Oktober 2021

انسانی كه بتواند در اين گفت‌وگوی درونی، با خود به مثابه «ديگری» انديشه كند، توانايی داوری و تشخيص ميان خوب و بد را، به ويژه در شرايطی كه نظام ارزشی فرو ريخته باشد، به دست می آورد. نكته ديگر در تفكر آرنت، «زندگی در عصر ظلمت» است. او فضای ظلمانی و تقديرِ زيستن در چنين شرايطی را عذر موجه برای عدم واكنش اخلاقی و وجدانی نمی‌داند.

منتظریم
ناگاه دوستی،
از آن سویِ ابر و باد و آب
آرام از پشتِ خط
خبر خوب را،
در گوشمان نجوا کند

شهین را نخستین بار در کوتاهی بعد از انقلاب ۵۷ در ستاد سازمان در خیابان میکده (فدائی) دیدم. دختری ساده، با وقار و صمیمی که آمده بود گنجینه‌اش را در اختیار نشریه‌ی کار قرار دهد. میراثی گران‌بار که از مبارزات ایدئولوژیک درونی سازمان و به قلم یکایک اعضای رهبری فدائی که نشان می داد همگی دستی توانا به قلم دارند، به امانت نزد او مانده بود.

شهین توکلی بعد از آزادی از زندان، زندگی خود را وقف فرزند خود که هنگام دستگیری او کودکی شیرخواره بود و نیز پدر و مادر پیرش نمود. او که برای تحقق آرمان‌های انسانی خود زندگی پر فراز و نشیب و روزهای دشواری را پشت سر گذاشته بود، در هر کجا که بود، خود نمونه‌ی زنده‌ی دنیایی بود که برای آن جوانی و زندگی خود را گذاشته بود. مهربان و دلسوز با مردم تا آخرین لحظه‌ی زندگی.

متأسفانه وجود این روابط برخی از محافل چپ را باین نتیجه می رساند که ایران در رودر رویی با امپریالیسم قرار دارد و باید حمایت شود و همچنین نتیجه گیری میشود که دولت ایران دارای وجوه مثبت است. نتیجه غلط این گونه تحلیل ها آنست که ما خواسته هایمان را بجای واقعیتها می‌نشانیم. ممکن است که ونزوئلا و ایران دارای سیاستهای دفاعی مشابهی در رابطه با آمریکا باشند ولی خیلی اشتباه است اگر بخاطر آن دولت جمهوری اسلامی را حکومتی مترقی، ضد امپریالیست و مثال زدنی بدانیم.

از کودکی چنین بود. ماه گذشته که سکته کرد و در بیمارستان بستری گردید، تمام روزها انبوهی ازمردم عادی، کسانی که او را از دور و نزدیک می شناختند برای دیدنش به بیمارستان می رفتند. ناظرانی که او را نمی شناختند، می پرسیدند که این شهین توکلی کیست؟ انسان شکوهمندی که حتی در زندان زمان شاه نیز در هر سلول در هر بندی که قرار گرفت سکوت زندان شکست، شادی و امید آفرید."

اعتراضات را با دادن وعدەهای کاذب، افزایش سرکوب و وحشیگری و بە قتل رساندن مبارزان زندانی و سانسور و اعمالی از این قسم  نمیشود فرونشاند. مردم تا کنون نشان دادەاند کە می خواهند حقوق غصب شدە شان را بە طرق متمدنانە از حکومت فاسد و جنایتکار پس بگیرند و بنیاد بی عدالتی و استبداد را از کشورشان ریشە کن نمودە و نظم دمکراتیک و پیشرفتەای را جایگزین آن کنند. طبیعی است کە اگر از اعتراضات مسالمت آمیز نتیجە نگیرند خواە ناخواە طولی نخواهد کشید کە این اعتراضات بە قیام های بیداد برافکن سرکوب ناپذیر تبدیل شوند. نان یکی از نیاز های حیاتی انسان است

به دلایل گفته شده اغلب تعاونیهای کارگری در پی بحرانهایی ایجاد می شوند که در اثر آنها شرکتهای سنتی در آستانه ورشکستگی و تعطیلی قرار می گیرند. در نبود تعاونی کارگران بیکاری، اسقاط شبکه های اجتماعی و مشاغل نادلخواه به نرم تبدیل می شوند. اگر محیط و سیاست تعاونیهای کارگری تولیدوری را افزایش دهد و مشوق به کارگرفتن تغییرات تکنولوژیکی باشد، در شرایطی که شرکتهای سنتی از نظر اقتصادی ناکارآمد و در برابر فناوری پیشرفته مقاوم بوده اند، تعاونی ها می توانند موفق باشند.

از سوی دیگر بحث ها و تلاشها و هم اندیشی ها در میان فعالان واقعی و مستقل کارگری کە خوشبختانە مدتی است متاثر از تجربیات عملی در مسیر درستی قرار گرفتەاند برای تشکل یابی مستقل ادامە دارد. با وجود برخی تفاوت نظرها میان آنان اما همە نظرات موجود برسر استقلال تشکل از هر نوع آن بە عنوان پرنسیپ اتفاق نظر دارند. و این همان نکتەای است کە مرز میان فعالین مستقل با تشکلهای وابستە را مشخص می کند. اگر چە سندیکا از نظر ما تا کنون شناختە ترین و با سامان ترین ظرف تشکل بودە است و تجربەای تاریخی و آزمودە شدە و پردوام است، با این همە نباید گذاشت اختلاف نظر بر سر ظرف تشکل بین ما شکاف ایجاد کند. تنوع تشکل را فعلا بە شرط استقلال بپذیریم و بگذاریم تا تجربە حرف آخر را بزند!

حکومت کە قبلا عدە زیادی از فعالان تشکلهای صنفی  معلمان را زندانی و عدە بیشتری را تهدید و تعلیق کردە بود، نتوانست مانع از برگزاری این حرکت سراسری گردد روز بعد از تظاهرات با بازداشت عزیز قاسم زادە سخنگوی کانون صنفی فرهنگیان استان گیلان، نشان داد کە حاضر نیست بە خواستەهای بە حق یک میلیون فرهنگی گردن نهد. با این همە یقینیا نمی تواند همچنان بکلی بە رویە تا کنونی خود ادامە دهد. زیرا با یک جنبش فراگیر و سازمان یافتە نیرومند از افراد فرهیختە و دانا و آگاە بە حق وحقوق خودمواجە است. معلمان و فرهنگیان مطمعنا مرعوب سرکوبها نخواهند شد و مبارزات شان را ادامە خواهند داد. کما اینکە تا کنون چنین بودە است.