيين کرد. جابجائی طبقاتی هم به لحاظ اقتصادی و هم بجهت مکان گزينی. برای توضيح اين پديده لازم است هم به وضعيت اقتصادی پرداخت و هم به مسئله مسکن. در اين جا به مسئله مسکن در رابطه با جابجائی طبقاتی پرداخته شده است.

یک کشور کوچک بدون منابع، بی‌رحمانه محاصره‌شده به شاخص‌هایی دست یافته است که عملکرد بهتری نسبت به بسیاری از کشورهای جهان و منطقه دارد. این کار به‌وسیلۀ آن اقتصادی حاصل شده که برای تکمیل و کارایی بیشتر، آن را مورد انتقاد قرار می‌دهیم، اما به‌وضوح به کمک‌های فراگیر یاری می‌رساند.

مادر شریفی یکی از مادران دلیری بود که در سال‌های سرکوب و سکوت، سال‌هائی که از زمین و آسمان بر سر مبارزان و آزادیخواهان مرگ می بارید و روزانه صدها تن از زندانیان سیاسی به دار آویخته‌ و یا تیرباران می‌شدند، سکوت نکرد و از جمله کسانی بود که صدای دادخواهی جانباختگان را به فریاد بدل کردند و پرچم دادخواهی خانواده‌ی جانباختگان را بر زمین گلزار خاوران به اهتزاز در آوردند. مادر شریفی پای ثابت مراسم خانوادگی و برگزاری یادمان‌ها در خاوران بود.