July 2020

 وقتی مسئول حزبی روزنامه او را معرفی کرد، گفت:" ملاله جان دو شهید داده اند، شویش و بچه اش هر دو در جنگ شهید شده اند." ملاله هیچ چیزی نگفت، ساکت به دهان مسئول حزبی که او را معرفی می کرد خیره شده بود. برایمان سخت بود چیزی از او بخواهیم. اگر خودمان دنبال چایی می رفتیم، می گفت:" صحب قار می شوم، بدهید من بیاورم."

کارگران هفت تپه بار دیگر شاهدند که دزد آزاد است و کارگر زندانی؛ وعده «رافت اسلامی» عملا دوباره همان تهدید و ارعاب و بازداشت کارگران مطالبه گر از آب درآمده و برخلاف وعده ها نه فقط صدای اعتراض کارگران را نمی شنوند که برای جلوگیری از پژواک آن در میان مردم، خبرنگاران مستقل را هم بازداشت می کنند.

موج جدید صدور احکام و اجرای اعدام‌های سیاسی در شرایطی به راه افتاده است که اوضاع کشور هر روز خراب‌تر می‌شود. هزاران بازداشتی اعتراض ‌های آبان ماه ۹۸ اعم از زن و مرد هنوز در زندان هستند و در بلاتکلیفی به سر می‌برند. صدها فعال سیاسی و مدنی با پرونده‌سازی حکومت حبس‌های طولانی و در واقع به مرگ تدریجی در زندان‌ها محکوم شده‌اند.

جمهوری اسلامی ایران عزم خود را برای تشدید سرکوب و نقض هرچه بیشتر حقوق بشر در ایران و تولید هراس در جامعه به قصد جلوگیری از خیزش های آینده جزم کرده است. این احکام در حالی صادر شده است که وکلای این افراد بارها به نحوه رسیدگی به پرونده اعتراض از جمله فقدان دسترسی وکلا به پرونده و نقض جقوق متهمان سخن گقتند.

حکومت با توجیه ناکارآمدی‌های خود در رابطه با کرونا، مستقیم یا غیر مستقیم چنین القاء می‌کند که خیز اخیر و دیگربار این بیماری، تقصیر خود مردم است و ناشی از اینکه تن به رعایت مقررات ایمنی و بهداشتی نمی‌دهند و بگونه نالازم گرد هم می‌آیند. حال آنکه این وظیفه دولت است تا با اتخاذ تدابیر لازم و اعمال محدودیت‌های ضرور مردم را آماده و ملزم به رعایت آن‌ها کند.

این سه جوان ایرانی جز «اعتراض» که از حقوق اولیه انسانی شان است و در اعلامیه جهانی حقوق بشر (اصل۲۰) بر آن تصریح شده و حتی قوانین داخلی ایران(اصل ۲۷ قانون اساسی) نیز آن را به‌رسمیت شناخته، مرتکب نشده‌اند و به گفته خود در هیچ حرکت تخریبی نیز حضور نداشته‌اند. وانگهی بنا بر کدام قانون و مجوزی مجازات آسیب‌رسانی مردم جان به لب رسیده به برخی اماکن عمومی اعدام است؟

جمعبندی و استدلال من در مورد رویدادِ سازمان شکن انشعاب اقلیت - اکثریت متأثر از روایت فردی بزرگانی است که خودشان هم شاهد و ناظر و از طرفین منازعه منجر به رویداد اسفبار بوده اند. با همه اوصاف سرگذشت درازدامنه ی انشعاب فقط در محدوده انشعاب اقلیت و اکثریت نگنجید و فراتر از آن رفت. اصول تحزب تاکید دارند، مقوله انشعاب ذاتی هر جریان سیاسی است و احزاب جریان چپ نیز در حوزه انشعاب عاری از تجارب خاص و وسیعی نیستند.