March 2025

کلاس‌های خاموش‌‌، دفترهای مشق نیمه‌تمام، صندلی‌هایی که دیگر صاحب ندارند و نام‌هایی که بی‌صدا از لیست حضور و غیاب خط می‌خورند، طناب‌هایی که ردشان روی گردن‌ها باقی می‌ماند، پریدن‌هایی که دیگر فرودی ندارند، قرص‌هایی که تلخی‌شان آخرین مزه‌ای است که احساس می‌شود.

نگاه کن!
سرگیجه می گیری
پشمات می ریزه...دادا 
من شاخ درآوردم!
پیر میشی کنارِ آرزوهات
اینجا لُس آنجلس نیست
لاسوِگاس هم نیست
اینجا تهران است

با شادباش فرا رسیدن نوروز و بهار خجستە بە خوانندگان و همراهان عزیز نشریە هفتگی جنگ کارگری بە اطلاع می رسانیم کە نشریە هفتگی جنگ کارگری بمناسبت تعطیلات نوروزی جمعە آیندە منتشر نخواهد شد. تعطیلات و ایام خوشی را برای همە ی عزیزان آرزو می کنیم

براستی باید گفت سال بە سال دریغ از پارسال، با این وصف نمی توان از آمدن نوروز خوشحال نشد و از گفتن شادباش نوروز امید بخش دریغ کرد. بە امید بازگشت بهارانی بە از امسال و همە ی پارسالهای کە رفتند و افسوس شان را برای مردم بە جا گذاشتند. بە امید رهایی از چنگال دیو سیاە استبداد، برقراری آزادی، رهایی زندانیان سیاسی، آمدن بهاران پر امید و شاد و برقراری عدالت در بهاران نزدیک و تبریک نوروز بە همە باورمندان و دوستداران نوروزو مبارزان راە آزادی و عدالت و آمدن نوروزهایی کە در آن کسی غم نان نداشتە باشد.

بااین‌حال، باوجود مزایای بالقوۀ چارچوب چندلایه ای، محدودیت‌هایی نیز در این مدل وجود دارند. از آنجا که این مدل به دنبال بهبود همزمان نتایج تجاری و اجتماعی از طریق فرصت برابر و شمول اجتماعی است، دستیابی به چنین نتایجی زمان بیشتری می‌برد و هزینۀ بیشتری برای دولت و سازمانها خواهد داشت. برخی محققان استدلال می‌کنند که جنبه‌های اجتماعی این رویکرد کمکی به کارایی کسب‌وکارها نمی‌کنند، زیرا نهادهای خاصی به‌طور ویژه برای رسیدگی به این مسائل اجتماعی طراحی شده‌اند.

پیش از این نوشته بودم امکان مطالبه‌گری در چارچوب قوانین موجود منتفی شده‌است. تنها راه مقابله با این سیاست‌های سرکوبگرانه، پافشاری بر تعیین حداقل دستمزدی بالاتر از خط فقر، مطابق با نظرات اقتصاددانان مستقل است. این، مطالبه‌ای است که باید هم در سطح نظری و هم در عرصه‌ عملی، برای تحقق آن تلاش کرد. هر نوع تلاش برای بزک کردن حداقل دستمزد مانند کارزار درخواست بیشتر از پیشنهاد دولت یا درخواست عدم امضا به معنای به رسمیت شناختن این سازوکار سرکوبگرانه است.

جربە طبقە کارگر در رژیم اسلامی و سایر دولت های سرمایە داری نشان دادە است کە طبقە کارگر بدون اتحاد و همبستگی و متشکل شدن در سازمانهای طبقاتی خود قادر بە دفاع از حقوق اولیە خود هم نیست. کاهش هر سالە ارزش دستمزدها، موقتی سازی ٩٥ درصد ازکارگران و کارمندان، حذف کارگران شاغل در کارگاە های زیر ١٠ نفر از شمول قانون کار، حذف قوانین رفاهی و اجتماعی، بی توجهی بە جان و سلامتی کارگران در محیط های کار، از بین بردن امنیت شغلی، زندانی کردن و اخراج کارگران حق طلب و حتی وجود نحس استبداد و فساد همگی از پیامدهای سازمان نایافتگی طبقە کارگر است.

امسال در آستانە عید نوروز کشور با موج بیسابقەای از اعتراضات کارگری مواجە است کە از ماە های پایانی سال ٥٧ هرگز نظیرش وجود نداشتە است. این اعتراضات اگر جواب منطقی بە آنها دادە نشود، بر بستر شرایط بحرانی کنونی گستردە خواهند شد و حالت گلولە برفی غلتانی را پیدا خواهند کرد کە ازنوک قلە ای پر برف سرازیر و بە چنان بهمنی تبدیل خواهد شد کە هر کس و هرچە را سر راهش قرار بگیرد دفن خواهد کرد. در این روزها از عدەای می شنویم کە می گویند، گویا فقیر سازی و بینوا کردن تودەها را مطیع و بە بقای رژیم کمک می کند، و عدەای دیگر نیز ...

چشم‌انداز ما جامعه‌ای آزاد و برابر است که در آن همه افراد، بدون تبعیض جنسیتی، ملی، مذهبی یا طبقاتی، از فرصت‌های برابر برخوردار باشند. عدالت قضایی، نفی مجازات‌های غیرانسانی و حاکمیت قانون مبتنی بر کرامت انسانی از اصول اساسی ماست. همچنین، بر ضرورت احترام به محیط ‌زیست، کاهش مصرف ‌گرایی و حفاظت از منابع طبیعی تأکید داریم.

بدون توافق بر روی مدیریت دمکراتیک دوران گذار، نمی‌توان در مورد چگونگی گذار از نظام جمهوری اسلامی به توافق رسید. تنها با شرکت فعال، مستقل و برابر حقوق تمامی نیروهای سیاسی در هر دو فرایند است که امکان و شرایط لازم برای استقرار دمکراسی فراهم می‌شود. و گام اول برای شرکت همه نیروها در این روند، عملی کردن گفتگوی دمکراتیک ملی بین نیروهای مدافع چنین تحولی می باشد. ما به سهم خود در این مهم تلاش خواهیم کرد.