October 2026

روز پنج‌شنبه ۱ اکتبر جنبش به اوج خودش رسید و ۱۰۲۷ دبیرستان  به آن پیوسته و از این میان ۲۲۲ دبیرستان  کاملاً تعطیل شده است. در مواردی دانش آموزان با آمدن به خیابان و آتش زدن سطل‌های زباله  خشم و اعتراض خود را  نشان داده و با دخالت پلیس و پرتاب گاز اشک آور و درگیری با دانش آموزان چندین دانش آموز زخمی و  روانه بیمارستان‌ها شده و همچنین نزدیک به ۲۰۰۰ نفر از  دانش آموزان (که سن آنها بین ۱۴ تا ۱۸ سال می‌باشد) توسط پلیس  دستگیر و روانه  زندان‌ها شده‌اند.

اینکه چه چیزی مصداق «انجام‌دادن کارِ اندیشیدن» باشد، بسته به موقعیت فرق می‌کند. استفاده از هوش مصنوعی برای ترجمه‌ی یک سند ممکن است کاملاً با کار علمی سازگار باشد؛ اما در کلاس زبان، جای همان فرایند فکری‌ای را می‌گیرد که قرار است ارزیابی شود. چنین نظامی، هر شکلی که داشته باشد، نمی‌تواند بر مراقبت و کنترل دائمی تکیه کند؛ همان‌طور که نظام بهداشت عمومی تک‌تک لیوان‌های آب را بازرسی نمی‌کند یا در هر آشپزخانه بازرسی نمی‌گمارد. زیرساخت خوب جلب توجه نمی‌کند. وقتی درست کار می‌کند، به پس‌زمینه می‌رود تا بتوانید بر آنچه مهم است تمرکز کنید.

چهل و شش کشور جهان با ارائۀ بیانیه‌ای مشترک به شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، ادامه اعدام‌ها و افزایش موارد صدور و اجرای این مجازات در ایران را محکوم کردند. مای ساتو، گزارشگر ویژۀ سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر ایران، ضمن استقبال از این بیانیۀ مشترک، گفت: «نیاز به تعلیق اجرای احکام اعدام، تا زمان توقف کامل آنها، هیچوقت مثل حالا حیاتی نبوده است». بیش از دو ماه پیش هم، کمیتۀ مستقل حقیقت‌یاب سازمان ملل متحد به مدیریت سارا حسین، از مسئولان ایران خواسته بود که بلافاصله همۀ اعدام‌ها، از جمله اعدام بازداشتی‌های اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ را متوقف کرده و روندی را برای حرکت به‌سوی توقف کامل اجرای حکم اعدام، آغاز کند. این اعتراضات و خواسته‌های بین‌المللی در حالی تکرار می‌شوند که طی ۹ ماه گذشته، جمهوری اسلامی دست‌کم ۵۹۰ تن، از جمله ۲۲ زن را اعدام کرده است.

کلمات می‌توانند دیوار بکشند؛ می‌توانند انسانی را تحقیر کنند، گروهی را بی‌ارزش جلوه دهند و دیگری را از دایره «ما» بیرون برانند. وقتی انسان‌ها را با یک برچسب منفی خلاصه می‌کنیم، دیگر فردی با شخصیت، تجربه، دلایل و احساسات متفاوت نمی‌بینیم؛ بلکه با تصویری ساده‌شده و تحقیرآمیز از او روبه‌رو می‌شویم. در چنین شرایطی، فاصله میان خشونت کلامی و خشونت رفتاری می‌تواند کوتاه‌تر شود.

سرنوشت آینده روسیه ناروشن است. آنچه روشن است، این است که هیچ کشوری نمی‌تواند با اقتصاد نئولیبرالیستی سرمایه‌داری، سیاست خارجی ضدامپریالیستی پایدار و همیشگی داشته باشد و در برابر امپریالیسم پایدار و استوار سالیان دراز ایستادگی کند. روسیه یا باید راه اقتصادی خود را با ملی‌سازی، برنامه‌ریزی دولتی و عدالت اجتماعی دگرگون کند، یا در تضاد ساختاری خود فرو خواهد پاشید. انتخابات ۲۰۲۶ این تضاد را حل نکرد، بلکه آشکارتر ساخت.

پیش بینی نمی شود کە استعفاهای اعتراضی معلمان بتواند بە چنان حرکتی فراگیر تبدیل شود کە رویکرد دولت نسبت بە معلمان را تغییر دهد. حکومت هم بدش نمی آید کە معلمان مستعفی را کە جز عناصر پیشروتر در درون جنبش معلمان هستند کە هموارە در جستجوی راهکار های موثر برای بهتر شدن حق و حقوق خود و وضعیت آموزش و پرورش بودەاند، بە این بهانە تصفیە کند.

افراد متعلق به پریکاریای بی‌ثبات علاوه بر ناامنی کار و ناامنی درآمد اجتماعی، فاقد هویت مبتنی بر کار نیز هستند. هنگامی که شاغل اند، در مشاغلی بدون چشم انداز پیشرفت حرفه ای کار می‌کنند؛ مشاغلی که فاقد سنتهای "حافظه اجتماعی" و احساس تعلق به یک اجتماع حرفه ای اند؛ اجتماعی که بر شیوه های باثبات، اصول اخلاقی و هنجارهای رفتاری، روابط متقابل و همبستگی برادرانه استوار باشد.

البته نباید قانون کار ۱۳۲۵ را صرفاً «هدیه دولت» تلقی کرد. تصویب آن را باید محصول برهم‌کنش چند عامل دانست: رشد جنبش کارگری، قدرت اتحادیه‌ها، رقابت دولت با حزب توده، فشارهای سیاسی داخلی و فضای بین‌المللی پس از جنگ جهانی دوم.

با سرکوب نیز نمی شود شکم های گرسنە را از اعتصاب و اعتراض باز داشت. دادن پاسخ نە بە جمعیت انبوهی کە از تامین حداقل نیازهای زندگی محروم و درماندە شدەاند، خواە نا خواە تشویق بە شورش و انقلاب علیە حکومت توسط خود سرکردگان حکومت است و در همە جایی کە مردم انقلاب کردەاند خود حکومتها و رهبران احمق شان شرایط آن را فراهم کردەاند