ژانویه 2026

اصلاح‌طلبان بیش از هر جریان دیگری، مفهوم «همبستگی ملی» را تهی کرده‌اند. همبستگی از نگاه آنان یعنی سکوت جامعه، نه شنیدن صدای آن. یعنی همراهی مردم با حکومت، نه پاسخ‌گویی حکومت به مردم. وقتی اعتراض به فقر و بی‌حقوقی «تروریسم» نامیده می‌شود، همبستگی دیگر یک فضیلت نیست؛ یک ابزار سرکوب است .

«همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در ایران» در همبستگی با خیزش مردم ایران، علیه جمهوری اسلامی و همان طور که بارها اعلام کرده‌، ضمن استقبال از اقدامات نهاد های حقوق بشری و بین المللی برای فشار به جمهوری اسلامی برای رعایت حقوق بشر، مخالف هرگونه دخالت دولت‌های خارجی در امور داخلی ایران است.  امروز هم با صراحت تمام دخالت خارجی در ایران را محکوم می‌کند. ما بر این باوریم که مردم ایران برای برکناری جمهوری اسلامی و گذار به دموکراسی، نیازمند دخالت نظامی هیچ قدرت خارجی نیستند.

در پانزدهمین روز اعتراضات سراسری ایران و در شرایطی که قطع اینترنت از روز سیزدهم، روند گردآوری و راستی‌آزمایی مستقل اطلاعات را به‌طور جدی مختل کرده، جریان تازه‌ای از داده‌ها و مستندات تصویری طی ۲۴ ساعت گذشته به دست هرانا رسیده است. این داده‌ها—به‌ویژه مستندات تصویری و شواهد مرتبط با مراکز نگهداری اجساد در اطراف تهران—به افزایش معنادار ظرفیت راستی‌آزمایی و در نتیجه «جهش آماری» در شمار تلفات و نیز تکمیل تصویر از ابعاد سرکوب منتهی شده است؛

حزب چپ ایران آمادگی خود را برای همکاری با همه‌ی نیروهای استبدادستیز، از چپ، جمهوریخواە و دمکراسی خواه تا احزاب و سازمانهای مدافع حقوق ملی و قومی اعلام می‌ کند تا با اتکا به مردم، ماشین سرکوب جمهوری اسلامی متوقف شود، زندانیان سیاسی و عقیدتی آزاد گردند و مسیر گذار به آزادی، دموکراسی و عدالت اجتماعی هموار شود.

استبداد دیرپای ایران همواره دارای دو ستون اصلی بوده است، مرکب از نهادسلطنت و نهاد دین. و مشخصا سلسه‌های سلطتی و بعضا سلسه‌های دینی که هر دو ضمن داشتن رقابتی دیرینه، اما دارای پیوند و منافع و ریشه‌های مشترک نیر بوده‌اند و یکدیگر را بازتولید می کرده‌اند. اکنون نیز خطر تکرار همان چرخه باطل بازتولیدی، در شرایطی که قدرت برسازنده‌انقلاب برای زدن مهر ابطال پایان به سلسه ولایت فقیه به‌پاخواسته است، پیشا روی ماست. 

در این شرایط حساس وظیفه تک تک نیروهای مردمی رساندن هرچه وسیع تر اخبار این کشتار و سرکوب به افکار جهانی و تلاش برای کمک به هر شکل ممکن به مردمی است که پا به میدان مبارزه گذاشته اند و از همه طرف در محاصره نیروهای ددمنش و تا دندان مسلح رژیم قرار گرفته اند. باید مانع از این شد که جمهوری اسلامی در روایت سازی خود موفق شود و با جلوگیری از درز اخبار، به کشتار مردم معترض ادامه داده و خیزش آن‌ها را یک بار دیگر به عقب براند.

جامعه و کشور در شرایط بسیار حساس و خطرناکی قرار گرفته است. در این شرایط حساس و  جنبش ها و خیزش‌های گسترش یابنده بی سامان  و بی سازمان و موقعیت شکننده و ناپایدار جمهوری  اسلامی، تشکیل  آلترناتیو  دمکراتیک، مشترک، میهن دوست و  فراگیر با پایگاه اجتماعی وسیع  و مستقل، نیاز اساسی جامعه و هسته اصلی استراتژی گذار مسالمت آمیز و دمکراتیک  از جمهوری اسلامی به دمکراسی است.

روز چهاردهم اعتراضات سراسری ایران در شرایطی سپری شد که همچنان قطع گسترده اینترنت و محدودیت شدید ارتباطات، فرآیند اطلاع‌رسانی، گردش اخبار و مستندسازی میدانی را با اختلال جدی مواجه کرده بود. پس از اوج‌گیری اعتراضات در روز دوازدهم که ۹۶ شهر در ۲۷ استان شاهد تجمعات اعتراضی بودند، از شامگاه همان روز ارتباطات ایران با جهان خارج به‌طور گسترده قطع شد. این وضعیت، اگرچه دامنه انتشار تصاویر و گزارش‌ها را به‌شدت محدود کرد، اما مانع تداوم اعتراضات در داخل کشور نشد.

لیلا حسین‌زاده، فعال دانشجویی و زندانی سیاسی سابق، درباره اعتراضات سراسری اخیر در گفت‌وگویی با فرناز قاضی‌زاده گفت: آرزوی من سرنگونی جمهوری اسلامی است اما جنبش سرنگونی با حضور بخشها وگروههای مختلف از سال ۹۶ آغاز شد، بی‌توجه به تکثر جامعه ایران ما دوباره به همین شرایط برمی‌گردیم و نباید چهره و ائتلاف صوری ساخت.

اکنون بر عهده شورای امنیت سازمان ملل و به ویژه پنج عضو دائم آن است که فورا برای بررسی وضعیت ایران گرد هم آیند تا به نام منافع مردم ایران، راهکارهای مشترکی برای یک گذار مسالمت‌آمیز و مذاکره‌شده بیابند. این نشست باید به مسیری عملی منجر شود: ایجاد یک چارچوب بین‌المللی برای تنش‌زدایی، مطالبه پایان سرکوب و آزادی زندانیانِ خودسرانه، تضمین وحدت سرزمینی و عدم اشاعه سلاح‌های هسته‌ای در خدمت امنیت پایدار منطقه‌ای، و تعیین یک میانجی با مأموریت از سوی سازمان ملل که قادر باشد فضای مذاکره را بدون مصادره کردن صدای ایرانیان، باز کند.