September 2020

عزمی فزاینده نیز از آن سال و روزها تا کنون در اندیشه و تلاش همهٔ ما ریشه دوانده است، مبنی بر این که همهٔ ما تا توش و توان در جان داریم، از پا نخواهیم نشست، تا جانیان آمر و عامل این کشتار عظیم را به پای محکمه نکشانیم و نامشان را با حکم دادگاهی آزاد و محکمه‌ای عادلانه به فهرست جانیان تاریخ نسپاریم. این که این نام‌ها هم اینک نیز ممهور ننگی جاودان شده است، برای آزادگان ایران بسنده نیست!

چپ آلترناتیو و انگاره قدرت

علی فکری روزنامه نگار و فعال چپ
در اتاق تلگرام " اتحاد چپ" به سوالات شما پاسخ داد
پنجشنبه ۱۳شهریور  ۱۳۹۹ برابر با ۳سپتامبر ۲۰۲۰

گروه کار زنان حزب چپ ایران (فدائیان خلق) در اینستا گرام برگزار می کند.

سه شنبه ساعت ۱۸:۳۰ بوقت اروپای مرکزی و ساعت ۲۱ بوقت ایران
سخنران: خانم زهرا باقری شاد – روزنامه نگار، شاعر و دانش آموخته مطالعات جنسیت و اینتر سکشونالیتی

حزب چپ ایران (فدائیان خلق) گروه کار زنان برگزار میکند

کمپین علیه خشونت ناموسی
زهرا باقری شاد روزنامه نگار شاعر و دانش آموخته مطالعات جنسیت و اینترسکشونالیتی
زمان :سه شنبه 8 سپتامبر 2020 (16 شهریور 1399)
ساعت 21 بوقت ایران برابر با 18:30 بوقت اروپا و 12:30  بعدازظهر بوقت شرق امریکا و کانادا

In this issue, you read:
Political developments in the region, a barrier to regional politics of the Islamic Republic
Continuation and expansion of workers' strikes
Crime does not guarantee the survival of the regime
Joint national action to achieve truth and administer justice
Parliament’s delegation chair expresses concerns over the human rights situation in Iran

Such a "feeling of immunity" from the reaction of society and current laws stems from several factors, the most important of which is rooted in society's traditions and attitudes towards women, which are followed by "normalization" and the passage of patriarchal reactionary laws and cause fear and instability in the will of victimized women in pursuing and punishing the perpetrator.

خشونت "خانگی" علیه زنان و به ویژه خشونت و آزار جنسی تنها بزهکاری و جرمی در دنیا است که در آن به جای مرتکب شونده قبل از همه قربانی احساس گناه، شرم یا بی آبرویی کرده و در بسیاری از اوقات خود را مقصر می داند. امری که رغبت و جرأت آنان را در اعتراض به این خشونت ها کاهش داده و حتی ترس از مقصر شناخته شدن و نکوهش شدن توسط افکار عمومی باعث سکوت قربانیان می شود.