December 2019

 رنج پدر و مادرانی چون روح الامینی ها را هم نباید چنین آسان خلاصه و معنا می کردید! گرچه آنها اصلاح طلب و مذهبی هستند و دگر اندیش! عجبا! شما روح الامینی را سرزنش کرده اید که به چشمان گریان همسرش نیز بی اعتنا بوده است؟ این دیگر فقط به انصاف مربوط نیست. از باب بی اطلاعی تان هم هست و باید خبردارتان کنم که اولین سخن این پدر با خبرنگاران این بود که مادر محسن گفت از ما گذشت به داد محسن های دیگر برسیم.

در قبال مصافی چنین نابرابر، به انجام وظیفه مشترک برخیزیم. نام هر جانباخته ای که جمهوری اسلامی با سیه دلی او را به تیر بست و کشت بیابیم و رو نما کنیم. گرچه به همت کوشندگان دفاع از حق و شان انسان هر روز نام های دیگری از قربانیان کشتار اخیر به لیست کشته شدگان افزوده می شود، ناروشنی ها اما هنوز هم بسیارند. بکوشیم که نام هر "نا معلوم" با ذکر حتی المقدور محل و زمان مرگ و دستگیری وی به اطلاع فعالان حقوق بشر برسد.

فایل صوتی جلسه پرسش و پاسخ تلگرامی جمعه ۸ آذر ۱۳۹۸ برابر با ۲۲ نوامبر ۲۰۱۹

میهمان برنامه: خانم دکتر نیره انصاری، حقوق دان، متخصص حقوق بین الملل، نویسنده ، پژوهشگر و کوشنده حقوق بشر

انگار گم شده بودیم؛
از یاد رفته بودیم؛
فریاد می زدیم؛
پرده سیاهی جلو پنجره ها کشیده بودند؛
نور هم مهجور،
در تاریکی فرو رفته بود؛

توصیف جنبش «نان و آزادی» به واقعیت وجودی این جنبش نزدیک تراست تا توصیف آن به جنبش نان یا آزادی. چرا که برآمده از تجربه زیسته و روزمره مردم د رمواجهه با هردوی آن ها در قالب نظام حاکم است. بطورکلی در شرایط ایران باید به سنتزپیوندنان و آزادی هم چون پارادایم برآمده از تجربه زیسته چهل سال که رژیم هردو را به تناوب و یا باهم سرکوب کرده است توجه کرد و گرنه چه توسط رژیم و چه دیگران اعم از طبقه متوسط یا بورژوازی و نئولیبرال ها که مترصدموج سواری هستند مصادره خواهد شد.

این فصل بر اساس دو سئوال اساسی ساختار‌بندی شده: اول این که اگر رابطه‌ای بین نوع حزب و درجهٔ فعالیت و شکل آن، در رسانه‌های اجتماعی وجود دارد، دیگر این که اگر رابطه‌ای بین نوع حزب و استفاده موفقیت‌آمیز از رسانه‌های اجتماعی وجود دارد.

اما آن چه که بیشتر برجسته است نقش اصلی وگسترده جوان هائی است که به خانواده های متوسط و متوسط به پائین جامعه تعلق دارند؛ خانواده هائی که عمدتا مخالف نظامند؛ چه به لحاظ سختی معیشت و نگرانی روزانه از کمتر و کمتر شدن توان اقتصادیشان و چه به خاطرجایگاه و درک اجتماعی و فرهنگیشان که همیشه منتقد ومخالف نظام بودند گاه علنی وگاه خاموش که انعکاس آن به فرزندانشان منتقل گردیده.

راهبرد جمهوری اسلامی ایران در تبدیل عراق به منطقه نفوذ و اهرم فشار برای خنثی‌سازی رویکرد تهاجمی دولت آمریکا و به گروگان گرفتن عرصه سیاسی آن با تقویت گروه‌های شبه‌نظامی، نه تنها نقش مخربی در سیاست داخلی عراق ایجاد کرده است، بلکه در چشم‌انداز میان‌مدت و بلندمدت، امنیت ملی ایران را با ایجاد تیرگی در روابط دو ملت به خطر انداخته و هزینه سنگینی بر مردم ایران نیز تحمیل کرده است.

بسیاری از تحلیلگران سیاسی که همرأی با مردم هستند، در رسانه ها بر پیوند پایه ای و انترناسیونالیستی با جنبش ایران تأکید می ورزند. آنها به مردم خود ضرورت فاصله گذاری در شعارها میان «مردم ایران»و جمهوری اسلامی ایران را تذکر می دهند. این روحیۀ همبستگی کجا و شعار نفرت انگیز وتفرقه افکنانۀ "نه غزه، نه لبنان ... جانم فدای ایران ..." کجا؟ این شعار کمکی به مبارزه با سیاستهای توسعه طلبانۀ رژیم، که باعث تفرقه و جدایی بین مردمان منطقه شده است، نمی کند.

دولت نمی تواند همه ی هزینه های تحمیل شده برخود از داخل و خارج کشور را تا ابد بر گرده ی تهیدستان کشور که نسبت آنها با توجه به شرایط بغرنج کشور رو به افزایش است تحمیل کند و سرانجام در ادامه ی چنین شرایطی زمانی فراخواهد رسید که همچون شاه ندای مردم را خواهد شنید و به مردم تسلیم خواهد شد یا ناگزیربه مقاومت بیهوده در برابر مردم با واپسین توان خویش برای حفظ کردن موجودیت خود خواهد بود.