پیگرد رهبران و فعالین تشکلهای صنفی فرهنگیان کە از آغاز حرکت جنبش، زن، زندگی بواسطە حمایت تشکلهای معلمان از این جنبش تشدید و موجب بازداشت صدها تن از رهبران و اعضای این تشکلها و صدور احکام سنگین برای آنان شدە است، در هفتە های اخیر حدت کم سابقەای پیدا کردە و حداقل ٣٠ تن از اعضای تشکل های صنفی طی دو هفتە اخیر محکوم بە زندان شدە و یا برای محاکمە احضار شدەاند. بی دادگاهی چند روز پیش ١١ معلم خوزستانی را محاکمە کرد و محکومیت آنها بە نظر قطعی می رسد.
بیدادگاە دیگری در ٢٠ خرداد ٨ تن دیگر بە اسامی:
۱- عبدالرزاق امیری /دو سال زندان با پابند
۲- زهرا اسفندیاری/ دو سال زندان با پابند
۳- ایرج رهنما/ پنج سال حکم تعزیری
۴- افشین رزمجویی/ پنج سال حکم تعزیری
۵- مژگان باقری/ پنج سال حکم تعزیری
۶- غلامرضا غلامی/ پنج سال حکم تعزیری
۷- محمدعلی زحمتکش/ پنج سال حکم تعزیری
۸- اصغر امیرزادگان/ پنج سال حکم تعزیری
محاکمە احضار نمودە است.
در ٢١ خرداد نیزشعبە ٢٦ بیدادگاە ضد انقلاب تهران "طاهرە نقی ئی" دبیر کل سازمان معلمان ایران را بە محاکمە کشید و در خراسان شمالی نیز، "زهرا عوض زادە مقدم "عضو هیات موسس انجمن صنفی فرهنگیان خراسان را جهت محاکمە احضار کردە اند.
افزون بر مجازات زندان، صدها تن دیگر از اعضا و فعالین تشکلهای صنفی معلمان بە کسر حقوق و جریمە نقدی و مجازاتها و محرومیت و محدودیت های دیگر محکوم شدەاند.
تعدادی از محکومین بە زندان همراە با پابند نیز محکوم شدەاند، پابند زدن بە معلم زندانی حاکی از خشم و کینە و تشدید فشارهای غیر قانونی و غیر انسانی ناقاضیان حکومتی با فعالین صنفی بخاطر تسلیم نشدن معلمان بە فشار و سرکونان از آنان از قبل و بعضا مانند اسماعیل عبدی ٨ سال است کە در زندان هستند و پا بە پای آنهایی کە هنوز بازداشت نشدەاند از مطالبات و تشکلها و حقانیت مبارزات معلمان و تشکلهای خود دفاع و زندانهای رژیم تبهکار را بە آوردگاە مبارزە علیە بی حقوقی و بی عدالتی و استبداد و سرکوب تبدیل نمودەاند. تشدید سرکوب رهبران و فعالین سندیکایی جلوە دیگری از شکست سیاست سرکوب رژیم علیە اعتراضات مردمی و جنبش سراسری جاری است.
جنبش پرتوان معلمان بە چنان حدی از رشد و سازمانیابی رسیدە است کە رژیم با تشدید فشار نمی تواند بە فعالیتهای صنفی و مردمی موثر و سازمانیافتە آنان پایان دهد و برای همیشە مطالبات بە حق معلمان را بی پاسخ بگذارد. آنکە مبارزە سازمان یافتە و خردمندانە می کند در نهایت پیروز است و آن کە سرکوب می کند نهایتا محکوم بە فناست. یکی از علل اصلی تشدید سرکوب رهبران تشکلهای صنفی و معلمان، حمایت بی دریغ و موثر آنها از جنبش، زن، زندگی، آزادی و بخشی از تلاشهای رژیم برای سرکوب جنبش جاری سراسری است.
اکنون همە جریانات `آزادیخواە و ترقی خواە کە مخالف بی عدالتی و سرکوب هستند، خاصە مبارزان جنبش زن، زندگی، آزادی، وظیفە دارند در حد توان و بضاعت خود با حمایت از معلمان عزیز و فرهیختە زندانی و تشکلها و مطالبات معلمان قطع بازداشت ها و آزادی معلمان و مجموع زندانیان سیاسی و مدنی را در دستور کار خود قرار دهند.
افزودن دیدگاه جدید