چهارشنبه ۲۱ اکتبر ۲۰۲۶
چهارشنبه ۲۹ مهر ۱۴۰۵

October 2026

انجمن ایرانی دفاع از حقوق بشر- اسپانیا
انجمن ایرانی دفاع از حقوق بشر ـ اسپانیا، خود را در اندوه عمیق و خشم مردم اسپانیا از مرگ ماری کارمن آباسکال شریک میداند.، زنی ۸۷ ساله که در روز ۲۳ سپتامبر، از خانه‌ای که تقریباً تمام عمر خود را در آن سپری کرده بود، با حکم قضایی به بیرون رانده شد و با برانکارد به بیمارستان انتقال یافت. ماری کارمن قربانی نظام اقتصادی‌ای شد که در آن، پول و سودآوری به ارزش‌های برتر تبدیل می‌شوند و کسب سود بیشتر، مهم‌ترین اولویت به شمار می‌رود. در چنین نظامی، گویی برای دستیابی به منافع اقتصادی، هر اقدامی مجاز شمرده می‌شود و قانون و اخلاق در برابر منطق سود و منافع اقتصادی به حاشیه رانده می‌شوند.
ایالات متحده ممکن است تصور کند که ایران را در تنگنا قرار داده و راه فراری برای آن باقی نگذاشته است؛ اما تهران با این ارزیابی موافق نیست. ایران خود را در موضع ضعف یا بدون گزینه‌های جایگزین نمی‌بیند. در عوض، معتقد است که جایگاه یک قدرت بزرگ را به دست آورده است. این کشور به عملکرد نظامی خود افتخار می‌کند و احساس می‌کند که اکنون از احترام بین‌المللی تازه‌ای برخوردار شده است. مقام‌های تهران از مشاهدهٔ تصاویری که استقبال گرم کشورهای عضو از هیئت ایرانی را در نشست‌های ماه سپتامبر سازمان همکاری شانگهای و مجموعهٔ بریکس ــ متشکل از کشورهای غیرغربی ــ نشان می‌داد، ابراز خرسندی کردند.
سخنرانان: دکتر مهرزاد بروجردی - نصرالله لَشَنی
مسعود شب‌افروز
زنان روستایی به ترحم و وعده‌های بی‌پشتوانه نیاز ندارند؛ آنان به حقوق برابر، فرصت‌های واقعی، استقلال اقتصادی و امنیت نیاز دارند. مسئولیت دولت‌ها و نهادهای اجتماعی نیز نه ستایش صبر و فداکاری آنان، بلکه برچیدن ساختارهایی است که این صبر را به اجبار و فداکاری را به سرنوشت محتوم زنان تبدیل کرده‌اند. عدالت برای زنان روستایی، بخشی جدایی‌ناپذیر از مبارزه برای برابری، آزادی و رهایی همه زنان از فقر، تبعیض و خشونت است .
به‌مناسبت ۱۰ اکتبر روز جهانی کارزار علیه اعدام ،برنامه ای در تورنتو به این مناسبت در میدان مل لسمن در روز شنبه ۱۰ اکتبر برگزار شد
در این برنامه احزاب ،نهادهای مدنی و شخصیت ها پیام و سخنرانی هایی ایراد نمودند. 
علی پورنقوی
در صحنۀ امروز جهانی که برخی دولتها، و به نحوی شاخص آمریکا و اسرائیل، برای قرار دادن اراده سیاسی خود فراتر از قواعد مشترک و حاکمیت بیداد می کوشند، اعطای جایزه صلح نوبل به ناوی پیلای از زمره روزنه های امید به جهانی دادبنیان است
مشاور امور اجتماعی وزیر بهداشت با تأکید بر ضرورت شناسایی زودهنگام بیماران در معرض ترک درمان، گفت: ما نباید منتظر بمانیم بیمار به مرحله‌ای برسد که خودش اعلام کند “دیگر پول درمان ندارم”. نظام سلامت باید بتواند بیمار در معرض ترک درمان را زودتر شناسایی کند. این یعنی استفاده هوشمندانه‌تر از داده‌های بیمه، پرونده الکترونیک سلامت، نظام ارجاع و ظرفیت مددکاری اجتماعی، به شکلی که وقتی یک بیمار پرخطر از نظر اقتصادی یا اجتماعی شناسایی شد، حمایت قبل از قطع درمان فعال شود.
علی کارون
ما چیم ، در فکر ، اندیشه ، زیست ،  و نه یک حرف و کلمه اینطرف و یا انطرف . چپ به چه معنا . چپ بمعنای واقعگرایی ، و بمعنایی معتقد و همه جانبه به ، ماتریالیسم دیالکتیک در مبنا ، ناباور به موهومات ، اتهییست ، سکولار ، صلح خواه ، خواهان و متعهد به برقرار کننده عدالت اجتماعی ، مردم سالاری ، حقوق بشر ، و استقلال فردی - اجتماعی - بین‌المللی در جامعه ، پایبند به  کرامت و ارزش‌های  والای انسانی ، و دیگر هیچ .
6 نظر
تقی روزبه
خبر خوب آن است که وقتی راست‌ها در قدرت باشند، پس از عروج اولیه با به نمایش گذاشتن سترونی و جنبه‌‌های تخریبی و خود ویرانگرانه ‌خود، به سرعت دست‌شان رو می شود و طلسم جادوی فریبنده‌ «اقتدار ملی» در متن جهان گلوبال و بهم پیوسته بی اثر می شود. اینک ما در چنین دوره ای بحرانی قرار داریم که با گذشت هر روز مشخصا ترامپیسم، با توجه به پتانسیل و نیروی محرکه عظیم اولیه ای که برانگیخت و به دلیل تصرف سکان رهبری مقتدرترین کشور و دولت سرمایه داری، بیش از پیش ترک می ‌خورد و عملا از قوس صعودی به سمت قوس نزولی می غلطد.
سیامک کیانی
ایران با یک بحران تنها روبه‌رو نیست؛ با انباشت بحران‌هایی روبه‌روست که پیوسته پیامدهای ناگوار یکدیگر را افزایش می‌دهند. تورم، پایین آمدن توان خرید، تنگ‌دستی، بحران درمان، کمبود نیروی انسانی، اعتراض‌های صنفی، فشارهای امنیتی، اعدام‌ها و سرکوب آزادی‌خواهان، تحریم، خطر یورش دوباره بیگانگان، جدا از یکدیگر نیستند. این بحران‌ها درهم‌تنیده شده‌اند و بر چشم‌انداز اقتصادی- اجتماعی و سیاسی کشور سنگینی می‌کنند. بار بزرگ همه این بحران‌ها بر دوش مردم است. نمی‌توان بحران ایران را تنها به فشار برونی یا تنها به کاستی‌های درونی فروکاست. مردم ایران نه ابزار سیاست‌های «رژیم چنج» بیگانگان‌اند و نه همراه بورژوازی حاکمیت که اقتصاد نئولیبرالیستی، فساد، رانت، سرپرستی بد، سرکوب آزادی‌خواهان و ستم به زنان و خلق‌ها را پیاده می‌کند.
1 نظر