February 2023

در کشورهای در حال توسعه، با درآمد کم یا متوسط در "جنوب جهانی"، بسیاری از دولت‌ها نقش کمی در کاهش فقر ایفا می کنند، یا هیچ نقشی ایفا نمی کنند. گاوف (Gough) رژِیمهائی را که در آنها کاهش فقر به شبکه های غیررسمی خویشاوندان یا جامعه بستگی دارد، و رژیمهای ناامنی را که در آنها دولت و بازیگران اصلی جامعه در واقع کارکردی مخرب و غارتگرانه به عهده دارند – ژیمهائی که بیشتر از همه در بخشهایی از غرب و مرکز آفریقا مشاهده شده اند - "رژیم های رفاه غیررسمی" می نامد.

رژیم سعی دارد با هزینە کردن از بنیە اقتصادی کشور کە حاصل تلاش نسلهای زیادی است خود را سر پا نگە دارد و در صورت سقوط امکانات مادی برای بازسازی کشور را از بین ببرد. از همین رو باید تلاش کرد با استفادە از همە امکانات مانع اجرای این طرح ضد ملی شد.

مادامی کە زحمتکشان با یک رژیم یکدست ارتجاعی و عدالت ستیز و سرکوبگر مواجە اند نمی توانند بدون سازماندهی و برگزاری اعتراضات گستردە همزمان و سراسری از حق و حقوق خود دفاع کند.
پس پیش بسوی سازماندهی اعتراضات سراسری گستردە برای خواستە های مشترک همچون، افزایش حقوق، اجرای همسان سازی، بیمە درمانی رایگان.

عکس‌هائی که از فرهاد میثمی طی روزهای اخیر منتشر شده‌است نشاندهنده وضع بسیار دردناک ایشان بعد از اعتصاب غذاری طولانی است. وزن فرهاد میثمی در اثر اعتصاب غذا به‌شدت کاهش پیدا کرده و جز پوست و استخوانی از او نمانده‌است. در نامه‌ای که از زندان ارسال کرده، از تلخ کردن آبی هم خبر داده است که ۱۰ روز آینده خواهد نوشید تا نشانه‌ای از «روزگار تلخ‌تر از زهری ، باشد جمهوری اسلامی بر مردم ایران تحمیل کرده‌است.

به اطلاع مردم شریف ایران می‌رساند که یک بیانیه جعلی تحت عنوان «فدرالیسم شرط جمهوری‌خواهان برای همراهی با شاهزاده رضا پهلوی» منتشر شده‌است. ما جمعی از سازمان‌ها و احزاب جمهوری‌خواه سکولار دموکرات قویا انتساب این بیانیه به خود را تکذیب می‌کنیم.

گسترش اقدامات محدودکننده در مورد مؤسساتی که از نظر اقتصادی امکان سرکوب را فراهم می‌کنند: نهادهائی موسوم به "بنیاد" که تحت نظارت مستقیم "رهبر مذهبی" و در واقع رئیس دولت، آیت‌الله خامنه‌ای درست شده‌است. این بنیادها عمدتاً با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوند نزدیک دارد و تقریباً در تمام بخش‌ها و زمینه‌ها، کل اقتصاد مملکت را کنترل می‌کند. این نهادها میلیاردها دلار ارزش دارد و عامل تأمین مالی سرکوب داخلی و نیز تروریسم بین المللی است.

نوشته‌ی حسین سازور هم ضمن اینکه در ارایه‌ی تصویری عام از مبارزات دهه‌ی نخست پنجاه، در تشریح تلخ‌لحظه‌های شکنجه‌های طاقت‌فرسای آن دوره و گذران زندگی در زندان‌ها بسیار موفق است، اما خودویژگی‌هایی هم در خود دارد که امتیاز خاصی برای آفریننده‌‌اش به شمار می‌آید. بر دو تای آنها انگشت می‌نهم، بی آنکه لزوماً وارد جزئیات آنها شوم. برداشت مشخص را بر عهده‌ی خواننده‌ می‌گذارم.

در کشورهای مختلف (از جمله بریتانیا، دانمارک، نروژ، سوئد، کانادا…)، جنبش‌های حمایتی شکل گرفته اند. کلکتیوها و اتحادیه های کارگری به طور منظم کارزارها و اقدامات حمایتی از جمله تظاهرات را سازماندهی می کنند.

قاطعانه اعلام می‌کنم‌ در اعتراض به رفتارهای فراقانونی و غیر انسانی دستگاه قضایی و امنیتی و این گروگان گیری محرز از بامداد روز دوازدهم بهمن دست به اعتصابات غذای خشک زده و تا زمان آزادی، از خوردن و آشامیدن هرگونه غذا و مصرف دارو امتناع می‌کنم. آنقدر در این وضعیت باقی خواهم ماند، تا شاید جسم بی‌جانم از زندان رهایی یابد.

چگونه شخصی مانند او(رضا پهلوی) می تواند رهبر یک قیام دموکراتیک باشد؟ در مقابل او، نظرات مخالف و گروههای بسیار دیگری نیز وجود دارند.
اما رضا پهلوی زرنگ است. او نه تنها به نفع دموکراسی سکولار و انتخابات آزاد صحبت می کند، بلکه بر مذهب مسلمان خود تأکید می کند و همچنین سعی در جذب روحانیون منتقد رژیم نیز دارد.