December 2019

برنامه پرسش و پاسخ تلگرامی، جمعه ۱٥ آذر ۱۳۹٨

میهمان برنامه: انور ستاری، یکی از سازماندهندگان تجمع در حمایت از مبارزه مردم ایران در مقابل پارلمان اروپا

رادیکالیزه شدن اعتصابات کارگری، امری است که باید پس از خیزش با شکوه آبان ماه، منتظر آن بود. کارگران دیگر نه با زبان مسامحه و مطالبه، که با زبان تهدید و معارضه با حاکمیت سخن می‌گویند. به ویژه که حاکمیت بیم این را دارد که اعتراضات آبان ماه از سر گرفته شوند. نزدیک بودن انتخابات مجلس، که در اسفند ماه سال جاری برگزار خواهد شد این بیم را در مسئولین حکومت تشدید می‌کند. بنابراین این بهترین فرصت برای پیش روی اعتراضات کارگری است.

مردم کە در آن زمان مشکل دین نداشتند، خواستهای اصلی مردم، آزادی، عدالت اجتماعی و استقلال بود. الان نیز خواست های چون نان، کار آزادی چیزی بە غیر از سە شعار اصلی زمان انقلاب نیست. طبیعی است کە مبارزە تا متحقق شدن این شعارها ادامە خواهد یافت. این را جناب دادستان کل در مغزش فرو کند.

"هدف از تشکیل یک کمیته ویژه زنان چیست؟" در پاسخ باید بگوییم این ساختار برای ایجاد فضای امن برای زایش و رشد سیاست های برابری جنسیتی ضروری و برای ارتقاء جایگاه نسل بعدی زنان در نردبان رهبری حیاتی هستند. یکی از بزرگترین چالش ها اما این است که به اتحادیه ها تفهیم نمود که تامین نوعی عدالت جنسیتی در تمامی رده های تشکیلاتی و ساختاری اتحادیه برای تحول موفقیت آمیز جنبش به فضای برابر برای همه لازم است.

موقعیت خامنەای در میان وابستگان حکومت بە شدت زیر سوال رفتە و بی اعتبارتر از هر زمانی شدە است. همین اتفاق در مورد روحانی و دارودستەاش و مجلس فرمایشی افتادە است. خیزش مردمی اعتبار و مشروعیت همە اینها و کلیە نهادهای برآمدە از حکومت دیکتاتوری را چون سیل خروشان شستە و با خود بردە است. بهایی کە حکومت برای این جنایت پرداختە و بایستی بپردازد، جبران ناپذیر، و نمی تواند کمتر از نابودی رژیم باشد!

زمان تا حدود یک قرن پیش مطلق، با متریکی جهان‌شمول، تصور می‌شد. از این‌رو نیازی برای تنظیم (synchronization) ساعت‌ها با یکدیگر در سیستم‌های مختلف نبود. به بیان دیگر، تصور آن بود که برای مثال دو پدیده‌ی هم‌زمان در یک سیستم همواره در سیستم‌های دلخواه دیگر نیز هم‌زمان هستند.

ما معتقد نیستیم که از خارج می‌شود برای جنبش در داخل نسخه‌ی رهبری پیچید، ولی معتقدیم که می‌شود در ارتباط تنگاتنگ با فعالان جنبش‌های اجتماعی و مدنی در داخل، در شکل گیری سازماندهی درونی آن همراهی موثر کرد. واقعیت این است که یکی از نقاط ضعف اپوزیسیون، مشکل ناتوانی آن در ارائه یک چهره قابل اعتماد و قابل اتکا برای مردم است.

هنوز ته دید بسیاری ورشکستگی اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و اخلاقی رژیم قابل تصور نیست. هنوز نمی توانند قبول کنند که در نظر اکثریت مردم به خصوص جوانان تمامیت رژیم چه اصولگرا، چه اصلاح طلب مشروعیت خود را از دست داده است.

در این شماره می خوانید:

-مقاومت، همبستگی و هم گرایی، ارمغان خیزش سراسری!
-استراتژیهای اتحادیه های کارگری معطوف به کار نامتعارف - بخش هشتم
-کارگران ایرانی در قتلگاه کارگری قطر؛ سو استفاده جدید حکومت از کارگران
-هچلی کە سرکوبگران برای خود درست کردند!
-گزارش ویژه: "ما را به حساب آورید!(1) " - بخش سیزدهم
-گذر و نظری بر رویدادهای کارگری هفتە